Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс математигі
German mathematician
Иссай Шур (10 қаңтар 1875 – 10 қаңтар 1941) – өмірінің көп бөлігін Германияда өткізген орыс математигі. Ол Берлин университетінде оқыды. 1901 жылы докторлық диссертациясын қорғады, 1903 жылы лектор болып жұмыс істеді, ал Бонн университетінде болғаннан кейін 1919 жылы профессор атанды. Фердинанд Георг Фробениус шәкірті болғандықтан, ол негізінен топтық өкілдіктер (оған ең байланысты сала), сондай-ақ комбинаторика, сандар теориясы және тіпті теориялық физика салаларында жұмыс істеді. Бүгінде ол, әсіресе, Шур ыдырауының болуы және топтық өкілдіктер бойынша жұмысы (Шур леммасы) үшін танымал. Шур «И. Шур» және «Ж. Шур» аттарымен жариялаған, соңғысы «Journal für die reine und angewandte Mathematik» журналында жиі кездеседі. Бұл шатасуға себеп болды.
Issai Schur (10 January 1875 – 10 January 1941) was a Russian mathematician who worked in Germany for most of his life. He studied at the University of Berlin. He obtained his doctorate in 1901, became lecturer in 1903 and, after a stay at the University of Bonn, professor in 1919. As a student of Ferdinand Georg Frobenius, he worked on group representations (the subject with which he is most closely associated), but also in combinatorics and number theory and even theoretical physics. He is perhaps best known today for his result on the existence of the Schur decomposition and for his work on group representations (Schur's lemma). Schur published under the name of both I. Schur, and J. Schur, the latter especially in Journal für die reine und angewandte Mathematik. This has led to some confusion.
Балалық шақ
Иссай Шур еврей отбасында дүниеге келген, бизнесмен Мұса Шур мен оның әйелі Голде Шурдың (қыз есімі Ландау) ұлы. Ол сол кездегі Ресей империясының Днепр өзені жағасындағы Могилев қаласында туған. Шур жиырма жасқа дейін Исаия есімін емес, Шаия (оның қабіріндегі епитафияда Исаия деп жазылған) есімін қолданған. Шурдың әкесі көтерме саудагер болған болуы мүмкін. 1888 жылы, 13 жасында, Шур Лиепаяға (Курляндия, қазіргі Латвия) барды, онда оның үйленген қарындасы мен інісі тұрды, Могилевтен солтүстік-батысқа қарай 640 км қашықтықта. Курляндия – патшалық Ресейдің үш Балтық провинциясының бірі болды және орта ғасырлардан бері Балтық немістері билеуші топқа жатқан. Жергілікті еврей қауымы көбінесе идиш емес, неміс тілінде сөйлеген. Шур 1888-1894 жылдары Либаудағы неміс тілді Николай гимназиясында оқып, бітіру емтиханында үздік нәтиже көрсетіп, алтын медаль алды. Осы гимназияда ол неміс тілін жетік меңгерді.
Issai Schur was born into a Jewish family, the son of the businessman Moses Schur and his wife Golde Schur (née Landau). He was born in Mogilev on the Dnieper River in what was then the Russian Empire. Schur used the name Schaia (Isaiah as the epitaph on his grave) rather than Issai up in his middle twenties. Schur's father may have been a wholesale merchant. In 1888, at the age of 13, Schur went to Liepāja (Courland, now in Latvia), where his married sister and his brother lived, 640 km north west of Mogilev. Kurland was one of the three Baltic governorates of Tsarist Russia, and since the Middle Ages the Baltic Germans were the upper social class. The local Jewish community spoke mostly German and not Yiddish. Schur attended the German speaking Nicolai Gymnasium in Libau from 1888 to 1894 and reached the top grade in his final examination, and received a gold medal. Here he became fluent in German.
Білім
1894 жылдың қазан айында Шур Берлин университетіне математика және физика мамандықтары бойынша оқуға түсті. 1901 жылы ол Фробениус пен Лазарус Иммануэль Фукс басшылығымен «Матрицаға сәйкес келуге болатын матрицалар класы туралы» деген тақырыпта диссертациясын қорғап, үздік дипломмен аяқтады, онда сызықтық топтардың бейнеленуінің жалпы теориясы қамтылған. Вогттың сөзіне сәйкес, ол осы кезде Иссай есімін қолдана бастады. Шур Ресей империясында табысқа жету мүмкіндігінің жоқ екенін ойлады және неміс тілін өте жақсы білгендіктен Берлинде қалуды жөн көрді. Ол 1903 жылы бітіріп, Берлин университетінде лекция оқыды. Шур 1903 жылдан 1913 жылға дейін он жыл бойы Берлин университетінде профессор қызметін атқарды. 1913 жылы ол Бонн университетінде доцент болып тағайындалды және Феликс Хаусдорфтың орнын басты. Келесі жылдары Фробеніус Шурды Берлинге қайтарудың әртүрлі жолдарын іздеді. Мысалы, 1913 жылғы 27 маусымда Фробеніус Роберт Гнехмге (ETH мектеп кеңесінің президентіне) жазған хатында Шурдың есімі Карл Фридрих Гейзердің орнын басуға мүмкін кандидат ретінде айтылды. Фробеніус бұрынғы кеңестеріне құлақ қоймағанын айтып, былай деді: «Осы себепті мен сізге профессор Ж. Шурды (қазір Боннда) ұсына алмаймын. Ол Цюрих үшін тым жақсы, менің Берлиндегі орнымды басуы тиіс». Герман Вейль Цюрихтегі жұмысты алды. Фробеніус еңбегі 1916 жылы Шур Йоханнес Кноблаухты алмастырғанда жеміс берді. Фробеніус бір жылдан кейін, 1917 жылғы 3 тамызда қайтыс болды. Шур мен Каратеодори екеуі де оның орнын басуға басты үміткерлер ретінде қарастырылды. Бірақ олар ақырында Константин Каратеодориді таңдады. 1919 жылы Шур жеке профессорлық атаққа ие болды, ал 1921 жылы зейнеткер Фридрих Герман Шотткидің кафедрасын басқарды. 1922 жылы ол Пруссия ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.
In October 1894, Schur attended the University of Berlin, with concentration in mathematics and physics. In 1901, he graduated summa cum laude under Frobenius and Lazarus Immanuel Fuchs with his dissertation On a class of matrices that can be assigned to a given matrix, which contains a general theory of the representation of linear groups. According to Vogt, he began to use the name Issai at this time. Schur thought that his chance of success in the Russian Empire was rather poor, and because he spoke German so perfectly, he remained in Berlin. He graduated in 1903 and was a lecturer at the University of Berlin. Schur held a position as professor at the Berlin University for the ten years from 1903 to 1913. In 1913 he accepted an appointment as associate professor and successor of Felix Hausdorff at the University of Bonn. In the following years Frobenius tried various ways to get Schur back to Berlin. Among other things, Schur's name was mentioned in a letter dated 27 June 1913 from Frobenius to Robert Gnehm (the School Board President of the ETH) as a possible successor to Carl Friedrich Geiser. Frobenius complained that they had never followed his advice before and then said: "That is why I can't even recommend Prof. J. Schur (now in Bonn) to you. He's too good for Zurich, and should be my successor in Berlin". Hermann Weyl got the job in Zurich. The efforts of Frobenius were finally successful in 1916, when Schur succeeded Johannes Knoblauch as adjunct professor. Frobenius died a year later, on 3 August 1917. Schur and Carathéodory were both named as the frontrunners for his successor. But they chose Constantin Carathéodory in the end. In 1919 Schur finally received a personal professorship, and in 1921 he took over the chair of the retired Friedrich Hermann Schottky. In 1922, he was also added to the Prussian Academy of Sciences.
Нацизм кезінде
Нацистердің билікті басып алуы мен парламенттік оппозицияның таратылуынан кейін, 7 сәуірде 1933 жылы «Кәсіптік мемлекеттік қызметті қайта жаңғырту туралы» заң, жағымсыз саяси көзқарастары бар немесе «еврей» тегінен шыққан барлық жоғары лауазымды мемлекеттік қызметкерлерді босатуды талап етті; кейіннен қабылданған ереже бұл талапты профессорларға, соның ішінде Шурға да қатысты. Шур жұмыстан тоқтатылып, университет жүйесінен шеттетілді. Оның әріптесі Эрхард Шмидт оны қызметіне қайта орналастыру үшін күресті, ал Шур Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Пруссияның мемлекеттік қызметкері болғандықтан, 1933/1934 оқу жылының қысқы семестрінде оқыту бойынша арнайы лекцияларға қатысуға рұқсат алды. Шур ғылым министріне берген демалыс өтінішін кері тартып алды және 1933-1934 оқу жылында Висконсин университетіне (Мэдисон) қонақ профессор ретінде барудан бас тартты. Осы ұсыныстан бас тартуға ықпал еткен факторлардың бірі – Шурдың ағылшын тілді ортада жаңадан бастаумен байланысты талаптарға енді шыдай алмайтынына сенімді болуы еді. 1932 жылы Шурдың қызы Хилде Бернде доктор Хаим Абелинге үйленді. Осының нәтижесінде Иссай Шур қызымен Бернде бірнеше рет кездесті. Цюрихте ол Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрынғы кездерден таныс болған Георгий Полямен жиі кездесетін. 1935 жылдың жазында Швейцарияға сапар барысында Шурға Людвиг Бибербахтан, Ректордың атынан келген хат жетті, онда Шур Берлин университетінде оны дереу іздеп табуы керек екені айтылды. Олар онымен маңызды мәселені талқылауы керек еді. Бұл мәселе Шурдың 1935 жылдың 30 қыркүйегінде жұмыстан босатылуына қатысты. Шур профессорлық қызметтен босатылғаннан кейін Пруссия ғылым академиясының мүшелігін сақтап қалды, бірақ көп ұзамай ол өзінің ресми лауазымының соңғы қалдықтарынан да айырылды. 1938 жылдың көктемінде Бибербахтың араласуымен ол Академия комиссиясынан кеткенінің себебін түсіндіруге мәжбүр болды. 1939 жылдың басында «Mathematische Zeitschrift» журналының кеңесші кеңесіндегі мүшелігі тоқтатылды.
After the takeover by the Nazis and the elimination of the parliamentary opposition, the Law for the Restoration of the Professional Civil Service on 7 April 1933, prescribed the release of all distinguished public servants that held unpopular political opinions or who were "Jewish" in origin; a subsequent regulation extended this to professors and therefore also to Schur. Schur was suspended and excluded from the university system. His colleague Erhard Schmidt fought for his reinstatement, and since Schur had been a Prussian official before the First World War, he was allowed to participate in certain special lectures on teaching in the winter semester of 1933/1934 again. Schur withdrew his application for leave from the Science Minister and passed up the offer of a visiting professorship at the University of Wisconsin–Madison for the academic year 1933–34. One element that likely played a role in the rejection of the offer was that Schur no longer felt he could cope with the requirements that would have come with a new beginning in an English speaking environment. Already in 1932, Schur's daughter Hilde had married the doctor Chaim Abelin in Bern. As a result, Issai Schur visited his daughter in Bern several times. In Zurich he met often with George Pólya, with whom he was on friendly terms since before the First World War. On such a trip to Switzerland in the summer of 1935, a letter reached Schur from Ludwig Bieberbach signed on behalf of the Rector's, stating that Schur should urgently seek him out in the University of Berlin. They needed to discuss an important matter with him. It involved Schur's dismissal on 30 September 1935. Schur remained a member of the Prussian Academy of Sciences after his release as a professor, but a little later he lost this last remnant of his official position. Due to an intervention from Bieberbach in the spring of 1938 he was forced to explain his resignation from the commission of the Academy. His membership in the Advisory Board of Mathematische Zeitschrift was ended in early 1939.
Көшіп кету
Шур көптеген студенттерінің кетіп қалуынан және бұрынғы жұмыс орнынан белгілі ғалымдардың қуылғаннан кейін жалғыздыққа ұшырады. Тек доктор Гельмут Грунский оған достықпен қабылдады, Шур отызыншы жылдардың соңында эмигрант студенті Макс Менахем Шифферге хабарлағандай. Гестапо әр жерде болды. Шур әйеліне Гестапо шақыру қағазы келген жағдайда өзін-өзі өлтіретінін айтқандықтан, 1938 жылдың жазында әйелі оның хаттарын, соның ішінде Гестаподан келген шақыру қағазын алып, Исаи Шурды Берлиннің сыртындағы бір үйге демалуға жіберді. Ал өзі күйеуінің орнына Гестапоға баруға рұқсат беретін медициналық анықтамамен барды. Олар Германияда неліктен тұрып жатқандарын тікелей сұрады. Бірақ жоспарланған эмиграцияға экономикалық кедергілер кедергі келтірді: эмиграцияға шығар алдында немістер рейстік салық төлеуге міндетті, ол олардың мүлкінің төрттен бірін құрады. Енді Шурдың әйелі Литвадағы үйге ипотека мұра еткен еді, бірақ Литваның валюталық саясатынан оны қайтару мүмкін болмады. Екінші жағынан, Шурға ипотеканы төлемеуге немесе оны Германияға қалдыруға тыйым салынды. Осылайша, Schur-лар қолма-қол ақшадан және оған теңдестірілген қаражаттан мүлдем құр қалды. Соңында, жетіспей қалған ақша біраз уақыттан кейін табылды, бірақ оның қайырымдастырылғанын кім білмейді. Шур 1939 жылдың басында Германиядан кетуге мүмкіндік алды. Бірақ оның денсаулығы бұрыннан-ақ нашарлаған еді. Ол медбикемен бірге Берндегі қызына барды, ал одан кейін бірнеше күннен соң әйелі де келді. Олар бірнеше апта сонда тұрып, содан кейін Палестинаға эмиграциялады. Екі жылдан кейін, 1941 жылдың 10 қаңтарында, 66 жасқа толған күні Тель-Авивте жүрек талмасынан қайтыс болды.
Schur found himself lonely after the flight of many of his students and the expulsion of renowned scientists from his previous place of work. Only Dr. Helmut Grunsky had been friendly to him, as Schur reported in the late thirties to his expatriate student Max Menachem Schiffer. The Gestapo was everywhere. Since Schur had announced to his wife his intentions to commit suicide in case of a summons to the Gestapo, in the summer of 1938 his wife took his letters, and with them a summons from the Gestapo, sent Issai Schur to a relaxing stay in a home outside of Berlin and went with medical certificate allowing her to meet the Gestapo in place of her husband. There they flatly asked why they were still staying in Germany. But there were economic obstacles to the planned emigration: emigrating Germans had a pre departure Reich Flight Tax to pay, which was a quarter of their assets. Now Schur's wife had inherited a mortgage on a house in Lithuania, which because of the Lithuanian foreign exchange determination could not be repaid. On the other hand, Schur was forbidden to default or leave the mortgage to the German Reich. Thus the Schurs lacked cash and cash equivalents. Finally, the missing sum of money was somehow supplied, and to this day it does not seem to be clear who were the donors. Schur was able to leave Germany in early 1939. His health, however, was already severely compromised. He traveled in the company of a nurse to his daughter in Bern, where his wife also followed a few days later. There they remained for several weeks and then emigrated to Palestine. Two years later, on his 66th birthday, on 10 January 1941, he died in Tel Aviv of a heart attack.
Жұмыс
Шур өзінің ұстазы Фробениус еңбегін топтар теориясы және өкілдіктер теориясы саласында көптеген маңызды жұмыстармен жалғастырды. Одан бөлек, ол классикалық алгебра мен сандар теориясының дерлік барлық салаларында жаңа нәтижелерді жариялады, сондай-ақ белгілі нәтижелерге әдемі дәлелдер келтірді. Оның жинақталған еңбектері осының куәсі. Онда интеграл теңдеулер теориясы және шексіз қатарлар бойынша жұмыстарын табуға болады.
Schur continued the work of his teacher Frobenius with many important works for group theory and representation theory. In addition, he published important results and elegant proofs of known results in almost all branches of classical algebra and number theory. His collected works are proof of this. There, his work on the theory of integral equations and infinite series can be found.
Сызықтық топтар
Докторлық диссертациясында «Über eine Klasse von Matrizen, die sich einer gegebenen Matrix zuordnen lassen» Исай Шур кешенді сандар өрісіндегі жалпы сызықтық топтың полиномдық бейнелерін анықтады. Бұл жұмыстың нәтижелері мен әдістері бүгінгі күнге дейін маңызды. Дж. А. Грин өзінің кітабында кез келген мінездемесі бар шексіз өрістердегі полиномдық бейнелерін анықтады. Ол негізінен Шурдың диссертациясына негізделген. Грин былай деп жазады: «Шурдың бұл тамаша еңбегінде керемет алгебралық шеберлікпен дамытылған көптеген жаңа идеялар бар. Шур бұл (полиномдық) бейнелер толығымен кешірілетінін, әрбір кешірілмейтіннің белгілі бір дәрежеде «гомогенді» екенін, және белгілі бір гомогенді дәрежедегі кешірілмейтін полиномдық бейнелердің эквиваленттілік түрлерінің саны, сол дәрежеге дейін бөлінетін бөліктер санымен сәйкес келетінін көрсетті. Сонымен қатар, Шур типтің кешірілмейтін бейнелеуінің сипаттамасы белгілі бір симметриялық функциямен беріледі деп көрсетті (кейіннен «Шур функциясы» деп аталған).» Гриннің сөзіне сәйкес, Шурдың диссертациясының әдістері алгебралық топтар теориясы үшін маңызды. 1927 жылы Шур «Жалпы сызықтық топтың рационалды бейнелеулері туралы» еңбегінде диссертациясының негізгі нәтижелеріне жаңа дәлелдер келтірді. Егер – табиғи өлшемді векторлық кеңістік болса, онда дәрежелі тензорлық көбейтіндісі модулі болады, онда симметриялық топтың дәрежесі әрбір генератордың тензорлық факторларының орналасуы арқылы әрекет етеді. Шур осы бимодульдік әрекеттерді пайдаланып, өзінің тұжырымдамаларының керемет дәлелдерін тапты. Шурдың бұл еңбегі бұрын кеңінен танымал болған.
In his doctoral thesis Über eine Klasse von Matrizen, die sich einer gegebenen Matrix zuordnen lassen Issai Schur determined the polynomial representations of the general linear group on the field of complex numbers. The results and methods of this work are still relevant today. In his book, J. A. Green determined the polynomial representations of over infinite fields with arbitrary characteristic. It is mainly based on Schur's dissertation. Green writes, "This remarkable work (of Schur) contained many very original ideas, developed with superb algebraic skill. Schur showed that these (polynomial) representations are completely reducible, that each irreducible one is "homogeneous" of some degree , and that the equivalence types of irreducible polynomial representations of , of fixed homogeneous degree , are in one one correspondence with the partitions of into not more than parts. Moreover Schur showed that the character of an irreducible representation of type is given by a certain symmetric function in variables (since described as a "Schur function")." According to Green, the methods of Schur's dissertation today are important for the theory of algebraic groups. In 1927 Schur, in his work On the rational representations of the general linear group, gave new proofs for the main results of his dissertation. If is the natural dimensional vector space on which operates, and if is a natural number, then the fold tensor product over is a module, on which the symmetric group of degree also operates by permutation of the tensor factors of each generator of By exploiting these bimodule actions on , Schur manages to find elegant proofs of his sentences. This work of Schur was once very well known.
Берлиндегі профессорлық қызмет
Шур Берлинде академиялық әлемнің жоғары құрметке ие мүшесі, саяси көзқарасы жоқ ғалым ретінде өмір сүрді. Ол көрнекті математик және еңбек еткен оқушыларына жақсы білім берген ұстаз болды, Берлин университетінде 16 жыл бойы беделді кафедраны иеленді. 1933 жылға дейін оның зерттеу тобы Германиядағы және одан тыс Берлин университетінде өте жақсы даңққа ие болды. Шурдың төңірегінде оның факультеті өкілдік теориясымен айналысты, оны оның студенттері әртүрлі бағыттарда (шешілетін топтар, комбинаторика, матрицалар теориясы сияқты) дамытты. Шур алгебра мен топтар теориясына маңызды үлес қосты, ол Герман Вейльдің сөзімен айтқанда, Эмми Нетердің (1882–1935) еңбектерімен шамалас көлемде және тереңдікте болды. 1933 жылы Шурдың лекциялары тоқтатылғанда, оны құрметтейтін және жақсы көретін студенттер мен профессорлар наразылық білдірді. Әріптесі Эрхард Шмидттың күш-жігері арқасында Шур 1935 жылдың қыркүйек айының соңына дейін дәріс беруге уақытша рұқсат алды. Шур сол кезде жұмысынан айырылған соңғы еврей профессоры болды.
Schur lived in Berlin as a highly respected member of the academic world, an apolitical scholar. A leading mathematician and outstanding and very successful teacher, he held a prestigious chair at the University of Berlin for 16 years. Until 1933, his research group had an excellent reputation at the University of Berlin in Germany and beyond. With Schur in the center, his faculty worked with representation theory, which was extended by his students in different directions (including solvable groups, combinatorics, matrix theory). Schur made fundamental contributions to algebra and group theory which, according to Hermann Weyl, were comparable in scope and depth to those of Emmy Noether (1882–1935). When Schur's lectures were canceled in 1933, there was an outcry among the students and professors who appreciated him and liked him. By the efforts of his colleague Erhard Schmidt Schur was allowed to continue lecturing until the end of September 1935 for the time being. Schur was the last Jewish professor who lost his job at this time.
Цюрихтегі дәріс
Швейцарияда Шурдың әріптестері Хайнц Хопф пен Джордж Поля 1935 жылы Шурдың жұмыстан босатылғаны туралы хабардар болды. Олар бар күштерін салып көмектесуге тырысты. Математикалық семинарлардың басшысы Мишель Планшельдің атынан 1935 жылдың 12 желтоқсанында мектеп кеңесінің төрағасы Артур Рон Шурды шекті топтардың өкілдік теориясы бойынша бірқатар лекциялар оқуға шақырды. Сонымен қатар, ол ресми шақырудың төраға Роннан келуін сұрады, себебі профессор Шур осы лекцияларды оқу үшін тиісті министрліктен рұқсат алуы керек болды. Джордж Поля математикалық семинардың шақыруын 16 желтоқсанда Математика және физика кафедрасының конференциясына айналдырды. Осы арада 14 желтоқсанда төраға Ронның ресми шақыру хаты Шурға жіберілді. Шурға қонақ лекциясы үшін 500 швейцариялық франк төленетіні уәде етілді. Шур 1936 жылдың 28 қаңтарына дейін жауап бермеді, сол күні ол жергілікті биліктен қажетті рұқсат алды. Ол шақыруды қабылдауға дайын екенін мәлімдеді. Лекцияны 4 ақпанда бастауды жоспарлаған. Шур ақпан айының көп бөлігін Швейцарияда өткізді. Германияға оралмас бұрын ол Берндегі қызын бірнеше күнге барып, 27 ақпанда Карлсруэ арқылы Берлинге қайтты, онда оның қарындасы тұрды. Берннен Поляға жазған хатында ол: «Швейцариядан ауыр жүрекпен қоштасамын» деген сөздермен аяқтады. Берлинде, осы арада Людвиг Бибербах 1936 жылдың 20 ақпанындағы хатында ғылым, өнер және білім беру министріне Шурдың сапары туралы хабарлады және Цюрихтегі лекцияның мазмұнын білуге ниеттенгенін мәлімдеді.
In Switzerland, Schur's colleagues Heinz Hopf and George Pólya were informed of the dismissal of Schur in 1935. They tried to help as best they could. On behalf of the Mathematical Seminars chief Michel Plancherel, on 12 December 1935 the school board president Arthur Rohn invited Schur to une série de conférences sur la théorie de la représentation des groupes finis. At the same time he asked that the formal invitation should come from President Rohn, comme le prof. Schur doit obtenir l'autorisation du ministère compétent de donner ces conférences. George Pólya arranged from this invitation of the Mathematical Seminars the Conference of the Department of Mathematics and Physics on 16 December. Meanwhile, on 14 December the official invitation letter from President Rohn had already been dispatched to Schur. Schur was promised for his guest lecture a fee of CHF 500. Schur did not reply until 28 January 1936, on which day he was first in the possession of the required approval of the local authority. He declared himself willing to accept the invitation. He envisaged beginning the lecture on 4 February. Schur spent most of the month of February in Switzerland. Before his return to Germany he visited his daughter in Bern for a few days, and on 27 February he returned via Karlsruhe, where his sister lived, to Berlin. In a letter to Pólya from Berne, he concludes with the words: From Switzerland I take farewell with a heavy heart. In Berlin, meanwhile, Ludwig Bieberbach, in a letter dated 20 February 1936, informed the Reich Minister for Science, Art, and Education on the journey of Schur, and announced that he wanted to find out what was the content of the lecture in Zurich.
Дәйексөздер
Өзінің естелік сөзінде Альфред Брауэр (Шурдың докторанты) Исай Шур туралы былай деді: Оның лекциялары өте түсінікті болды, бірақ әрқашан оңай емес, ынтымақтастық қажет еді. 1930 жылғы қысқы семестрде Шурдың сандар теориясы лекциясына қатысуға ниет білдірген студенттердің саны соншалық, 500 орындық екінші үлкен университет лекция залы да тар болды. Оның ең адами қасиеттері, болжам бойынша, оның зор қарапайымдылығы, көмектесуге дайындығы және студенттеріне деген шынайы қызығушылығы еді. Цюрихтегі ETH Privatdozent қызметіне тағайындалғанға дейін Берлинде болған Хайнц Хопф, ауызша айғақтар мен хаттардан көрініп тұрғандай, Исай Шурды математик ретінде және жоғары бағалайтын адам ретінде қарастырды. Бұл бағалау толығымен өзара сыйластыққа негізделген: 1930 жылы Герман Вейлдің қайта тағайындалуына орай Джордж Поляға жазған хатында Шур Хопф туралы былай дейді: Хопф – өте жақсы оқытушы, күшті темпераменті мен әсерлілігі бар математик, шеберлікке бейім, басқа салаларда да жақсы білім алған. Егер оны адам ретінде сипаттасам, онымен кездесуге әрқашан шын жүректен қуанатынымды айту жеткілікті болар еді. Дегенмен, Шур жеке мәселелерде дұрыс қашықтықты сақтаумен белгілі болды. Хопфтың куәлігі Берлиндегі Шурдың бұрынғы студенттері Уолтер Ледерман мен Бернхард Нойманның айтқандарымен сәйкес келеді.
In his commemorative speech, Alfred Brauer (PhD candidate of Schur) spoke about Issai Schur as follows: As a teacher, Schur was excellent. His lectures were very clear, but not always easy and required cooperation – During the winter semester of 1930, the number of students who wanted to attend Schur's theory of numbers lecture, was such that the second largest university lecture hall with about 500 seats was too small. His most human characteristics were probably his great modesty, his helpfulness and his human interest in his students. Heinz Hopf, who had been in Berlin before his appointment to Zurich at the ETH Privatdozent, held – as is clear from oral statements and also from letters – Issai Schur as a mathematician and greatly appreciated man. Here, this appreciation was based entirely on reciprocity: in a letter of 1930 to George Pólya on the occasion of the re appointment of Hermann Weyl, Schur says of Hopf: Hopf is a very excellent teacher, a mathematician of strong temperament and strong effect, a master's discipline, trained excellent in other areas. – If I have to characterize him as a man, it may suffice if I say that I sincerely look forward to each time I meet with him. Schur was, however, known for putting a correct distance in personal affairs. The testimony of Hopf is in accordance with statements of Schur's former students in Berlin, by Walter Ledermann and Bernhard Neumann.