Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық саясаткер және сарай адамы
English politician and courtier
Томас Сесил, Эксетер графының 1-і, КГ (5 мамыр 1542 – 8 ақпан 1623), 1598 жылдан 1605 жылға дейін Лорд Бёргли ретінде танымал, ағылшын саясаткері, сарай адамы және әскері.
Thomas Cecil, 1st Earl of Exeter, KG (5 May 1542 – 8 February 1623), known as Lord Burghley from 1598 to 1605, was an English politician, courtier and soldier.
Отбасы
Томас Сесил – Уильям Сесилдің, 1-ші Барон Берглидің, бірінші әйелі Мэри Чектің (1543 жылғы ақпанда қайтыс болған) үлкен ұлы, ол Кембридж қаласының Петер Чектің қызы, 1509 жылдан 1529 жылы қайтыс болғанға дейін Университеттің эсквайры Беделл болған (және сэр Джон Чектің қарындасы). Ол Роберт Сесилдің, 1-ші Солсбери графының, Энн Сесилдің және Элизабет Сесилдің жарты бауыры болды. Уильям Сесил жас Томасты "теннис кортын ұстауға лайық, ысырапқор, маскүнем" деп сипаттады, бірақ сол дереккөзде "Томас Сесил өмірінің шарқынша жақсарған адамға айналды" делінген. Томастың мансабы әкесі мен жарты бауырының мансабынан көлеңкеде қалғанмен, ол жақсы әскерші және пайдалы саясаткер болды және Бёрглидің өзіне ғана емес, сонымен қатар Вотхорп мұнаралары мен Уимблдон сарайы сияқты екі маңызды үйдің салынуына да зор ықпал етті.
Thomas Cecil was the elder son of William Cecil, 1st Baron Burghley, by his first wife, Mary Cheke (d. February 1543), daughter of Peter Cheke of Cambridge, Esquire Bedell of the University from 1509 until his death in 1529 (and sister of Sir John Cheke). He was the half brother of Robert Cecil, 1st Earl of Salisbury, Anne Cecil, and Elizabeth Cecil. William Cecil declared the young Thomas to be like, "a spendyng sott, mete to kepe a tenniss court" (a spendthrift soak, suited merely to govern a tennis court), although the same source notes that "Thomas Cecil became an improved character as he advanced in life". Whilst Thomas's career may have been overshadowed by those of his illustrious father and half brother, he was a fine soldier and a useful politician and had a good deal of influence on the building, not only of Burghley itself, but also two other important houses: Wothorpe Towers and Wimbledon Palace.
Мансап
Сесил жеке және Кембридждегі Тринити колледжінде білім алды, ол 1558 жылы оқуға қабылданды және сол жылы Грейдің қонақ үйіне тіркелді. 1561–62 жылдары ол өзін жетілдіру үшін қорғаушысымен бірге Еуропаға жіберілді, бірінші кезекте Парижде, онда ол оқудан гөрі әлеуметтік өмірге көбірек бейімделді. Соңында, ол осы ортадан алдымен Антверпенге, содан кейін Германияға көшірілді және ағасы Вильгельмнің қайтыс болуы салдарынан Англияға қайтарылып келді, ол Италияға баруға мүмкіндік бермес еді. Ол Англия королевасы Елизавета I-нің басқаруында қызмет етті, алғаш рет 1563, 1571 және 1572 жылдардағы парламенттерде Линкольнширден, Стамфорд округінен Халық палатасында отырды. Ол сэр Роберт Сесилге хат жазып, король Джеймс Лондонға сапарлағанда сол жерде тұруы үшін Йорктегі Король сарайынан көшіп кеткенін хабарлады. Үй жиһазсыз және "толығымен тәртіпсіз" болды. Лорд Бергли шарап қоймаларын және азық-түлік қоймаларын толтырды. Король Джеймс 16 сәуірде 1603 жылы "Сент-Мэри сарайына" келді және Йоркте үш күн бойы болды. Лорд Бергли Джордж Клиффордпен, Камберлендтің 3-ші графымен, үстемдік және кеңсе қылышын тасу құқығы үшін дауласты. Патшаның әйелі, Даниялық Анна маусым айында Йоркке келді. Лорд Бергли сэр Роберт Сесилге Ланкашир және басқа округтерден келген католик әйелдердің жаңа патшайымнан дінге төзімділік орнатуға көмектесуін сұрау үшін Йоркке келуді жоспарлап отырғанын жазды. Лорд Бергли "ол оларға жауап беру үшін жеткілікті дана" деп ойлады. Даниялық Аннамен кездескеннен кейін ол: "Егер мен жаңылыспасам, ол керемет ханшайым, мейірімді әйел және адал серік болады", - деп жазды. Англия королі Джеймс I-нің билігінің басында ол 1605 жылдың 4 мамырында Эксетер графы атанды, сол күні оның кіші інісі Роберт Сесил, Кранборнның 1-ші виконты, Солсбери графы атанды. Алайда, оның бауырынан айырмашылығы, ол король Джеймстің басқаруында үкіметтік министр болған жоқ. Ол Джеймс патшаның жетекші министрлерінің бірі, сэр Томас Лейкпен отбасылық байланыс орнатуға тырысты, 1615 жылы оның немересі Уильям Сесилді, 16-шы барон де Росты Лейктің қызы Энн Лейкке үйлендірді, бірақ неке адалдыққа опасыздық және инцест туралы айыптаулар мен қарсы айыптаулардың салдарынан бұзылды. Осыдан туған дау-жанжал сарайды қызықтырды және жылдар бойы созылды, 1621 жылы Жұлдыз палатасы Аннаның, оның анасының және Лейк отбасының басқа мүшелерінің барлық бастапқы айыптауларды жасауға тырысқанын анықтады. Сесил отбасы өнерді қолдады; олар Уильям Бёрд, Орландо Гиббонс және Томас Робинсон сияқты музыканттарды демеушілік етті. Соңғысы жастығында Томас Сесилдің қызметінде болды. 2019 жылы Дебора Дефо өзінің "Арас артында: Томас Сесил Шекспир рөлінде" атты кітабында Томас Сесилді Шекспир авторлығы туралы мәселеде кандидат ретінде ұсынды.
Cecil was educated privately and at Trinity College, Cambridge, where he matriculated in 1558, being admitted to Gray's Inn in the same year. In 1561–62 he was sent with a guardian to Europe to improve himself, at first to Paris, where he applied himself more to social pleasures than to his studies. Eventually, he was removed from this environment first to Antwerp and then to Germany, and might have proceeded to Italy but for the death of his stepbrother William, which led to his being recalled to England. He served in government under Queen Elizabeth I of England, sitting in the House of Commons first for Stamford, Lincolnshire, in the parliaments of 1563, 1571 and 1572. He wrote to Sir Robert Cecil that he had moved out of King's Manor in York, so that King James could stay there on his journey south to London. The house was empty of furnishings and "quite out of order". Lord Burghley stocked the wine cellars and larders. King James came to the "Manor of St Mary's" on 16 April 1603 and stayed in York for three days. Lord Burghley quarrelled with George Clifford, 3rd Earl of Cumberland over precedence and the right to carry a sword of office. The king's wife, Anne of Denmark, came to York in June. Lord Burghley wrote to Sir Robert Cecil that Catholic ladies from Lancashire and other counties planned to come to York to ask the new queen to help establish toleration of religion. Lord Burghley thought that "she is wise enough how to answer them". After meeting Anne of Denmark, he wrote, "she will prove, if I be not deceived, a magnifical prince, a kind wife and a constant mistress". During the early reign of King James I of England, he was created Earl of Exeter on 4 May 1605, the same day his younger half brother, Robert Cecil, 1st Viscount Cranborne, was created 1st Earl of Salisbury. Unlike his brother, however, he did not become a government minister under King James's rule. He attempted to build up a family alliance with one of King James's leading ministers, Sir Thomas Lake, by marrying his grandson, William Cecil, 16th Baron de Ros, to Lake's daughter, Anne Lake, in 1615, but the marriage collapsed amidst a welter of allegations and counter allegations of adultery and incest. The ensuing scandal fascinated the Court and dragged on for years, until in 1621, the Star Chamber found that Anne, her mother, and other members of the Lake family, had fabricated all of the original allegations. The Cecil family fostered arts; they supported musicians such as William Byrd, Orlando Gibbons, and Thomas Robinson. The latter, in his youth, was in the service of Thomas Cecil. In 2019 Deborah Defoe proposed Thomas Cecil as a candidate in the Shakespearean authorship question in her book Behind the Arras: Thomas Cecil as Shakespeare.