Уралла қаласының тарихы мен мұрасы

Кіріспе

Уралла – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Солтүстік үстіртінде орналасқан қала. Ол Нью-Англия тас жолы мен Thunderbolts Way қабаттасқан жерде, Сиднейдің солтүстігінде және Армидейл қаласының оңтүстік-батысында жатыр. 2021 жылы Уралла қаласының халқы 2,388 адамды құрады. Теңіз деңгейінен 1060 метрден жоғары орналасқан Уралланың биік жатырлығы салқын қыстар мен қоңыр жазға себеп болады. Уралла маңызды мұралық сипаттамаларын сақтап келді, 50-ден астам ғимарат пен мұралық маңызы бар нысандар бар. 1980-ші және 1990-шы жылдары жергілікті тұрғындар МакКроссинс диірменін сатып алып, жаңартты, ал қазіргі кезде бұл кешен еріктілер басқаратын мұражай, галерея және іс-шаралар орталығы ретінде жұмыс істейді. Бұл сонымен қатар мұралық саябақтың бастапқы нүктесі болып табылады.

Тарих

Еуропалық отарлаудан бұрын Уралла аймағын 35 000 жыл бойы жергілікті Аневан халқы мекендеген. "Уралла" атауын аймақты алғаш қоныстанғандар Аневан тілінен алған. Бұл атау рәсімдік жиын орыны немесе лагерьді білдіреді. 1960 жылдардың басында Уралла мемлекеттік мектебіндегі балаларға "Уралла" атауы жергілікті сөз екені және ол "су тобырларының тізбегі" дегенді білдіреді деп үйреткен. Бұл су жолының қала арқылы өтетінін дәл сипаттайды. Алайда, мұндай мағынасы түпкілікті тіл білімі зерттеулерімен расталған-расталмағаны белгісіз. 1839 жылы ирландиялық Сэмюэл Маккроссин әйелі мен жеті баласымен Уралла аймағына келді және өзен бойында лагерь құрды. Олар Морпетке қайтып, 1841 жылы Ураллаға оралып, сонда қоныстанды. 1830 және 40 жылдары жерді солтүстікке қарай, үкімет белгілеген шектен тыс жерлерге көшіп келген шаруалар иеленді. Шаруалар Жаңа Англияның таулы аймағындағы қой шаруашылығына қолайлы жайларды іздеді. Кейбір шаруалардың жерлері Кентукки, Гоствик, Балала, Ярровик, Михи Крик, Террибел Вейл және Солсбери Корт болды. Балала және Гоствик шіркеуі сияқты кейбір шаруалардың ғимараттары қазір Ұлттық мұралар тізіміне енгізілді. 1861 жылы Робертсон жер заңдары қабылданғаннан кейін шаруалар иеленген жерлердің бір бөлігі фермерлерге берілді. Уралла 1855 жылы қала мәртебесіне ие болды, бұл үш жыл бұрын Рокки өзені аймағында алтын ашуға байланысты болды, нәтижесінде қала халқы 5000-нан асты. 1856 жылы тағы да ірі алтын ашу болды, бірақ ол тұрақты дамуға әкелмеді. 1859 жылы Ураллада үш қонақ үй, дүкендер, пошта кеңсесі, ұн диірмені және мектеп болды. Уралла муниципалитеті 1882 жылы құрылды. 1948 жылы муниципалитет бұрынғы Гоствик округімен біріктірілгеннен кейін Уралла округінің әкімшілік орталығы болды. 1887 жылы Энмор аймағындағы Мелроузде тағы алтын табылды. Бұл жаңалық Мелроуз мемлекеттік мектебі мен ауылының құрылуына әкелді, ол Уралладан шығысқа қарай 32 шақырым қашықтықта орналасқан. 1927 жылы бұл аймақ әскери қоныстану үшін бөлінді және жаңа қоныстанушыларды анықтау үшін сайлау өткізілді. 1889 жылы Гросс Крикте алтын табылды, ол Энмордан оңтүстік-батысқа қарай 6 шақырым қашықтықта, Уралланың шығыс жағындағы Михи шарлауығының жанында орналасқан. Белгілі қарақшы Капитан Гүлшаран (Фредерик Уорд) ескі Уралла зиратында (Джон көшесі) жерленген. Қаланың түкпір-түкпірінде Гүлшаран туралы көптеген әңгімелер бар, ал жергілікті тұрғындар осы аңызды өте жақсы көреді. Басты көшеде орналасқан бастапқыда дау тудырған мүсіннен басқа, Ураллада паб, мотель, тас (Гүлшаран жолаушыларға шабуыл жасаған жер) және оның атымен аталған жолдар бар. 1870 жылдың 25 мамырында Гүлшаран Уралланың жанында, қарақшылық кезінде констебль Александр Уокердің қолынан қаза тапты. Алайда, Уралланың бірнеше тұрғыны сол кезде Фред Уорд емес, оның інісі Уильям (Гарри) Уорд Гүлшаран рөлінде болды деп мәлімдеді. Гүлшаран аңызы Уралладағы Маккроссиннің диірмен мұражайында көрсетілген, онда Фред Уордтың өліміне әкелген оқиғалар туралы Филипп Помройдың 9 суреті бар. 2008 жылы Australian Property Monitors компаниясының мәліметі бойынша Уралла мүлік құны бойынша штаттағы ең жоғары өсімді (соңғы 12 айда 35 пайыз) көрсетті.

Before European colonisation, the area including Uralla had been occupied for 35,000 years by the indigenous Anēwan people. The name "Uralla" was adopted from the language of the Anēwan by the squatters who first occupied the area. It refers to a ceremonial meeting place or camp. During the early 1960s, children at the Uralla Public School were taught that the name Uralla was an indigenous word which meant "chain of waterholes", which is an accurate description of the waterway which runs through the town. However, it is not known whether that has been verified by Indigenous linguistic studies. Samuel McCrossin, an Irishman, his wife, and seven children, first arrived in the Uralla area in 1839 and camped on the creek. They went back to Morpeth but returned to Uralla in 1841, to finally settle there. In the 1830s and 40s, the land began to be occupied by squatters who had moved north, beyond the limit of location set by the government. The squatters were attracted by the prime sheep grazing land of the New England Tableland. Some of the squatting runs were Kentucky, Gostwyck, Balala, Yarrowyck, Mihi Creek, Terrible Vale and Salisbury Court. Some of the station buildings, including Balala and the Gostwyck Chapel, have now been placed on the Register of the National Estate. Some of the land occupied by the squatters was made available to farmers after the passing of the Robertson Land Acts in 1861. Uralla achieved town status in 1855, spurred by a gold rush in the Rocky River area three years earlier, swelling the town's population to over 5,000. In 1856, another, more considerable gold rush took place, but did not lead to any lasting development. By 1859, Uralla had three hotels, stores, a post office, a flour mill and a school. The Uralla Municipality was incorporated in 1882. In 1948, it became the administrative centre of the Uralla Shire after the municipality was merged with the former Gostwyck Shire. More gold was discovered and mined at Melrose in the Enmore area in about 1887. This discovery led to the erection of the Melrose public school and village, which was about 32 km east of Uralla. In 1927 this area was subdivided for soldier settlement, and ballots were held to determine the new settlers. In about 1889, gold was discovered at Groses Creek, which is 6 km south west of Enmore, near the Mihi Falls on the eastern side of Uralla. The infamous bushranger Captain Thunderbolt (Frederick Ward) is buried in the old Uralla Cemetery (John Street). There are many references to Thunderbolt throughout the town, and the locals are quite fond of the legend. In addition to an initially controversial statue in the main street, Uralla is host to a pub, motel, rock (from where Thunderbolt ambushed passing travellers) and roads, all bearing his name. On 25 May 1870, Thunderbolt was shot and killed near Uralla by Constable Alexander Walker during a highway robbery. However, a few Uralla locals claimed that it was his uncle, William (Harry) Ward posing as Thunderbolt, who was killed at this time and not Fred Ward. The legend of Thunderbolt is exhibited at McCrossin's Mill Museum in Uralla and includes the series of 9 paintings by Phillip Pomroy of the events that led to Fred Ward's death. During 2008 Uralla recorded the state's highest rise in property values at 35 per cent over the last 12 months, according to a report from Australian Property Monitors.

Климат

Оралдың климаты мұхиттық (Köppen: Cfb, Trewartha: Dobk/Cfbk), жазда ыстық, қыста суық болады.

Орал темір жол вокзалы

Уралла станциясы Армидейл мен Сидней арасында күнделікті NSW TrainLink Xplorer пойыз қызметімен қамтамасыз етіледі. Станция Армидейлден пойызбен 16 минуттық сапарда.