Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Джон Гибсон (23 мамыр 1740 – 10 сәуір 1822) – француз және үнді соғысының, Лорд Данмор соғысының, Американдық революциялық соғыстың, Текумсе соғысының және 1812 жылғы соғыстың қатысушысы. 1790 жылы Пенсильвания штатының алғашқы конституциялық конвенциясына делегат ретінде қатысып, саудагерлікпен айналысқан. Ол шекаралық көшбасшы ретінде танымал болды және аймақтағы көптеген үндістермен жақсы қарым-қатынаста болды. Алпыс жасқа келгенде Индиана территориясының хатшысы болып тағайындалды, ол аумақтық үкіметті ұйымдастыруға жауапты болды. Ол екі рет аумақтың әкімі міндетін атқарды, соның ішінде 1812 жылғы соғыс кезінде бір жыл бойы қоршауда қалған Форт-Харрисонды азат ету үшін аумақтық милицияны жинап, басқарды.
American politician
John Gibson (May 23, 1740 – April 10, 1822) was a veteran of the French and Indian War, Lord Dunmore's War, the American Revolutionary War, Tecumseh's War, and the War of 1812. A delegate to the first Pennsylvania constitutional convention in 1790, and a merchant, he earned a reputation as a frontier leader and had good relations with many Native American in the region. At age sixty he was appointed the Secretary of the Indiana Territory where he was responsible for organising the territorial government. He served twice as acting governor of the territory, including a one year period during the War of 1812 in which he mobilized and led the territorial militia to relieve besieged Fort Harrison.
Ерте өмір
Джон Гибсон 1740 жылдың 23 мамырында Пенсильвания штатының Ланкастер қаласында Джордж және Элизабет де Винез Гибсонның ұлы болып дүниеге келді. Гибсонның әкесі Ирландияның Антрим қаласында туып, 1730 жылы Пенсильванияға келген. Ересек Гибсон – Ланкастердегі (Пенсильвания) мейрамханасының жанында жиі кездесетін Конестога тайпасымен тауар саудасымен айналысқан саудагер болған. Джон Гибсонның анасы Элизабет Францияда туған және ол гугенот болғандықтан елден кеткен.
John Gibson was born in Lancaster, Pennsylvania, on May 23, 1740, the son of George and Elizabeth de Vinez Gibson. Gibson's father was born in Antrim, Ireland and came to Pennsylvania in 1730. The elder Gibson was a trader, who exchanged goods with the Conestogas who often met near his tavern in Lancaster, Pennsylvania. John Gibson's mother Elizabeth was born in France and left that country because she was a Huguenot
Гибсонның өмірінің көп бөлігі Аллегей шекарасында өтті, онда ол саудагер болып жұмыс істеді. Ол бірнеше округте судья, кеңсе кезекшісі және шериф лауазымдарын атқарды. Оның білімі туралы жазбалар жоқ болғанымен, ол заманы үшін жақсы білімді адам ретінде танымал болған. 1758 жылы, он жеті жасында, ол француз және үнді соғысының бір бөлігі ретінде генерал Джон Форбстың басшылығымен Форт-Дюкесндегі француздарға қарсы Forbes экспедициясына қатысты. Осыдан кейін Гибсон үнді саудагері болып қайта оралды. Ол Логстаунға үй салды, ол 1772 жылы пастор Дэвид МакКлюрдің айтуынша, "ол жердегі жалғыз үй" болған. Гибсон Минго тайпасының басшысы Логанның туысымен үйленді және Минго тілін үйренді. 1774 жылдың мамыр айында Гибсонның әйелі мен бірнеше Минго тайпасының мүшелері қоныс аударушылар тобының қолынан қаза тапты. Гибсонның қызы осы оқиғадан аман қалды, оның қамқорлығына берілді және оның білімімен айналысты. 1774 жылы ол Данмор соғысына қатысып, Логанның бейбітшілік туралы сөзінің жазбаша аудармасын жасады: "Мен кез келген ақ адамнан сұраймын, егер ол ешқашан Логанның үйіне аш кірген болса және оған ет бермегенін айтуды сұраймын".
Most of Gibson's early life was spent along the Allegheny frontier where he was a merchant trader. He held local office in several counties as a judge, clerk, and sheriff. Although there is no record of his schooling, he was reputed to be well educated for his times. In 1758, at age seventeen, he participated in the Forbes Expedition under General John Forbes against the French at Fort Duquesne as part of the French and Indian War. After this Gibson returned to being an Indian trader. He built a house at Logstown which in 1772 was described as the "only house there" by the Reverend David McClure. Gibson married a relative of Mingo leader Logan and also learned to speak the Mingo language. Gibson's wife and several other Mingo were murdered by a group of settlers in May 1774. Gibson's daughter survived this incident, and was put into his care and he saw to her education. In 1774, he participated in Dunmore's War and produced a written translation of Logan's famous speech suing for peace: "I appeal to any white man to say if he ever entered Logan's cabin hungry and he gave him not meat."
Революциялық соғыс
1775 жылы Гибсон Вирджинияның мүддесін қорғау үшін Питтсбургтегі үндістер ісі бойынша агент болып тағайындалды, ол Джон Конноллиге, ал ол өз кезегінде лорд Данмордың басшылығымен жұмыс істеді. Отаршылдар мен Англия арасындағы соғыс жақын арада басталуы мүмкін болғандықтан, Данмор Конноллиге Ақкөздермен байланысып, оларды британдықтардың жағына қосылып, отаршылдарға қарсы күресуге көндіру үшін хат жіберді. Коннолли бұл хатты Гибсонға Белі көзге жеткізу үшін берді. Бірақ Гибсон жергілікті хат алмасу комитетінің бұл хатты көруі керек деп ойлады, және олар хатты алғаннан кейін Конноллидің 1775 жылдың 13 қарашасында Мэриленд штатының Хагерстаун қаласының жанында тұтқындалуына әкелген тергеу амалдары басталды. Гибсон сондай-ақ Вирджиния штатының Финкастл округіне судья болып тағайындалды, ол сол кезде Коннолли 1775 жылы Питтсбургтің құрамына кіретін жер деп есептеген. 1775 жылдың 16 мамырында Гибсон 6-шы Вирджиния полкінің полковнигі болып сайланды. Америка Тәуелсіздік соғысының басында Гибсон үндістермен келіссөздерде белсенді қатысты. Бастапқы келіссөздерде Нетаватвис өзінің және басқа Ленапи тайпаларының ауылына тері сату үшін саудагерлерді жіберуді сұрады. Ол Гибсонды "жақсы адам" деп сипаттап, оны осы саудагерлердің қатарына қосуды тіледі. 1778 жылдың қазанынан 1779 жылдың қаңтарына дейін Гибсон Континенттік Конгресс үкіметі атынан бүгінгі Огайо штатындағы тайпалармен байланыс жасады. Гибсон Нью-Йорктегі шайқастарда полкке басшылық етті және Джерси арқылы шегінуден кейін соғыс алаңында қалды. Содан кейін ол батыс майданындағы армияға басшылық етуге тағайындалды және 1778-1779 жылдардың суық қысында Форт-Лоренсқа күштерді басқарды, сол кезде форт британдық және үндістердің қоршауына ұшырады. 1779 жылдың жазында Гибсон Дэниел Бродхедтің оң жақтағы қолы болды. 1781 жылдың мамырында Бродхедті қызметтен шеттетуден кейін бірнеше ай бойы Гибсон Форт-Питтегі басшы офицер болды. Гибсон Джордж Роджерс Кларкты қолдау үшін әскер жіберуді жоспарлаған, бірақ Бродхедтің әрекеттерінің салдары Гибсонға мұны істеуге мүмкіндік бермеді. 1781 жылдың тамызында Бродхед Форт-Питтегі билікке қайта келді. Ол Гибсонды өкілеттігін басып алды деп айыптап, тұтқындады. Джордж Вашингтон Бродхедке қызметтен кетуге бұйрық берді, сондықтан ол Гибсонды босатып, оған қайтадан басшылық міндетін беруге рұхсат берді. Содан кейін жергілікті азаматтық билік Бродхедті тұтқындады. 1781 жылдың қарашасында Дэвид Уильямсон Огайо штатының Салем, Шенбрунн және Гнаденхуттен қалаларында тұтқындалған Моравия Ленапиларын Форт-Питке әкелді. Бұл Ленапилер босатылған кезде Гибсон немесе Уильям Ирвин басшылық еткені белгісіз, бірақ бұл босатуға Гибсонның кінәсі бар сияқты көрінеді. Мәселе бостандыққа шыққаннан кейін Пенсильванияның батыс бөлігіндегі елді мекендерге шабуылдар жасалғанында болды. Бұл шабуылдарды босатылған Ленапилер емес, Жарты патша және оның Виандот тайпаластары жасаған болуы мүмкін, бірақ бұл оқиға үшін Гибсонды айыптауды қалағандар бұл фактіні ескермеді. 1782 жылдың қаңтарында Ирвин Конгресспен кездесу үшін Филадельфияға барып, Гибсонды басқаруға қалдырды. Содан кейін Форт-Питтегі сарбаздар бүлік шығаруға әрекеттенді, бұл Гнаденхуттен қырғынына әкелген жағдайларға ықпал еткен болуы мүмкін, бірақ бұл жағдайға қатысты көптеген факторлардың бірі ғана болды. Ирвин былай деп жазды: "[Гибсонға] қарсы мыңдаған жалған айыптаулар таратылды, себебі оның белгілі бір тайпамен бақытсыз байланысы бар, бұл адамдарды оның индейлерге деген сүйіспеншілігі бар деп ойлауға итермелейді".
In 1775, Gibson was made the Indian agent at Pittsburgh to represent the interests of Virginia, acting for John Connolly who in turn acted under Lord Dunmore. With war between the Colonists and England likely to start soon, Dunmore sent a letter to Connolly to contact White Eyes to convince him to join the British cause and fight the colonists. Connolly gave the letter to Gibson to take to White Eyes. However Gibson decided that the local committee of correspondence ought to see the letter, and with their receiving the letter processes were put in place that led to Connolly's arrest on November 13, 1775, close to Hagerstown, Maryland. Gibson was also appointed a magistrate for Fincastle County, Virginia, which was at that time considered to include Pittsburgh by Connolly in 1775. On May 16, 1775, Gibson was elected the colonel over the 6th Virginia. In the early stages of the American Revolutionary War, Gibson was active in Indian negotiations. In early negotiations, Netawatwees requested that traders be sent to his village for him and his fellow Lenape to sell furs to. He specifically requested that Gibson be included among these men, describing Gibson as a "good man". From October 1778 until January 1779 Gibson served as the agent to the tribes in what is today Ohio for the Continental Congress government. Gibson commanded a regiment during the battles in New York and stayed in the theater until after the retreat through the Jerseys. He was then reassigned to command the army on the western front and left in command of forces at Fort Laurens during the harsh winter of 1778–1779, during which the fort was subjected to a siege by British and native forces. In the summer of 1779, Gibson was made the second in command to Daniel Brodhead. For a few months after Broadhead was removed in May 1781 Gibson was the commanding officer at Fort Pitt. Gibson had intended to send troops to support George Rogers Clark but the negative effects of Broadhead's actions prevented Gibson from doing so. In August 1781, Broadhead returned to claim control at Fort Pitt. He arrested Gibson accusing him of having usurped his authority. George Washington sent orders to Broadhead to step down from his command, and so he released Gibson and let him take over command again. Civilian authorities in the area then arrested Broadhead. In November 1781, David Williamson brought in some Moravian Lenapes captured in Salem, Schoenbrunn and Gnadenhutten, Ohio, to Fort Pitt. It is unclear if Gibson or William Irvine was in command when these Lenapes were released, but it seems that Gibson was at least blamed for this release. The problem was that after the release there were attacks on western Pennsylvania settlements. The fact that these were probably done by Half King and his fellow Wyandots and not by the released Lenape was not factored into account by those who felt to denounce Gibson for this occurrence. In January 1782, Irvine went to Philadelphia to meet with congress and left Gibson in charge. The enlisted men at Fort Pitt then threatened to mutiny, which may have contributed to the conditions that led to the Gnadenhutten Massacre, although it was only one of many factors involved in the situation. Irvine wrote "a thousand lies are propagated against [Gibson] occasioned by his unhappy connection with a certain trube, which leads people to imagine that he has an attachment to Indians in general."
Пенсильваниядағы өмір
Соғыстан кейін Гибсон тағы да саудагерлікпен айналысты, бірақ Джордж Роджерс Кларктің жорығын қолдау үшін алған қарыздарының салдарынан банкротқа ұшырады. Гибсон 1791 жылдан 1800 жылға дейін Аллегей округінің судьясы қызметін атқарды. Ол сонымен қатар Аллегей округы милициясының генерал-майоры және қолбасшысы болды, сондай-ақ 1790 жылы Пенсильвания штатының конституциялық конвенциясына қатысты. Гибсон Пенсильвания штаты үшін Ирокездерден Эри үшбұрышы аумағын сатып алу ісіне де қатысты.
After the war Gibson returned to being a merchant but he went bankrupt, partly due to debts he had incurred in supporting the campaign of George Rogers Clark. Gibson was a judge in Allegheny County from 1791 to 1800. He was also major general and commanding officer of the militia for Allegheny County, and a member of Pennsylvania's constitutional convention in 1790. Gibson was also involved with the purchase of the area of the Erie Triangle from the Iroquois for the state of Pennsylvania.
Индиана аумағы
АҚШ президенті Джон Адамс 1800 жылы алпыс жасқа толған Гибсонды Индиана территориясының хатшысы етіп тағайындады. Гибсон сол жылдың шілде айында территорияға келді және қызметін бастады. Шамамен бір жыл бойы ол территориядағы жалғыз үкіметтік лауазымдағы адам болды және аумақтық милиция офицерлерін тағайындау арқылы үкіметті ұйымдастыруға кірісті. Губернатор Уильям Генри Харрисон 1801 жылдың қаңтарына дейін территорияға келмеді, сол кезде Гибсон губернатор міндетін атқарушы болды. Хатшы ретіндегі алғашқы қадамдарының бірі – территорияны халық санауына өткізу болды. Бір жылдық зерттеулерден кейін ол халық саны бес мыңнан сәл кем екенін анықтады. Харрисон территорияға келгеннен кейін, Гибсон бейбіт судья, Нокс округінің тіркеушісі және ұсақ қылмыстар мен құқық бұзушылықтарды қарастыратын төменгі соттың судьясы болып тағайындалды, осыдан кейін бірнеше лауазымды иеленді. Гибсонның жергілікті тайпалармен болған қарым-қатынасы Харрисонның өкілеттігінің басындағы көптеген келісімдер келіссөздерінде өте құнды болып табылды. Бірнеше абориген тілінде сөйлей білетін Гибсон 1810 жылы Винсенн тұрғындарын қырғынға салуға тырысқан Текумсе туралы бірінші болып хабарлады және жағдайдың ушығуына жол бермеу үшін жылдам және құпия түрде әскерлерді жинады. Өкілетті мерзімін аяқтағаннан кейін, жетпіс алты жасында Гибсон әйелі Эннмен бірге жеке өмірге қайтып келді, бірақ қысқа мерзімге Винсенн қаласында қалды. Ол Питтсбург маңындағы Брэддокс-филдке қызы мен күйеуі Джордж Уоллеске қайтып келді, онда 1822 жылдың 10 сәуірінде сексен екі жасында "сауығуы мүмкін емес катарактадан" екі жылдан кейін қайтыс болды. Индиана штатындағы Гибсон округі оның құрметіне аталған.
U. S. President John Adams appointed Gibson to be secretary of the Indiana Territory in 1800, despite him being sixty years old. Gibson arrived in the territory in July of that year and took up his duties. For nearly a year he was the only government official in the territory and began organizing the government by appointing officers for the territorial militia. Governor William Henry Harrison did not arrive in the territory until January 1801 in which time Gibson served as acting governor. One of his first acts as secretary was to conduct a census of the territory. It took him a full year of investigation to find that the population was slightly less than five thousand. After Harrison arrived in the territory, Gibson took on several more positions after being appointed justice of the peace, Knox County recorder, and a judge of the low court that tried misdemeanors and petty crimes. Gibson's relationship with the local tribes proved invaluable to Harrison during the numerous treaty negotiations in the early part of his term. Gibson, who spoke several of the native languages, was the first to become aware of Tecumseh's attempt to massacre the citizens of Vincennes in 1810 and was able to quickly and secretly gather together soldiers to prevent the situation from escalating. After completing his term in government, at age seventy six Gibson and his wife Ann returned to private life, briefly remaining in Vincennes. He returned to live with his daughter and son in law, George Wallace, in Braddock's Field near Pittsburg, where he died on April 10, 1822, at age eighty two, having suffered two years from an "incurable cataract". Gibson County, Indiana, was named his honor.