Атибая – Бразилияның Сан-Паулу штатындағы қала. «Салауатты су өзені» деген мағына беретін тупи тілінен шыққан. Жапон иммигранттарының шоғыр орталығы, құлпынай өндірісімен мәшһүр.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Атибая (немесе Estância de Atibaia) – Бразилияның Сан-Паулу штатындағы муниципалитет. Атауы тупи тілінен шыққан, ол "салауатты су өзені" деген мағынаны білдіреді. Қаланың аты уақыт өте келе өзгерген: бастапқыда тупи тіліндегі Тибайя сөзі, кейін Тибайя, Атубайя, Тибайя болып, соңында қазіргі Атибая атауына тоқтады. Атибаядағы құлпынай егістері кеңінен танымал. Бұл егістерді көбінесе жапон ұрпақтары өсіреді, себебі қала жапон иммигранттарының ірі орталықтарының бірі болған.
Atibaia (or Estância de Atibaia) is a Brazilian municipality in the state of São Paulo, Brazil. The name is derived from an indigenous language called Tupi, and means "healthy water river". Its name has changed over time, from the primitive Tupi word Tybaia, to Thibaia, Atubaia, Thibaya, and finally the city's modern name, Atibaia. Its strawberry crops are well known. These crops are cultivated mainly by Japanese descendants, since the city was a common Japanese immigrant center.
Тарих
1665 жылы Жеронимо де Камарго және оның экспедициясы Тубая (кейіннен Атибая) өзенінің жанындағы төбешікті тапты. Жеронимо де Камарго – бандейранте саяхатшысы болған. Олардың басты мақсаты – Бразилияның ішкі аймақтарында алтын, күміс және қазіргі Минас-Жерайс штатындағы смарагдтар сияқты бай минералды ресурстарды іздеу еді. Камарго өзеннің жағасында "тропейро" – атпен саяхаттайтын ішкі аймақтарды зерттеушілерге пана ретінде қызмет ететін шағын шіркеу салдыруды бұйырды. Бұл аймақта Гуарульос тайпасымен байланыс орнатқан Матеус Нунес да Сикейра деген дін қызметкері тұрған. 1665 жылдың маусымында ферма құрылып, әке Матеус құлдардың көмегімен ауыл салды. Ауылдың аты Атибая болды. Атибая сол кезде өте маңызды елді мекен болды, себебі ол Минас-Жерайсқа қарайтын жолдың бір бөлігі болды. Сол кездегі Бразилиядағы екінші маңызды қала саналатын Сан-Паулу Атибаяның оңтүстігінде, ал кен өндіру аймағы солтүстігінде орналасқан, Атибая осы екі маңызды нүктенің арасында жатқан еді. Уақыт өте келе Атибая маңызды орынға айналды. Тіпті Португалия королі Жуан VI да осы шағын қалаға келді. Атибаяда көптеген белгілі суретшілер тұрды немесе қонақтап өтті, мысалы, әйгілі шіркеу фрескаларын салған Бенедито Калиxtо. Қала оның екі картинасын мақтан тұтады. Әуе жүрудің әкесі саналатын Альберто Сантос Думонт та Атибаяға келді. 1864 жылдың сәуір айында Атибая халқының өсуіне байланысты ресми түрде қала мәртебесіне ие болды. Қаланың маңызды көшесі қазір Авенида Жеронимо де Камарго деп аталады. Жергілікті тұрғындарды дұрыс атау – "атибаяно"; ал қалада тумаған, бірақ онда тұратындарды "атибайенсе" деп атайды.
In 1665, Jerônimo de Camargo and his expedition found a hill near a river named Tubaia (later called Atibaia River). Jerônimo de Camargo was a Bandeirante explorer. Their main objective was to search the interior lands of Brazil for rich mineral resources, such as gold, silver and emeralds in present day state of Minas Gerais. Camargo had his men build a chapel by the Tubaia river, which served as shelter to "tropeiros"—interior explorers on horse back—as well. The area was already occupied by Mateus Nunes da Siqueira, a priest who established contact with the Guarulhos tribe. In June 1665, a farm was established and Father Mateus built a village with the help of enslaved natives. The village was called Atibaia. Atibaia was a very important settlement at that time, because it was part of the route to Minas Gerais. São Paulo, probably the second most important city in Brazil at that time, was south of Atibaia, and the mining region north of it, locating Atibaia midway between those two important points. As time passed, Atibaia became very important. Even the king of Portugal, D. João VI, visited the small town. Many famous artists lived in or visited Atibaia, such as Benedito Calixto, a famous church fresco painter. The city boasts two of his paintings. Alberto Santos Dumont, the father of aviation, also visited Atibaia. In April 1864, Atibaia was officially promoted to the status of city, due to the increased size of its population. An important thoroughfare that divides the city is now called Avenida Jerônimo de Camargo. The correct denomination for the native people is "atibaiano"; "atibaiense" is the nomination for those who live there but weren't born in the city.
География
Атибая Сан-Паулу қаласынан солтүстік-шығысқа қарай 64 шақырым, ал Кампинас қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай 88 шақырым қашықтықта орналасқан. Аталған қаражат ақпараттық технологияларға, адам ресурстарын дамытуға, мамандандырылған техникалық қызметтерге, салық аудитін қолдауға арналған жабдықтарға және инфрақұрылымға инвестицияланатын болады.
Atibaia is located 64 km north east of São Paulo and 88 km south east of Campinas The funds will be invested in information technology; human resource qualification; specialized technical services; equipment to support tax auditing; and infrastructure.
Қызықты жерлер
Атибайда "Жоа Батиста Конти мұражайы" деп аталатын мұражай бар. 1954 жылы құрылған мұражайда қару-жарақ, зәрлі қарулар, жиһаз, тарихи заттар, монеталар, діни өнер туындылары және Бразилияның отарлық және империялық кезеңдеріне қатысты маңызды құжаттар сақталған. Атибайда сонымен қатар "Palavra da Vida" ("Жан сөзі") деп аталатын Word of Life ұйымының евангелистік семинариясы да бар. 1965 жылы құрылған SBPV Seminário Bíblico Palavra da Vida Атибая қаласының шетінде орналасқан.
There is a museum in Atibaia called the "Museu João Batista Conti". Begun in 1954, it contains arms, armor, furniture, historical objects, coins and works of religious art along with important documents on the colonial and imperial periods in Brazil. Atibaia also has an evangelic seminary of the Word of Life organization or as known in Portuguese "Palavra da Vida". SBPV Seminário Bíblico Palavra da Vida, founded in 1965, is located on the outskirts of Atibaia.