Кіріспе
Британдық қозғалысы. Қоғамдық саясат – британдық саясаттағы қозғалыс, адамдарды жергілікті деңгейде саяси әрекетке қайта тартуға бағытталған. Көбінесе Либерал-демократтар арасында дамыған, бірақ британдық жасылдар, басқа партиялар және тәуелсіздер де белгілі бір дәрежеде қабылдады. Алғашқы мысал ретінде 1983 жылғы жалпы сайлаудағы Лидс-Батыста Майкл Медоукрофттың жеңісін келтіруге болады, бұл дәстүрлі түрде Лейбористердің берік ордасы болатын. Қоғамдық саясат жергілікті саяси мәселелер бойынша ұсақ масштабты әрекеттерге негізделген. Мысал келтірейік: Тұрғындар ойын алаңының жанына тасталған қоқысқа ашуланып қалған. «Қоғамдық емес» саяси жауап – қоқыстың жиналуын болдырмау үшін көбірек ресурстар бөлуді талап ететін мәлімдеме жасау болар еді. Ал «қоғамдық саясат» тұрғысынан қарағанда, жергілікті кеңес мүшелері адамдар тобын басқарып, қоқысты өздері тазалап, содан кейін жергілікті тұрғындарға ақпаратты бюллетень арқылы жеткізер еді. Нәтижесінде, жергілікті қоғамдық бірлік күшейеді, тұрғындар өз өкілдерінің бірдеңге жететінін сезінеді және тіпті ең кем қаржыланған жергілікті билік те болашақта мәселені шешу үшін уақыт бөледі. Бюджеті шектеулі техникаларды қолдану оңай. Телевизиялық жарнама, жаппай тікелей хабарламалар немесе ұлттық газеттермен байланыс қажет емес. Қоғамдық саясат принциптерін кез келген салада және кез келген партия қолдана алады. Бастысы – тұрғындардың алаңдаушылықтарына жергілікті деңгейде назар аудару және ақпаратты бюллетеньдер мен тікелей байланыс арқылы олармен тиімді қарым-қатынас орнату. Қоғамдық саясатты қолдайтын партиялар сайлауда сәттілікке жетеді (мысалы, Либерал-демократтардың үшінші партияның тұзағынан шығу қабілеті), әсіресе бір саяси партия басымдық құрған аймақтарда. Летчворт Гарден-Ситиде жергілікті саясатқа және жергілікті билікке көңілі толмаған тұрғындар өздерінің қалалық кеңесін құру үшін петиция жинап, барлық 24 мүшені тәуелсіз кандидаттар ретінде сайлады. (Барлық орындарға негізгі саяси партиялар үміткер болған).
Community politics is a movement in British politics to re engage people with political action on a local level. Most developed amongst the Liberal Democrats but adopted to some extent by the British Greens, other parties, and Independents. An early example cited is the victory of Michael Meadowcroft in Leeds West, a traditionally safe Labour seat, in the 1983 general election. Community politics is based on small scale action on local political issues. To give an example of how it works: Residents are irritated by rubbish dumped by a playing field. A 'non community' political response would be to issue a statement calling for more resources to be allocated to deal with dumped rubbish. A 'community politics' response would be for local councillors to lead a group of people to clear the rubbish themselves, then inform the local community through a newsletter. The result is a stronger local community who feel that their representatives are achieving something, and a better chance of even the most under resourced local authority taking the time to stop the problem in future. The low budget techniques are easy to adopt. No television advertising, mass direct mailing or contacts with national newspapers are necessary. Community politics principles can be applied to any area and by any party. The keys are local action on residents' concerns and effective communication with local residents through newsletters and face to face contact. Parties which espouse community politics often meet with electoral success (e. g. the Liberal Democrats' ability to break out of the third party trap), particularly in areas which have been dominated by one political party. In Letchworth Garden City local residents, disenchanted by local politics and the local establishment, petitioned for their own town council and elected all 24 members as independents. (All the seats had been contested by the main political parties).
Ұлттық және жергілікті бастамалар
Ұлыбританиядағы жергілікті саясатқа қатысудың төмендеуі – оның ең айқын көрінісі жергілікті сайлауларда сайлаушылардың төмен белсенділігінде байқалады – жергілікті шешім қабылдауға адамдардың қатысуын жеңілдетуге бағытталған бірқатар шараларға әкелді. Олардың нәтижелігі күмәнді. Атап айтарлықтай ұлттық шараларға сайлау жүйесіне өзгерістер енгізіп, сынақ ретінде барлық азаматтарға пошта арқылы дауыс беруге мүмкіндік беру, сондай-ақ Жергілікті басқару туралы 2000 жылғы заңмен енгізілген, халықтың петиция арқылы жергілікті сайланған әкім болуы туралы референдум талап ету құқығы жатады. Ұлттық жаңғыртуды қаржыландыру бағдарламалары, мысалы, «Қоғам үшін жаңа келісім», басқару құрылымының бір бөлігі ретінде қоғамдық лидерлікке мұқтаж. Жергілікті деңгейде көптеген жергілікті билік органдары «ауданы», «сайлау округі» немесе «көршілес аймақ» сияқты комитеттер құрды, олар кейде бөлінген бюджетпен жергілікті, қоғамдық мәселелерді қарастырады. Англия мен Уэльстегі әрбір жергілікті билік органына жергілікті стратегиялық серіктестік құру міндеттемесі қоғамның белсенді қатысуын қамтамасыз етуге бағытталған. Денсаулық сақтау мәселелеріне қатысты халық пен науқастардың қатысу механизмдерін реформалау жұмыстары да жүргізілуде. 2006 жылғы Полиция және Әділет туралы заң мен 2006 жылғы жергілікті басқару жөніндегі ақ кітапта «Қоғамдық шақырулар» процесі қарастырылған, ол жергілікті тұрғындарға өздерінің жергілікті билік органдары мен басқа да мемлекеттік сектор ұйымдарының назарына алаңдатарлық мәселелерді ресми түрде жеткізуге мүмкіндік беретін заңдық механизмдерді белгілейді.