Куфу қаласы: Конфуцийдің туған жері және тарихи ескерткіштер
Qufu
Қытайдың Шаньдун провинциясындағы Куфу қаласы – Конфуцийдің туған жері. Тарихы терең, сарайлар, ғибадатханалар мен зираттарға толы қала туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Куфу ( ; ) – Шығыс Қытайдың Шандун провинциясының оңтүстік-батысындағы қала. Провинция астанасы Цзинань қаласынан шамамен оңтүстікке қарай, ал префектура орталығы Цзиньин қаласынан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. Куфу қаласының ауданы 815 шаршы километрді құрайды, жалпы халқы 653 000 адам, оның ішінде 188 000 адам қалалық жерлерде тұрады. Куфу ең әйгілісі Конфуцийдің туған жері ретінде танымал, ол дәстүр бойынша жақын орналасқан Ни тауында дүниеге келген деп есептеледі. Қалада көптеген тарихи сарайлар, ғибадатханалар мен зираттар бар. Қаланың ең танымал үш мәдени нысаны, бірлесіп Сан-Конг ( , ) деп аталатын, Конфуций ғибадатханасы, Конфуций қорымы және Конг әулетінің сарайы болып табылады. Бұл үш нысан 1994 жылдан бері ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұра тізіміне енгізілген. 2015 жылдың шілде айында Куфу Қытайдағы үшінші Халықаралық Cittaslow қаласы атанды.
Qufu ( ; ) is a city in southwestern Shandong province, East China. It is located about south of the provincial capital Jinan and northeast of the prefectural seat at Jining. Qufu has an area of 815 square kilometers, and a total population of 653,000 inhabitants, of which, 188,000 live in urban areas. Qufu is best known as the hometown of Confucius, who is traditionally believed to have been born at nearby Mount Ni. The city contains numerous historic palaces, temples and cemeteries. The three most famous cultural sites of the city, collectively known as San Kong (, are the Temple of Confucius , the Cemetery of Confucius , and the Kong Family Mansion Together, these three sites have been listed as a UNESCO World Heritage Site since 1994. In July 2015, Qufu became the third International Cittaslow in China.
Этимология
Куфу атауы тікелей "қисық төбе" деп аударылады және бұл Лу мемлекетінің астанасы болған кезеңде қаланың бір бөлігі болған, шамамен бір мильге созылған төбеге қатысты.
The name Qufu literally means "crooked hill", and refers to a mile long hill that was part of the city during its time as capital of the state of Lu.
Әкімшілік бөлімшелер
Кюфу қаласы 4 ауданға және 8 қалаға бөлінеді. Қалалық үкімет Лученг ауданында, Кюфуда орналасқан. Журчендердің Солтүстік Қытайды жаулап алғаннан кейін, жаңа Цзинь әулеті Сианьюаньды Кюфу деп қайта атады (1142 жылы), бірақ қала Сун дәуіріндегі орнында қалды. Қазіргі қала қабырғасы Мин әулетінің Цзяцзин императорының (1522) тұсында ғана салынды. 1012–1522 жылдар аралығында қала орналасқан жер қазір Цзюсян ауылы (旧县村) болып табылады. Сол кезден бастап Юань әулетіне дейін екі Яншен герцогы болды: біреуі Кюфуда, екіншісі Кучжоуда. Юань әулетінің императоры Кублай хан Оңтүстік Яншен герцогы Конг Чжуды Кюфуға қайта оралуға шақырды. Конг Чжу шақыруды қабылдамағандықтан, Оңтүстік тармақтан атақ алынып, Солтүстік тармақ Яншен герцогы атағын сақтап қалды. Оңтүстік тармақ әлі де Кучжоуда қалды және осы күнге дейін сонда өмір сүріп келеді. Кучжоудағы Конфуций ұрпақтарының саны 30 000-ға жетеді. Мин императоры Кучжоудағы Оңтүстік тармаққа Уцзин боши 五經博士 академиялық дәрежесін берді, ал Кюфудағы Солтүстік тармақ Яншен герцогы атағын иеленді. Конг Жу қайтыс болғаннан кейін Солтүстік тармақтың мүшесі Конг Гуанхуан Оңтүстік тармақтың 47-ші ұрпағы Конг Руогуды (孔若古), сондай-ақ Конг Чуанды (孔傳) ата-тегі ретінде жариялады. 1948 жылы Кюфу Қытай Азамат соғысының Янчжоу науқанында шағын рөл атқарды. Мәдени революция кезінде, 1966 жылдың қарашасында Тан Хоулан (谭厚兰, 1937–1982) басшылығындағы Бейжің Нормал университетінің 200-ге жуық қызметкері мен студенттері Кюфуға келіп, 6000-нан астам артефактіні жойды, нәтижесінде Кюфудағы тарихи орындардың артефактілері көп зардап шекті. Пиньин кеңінен қолданысқа енгенге дейін, қаланың атауы (көбінесе округ орталығы ретінде қарастырылатын, яғни Кюфу-сиан) ағылшын тілінде әртүрлі жазылымдарда транскрипцияланды, мысалы, Ч'у-фу-хайн, Кио-фу-хайн, Кио-фоу-хайн, Киу-фоу, Кью-фоу, Куфоу және Чуфу.
The city of Qufu is divided into 4 subdistricts, and 8 towns. The city government is located within Lucheng Subdistrict, Qufu [zh]. After the conquest of the northern China by the Jurchens, the new Jin dynasty renamed Xianyuan back to Qufu (in 1142), but the city stayed at its Song location. It was not until the reign of the Jiajing Emperor of the Ming dynasty (1522) that the present day city wall was built. The site of the city in 1012–1522 is now Jiuxian Village (旧县村). From that time up until the Yuan dynasty, there were two Duke Yanshengs, one in the north in Qufu and the other in the south at Quzhou. An invitation to come back to Qufu was extended to the southern Duke Yansheng Kong Zhu by the Yuan dynasty emperor Kublai Khan. The title was taken away from the southern branch after Kong Zhu rejected the invitation, so the northern branch of the family kept the title of Duke Yansheng. The southern branch still remained in Quzhou where they lived to this day. Confucius's descendants in Quzhou alone number 30,000. The Hanlin Academy rank of Wujing boshi 五經博士 was awarded to the southern branch at Quzhou by a Ming emperor while the northern branch at Qufu held the title Duke Yansheng. Kong Ruogu (孔若古), also known as Kong Chuan (孔傳) 47th generation was claimed to be the ancestor of the Southern branch after Kong Zhu died by Northern branch member Kong Guanghuang. In 1948, Qufu played a minor role in the Yanzhou Campaign of the Chinese Civil War. The artifacts of the historical sites at Qufu suffered extensive damage during the Cultural Revolution when about 200 staff members and students of Beijing Normal University led by Tan Houlan (谭厚兰, 1937–1982), one of the five most powerful student leaders of the Cultural Revolution, came to Qufu and destroyed more than 6000 artifacts in November 1966. Before the wide adoption of Pinyin, the name of the city (often viewed as a county seat, i. e. Qufu xian) was transcribed in English in a variety of ways, such as Ch'ü fou hien, Kio feu hien, Kio fou hien,
Kiuh Fow, Keuhfow, Kufow, and Chufou.
География
Кішігірім тарихи орталығы Куфу қалыпқа келтірілген Мин дәуірі қала қабырғасымен және өзендермен/қоршаумен қоршалған. Драм мұнарасы (Гулу) қабырғалы қаланың ортасында орналасқан; Конфуций ғибадатханасы (Конг Миао), Конфуций сарайы (Конг Фу) және Ян Хуэй ғибадатханасы (Ян Миао) қабырғаның ішіндегі кең аумақты алып жатыр. Конфуций қорымы (Конг Лин) қабырғалы қаланың солтүстігінде орналасқан. Қазіргі заманғы қала орталығы қабырғалы қаланың оңтүстігінде орналасқан. Сонымен қатар, мешіт және дамыған мұсылмандық аудан мен базар қабырғалы қаланың батыс қақпасының сыртында орналасқан. Куфу теміржол вокзалы мен ірі өнеркәсіптік аймақтар тарихи қаладан бірнеше шақырым шығысқа қарай орналасқан. Шаохао қабірі мен Шоу Цю тарихи орны (аңыз бойынша Сары императордың туған жері) қазіргі Куфудың шығыс шетінде, Цзюйсян ауылының жанында орналасқан. Си өзені және Ы [zh] өзені қаладан өтеді.
The small historical center of Qufu is surrounded by the restored Ming era city wall and rivers/moats. The Drum Tower (Gulou) is in the center of the walled city; the Temple of Confucius (Kong Miao), Confucius Mansion (Kong Fu) and the Temple of Yan Hui (Yan Miao) occupy large sections of the land within the wall. The Confucius Cemetery (Kong Lin) is located to the north of the walled city. The modern downtown is located south of the walled city. There is also a mosque and a thriving Muslim neighborhood and market that is located just outside the west gate of the walled city. The Qufu train station and major industrial areas are on the east side, a few kilometers east of the historical city. The Shaohao Tomb and Shou Qiu historical site (, the purported birthplace of the legendary Yellow Emperor), are on the eastern outskirts of the modern Qufu as well, near Jiuxian village. The Si River and the 沂河 [zh] both pass through the city.
Темір жол көлігі
XX ғасырдың басында салынған Пекин-Шанхай темір жолы Куфу қаласынан өтеді. 2021 жылдың шілде айына дейін жергілікті билік жолды аяқтауды жоспарлап отыр.
The original Beijing–Shanghai railway, constructed in the early 20th century, passes through Qufu. As of July 2021 the local government hopes to complete the line.
Конфуций ғибадатханасы (Конг Миао)
Конфуцийдің қайтысынан кейін екі жыл ішінде оның Куфудағы бұрынғы үйі Лю герцогы тарапынан ғибадатхана ретінде қасиеттендірілді. Б.з.д. 205 жылы Хань әулетінің императоры Лю Банг Конфуцийдің есіне құрбандық шалған алғашқы император болды. Ол көптеген императорлар мен жоғары лауазымды шенеуніктерге үлгі көрсетті. Кейіннен императорлар таққа отырғаннан кейін немесе маңызды оқиғалар, мысалы, сәтті соғыс болғанда Куфуға сапар шегетін болды. Барлығы 12 император Конфуцийге құрмет көрсету үшін 20 рет Куфуға жеке сапар жасады. Тағы 100-ге жуық шенеунік 196 ресми сапарға өкілдерін жіберді. Конфуцийдің бастапқы үш бөлмелі үйі 611 жылы жаңғырту жұмыстары кезінде ғибадатхана кешенінен алынып тасталды. 1012 және 1094 жылдары Сун әулеті тұсында ғибадатхана үш бөлімнен және төрт ауладан тұратын жобаға дейін кеңейтілді, оның айналасында ақырында 400-ден астам бөлме орналастырылды. 1214 жылы Цзинь әулеті кезінде өрт пен вандализм салдарынан ғибадатхана қирады. 1302 жылы Юань әулеті тұсында бұрынғы көлеміне келтірілді. Содан кейін, 1331 жылы ғибадатхана Император сарайының үлгісімен салынған қоршау қабырғасымен қоршалды. 1499 жылы болған тағы бір өртен кейін ғибадатхана қазіргі көлеміне дейін жаңартылды. 1724 жылы тағы бір өрт басты зал мен ондағы мүсіндерді жойды. Келесі жаңғырту жұмысы 1730 жылы аяқталды. Көптеген мүсіндер 1966 жылы Мәдени революция кезінде қайтадан жойылды. Барлығы Конфуций ғибадатханасы 15 ірі жөндеуден, 31 ірі жөндеуден және көптеген шағын құрылыс шараларынан өтті. Ғибадатхана кешені Қытайдағы екінші ірі тарихи құрылыс кешені болып табылады (Тыйым салынған қаладан кейін) – оның ауданы және барлығы 460 бөлмеден тұрады. 1499 жылы болған өрттен кейін соңғы үлкен қайта жобалау Мин әулеті тұсында салынған Тыйым салынған қаладан кейін көп ұзамай жасалғандықтан, Конфуций ғибадатханасының архитектурасы Тыйым салынған қаланың архитектурасына көп жағынан ұқсас. Ғибадатхананың негізгі бөлігі солтүстік-оңтүстік бағытында орналасқан және ұзындығы бар 9 ауладан тұрады. Алғашқы үш ауланың кішкентай қақпалары бар және биік қарағайлар отырғызылған, олар кіріспе қызметін атқарады. Бірінші (ең оңтүстік) қақпа Ұлы аю шоқжұлдызындағы жұлдыздың атымен аталып, "Лингсин қақпасы" деп аталады, бұл атау Конфуцийдің аспаннан келген жұлдыз екенін көрсетеді. Қалған ауладағы ғимараттар кешеннің орталық бөлігін құрайды. Олар сары түсті шатырларымен (әдетте императорға ғана арналған) және қызыл боялған қабырғаларымен әсерлі құрылыстар болып табылады, оларды қара-жасыл қарағайлар қоршап, толықтырғыш түстермен түстердің контрастын жасайды. Негізгі ғимараттар: Стел павильондары (мысалы, Цзинь және Юань әулеттері, 1115–1368), Куйвен залы (1018 жылы салынған, Мин әулеті тұсында 1504 және 1985 жылдары жаңартылған), Синг Тан павильоны (Айбас платформасы), Де Му Тянь Ди аркасы, Дачэн залы (Цин әулеті тұсында салынған) және Конфуций әйелінің залы. Дачэн залы (Ұлы кемелділік залы) қазіргі заманғы кешеннің архитектуралық орталығы болып табылады. Залдың ауданы және биіктігі -ден сәл кем. Оны 28 әсем безендірілген бағана ұстап тұр, олардың әрқайсысы биік, диаметрі және жергілікті тастан бір-біріне ұқсатып ойылған. Залдың алдыңғы жағындағы он бағанаға оралған әйгерлер бейнеленген. Император келгенде оның қызғанышын оятпау үшін осы бағаналардың бетін жабу қажет болған деседі. Дачэн залы Конфуцийдің есіне құрбандық шалудың басты орны болды. Дачэн залының алдындағы ауланың ортасында Конфуцийдің оқушыларын абрикос ағашының астында оқытқандығын еске түсіретін "Айбас платформасы" орналасқан. Жыл сайын Куфуда және көптеген басқа конфуцийшіл ғибадатханаларда 28 қыркүйекте Конфуцийдің туған күнін тойлау үшін рәсім өткізіледі.
Within two years after the death of Confucius, his former house in Qufu was already consecrated as a temple by the Duke of Lu. In 205 BC, Emperor Liu Bang of the Han dynasty was the first emperor to offer sacrifices to the memory of Confucius in Qufu. He set an example for many emperors and high officials to follow. Later, emperors would visit Qufu after their enthronement or on important occasions such as a successful war. In total, 12 different emperors paid 20 personal visits to Qufu to worship Confucius. About 100 others sent their deputies for 196 official visits. The original three room house of Confucius was removed from the temple complex during a rebuilding undertaken in 611 AD. In 1012 and in 1094, during the Song dynasty, the temple was extended into a design with three sections and four courtyards, around which eventually more than 400 rooms were arranged. Fire and vandalism destroyed the temple in 1214, during the Jin dynasty. It was restored to its former extent by the year 1302 during the Yuan dynasty. Shortly thereafter, in 1331, the temple was framed in an enclosure wall modelled on the Imperial palace. After another devastation by fire in 1499, the temple was finally restored to its present scale. In 1724, yet another fire destroyed the main hall and the sculptures it contained. The subsequent restoration was completed in 1730. Many of the replacement sculptures were again destroyed during the Cultural Revolution in 1966. In total, the Temple of Confucius has undergone 15 major renovations, 31 large repairs, and numerous small building measures. The temple complex is the second largest historical building complex in China (after the Forbidden City)—it covers an area of and has a total of 460 rooms. Because the last major redesign following the fire in 1499 took place shortly after the building of the Forbidden City in the Ming dynasty, the architecture of the Temple of Confucius resembles that of the Forbidden City in many ways. The main part of the temple consists of 9 courtyards arranged on a central axis, which is oriented in the north–south direction and is in length. The first three courtyards have small gates and are planted with tall pine trees, they serve an introductory function. The first (southernmost) gate is named "Lingxing Gate" after a star in the Great Bear constellation, the name suggests that Confucius is a star from heaven. The buildings in the remaining courtyards form the heart of the complex. They are impressive structures with yellow roof tiles (otherwise reserved for the emperor) and red painted walls, they are surrounded by dark green pine trees to create a color contrast with complementary colors. The main buildings are the Stele Pavilions (e. g., Jin and Yuan dynasties, 1115–1368), the Kuiwen Hall (built in 1018, restored in 1504 during the Ming dynasty and in 1985), the Xing Tan Pavilion (, Apricot Platform), the De Mu Tian Di Arch, the Dacheng Hall (built in the Qing dynasty), and the Hall of Confucius' Wife. The Dacheng Hall (, Great Perfection Hall) is the architectural center of the present day complex. The hall covers an area of and stands slightly less than tall. It is supported by 28 richly decorated pillars, each high and in diameter and carved in one piece out of local rock. The ten columns on the front side of the hall are decorated with coiled dragons. It is said that these columns were covered during visits by the emperor in order not to arouse his envy. Dacheng Hall served as the principal place for offering sacrifices to the memory of Confucius. In the center of the courtyard in front of Dacheng Hall stands the "Apricot Platform", which commemorates Confucius teaching his students under an apricot tree. Each year at Qufu and at many other Confucian temples a ceremony is held on September 28 to commemorate Confucius' birthday.
Конфуций қорымы (Конг Лин)
Конфуций қорымы Куфу қаласының солтүстігінде орналасқан. Бұл жерде табылған ең көне қабірлер Чжоу династиясына жатады. Конфуцийдің есіне арнап Сишуй өзенінің жағасында салынған алғашқы қабір балта пішіндес болған. Оған қоса, құрбандық шалу үшін кірпіштен жасалған алаңша да болған. Қазіргі қабір конус пішіндес төбеге айналған. Көп ұзамай Конфуцийдің қабірінің төңірегіне оның ұрпақтарының қабірлері мен оны еске алуға арналған қосымша стелалар орнатылды. Конфуций ұрпақтарына ақсүйек атақтары беріліп, императорлық ханшайымдармен үйленгендіктен, зираттағы көптеген қабірлерде ақсүйектердің мәртебелік белгілері байқалады. Қабір тастары Хан әулеті тұсында қолданысқа енді. Бүгінде зиратта Сун, Юань, Мин және Цин династияларына жататын 3600-ге жуық қабір тасы сақталған. 1331 жылы зираттың қабырғасы мен қақпасының құрылысы басталды. Барлығында, зират 13 рет жаңартылып, кеңейтілді. Нәтижесінде, 18 ғасырдың соңына қарай, зираттың периметрік қабырғасы ұзындығына жетіп, 2000 жылға жуық уақыт бойы жерленген 100 000-нан астам Конфуций ұрпақтарының қабірлерін қамтыды. Ең көне қабірлер Чжоу династиясына жатады, ал ең соңғылары 76-шы және 78-ші буын ұрпақтарына тиесілі. Мәдени революция кезінде Конг әулетінің зираты "реакциялық" деп танылып, вандализмге ұшырады және қорланды. Конфуций мен оның ұрпақтарының қабірлері қазылып, тоналды және тегістелді. Конфуцийтің мүсіні құлатылып, көшелерде көрсетілді. Мәдени революциядан кейін жарияланған статистикаға сәйкес, осы кезеңде 100 000 томдық классикалық мәтіндер өртеліп, 6618 мәдени артефакттар жойылды немесе зақымдалды, мыңдаған стелалар қиратылды, 5000 ежелгі қарағайлар кесілді және 2000-нан астам қабір қазылды. 76-шы Қуфу герцогінің денесі қабірден шығарылып, сарайдың алдындағы ағашқа жалаңаш ілінді, кейін өртеліп жойылды. 10 000-нан астам ағаштар зиратқа орман тәрізді көрініс береді. Қуфу қаласының солтүстік қақпасынан зираттың сыртқы қақпасына дейін түзу жол салынған. Оның ұзындығы және бойымен кипарис пен қарағай ағаштары тізілген. Осы жолдың бойында Конфуцийдің сүйікті шәкіртіне арналған Ян ғибадатханасы орналасқан.
The Cemetery of Confucius lies to the north of the town of Qufu. The oldest graves found in this location date back to the Zhou dynasty. The original tomb erected here in memory of Confucius on the bank of the Sishui River had the shape of an axe. In addition, it had a brick platform for sacrifices. The present day tomb is a cone shaped hill. Tombs for the descendants of Confucius and additional stela to commemorate him were soon added around Confucius' tomb. Since Confucius' descendants were conferred noble titles and were given imperial princesses as wives, many of the tombs in the cemetery show the status symbols of noblemen. Tombstones came in use during the Han dynasty, today, there are about 3,600 tombstones dating from the Song, Yuan, Ming and Qing dynasties still standing in the cemetery. In 1331 construction work began on the wall and gate of the cemetery. In total, the cemetery has undergone 13 renovations and extensions. Eventually, by the late 18th century, the perimeter wall reached a length of , enclosing an area of In this space, the tombs of more than 100,000 descendants of Confucius, who have been buried there over a period of about 2000 years, can be found. The oldest graves date back to the Zhou dynasty, the most recent of which belong to descendants in the 76th and 78th generation. During the Cultural Revolution, the Kong family cemetery was branded a "reactionary" site and was subject to vandalism and desecration. The tombs of Confucius and his descendants were dug up, looted and flattened. Confucius statue was pulled down and paraded through the streets. According to statistics published after the Cultural Revolution, 100,000 volumes of classical texts were burned, 6,618 cultural artefacts were destroyed or damaged, one thousand stelae were smashed, 5,000 ancient pines were felled and over 2,000 graves were dug up during the period. The corpse of the 76th Duke of Qufu was removed from its grave, hung naked from a tree in front of the palace and later incinerated. More than 10,000 mature trees give the cemetery a forest like appearance. A road runs from the north gate of Qufu to the exterior gate of the cemetery in a straight line. It is in length and lined by cypresses and pine trees. Along this road lies the Yan Temple, dedicated to Confucius' favorite student.
Конг отбасы сарайы (Конг Фу)
Конфуцийдің тікелей ұрпақтары ғибадатхананың шығысында орналасқан Конг әулетінің сарайында өмір сүрді. Олар ғибадатхана мен зиратқа қарауды жүзеге асырды. Атап айтқанда, олар егін салу, егін жинау, қайтыс болғандарды құрметтеу және туған күн тойлау сияқты жағдайларда маңызды діни рәсімдерді өткізуге жауапты болды. Конг әулеті Қытайдағы ең ірі жекеменшік ауылдық иелікке ие болды. Алғашқы сарай 1038 жылы Сун әулеті тұсында салынды және бастапқыда ғибадатханамен тікелей байланысты болды. 1377 жылы Мин әулетінің бірінші императорының басшылығымен жаңарту жұмыстары кезінде ол ғибадатханадан біршама қашықтыққа жылжытылды. 1503 жылы ол 560 бөлмелі және Конфуций ғибадатханасы сияқты 9 ауласы бар үш қатарлы ғимараттарға дейін кеңейтілді. Сарай 1838 жылы толықтай жаңартылды, бірақ 47 жыл өткен соң, 1887 жылы өртенді. Ол екі жылдан кейін қайта салынды; 19 ғасырдағы екі жаңартудың да құны императордың қаражатынан төленді. Бүгінде сарайда 480 бөлмелі 152 ғимарат бар. Оның ең биік құрылысы – төрт қабатты қорғаныс мұнарасы, ол шабуыл кезінде паналау үшін жобаланған, бірақ ешқашан қолданылмады. Әулеттік сарайда 1937 жылға дейін Конфуцийдің ұрпақтары тұрды, содан кейін Конфуцийдің 76-шы және 77-ші буындағы ұрпағы Екінші Қытай-жапон соғысы кезінде Чунцинге, ал кейіннен Қытай Азамат соғысы кезінде Тайваньға қашып кетті, онда әулет басшысы әлі де тұрады. Сарайдың жоспары дәстүрлі қытайлық стильде жасалған, ол алдыңғы жақтағы ресми бөлмелерді артқы жақтағы тұрғын үйлерден бөледі. Сонымен қатар, ғимараттардың кеңістіктегі орналасуы тұрғындарының жасы, жынысы және мәртебесіне сәйкес келіп, Конфуцийдің тәртіп және иерархия принципін көрсетеді: Конфуцийдің ең үлкен ұрпағы үш негізгі ғимараттың ортасында тұрды; оның кіші інісі шығысқа қарай И Гун залын иеленді.
The direct descendants of Confucius lived in the Kong family Mansion located to the east of the temple. They were in charge of tending to the temple and cemetery. In particular, they were in charge of conducting elaborate religious ceremonies on occasions such as plantings, harvests, honoring the dead, and birthdays. The Kong family was in control of the largest private rural estate in China. The first mansion was built in 1038 during the Song dynasty and was originally connected directly to the temple. During a rebuilding in 1377 directed by the first Ming dynasty emperor, it was moved a short distance away from the temple. In 1503, it was expanded into three rows of buildings with 560 rooms and—like the Confucius Temple—9 courtyards. The mansion underwent a complete renovation in 1838 only to perish in a fire 47 years later in 1887. It was rebuilt two years later; the cost of both 19th century renovations was covered by the Emperor. Today, the mansion comprises 152 buildings with 480 rooms, which cover an area of Its tallest structure is the four story refuge tower that was designed as a shelter during an attack but was never used. The family mansion was inhabited by descendants of Confucius until 1937, when Confucius' descendant in the 76th and 77th generations fled to Chongqing during the Second Sino Japanese War and later during the Chinese Civil War to Taiwan, where the head of the family still resides. The layout of the mansion is traditionally Chinese, it separates official rooms in the front from the residential quarters in the rear. Furthermore, the spatial distribution of the buildings according to the seniority, gender, and status of their inhabitants reflects the Confucian principle of order and hierarchy: The most senior descendant of Confucius took up residence in the central of the three main buildings; his younger brother occupied the Yi Gun hall to the east.
Экономика
Кюфу экономикасы түрлі салалардан құралған. Ауыл шаруашылығы, әсіресе астық өндірісі, қала үшін маңызды сала болып табылады. Басқа маңызды салалар – тамақ өңдеу, тоқыма, құрылыс материалдары, химия, көмір өндіру, фармация, қағаз жасау және өнеркәсіптік машина жасау. Кюфу туризм арқасында да үлкен пайда тапты, қала көптеген мәдени фестивальдар мен көрмелерге ие, олардың көпшілігі Конфуцийге арналған.
Qufu's economy consists of a number different industries. Agriculture, specifically grain production, is a major industry for the city. The other main industries are food processing, textile, construction materials, chemical, coal mining, pharmacy, paper making and industrial machinery. Qufu has also benefited greatly from tourism, holding a number of cultural festivals and exhibitions, largely centered around Confucius.
Табиғи ресурстар
Қаланың негізгі минералды қорларына көмір, фосфор және әктас кіреді. 1955 жылы негісталған университет 87 мамандық бойынша бакалавр, 25 мамандық бойынша магистр және 11 мамандық бойынша докторлық дипломдарды ұсынады.
The city's main mineral deposits include coal, phosphorus, and limestone. The university, founded in 1955, offers 87 undergraduate majors, 25 master's degrees, and 11 doctoral degrees.
Дін
Кюфу – Конфуцийдің туған жері және конфуциандық дәстүрдің орталығы. Қалада Конфуцийдің ең қасиетті ғибадатханасы, Конфуцийдің кесенесі және Конг әулетінің сарайы орналасқан. Бұдан өзге, қалада Конфуцийдің Киелі шіркеуінің филиалы мен Конфуций мәдениеті федерациясының бас кеңсесі де бар.
Qufu is a traditional centre of Confucianism, being the area where Confucius was born. The city is home to the holiest Temple of Confucius, to the Mausoleum of Confucius and to the Mansion of the Kong Family. The city also has a branch of the Holy Church of Confucius and hosts the headquarters of the Federation of Confucian Culture.