Кіріспе

Германиядағы еврейлердің орталық кеңесінің бұрынғы президенті Игнац Бубис (12 қаңтар 1927 – 13 тамыз 1999), неміс еврейінің көшбасшысы, 1992 жылдан 1999 жылға дейін Германиядағы еврейлердің орталық кеңесінің (Zentralrat der Juden in Deutschland) ықпалды төрағасы (кейін президент) болды. Осы лауазымда ол неміс антисемитизміне қарсы кең ауқымды қоғамдық науқанға жетекшілік етті. Бубистің Франкфуртта да, жалпы Германия бойынша да жоғары беделі оны көптеген қоғамдық дау-дамайларға қатыстырды.

Өмір

Бұрынғы Германияның Бреслау қаласында (қазіргі Вроцлав, Польша) туған Бубис 1935 жылы отбасымен Польшаның Демблин қаласына көшіп келді. Нацистер Демблинді басып алған кезде Бубис 1944 жылы Ченстоховадағы ХАСАГ еңбек лагеріне депортацияланбастан бұрын Демблин-Ирена геттосында тұрды. Азат болғаннан кейін ол Дрезденге, содан кейін Батыс Германияға көшті, себебі Кеңес оккупациялық аймағындағы саяси жағдай нашарлаған. Ол бағалы металл саласында бекініп, 1956 жылы Франкфурт-на-Майнеге тұрақты қоныстанды және жылжымайтын мүлік бизнесімен айналысты. Франкфуртта Бубис еврей қауымының саясатына белсенді қатысты. 1965 жылы ол Франкфурт еврей қауымының атқарушы кеңесіне кірді және 1978 жылдан 1981 жылға дейін, сондай-ақ 1983 жылдан 1999 жылға дейін төраға болып қызмет етті. 1977 жылы ол Central Council of Jews атқарушы кеңесіне қосылып, 1989 жылы төрағаның орынбасары, ал 1992 жылы төраға болды және өмірінің соңына дейін осы лауазымды сақтап қалды. Сол жылы Die Woche (The Week) апталығы Бубиске Freie Demokratische Partei (FDP) атынан Германия президентіне кандидат болуды ұсынды. Бірақ Бубис бұл ұсыныстан бас тартты. 1998 жылдың ақпан айында ескерткіш құрылысы аяқталмағандықтан, ол барлық немістердің атынан кешігуге наразылық білдірді.