Вьетнамдық наразылықшы Бùi Tínнің өмірі мен тағдыры
Bùi Tín
Буй Тин – Вьетнамдық диссидент, армия офицері. Коммунистік партияның саясатына наразылық білдіріп, Франциядан тәуелсіздік үшін күрескен. Париде эмиграцияда өмір сүрді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вьетнамдық белсенді
Vietnamese activist
Буй Тин (29 желтоқсан 1927 – 11 тамыз 2018) – вьетнамдық диссидент және Вьетнам Халық Армиясының (ХАА) полковнигі, ХАА бас штабында қызмет еткен. Соғыстан кейін ол жемқорлыққа және жаңадан біріккен Вьетнамның оқшаулануының жалғасуына көңіл көшірді. Вьетнамның Коммунистік партиясы мен олардың саяси жүйесіне наразылығын білдіру үшін ол Вьетнамнан кетіп, Парижге жер аударылып өмір сүруді шешті.
Bùi Tín (29 December 1927 – 11 August 2018) was a Vietnamese dissident and People's Army of Vietnam (PAVN) colonel, serving in the PAVN general staff. After the war, he became disillusioned by corruption and the continuing isolation of the newly unified Vietnam. He decided to leave Vietnam and live in exile in Paris to express his growing dissatisfaction with the Communist Party of Vietnam and their political system.
Ерте өмір және білім
Буй Тин 1927 жылдың 29 желтоқсанында Ханойдың жанында дүниеге келді және Хуэде білім алды.
Bùi Tín was born near Hanoi on 29 December 1927, and was educated in Huế.
Мансап
1945 жылғы тамыз төңкерісі кезінде Буй Тин Франция үкіметін Вьетнамның тәуелсіздігін беруге саяси қысым жасаудың белсенді жақтасы болды. Кейін ол төраға Хо Ши Мин және генерал Во Нгуен Гиаппен бірге Вьетминге қосылды. Ол екі жақта да қару-жарақпен және Вьетнам Халық Армиясының газетінде журналист ретінде өзінің дағдыларын қолдана отырып, соғысты. 18 жасында Вьетнам халық армиясына қосылды. 1954 жылы Диен-Бьен-Фу шайқасында жараланды. Буй Тин Солтүстік Вьетнам армиясының бас штабында қызмет етті. Вьетнам соғысы кезінде қорғаныс министрі Во Нгуен Гиаптан американдық әскери тұтқындар ұсталған лагерьлерге барып, лагерь офицерлерімен кездесіп, тұтқындар туралы файлдарды қарап, тұтқындармен сұхбат алуға өкілеттік алды. Бір рет ол Джон Маккейннің тергеуіне қатысқан. Батыс бұқаралық ақпарат құралдары Саигон құлдырауында армиядағы полковник дәрежесіне байланысты қызметке шақырылғанын және Дыонг Ван Мин мен оның кабинетінің капитуляциясын жеке қабылдағанын жиі айтады. Бұл мәлімдемені Вьетнам үкіметі де, Тиннің өзі де жоққа шығарды, бұл әрекетті полковник Буй Ван Тунға жатқызды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол "Халық күнделігі" газетінің (Nhân Dân, Вьетнам Коммунистік партиясының ресми газеті) бас редактордың орынбасары, "Жексенбілік халық" газетінің (Nhân Dân Chủ Nhật) жауапты редакторы болды. 1980 жылдардың ортасында ол соғыстан кейінгі жемқорлық пен Вьетнамның оқшаулануына көңілі тоймады. 1990 жылы Буй Тин Вьетнамнан кетіп, Парижге эмиграциялады, француздық L'Humanité газетінің шақыруымен Вьетнам Коммунистік партиясы мен Вьетнамның саяси жүйесіне көңілі тоймағаннан кейін Францияда қалуға шешім қабылдады. 1991 жылдың қарашасында Тин Вьетнамдағы әскери тұтқындар мен жоғалғандар мәселесіне қатысты, ол Вашингтондағы АҚШ Сенатының әскери тұтқындар мен жоғалғандар істері жөніндегі арнайы комитетінің тыңдауында сөйледі. Тиннің куәлігіне көп көңіл бөлінді: ол үш апта бұрын Даллес халықаралық әуежайына келген кезде, бұрынғы АҚШ конгрессмені Билл Хендон және комитет төрағасының орынбасары Боб Смит оны тоқтатып, Вьетнамда тірі тұтқындар бар екеніне көндіруге тырысты; Тин бұл әрекетті қорқыту деп санады. Кейіннен Тин екі кітап жариялады: "Хо Ши Минді ұстану: Солтүстік Вьетнам полковнигінің естеліктері" (Гавай университетінің баспасы, 1995) және "Дұшпаннан досқа: Солтүстік Вьетнамның соғысқа қатысты көзқарасы" (АҚШ Әскери-теңіз институтының баспасы, 2002). 2000 жылы PBS American Experience форумында ол Солтүстік Вьетнамдағы тұтқынға алынған американдық сарбаздар соғыс кезінде азапталмағанын мәлімдеді. Ол тұтқынға алынған АҚШ Әуе күштерінің ұшқыштарының жағдайы басқаша болуы мүмкін екенін мойындады, тіпті оларға жасалған кейбір әрекеттерді "Соғыс тұтқындары туралы халықаралық келісімнің бұзылуы" деп атады. 2018 жылдың 11 тамызында Францияның Монтрей қаласында 90 жасында қайтыс болды.
During the August Revolution in 1945, Bùi Tín became an active supporter to politically pressure the government of France to cede Vietnam its independence. He later joined the Việt Minh along with Chairman Hồ Chí Minh and General Võ Nguyên Giáp. He would fight on two sides of the line, using both weapons and his skills as a journalist for the Vietnam People's Army newspaper. He enlisted in the Vietnamese People's Army at age 18. He was wounded during the 1954 Battle of Dien Bien Phu. Bùi Tín would serve on the general staff of the North Vietnamese army. During the Vietnam War, he had authority from Defense Minister Võ Nguyên Giáp to visit any of the camps where American Prisoners of War (PoW) were held, meet with the camp officers, look at the PoW files, and interview the PoW's. During at least one such occasion, he was involved in an interrogation of John McCain. Western media often claims to have been called into service at the Fall of Saigon because of his Army rank of colonel and to have personally accepted the surrender of Dương Văn Minh and his Cabinet, this was disputed by the Vietnamese government as well as by Tin himself, claiming the act to Colonel Bùi Văn Tùng[vi]. After the war ended, he went on to serve as the Vice Chief Editor of the People's Daily (Nhân Dân, the official newspaper of the Communist Party of Vietnam), responsible for the Sunday People's (Nhân Dân Chủ Nhật). He became disillusioned in the mid 1980s with postwar corruption and the continuing isolation of Vietnam. In 1990, Bùi Tín decided to leave Vietnam and emigrated to Paris, deciding to stay after being invited by the French newspaper L'Humanité after becoming disillusioned with the Communist Party of Vietnam and Vietnam's political system. In November 1991, Tín became involved in the Vietnam War POW/MIA issue when he appeared before hearings of the United States Senate Select Committee on POW/MIA Affairs in Washington, D. C. Tín's testimony was the subject of anticipation: when he had arrived at Dulles International Airport three weeks earlier, former U. S. Congressman Bill Hendon and a staff assistant to the committee's vice chair Bob Smith confronted Tín and tried to convince him that there were live prisoners in Vietnam; Tín felt it was an intimidation attempt. Tín subsequently published two books, Following Ho Chi Minh: The Memoirs of a North Vietnamese Colonel (University of Hawaii Press, 1995) and From Enemy To Friend: A North Vietnamese Perspective on the War (U. S. Naval Institute Press, 2002). In a 2000 PBS American Experience forum, he maintained that no captured U. S. soldiers had been tortured during their captivity in North Vietnam during the war. He conceded the same might not be true of captured United States Air Force pilots, going so far as calling some of their alleged treatment "a violation of the International Agreement on Prisoner of War". He died aged 90 in Montreuil, France on 11 August 2018.