Шеңбер сапты темекі құбырының тарихы мен ерекшеліктері
Churchwarden pipe
Шешім:
Шешім: Шіркеу күзетшісі түтін тарту құбыры: тарихы, ұзын сабы, оқуға қолайлылығы. Еуропадағы шығыс ықпалы. Түтін көзді жармайды, кітап оқуға арналған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Темекі түтігінің стилі
Style of tobacco pipe
Шіркеу қызметкерінің түтігі – ұзын сабы бар темекі түтігі. Бұл түтік стилінің тарихы XVIII ғасырдың соңына немесе XIX ғасырдың басына дейін жетеді. Кейбір шіркеу қызметкерінің түтіктері 40 см-ге дейін ұзын болуы мүмкін. Немец тілінде бұл стиль "Lesepfeife" немесе "оқу түтігі" деп аталады, себебі ұзын сабы кітапты кедергісіз қарауға мүмкіндік береді, ал түтін оқырманның көзіне жақын түспейді, осылайша төмен қарап оқуға қолайлы жағдай туады.
A churchwarden pipe is a tobacco pipe with a long stem. The history of the pipe style is traced to the late eighteenth or early nineteenth century. Some churchwarden pipes can be as long as 16 inches (40 cm). In German the style is referred to as "Lesepfeife" or "reading pipe", presumably because the longer stem allowed an unimpeded view of one's book, and smoke does not form near the reader's eyes, allowing one to look down.
Тарих
Мұндай құбырлар Еуропадағы XVII ғасырдан бастап шығыс әсері ретінде кең таралды. Олар Шығыс Еуропада ең көп танымал болды, гусарлардың – Венгрия мен Польшада тамырлары бар атты әскерлердің – белгісі ретінде. Гусарлардың қызметі мен ықпалы Наполеон соғыстары кезінде Ресейден Франция мен Англияға тарады, және олар осы құбырларды өзінің ерекше киімдерінің бір бөлігі ретінде алып келді. Ол заманда "гусар құбыры" деп те аталды. Мұндай құбырды шегетін адамдардың суреттері сақталған. Бұл ұзын сапталған құбыр түрі географиялық және тарихи тұрғыдан Осман империясына қатысты. Солтүстік Америкада да саз құбырлар қолданылған. Археологтар осы құбырлардың көптеген саз сынықтарын тапты, соның нәтижесінде тавернадағы немесе салон қонағы санитарлық жағдайды сақтау үшін бұрынғы шегушінің сабын сындырып тастайды деген аңыз пайда болды. Бірақ, мұны растайтын ешқандай дәлел жоқ. Шындығында, құбырларды темір ұстағыштарға қойып, пеште пісіріп тазалаған.
Such pipes were very popular as an Oriental influence from the seventeenth century onwards in Europe. They remained most popular in Eastern Europe, as an emblem of the Hussars, cavalry troops with roots in Hungary and Poland, whose employment and influence spread from Russia to France and England during the Napoleonic Wars and brought the pipes with them as part of their characteristic dress. It was even known as the "Hussar pipe" at the time. Engraved portraits exist of men smoking such an instrument. This long stem pipe type has its origins in the Ottoman Empire, geographically and historically. Clay churchwarden pipes were also used during the pioneer era in North America. Many clay pieces of these pipes have been found by archaeologists, giving rise to the myth that the long stems of the clay churchwarden pipes would, for sanitation purposes, be broken off by the next client of the tavern or saloon who wished to smoke. However, there is no evidence to support this claim. In fact, pipes were cleaned by being placed in iron cradles and baked in ovens.
Этимология
Шіркеу қарауылдары деп аталатын темекі құрылдары, шіркеудегі түрлі ресми міндеттерді атқаратын, дін қызметкері емес, қауым мүшелерінің есімдерімен байланыстырылған. Ұзын сабы түтінді және ыстық темекіні беттен алыс ұстап, көруге кедересіз жағдай жасайды.
Churchwarden pipes are reputedly named after churchwardens, who are lay members of a parish community with various official duties in the church. The long stem serves to keep smoke and heated tobacco away from the face and allow for unimpeded views.