Уильям Уэйнфлет: Англиялық епископ және педагог (1398-1486)

Кіріспе

15 ғасырдағы ағылшын епископы және педагогы Уильям Уэйнфлет (шамамен 1398 – 11 тамыз 1486), туған аты Уильям Паттен, Винчестер колледжінің директоры (1429–1441), Итон колледжінің проректоры (1442–1447), Винчестер епископы (1447–1486) және Англияның лорд-канцлері (1456–1460) болды. Ол Оксфордтағы Магдалин колледжін және үш қосалқы мектепті – Оксфордтағы Магдалин колледж мектебін, Нортгемптонширдегі Браклидегі Магдалин колледж мектебін және Линкольнширдегі Уэйнфлит қасиеттілерін құрды.

Ерте өмір

Уэйнфлетте 1398 жылы Линкольнширдегі Уэйнфлитте (оның тегі осыдан шыққан) дүниеге келген. Ол Ричард Паттеннің (сонымен қатар Барбур деп те аталған) үлкен ұлы, ол саудагер еді. Оның анасы – Чеширдегі Бреретоннан шыққан сэр Уильям Бреретонның қызы Марджери. Оның Джон есімді кіші інісі болған, ол кейін Чичестер соборының деканы болды. Уэйнфлетте Уинчестер колледжі мен Оксфордтағы Нью колледжінде оқыған деген болжам бар, бірақ бұл күмәнді. Ол тірі кезінде ешқайсысының бұрынғы студенті болғанын жарияламады. Дегенмен, Уэйнфлетте Оксфорд университетінде оқығандығы, және жоғары факультеттерге өтуден бұрын, мүмкін, ондағы грамматикалық мектептердің бірінде оқығандығы, Итон колледжінің провосты болған кезде канцлер оған жолдаған хаттан көрінеді. Бұл хатта университет оны білім жарығына келтірген және барлық ғылымдармен баққан анасы ретінде сипатталады. Уэйнфлетте, шамасы, 1420 жылдың 21 сәуірінде Линкольн епископы Флемингпен аколитке, ал 1421 жылдың 21 қаңтарында субдиаконға бекітілген Уильям Барбур болса керек; сондай-ақ, Уильям Барбур, басқаша айтқанда, Шпальдингтің Уэйнфлеті, 1421 жылдың 18 наурызында диакон, ал 1426 жылдың 21 қаңтарында дін қызметкері болып тағайындалды, оның құқығы Шпальдинг монастырынан берілді. Уэйнфлетте 1428 жылдың 6 наурызында Кембридждегі Король залының «ғалымы» ретінде қабылданған және 1429 жылдың 13 шілдесінде Роберт ФицХьюмен, залдың сақшысымен Римге елшілікке қатысуына рұқсат беру үшін қорғау хаттарын алған Уильям Уэйнфлет болуы мүмкін. Король залының «ғалымдары» қазіргі кезде профессорлар деп аталады, бұл 1360 жылдың 3 сәуірінде Николас Дрейтон мен Джон Кенттің директордың рұқсатынсыз француз соғыстарына кеткен екі ғалымның орнына залға тағайындалуынан көрінеді. 1430 жылдың 14 маусымында Бардни монастыры Скендлбиге (Линкольншир) ұсынған Уильям Уэйнфлет те біздің Уэйнфлетіміз болуы мүмкін. Алайда, 1433 жылдың 17 мамырында Сомерсеттегі Враксаллдың пасторы болып тағайындалған және 1436 жылдың 18 қарашасында оның орнын басушы тағайындалған кезде қайтыс болған тағы бір Уильям Уэйнфлет болды. Король залындағы Уильям Уэйнфлеттің ізбасары 1434 жылдың 3 сәуірінде қабылданды.

Waynflete was born in Wainfleet in Lincolnshire (whence his surname) in about 1398. He was the eldest son of Richard Patten (alias Barbour), a merchant. His mother was Margery, daughter of Sir William Brereton of Brereton, Cheshire. He had a younger brother named John, who later became the dean of Chichester. It has been suggested that Waynflete attended Winchester College and New College, Oxford, but this is improbable. Neither college claimed in his lifetime that he was one of its former students. However, that Waynflete was at the University of Oxford, and probably a scholar at one of the grammar schools there, before passing on to the higher faculties, is shown by a letter of the Chancellor addressed to him when Provost of Eton College, which speaks of the university as his mother who brought him forth into the light of knowledge and nourished him with the alimony of all the sciences. Waynflete is probably the William Barbour who was ordained as an acolyte by Bishop Fleming of Lincoln on 21 April 1420 and subdeacon on 21 January 1421; and as William Barbour, otherwise Waynflete of Spalding, was ordained deacon on 18 March 1421, and priest on 21 January 1426, with entitlement from Spalding Priory. Waynflete may have been the William Waynflete who was admitted a "scholar" of the King's Hall, Cambridge, on 6 March 1428, and was described as LL. B. when receiving letters of protection on 13 July 1429 to enable him to accompany Robert FitzHugh, Warden of the hall, on an embassy to Rome. The "scholars" of the King's Hall were what are now called Fellows, as may be seen by the appointment to the hall on 3 April 1360 of Nicholas of Drayton, B. C. L., and John Kent, B. A., in place of two scholars who had gone off to the French wars without the Warden's leave. The William Waynflete who was presented to the vicarage of Skendleby, Lincs, by the Priory of Bardney on 14 June 1430, may also have been our Waynflete. There was, however, another William Waynflete, who was instituted rector of Wraxall, Somerset, on 17 May 1433 and was dead when his successor was appointed on 18 November 1436. A successor to the William Waynflete at the King's Hall was admitted on 3 April 1434.

Ерте мансап

1429 жылы Уэйнфлетте Винчестер колледжінің директоры болды және осы лауазымды 1441 жылға дейін атқарды. Осы кезеңде епископ Бофорт оны Сент-Джайлс төбесіндегі, Винчестер қаласының сыртында орналасқан арақша ауруханасы – Сент-Мария Магдалена ауруханасының басшысы етіп тағайындады. Колледж құрылғаннан кейін алғашқы тіркелген директоры Джон Мелтонды Уильям Уайкхэм 1393 жылы зейнеткерлікке шығар алдында осы аурухананың басшылығына ұсынған еді. 1441 жылдың 3 шілдесінде Генрих VI мектепті көру үшін Винчестер колледжіне демалыс сапары жасады. Ол Уэйнфлеттен қатты әсер алғандықтан, күзге қарай Уэйнфлетте Винчестердің директоры қызметінен босатылды. Қазан айында ол қонақ ретінде залда тамақтанды, ал 1442 жылғы Рождествода Итон провосты ретінде бес метр күлгін матадан тұратын корольдік киім-кешек алды. Архиепископ Чишель (өз кезінде Уайкхэмді еліктеп екі колледж құрған), король хатшысы және жеке мөрінің сақтаушысы Томас Бекинтон, сондай-ақ басқа да Уайкхемдердің ықпалымен Генрих VI 1440 жылдың 11 қазанында Винчестер колледжі үлгісінде, Виндзор қаласының маңындағы (өз туған жерінен шалқары емес) Этон приход шіркеуінде «Виндзор маңындағы Ынтымақты Мария королінің колледжі» деген атпен колледж құрды. Бұл король билікке келген соңғы жетістіктерінің бірі болды. Колледж құрамында проректор, 10 діни қызметкер, 6 хоршы, 70 кедей және мұқтаж студент, 25 қайырымдылықпен қамтылған адам және негізгі студенттерге (латын) грамматиканы тегін оқытатын магистр-ақпаратшы (кейін «директор») болды. 1440/41 жылдың 5 наурызында король колледжге шетелдік монастырьлардан жылына шамамен 500 фунт стерлинг бөлді, бұл Винчестердің бастапқы қаржыландыру көлемімен бірдей болды. Этонның алғашқы директоры деп есептелгенімен, Уэйнфлетте осындай қызмет атқарғанына нақты дәлел жоқ. Мектеп ғимаратының құрылысы 1442 жылдың мамыр айында басталды. Уильям Вестбери 1442 жылдың мамыр айында Оксфордтың Нью-колледжін тастап, король қызметіне өтті. Ол 1444–1445 жылғы «Этон аудитінің» алғашқы тізімінде магистр-ақпаратшы ретінде тіркелген, және ол 1442 жылдың мамырынан бастап осы лауазымды атқарған болуы мүмкін. Егер Уэйнфлетте 1441 жылдың қазанынан 1442 жылдың мамырына дейін директор болған болса, оның міндеттері номиналды болғанға ұқсайды. Провост ретінде Уэйнфлетте колледжді 2 мамырда архидиакондық биліктен босатып, 1443 жылдың 30 қарашасында төртбұрыштың шығыс жағында ағаш ұстасының жұмысын аяқтау бойынша келісімшарт жасады. 1443 жылдың 21 желтоқсанында Уэйнфлетте корольдің комиссарлары епископ Бекинтон мен Саффолк графының алдында жарғыны сақтауға ант берді, содан кейін ол өзі де колледждің басқа мүшелеріне ант берді: сол кезде бес ғалым мен он бір 15 жастан асқан студент болды. (Жас студенттер ант беруден босатылды.) Ол Винчестер колледжінің стипендиялы студенттері мен ғалымдарының жартысын мектепті ашу үшін Итонға алып келгені айтылады. Алайда, 1443 жылы, шамамен шілдеде, сайлаудан аз уақыт бұрын Винчестерден Итонға бес студент және мүмкін бір қарапайым оқушы (негізгі студент емес) кетті. Олардың үшеуі 19 шілдеде Кембридждегі Король колледжінің студенттері болып қабылданды. Бұл колледж 1443 жылдың 10 шілдесіндегі екінші жарғысымен Нью-колледж Винчестерге қатысты болғандай, Этонмен байланысты болды, яғни ол толығымен Этоннан студенттерді қабылдауға тиіс еді. Уэйнфлеттің проректор ретіндегі басты міндеті ғимараттарды салуға және мекемені құруға қаржы жұмсау болды. 1444 жылдың 26 қыркүйегінде 25 жаңа негізгі студентті сайлау арқылы студенттер саны едәуір артты. Колледждің жылдық кірісі сол кезде 946 фунт стерлингке жетті, оның ішінде король 120 фунт стерлинг, ал Уэйнфлетте 18 фунт стерлинг, яғни оның жылына 30 фунт стерлинг стипендиясының жартысынан астамын берді. 70 студенттің толық саны Уэйнфлетте проректор қызметін атқарған соңғы жылы, 1446–1447 жылдары (Этон аудитінің тізімі) толықтырылды.

In 1429, Waynflete became headmaster of Winchester College, a position which he held until 1441. During this time, Waynflete was appointed by Bishop Beaufort to the mastership of St Mary Magdalen's Hospital, a leper hospital on St Giles Hill, just outside the city of Winchester. The first recorded headmaster after the foundation of the college, John Melton, had been presented by William of Wykeham to the mastership of this hospital in 1393 shortly before his retirement. On 3 July 1441 Henry VI went for a weekend visit to Winchester College to see the school for himself. Here he seems to have been so much impressed with Waynflete that by the autumn Waynflete had ceased to be headmaster of Winchester. In October he was dining in the hall there as a guest, and at Christmas 1442 he received a royal livery, five yards of violet cloth, as provost of Eton. Under the influence of Archbishop Chichele (who had himself founded two colleges in imitation of Wykeham); Thomas Bekynton, the king's secretary and privy seal; and other Wykehamists, Henry VI, on 11 October 1440, founded, in imitation of Winchester College, a college in the parish church of Eton by Windsor (not far from his own birthplace) called the King's College of the Blessed Mary of Eton by Windsor, as a sort of first fruits of his taking the government on himself. The college was to consist of a provost, 10 priests, 6 choristers, 70 poor and needy scholars, 25 almsmen and a magister informator (later "headmaster") to teach (Latin) grammar to the foundation scholars and to all others coming from any part of England, at no cost. On 5 March 1440/41, the king endowed the college with some £500 a year taken from the alien priories: almost exactly the amount of the original endowment of Winchester. Though reckoned first headmaster of Eton, there is no definite evidence that Waynflete acted as such. The school building was not begun until May 1442. William Westbury left New College, Oxford in May 1442, transferring himself to the king's service. He appears in the first extant "Eton Audit Roll 1444–1445" as magister informator, and was probably such from May 1442. If Waynflete was headmaster from October 1441 to May 1442, his duties must have been little more than nominal. As Provost, Waynflete procured the exemption of the college from archidiaconal authority on 2 May, and made the contract for completion of the carpenter's work on the eastern side of the quadrangle on 30 November 1443. On 21 December 1443 Waynflete was sworn to observe the statutes by Bishop Bekynton and the Earl of Suffolk, the king's commissioners, and he himself administered the oath to the other members of the foundation: then only five fellows and eleven scholars over 15 years of age. (Younger scholars were not required to take an oath.) It is said that he took half the Fellows and scholars of Winchester College to Eton to start the school there. However, only five scholars and perhaps one commoner (pupil not on the foundation) left Winchester for Eton in 1443, probably in July, just before the election. Three of them were admitted scholars of King's College, Cambridge on 19 July. That college, by its second charter of 10 July 1443, had been placed in the same relation to Eton that New College bore to Winchester: i. e. it was to be recruited entirely from Eton. The chief part of Waynflete's duties as Provost was the financing and completion of the buildings and establishment. The number of scholars was considerably increased by an election of 25 new foundation scholars on 26 September 1444. The college's annual income was then £946, of which the king contributed £120 and Waynflete £18, or more than half his stipend of £30 a year. The full number of 70 scholars was not filled up until Waynflete's last year as Provost, 1446–1447 (Eton Audit Roll).

Винчестер епискобы

Уэйнфлет Генридің ықыласын қатты қозғады, сондықтан Генридің ағасы, Винчестер епискобы Бофорт 1447 жылғы 11 сәуірде қайтыс болғанда, король Винчестер шіркеуінің тарауына хат жолдап, Уэйнфлетті епископ етіп сайлауды бұйырды. 12 сәуірде оған уақытша басқару құқығы берілді, 15 және 17 сәуір аралығында сайланды, ал 10 мамырда Папаның бұйрығымен қызметке бекітілді. 1447 жылғы 13 шілдеде ол шіркеу қызметкері ретінде тағайындалды.

1450 жылы Джек Кейдтің бүлігі басталганда, Уэйнфлет архиепископ Стаффордпен, Канцлермен бірге, Винчестер үйіне жақын Саутварк қаласындағы Сент-Маргарет шіркеуінде бүлікшілермен келіссөздер жүргізу үшін жұмысқа алынды. Толық кешірім уәдесі берілді, бірақ 1 тамызда Уэйнфлет бүлікшілерді соттауға арналған арнайы комиссия мүшесі болды. 1451 жылғы 7 мамырда Уэйнфлет Саутварк қаласындағы үйінен, епископтығының канондық түрде алынғанын, ешқандай шектеулерге тап болмағанын, бірақ өзіне және шіркеуіне қарсы қауіпті әрекеттерден қорқатынын мәлімдеп, Папаның қорғауына жүгінді. Бұл Уинчестердегі тәртіпсіздіктерге байланысты болды деп есептеледі, онда Кейдтің бірі өлім жазасынан кейін жіберілді. Алайда, бұл Папа сарайында оған жасалған Йорк тарапынан шабуыл болуы мүмкін. Осыған байланысты ол келесі күні 19 өкілді өкілдік етуге тағайындады. Нәтижесінде, ешқандай нәрсе Уэйнфлеттің шіркеуді бейбіт түрде иеленуіне кедерес келтірмеді, сондықтан ол Кентербери архиепискобымен бірге Генрих VI-ны Кентербериге қажылыққа келгенде 2 тамыз 1451 жылы қарсы алды. Қараша айында Йорк герцогы Дартфордқа жақын жерде орналасқанда, Уэйнфлет үш адаммен бірге корольдік лагерьден (Блэкхиттен) шарттарды ұсынуға жіберілді, олар қабылданды. Уэльс ханзадасы Эдуард 1453 жылғы 13 қазанда дүниеге келді және келесі күні Уэйнфлет оны шүкіршілікпен шайды. Сол жылы Уэйнфлет леди Денверстен Беркстегі Стэнсвик сарайын Магдален Холлы үшін сатып алды. 1454 жылы король ақыл-есінен айырылды. Канцлер, Кентербери архиепискобы Джон Кемп, Йорк герцогы төрағалық еткен парламент отырысында қайтыс болды. Сондықтан Генрихке Уэйнфлет басшылық еткен комиссиялар жіберілді, олар патшадан жаңа канцлерді тағайындауын сұрады, бұл Уэйнфлеттің тағайындалуын күткендері анық болды. Бірақ корольден жауап алу мүмкін болмады, және біраз уақыттан кейін лорд Солсбери мөрлерді алды. Йорк регенттігі кезінде, Сент-Олбанс шайқасынан бұрын да, кейін де Уэйнфлет патшалық кеңесінің жұмысына белсенді қатысты. Ол колледжі үшін кеңірек орын іздеді. 5 шілде 1456 жылы Оксфордтың шығыс қақпасының сыртындағы Сент-Джон Баптист ауруханасының грантын алды, ал 15 шілдеде сол жерде колледж құруға рұқсат алды. Папаның бұйрығын алғаннан кейін, ол 1458 жылғы 12 маусымда оны құрды, аурухананы президенті мен алты оқытушысы бар колледжге айналдырды, және екі күннен кейін Магдален Холлы өзін және мүлкін тапсырды, оның мүшелері Жаңа Магдален колледжіне қосылды.

When Jack Cade's rebellion broke out in 1450 Waynflete was employed with Archbishop Stafford, the Chancellor, to negotiate with the rebels at St Margaret's Church, Southwark, close to Winchester House. A full pardon was promised, but on 1 August Waynflete was one of the special commissioners to try the rebels. On 7 May 1451 Waynflete, from le chambre in his manor house at Southwark, asserting that his bishopric was canonically obtained and that he laboured under no disqualification, but feared some grievous attempt against himself and his see, appealed to the protection of the pope. It is suggested that this was due to some disturbances at Winchester where one of Cade's quarters was sent after his execution. But it is more likely, that it was some Yorkist attack on him in progress in the papal court. To meet this, he next day appointed 19 proctors to act for him. In the end result nothing disturbed Waynflete's peaceable possession of the see: so that with the archbishop of Canterbury he was able to receive Henry VI when he came to Canterbury on pilgrimage on 2 August 1451. When in November the Duke of York encamped near Dartford, Waynflete with three others was sent from the King's camp at Blackheath to propose terms, which were accepted. Edward, Prince of Wales, was born on 13 October 1453 and was baptised by Waynflete the next day. That year Waynflete acquired the reversion of the manor of Stanswick, Berks, from Lady Danvers for Magdalen Hall. The king became insane in 1454. The Chancellor, John Kemp, Archbishop of Canterbury, died during the sitting of parliament, presided over by the Duke of York. Commissioners, headed by Waynflete, were therefore sent to Henry to ask the king to name a new Chancellor, apparently intending that Waynflete should be named. But no answer could be extracted from the king, and after some delay Lord Salisbury took the seals. During York's regency, both before and after the First Battle of St Albans, Waynflete took an active part in the proceedings of the Privy Council. With a view to an ampler site for his college, Waynflete. Retrieved 5 July 1456 a grant of the Hospital of St John the Baptist outside the east gate at Oxford and on 15 July licence to found a college there. Having obtained a papal bull, he founded it by deed of 12 June 1458, converting the hospital into a college with a president and six fellows, to which college two days later Magdalen Hall surrendered itself and its possessions, its members being incorporated into the New College of St Mary Magdalen.

Саяси қиындықтар

Кейбіреулердің айтуынша, Уэйнфлет Уэйкфилд шайқасы және 1461 жылғы Эдуардтың алғашқы парламенті кезеңінде қашып, жасырынған деген мәлімдеме өте күмәнді. Генрихтің 1460 жылғы 8 қарашада Папаға жазған адалдығын куәландыратын хаты Генрих Йоркшылардың қолында болғанда жазылған. 1461 жылдың тамызында Эдвард IV-ке Гэмпширдегі Ист-Мион епископтық иелігінің шаруалары жасаған, манorial құқықтарын заңсыз талап ету туралы шағымдар келесі желтоқсанда парламентте епископтың пайдасына шешілді. Бұл сондай-ақ, ол Генрихтің жеке сүйіктісі болғанымен, Йоркшылар оны жау санамағанын көрсетеді. 1462 жылдың 1 шілдесінде Уинчестер епископтығының мүлігі мен құқықтарын оған және оның мұрагерлеріне растайтын жалпы жарлық осыған нұсқайды.

Этон колледжі

Уэйнфлеттеннің Итон колледжін қалпына келтіруде белсенді қатысқандығы анық. Эдуард 1463 жылы оны Виндзордағы Сент-Джорджға қосып, мүлкінің көп бөлігінен айырды. Колледж 1467 жылы қалпына келтірілгеннен кейінгі ең алғашқы есептік тізімдерде проваст Вестберидің Винчестер лордына жасаған сапарлары туралы көптеген жазбалар бар, олар 1468–69 жылдың қаңтар айында шіркеу құрылысын бастау және оларға қаржы жұмсау үшін жасалған. 1469 жылдың 1 ақпанында Уэйнфлетке не үшін кешірім берілгені белгісіз. 1470 жылдың 5 қазанында Генрих VI таққа қайта отырғанда Уэйнфлет оны Лондон мұнарасынан босатылып шыққанда қарсы алды. Бұл Эдуардтың 1471 жылдың 30 мамырында таққа қайта отырғаннан кейін бір айдан соң жаңа кешірім беруді және патшаға 2000 марка (1333 фунт стерлинг 6 шиллинг 8 пенни) қарыз беруді қажет етті. 1471–1472–1474 жылдары Уэйнфлет негізінен Итондегі шіркеуді, қазіргі уақытта ғибадатхана деп аталатын оны аяқтаумен айналысты: оның шынышы терезелерді жасады, ал ол 1475 жылдың 15 тамызында бір жағынан Викхем епискобының колледжіндегідей, ал екінші жағынан Лондондағы Сент-Томас-оф-Акр колледжіндегідей "тістік орнату" сияқты рухтық тіреуіш жасауға келісімшарт жасады. 1479 жылы ол ғибадатхананың батыс жағында Хеддингтон тасынан алдыңғы ғибадатхана салдырды.

Магдалин колледжі

1474 жылы Уэйнфлет, 1459 жылы көп дау тудырған өсиет қалдырып қайтыс болған сэр Джон Фастолфтың бас атқарушысы ретінде, Норфолк қаласындағы Каистордегі жеті діни қызметкер мен жеті қайыршыға арналған колледждік шіркеудің мүліктік өсиетін жеті ер адам мен Магдалендегі жеті кедей ғалымға ауыстырды. Сол жылы колледж, қазіргі Суссекс штатының Үстіңгі Бединг қаласында орналасқан Sele шетелдік монастырына иелік етті, оны жою жөніндегі шаралар 1469 жылдан бері жүргізіліп келді. Магдалендегі жаңа, қазір ескі ғимараттар сол жылы салына бастады, негізгі тас 1474 жылдың 5 мамырында бас алтарьдың ортасына қаланды. 1477 жылдан бастап лицензиялар мүліктің қосымшаларын бекітуге рұқсат берді. 1480 жылдың 23 тамызында колледж аяқталып, үлкен батыс терезесі All Souls' College-дегідей үлгіде жасалуы туралы келісімге келді. Сол күні Нью-Коледждің мүшесі Ричард Мейв жаңа президент болып тағайындалды және жарғылар жарияланды. Жарғылар көбінесе Жаңа Колледждің көшірмесі болды, оның мүшелері Магдален мүшелерімен бірдей президенттікке үміткер деп жарияланды. Олар басшы және 70 ғалымды қарастырды, бірақ соңғылары 40 ер адам мен 30 ғалымға бөлінді, олар «деми» деп аталды, себебі олардың тамақтану құны ер адамдардың жартысы болатын. Магдален Колледжі мектебі колледж қақпаларында, Этон сияқты, барлық келушілер үшін оқу ақысы жоқ грамматикалық мектеп ретінде құрылды, оны ұстаз және үй иесі басқарды, алғашқы ұстаз Джон Анкивилл болды, оның жалақысы жылына 10 фунт стерлинг, Винчестер мен Этон сияқты. Классикалық әдебиетке қызығушылықтың жаңаруы он сегіз жасқа толмаған кез келген ғалымның софистиканы оқығанына тыйым салуда көрінді, егер ол грамматиканы жетік меңгерген деп танылмаса. 1481 жылдың 22 қыркүйегінде Уэйнфлет Эдуард IV-ті колледжде күндіз қабылдады, ал 1483 жылдың шілдесінде Ричард III-ті одан да зор құрметпен қарсы алды. 1484 жылы Уэйнфлет өзінің туған қаласы Уэйнфлет Олл Сентс, Линкольнширде Оксфордтағы Магдален Колледжі үшін серіктес мектеп ретінде тағы бір Магдален Колледжі мектебін құрды. Қазіргі уақытта ғимарат кітапхана ретінде пайдаланылады, ал жоғары қабатында мұражай орналасқан. 1486 жылдың 27 сәуірінде Уэйнфлет, Уайкхем сияқты, өзінің сүйікті сарайында, қазіргі Бишоптың Уолтем сарайында өсиет қалдырды. Ол Винчестер мен Нью-Колледждерге, өзінің Магдален Колледжіне бергендей ақшалай мұра қалдырды, бірақ соңғысын өзінің барлық мүліктерінің қалдық иесі етті. Уэйнфлет 1486 жылдың 11 тамызында қайтыс болды. Уэйнфлет жобалары – Оксфордтағы Магдален Колледжі мектебінің жоғары сынып оқушылары жүргізген зерттеу жобалары. Ең үздік жобаларға Магдален Колледжінің президенті Дина Роуз сыйлықтар береді. Мектеп түлектері «Ескі Уэйнфлеттер» деп аталады.

In 1474 Waynflete, being the principal executor of Sir John Fastolf, who died in 1459 leaving a much contested will, procured the conversion of his bequest for a collegiate church of seven priests and seven almsmen at Caistor, Norfolk, into one for seven fellows and seven poor scholars at Magdalen. In the same year the college took possession of the alien priory of Sele, in what is now Upper Beeding, Sussex, the proceedings for the suppression of which had been going on since 1469. The new, now the old, buildings at Magdalen were begun the same year, the foundation stone being laid in the middle of the high altar on 5 May 1474. Licences from 1477 to authorized additions to the endowment. On 23 August 1480, the college being completed, the great west window being contracted to be made after the fashion of that at All Souls' College, a new president, Richard Mayew, fellow of New College, was installed on 23 August 1480, and statutes were promulgated. The statutes were for the most part a replica of those of New College, members of which were, equally with members of Magdalen, declared to be eligible for the presidency. They provided for a head and 70 scholars, but the latter were divided into 40 fellows and 30 scholars called demies, because their commons were half those of the fellows. Magdalen College School was established at the gates of the college to be, like Eton, a grammar school free of tuition fees for all comers, under a master and usher, the first master being John Ankywyll, with a salary of £10 a year, the same as at Winchester and Eton. The renewal of interest in classical literature was shown in the prohibition of the study of sophistry by any scholar under the age of eighteen, unless he had been pronounced proficient in grammaticals. On 22 September 1481 Waynflete received Edward IV in state at the college, where he passed the night, and in July 1483 he received Richard III there in even greater state. In 1484 Waynflete founded another Magdalen College School in his birth town of Wainfleet All Saints, Lincolnshire as a satellite feeder school for Magdalen College, Oxford. The building is now used as a library, with a museum upstairs. On 27 April 1486, Waynflete, like Wykeham, made his will at their favourite manor, now Bishop's Waltham Palace. He gave the same pecuniary bequests to Winchester and New Colleges as to his own college of Magdalen, but the latter he made residuary devisee of all his lands. Waynflete died on 11 August 1486

Waynflete projects are research projects undertaken by sixth formers at Magdalen College School, Oxford. Awards are given for the best projects by the President of Magdalen College, Dinah Rose. Alumni of the school are known as "Old Waynfletes".