Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инчкольм (шотланд гаэль тілінде "Innis Choluim" сөзінен шыққан, Колумба аралы деген мағынаны білдіреді) – Шотландиядағы Форт шығанағындағы арал. Аралдың діни құлшылық орыны ретінде ұзақ тарихы бар, ол шіркеуден басталып, кейіннен 13 ғасырдың ортасында монастырьға және ірі Августин аббаттығына айналды. Шотландияның тәуелсіздік соғыстары кезінде ағылшын басқыншыларының бірнеше шабуылына ұшырады, ал кейіннен екі дүниежүзілік соғыс кезінде жақын орналасқан Эдинбургті қорғау үшін қару орнату және басқа да әскери құрылыстармен нығайтылды. Инчкольм аббаттығы мен оны қоршаған арал қазір Historic Scotland қамқорлығында. Аралға күндіз келушілер Queensferry-ден жеке қайық экскурсиялары арқылы жете алады. Инчкольмдағы көптеген діни ғимараттар жақсы жағдайда сақталған және Инчкольм Шотландиядағы ең жақсы сақталған монастырь ретінде танымал.
Inchcolm (from the Scottish Gaelic "Innis Choluim", meaning Columba's Island) is an island in the Firth of Forth in Scotland. The island has a long history as a site of religious worship, having started with a church, which later developed into a monastery and a large Augustine Abbey in the mid 13th century. It was repeatedly attacked by English raiders during the Wars of Scottish Independence, and was later fortified extensively with gun emplacements and other military facilities during both World Wars to defend nearby Edinburgh. Inchcolm Abbey and the surrounding island are now in the care of Historic Scotland. The island is accessible to visitors during the day via private boat tours from Queensferry. Many of the religious buildings on Inchcolm remain in fair condition and Inchcolm is described as having the best preserved cloister in Scotland.
География
Инчколм Фифтің оңтүстік жағалауында, Брейфут шығанағының қарсысында, Форт көпірінен шығысқа қарай, Фифтің Абердур қаласынан оңтүстікте және Эдинбург қаласынан солтүстікте орналасқан. Арал Фиф материгінен Мортимер тереңдігі деп аталатын су кеңістігімен бөлінеді. Арал Абердур приходының құрамына кіреді және жағалаудан шамамен жарты миль қашықтықта жатыр. Көпірдің орнына қайықпен Форт фиртінен өтуге мәжбүр болған заманда арал оқшауланған емес еді, және Лейт/Лотиан мен Файф арасындағы паром жолдарында тоқтаған. Аралды үш бөлікке бөлуге болады: шығыс бөлігі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери қорғаныс операциялары орталықтанған жер; төменгі орталық бөлігі, кішкентай табиғи порты мен дүкені бар жер; және үлкен батыс бөлігі. 2001 жылы аралда 2 тұрғын болды, ал 2011 жылғы халық санауында «тұрақты тұрғындар» тіркелмеді. Рим флоты оны белгілі бір дәрежеде пайдаланған болуы мүмкін, өйткені олар бірнеше жыл бойы Крамондта күшті өкілдікке ие болды және Антонин қабырғасына сапарлауға тиіс болды. 567 жылы әйгілі Ирландиялық миссионер монах – Святой Колумба аралға келген деген болжам бар, ал 12 ғасырда арал оның құрметіне аталған. Сондықтан, қазіргі Инчколм атауы «Колм аралы» дегенді білдіреді, мұндағы «Инч» сөзі – гаэль тіліндегі «арал» деген мағынаны білдіретін «инниш» сөзінің өзгеруі, ал «Колм» – Святой Колумбаға сілтеме жасап, оның реликвиялары Дункельд соборында сақталған, ол бастапқыда Инчколм диоцезінің бас шіркеуі болған. Ерте заманнан бері арал Колумбалықтар отбасының монахтары үшін «шығыстың Ионасы» қызметін атқарған деп есептеледі. Арал 1100 жылдары алғаш рет монастырь ретінде құрылған. Аралда сақталған және кейінірек аббат монахтарымен күмбезделген тас ғимарат, 12 ғасырда, тіпті одан бұрын, оқшауланған монахтың ораториясы және келмесі ретінде қызмет еткен болуы мүмкін. Орта ғасырлардағы ою-өрнектелген тас бұйымдарының фрагменттері аралда ерте христиандық мәдениет болғанын куәлейді. Аббаттың келушілер орталығында сақталған шошқа тастың (hogback stone) жасы 10 ғасырдың соңына дейін жетеді, бұл оны Шотландиядағы ең ерте ескерткіштердің бірі етеді, ол Солтүстік Англиядағы даниялық қоныс аударушылардың арасында пайда болған. 16 ғасырғы деректерде жақын жерде тас айқыш орнатылғаны айтылады, бірақ ескерткішке қатысты ешқандай іздер табылған жоқ. 1235 жылы монастырь аббатханаға айналдырылды. Александр аралды Августин монахтарының монастырына айналдыруды шешті. Уолтер Бауэр, 1418-1449 жылдар аралығындағы аббат, Шотландияның ең маңызды ортағасырлық тарихи көздерінің бірі – латынша «Scotichronicon» еңбегінің авторы. Арал ортағасырлық Дункельд диоцезінің (сонымен қатар Святой Колумбаға арналған) құрамына кірді, ал ортағасырлық епископтардың бірнешеуі аббат шіркеуіне жерленген.
Inchcolm lies in the Firth of Forth off the south coast of Fife opposite Braefoot Bay, east of the Forth Bridge, south of Aberdour, Fife, and north of the City of Edinburgh. It is separated from the Fife mainland by a stretch of water known as Mortimer's Deep. The island forms part of the parish of Aberdour, and lies a quarter of a mile from the shore. In the days when people were compelled to cross the Firth of Forth by boat as opposed to bridge, the island was a great deal less isolated, and on the ferry routes between Leith/Lothian and Fife. The island can be broadly divided into three sections: the east, where its military defensive operations were centred during the Second World War, the lower central part, with the small natural harbour and shop, and a larger western end. In 2001 there was a resident population of 2 but at the time of the 2011 census there were no "usual residents" recorded. It may have been used by the Roman fleet in some capacity, as they had a strong presence at Cramond for a few years, and had to travel to the Antonine Wall. It was supposedly visited by St Columba (an Irish missionary monk) in 567, and was named after him in the 12th century. As such, the present name Inchcolm means 'Island of Colm', with Inch a derogation of innish, Gaelic for Island and Colm believed to be a reference to St Columbia, whose relics were held at Dunkeld Cathedral, originally the head of Inchcolm's dicoese. It is believed to have served the monks of the Columban family as an "Iona of the east" from early times. It was first established as a priory in the 1100s. A primitive stone roofed building survived on the island, preserved and given a vaulted roof by the monks of the later abbey, probably served as a hermit's oratory and cell in the 12th century, if not earlier. Fragments of carved stonework from the Dark Ages testify to an early Christian presence on the island. A hogback stone, preserved in the abbey's visitor centre, can be dated to the late 10th century, making it probably Scotland's earliest type of monument originating among Danish settlers in northern England. A 16th century source states that a stone cross was situated nearby, although no features could be found which related to the monument. In 1235, the priory was made into an abbey. Alexander decided to make the island the site of an Augustinian monastery. Walter Bower, Abbot 1418–49, was the author of the Latin Scotichronicon, one of Scotland's most important medieval historical sources. The island was part of the medieval diocese of Dunkeld (also dedicated to St Columba), and several of the medieval bishops were buried within the Abbey church.
Орта ғасырдың соңы және ағылшын шабуылдары
Инчкольмға 14 ғасырда ағылшын басқыншылары бірнеше рет шабуыл жасады. Бұл Шотландияның тәуелсіздік соғыстары кезеңі болды, және Лотиан мен Стирлинг/Баннокберн аймағында шешуші шайқастар өтті, сондықтан арал кез келген жабдықтау немесе шабуыл кемелерінің жолында орналасқан еді. 1335 жылы ағылшын кемесі аббаттықтың қазынасын, сондай-ақ Колумбаның мүсінін ұрлап кеткен кезде, ерекше зор шабуыл болды. Әңгімеге сүйенсек, кеме Инчкольмде жақын жерде құлай жаздап, Кингхорнға тоқтады. Діни сезімге келген теңізшілер бұл Колумбаның ашуынан деп ойлап, мүсінді және қазынаны аралға қайтарды, содан кейін сапарларында жақсы ауа-райына ие болды. 1384 жылы ағылшын шабуылдары Инчкольм аббаттығын өртеп жіберуге тырысты, бірақ бұл да ауа-райының кесірінен сәтсіз аяқталды – осы жолы қатты жел отты сөндірді. 1441 жылы аббат Уолтер Бауэр Шотландия тарихына арналған «Скотихорон» атты әсерлі зерттеме жазды. Арал 14-15 ғасырларда түрме ретінде пайдаланылды. Мұнда тұтқындалғандардың арасында Сент-Эндрюс архиепископы Патрик Грэм де болды. 1427 жылы Джеймс I Аралдардың иесі Александрдың анасын, Росс графинясы Мариотаны мұнда қамауға алды.
Like nearby Inchkeith and the Isle of May, Inchcolm was attacked repeatedly by English raiders in the 14th century. This was the period of the Scottish Wars of Independence, and decisive battles were being fought in the Lothians and in the Stirling/Bannockburn region, and so the island was effectively in the route of any supply or raiding vessels. In 1335, there was an especially bad raid by an English ship when the abbey's treasures were stolen, along with a statue of Columba. The story goes that the ship was nearly wrecked on Inchkeith and had to dock at Kinghorn. The sailors taking a religious turn, thought that this was due to the wrath of Columba, returned the statue and treasures to the island, and experienced good weather on their outward journey. In 1384, an English raid attempted to set alight Inchcolm Abbey, but this again was foiled by the weather – in this case a strong wind blew out the flames. In 1441, the Abbot Walter Bower wrote an influential historical study of Scotland called the Scotichronicon. The island was used as a form of prison in the 14th and 15th centuries. Amongst those interned here were Archbishop Patrick Graham of St Andrews. In 1427, James I confined the mother of Alexander, Lord of the Isles. Mariota, Countess of Ross here.
Тюдор және ерте заманауи кезең
XVI ғасырда арал ағылшындардың тағы бір шабуылына ұшырады. 1547 жылы Пинки Клеу шайқасынан кейін Инчкольм ағылшындармен бекітілді, жақын орналасқан Инчгарви сияқты, ал Инчкейтті екі жыл бойы итальяндық жалдамалы әскерлер басып алды. Сэр Джон Латтрелл 1547 жылдың 17 қыркүйегінде аралға 100 хагбэттер мен 50 жұмысшы орналастырды. 1547 жылдың қазан айының басында Ангус графы бес кемемен аралды қайтарып алуға әрекеттенді. 1548 жылдың 8 қаңтарында жасалған тізімде аралдағы ағылшын қару-жарағы мыналар деп көрсетілген: бір кульверин, бір деми кульверин, 3 темір сакер, бір қола сакер, 2 темір соққы, 3 қола соққы, 4 аңшы, 2 порттық зеңбірек, 14 база, 90 аркебус, 2 садақ жиынтығы, 50 сүңгі және 40 айқас. Ағылшын қолбасшысы Джон Латтрелл 1548 жылдың сәуір айының соңында аралды тастап, салған бекіністерін бұзды. 1560 жылғы шотландтық протестанттық реформациядан кейін аралдағы монахтар қауымы мен аббатхана таратылды. Дегенмен, аралда орналасқандықтан, Инчколмның діни ғимараттары материктегі көптеген ғимараттарға қарағанда жақсы сақталған, себебі оларды белсенді реформаторлар оңай қиратуға мүмкіндік алмады. 16 ғасырда ол сэр Джеймс Стюартқа тиесілі болды, ал оның немересі бірінші графтың үлкен қызына үйлену арқылы Морейдің үшінші графы атанды. Осыдан графтың Лорд Сент-Колм (1611 ж.) атағы шықты. 1880 жылдары аббатхана қабырғаларының біріне кіріктірілген қаңқа табылды. Ол тік тұрған күйде болды және оның жасалған мерзімі белгісіз.
In the 16th century, the island suffered further English depredation. In 1547, after the Battle of Pinkie Cleugh, Inchcolm was fortified by the English, like nearby Inchgarvie while Inchkeith was occupied by their Italian mercenaries for two years. Sir John Luttrell garrisoned the island with 100 hagbutters and 50 labourers on Saturday 17 September 1547. Early in October 1547, the Earl of Angus attempted to recapture the island with five ships. An inventory of 8 January 1548 lists the English armaments on the island as; one culverin; one demi culverin; 3 iron sakers; a brass saker; 2 iron falcons; 3 brass falcons; 4 fowlers; 2 port pieces; 14 bases; 90 arquebuses, 2 chests of bows; 50 pikes; and 40 bills. The English commander, John Luttrell, abandoned the island and destroyed the fortifications he had made at the end of April 1548. After the Protestant Scottish reformation of 1560, the island monastic community and abbey was disbanded. However, due to their island location, Inchcolm's religious buildings are in better condition than most of those on the mainland as they could not be so easily destroyed by proactive Reformers. In the 16th century it became the property of Sir James Stewart, whose grandson became third Earl of Moray by virtue of his marriage to the elder daughter of the first earl. From it comes the earl's title of Lord St Colme (1611). In the 1880s, a skeleton was found built into one of the abbey's walls. It was standing upright and is of unknown date.
Әскери қорғаныс
Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар кезінде Инчкольм Форт теңізінің қорғаныс жүйесінің бір бөлігі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста “орталық қорғаныс” деп аталған штаб Инчкольмда орналасқан, оның басты құралы – өзен бойындағы суасты қайықтарына және кемелерге қарсы үздіксіз кедергілер желісі болды. Бұл қорғаныс Инчколм мен Форт теміржол көпірі арасындағы теңіздік бекіністі қорғау мақсатында салынған (Форттағы кемелерді бекіту үшін көпірдің үстінде жеткілікті орын болмағандықтан). 1916 жылы Ұлы флотты Скапа-Флоудан Фортқа көшіру туралы шешім қабылданғанда Инчколмның қорғанысы күрт күшейтілді. Осы жұмыстар аясында Корольдік инженерлердің 576-шы Корнуолл құрылыс компаниясы аралдың шығыс жағындағы төбенің астынан туннель қазды, ол жаңа артиллериялық батареяны аралдың қорғалған бөлігіндегі оқ-дәрі қоймасымен байланыстырды. “Форт Белл” және басқа да кемелер Пасхадан қазан айының соңына дейін Оңтүстік Куинсферридегі Хоусс пирсінен жұмыс істейді. Аралдың ең маңызды ескерткіші – бұрынғы Августин орденінің Инчколм аббаттығы (Historic Scotland), Шотландиядағы ең жақсы сақталған монастырь. Бұрынғы уақыттарда, және мүмкін Колумбаға арналғандығына байланысты, оны кейде “Шығыстың Ионасы” деп атаған. Жақсы сақталған аббаттық ғимараттар мен 9-ғасырға жататын усақ кешіккендердің қираған қалдықтары аралға саяхатшыларды тартады. Аралдың төңірегінде теңіз түлкілерін жиі кездестіруге болады, олар көршілес тастық жерлерде күнге жатады. Аралда мысықтар мен кірпілер жоқ, сондықтан жұмыртқаларды көбінесе жерде табуға болады. Сәуір мен шілде айлары аралығында аралдың солтүстік беткейінде тоқылдақтар ұялайды, оларды су бетінде азық іздеп жүргенде және ұяларына қайтып келіп бара жатқанда көруге болады. Аралда сонымен қатар Ұлыбританиядағы қара егеуқұйрықтардың сирек кездесетін колонияларының бірі де орналасқан. Бүгінде аралда Historic Scotland ескерткішінің басқарушысы және тұрғын үй иесі тұрады, ал штаттан тыс қызметкерлердің міндеттеріне дүкенді басқару, нысанды күтіп ұстау және кемелерді құрлыққа түсіруге көмектесу кіреді.
During both the First World War and the Second World War, Inchcolm was part of the defences of the Firth of Forth. Inchcolm was the HQ of what were called in the First World War the 'Middle defences', the main element of which was a continuous anti submarine and anti boat boom across the river. The defences were intended to protect the naval anchorage between Inchcolm and the Forth Rail Bridge (as there was no longer room above the bridge to moor all the ships based in the Forth). The defences of Inchcolm were significantly strengthened in 1916 17 when it was decided to move the Grand Fleet from Scapa Flow to the Forth. As part of these works 576 Cornwall Works Company, Royal Engineers, built a tunnel under the hill at the east end of the island, to link a new battery of guns to their magazine, on the protected side of the island. and the Forth Belle both operate from the Hawes Pier in South Queensferry between Easter and late October. The main feature of the island is the former Augustinian Inchcolm Abbey (Historic Scotland), Scotland's most complete surviving monastic house. In former times, and perhaps partly due to its dedication to Columba, it was sometimes nicknamed 'Iona of the East'. The well preserved abbey and ruins of the 9th century hermit's cells attract visitors to the island. Seals are commonly spotted around the island and basking on neighbouring outcrops. There are no stoats or hedgehogs on the island; thus, eggs can often be found on the ground. Between April and July puffins nest on the Northern rockface of the island and can be seen bobbing around in the water as the search for food before flying back to their burrows. The island is also home to one of the very few colonies of black rats in Britain. Today the island is inhabited the Historic Scotland monument manager and a residential steward, along with non resident staff duties include running the shop, maintaining the site and assisting with landing boats.