Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Роланд Лапорт (1675 – 14 тамыз 1704), Роланд атымен танымал, Камисардтардың көшбасшысы, Мас Субейранда (Гард) дүниеге келген. Оның туған үйі француз протестантизмі тарихы қоғамының меншігіне өткен және қаһарманның естеліктері сақталған. Ол Камисардтардың басшысы Лапорттың немере інісі, ол 1702 жылдың қазан айында ізделіп табылған және атылған. Роланд мың адамнан тұратын жасақты құрып, оны журналдармен, арсеналдармен және госпитальдермен жабдықталған, тәртіпті әскерге айналдырды. Батылдығы мен жылдам қимылымен ол Жан Кавальеден кейін екінші орында тұрды. 1702 жылы екі көшбасшы да патшалық офицерлердің киімдерін киіп, Саув қаласына кіріп, шіркеуді өртеп, әскерлеріне азық-түлік пен оқ-дәрілерді алып кетті. Роланд, өзін Құдайдың балаларының генералы деп атап, Ним мен Алей арасындағы аймақты қорқытып, шіркеулер мен үйлерді өртеп, гугеноттарға қарсы деген күдікпен ұсталғандарды өлтірді, бірақ ол өзі жеке өлімге қатыспады. 1704 жылдың мамыр айында Роланд Фонтмортеде католик полкін талқандағанда Кавалье маршал Вилларспен келіссөздер жүргізіп жатқан еді. Роланд Нант эдиктымен берілген құқықтар қайта жаңартылғанша қаруын қоюдан бас тартты. Вилларс келіссөздерді жалғастырып, Роландқа шетелде полк басқаруын және дін бостандығын ұсынды, бірақ оның дінтастарына дінді еркін өрнектеуге рұқсат берілмеді. Бұл келіссөздер нәтижесіз аяқталды, бірақ Роланд жауларына сатылып, 14 тамыз 1704 жылы өзін ұстағандарға қарсы қорғанып тұрғанда атып өлтірілді. Оның жанында болған бес офицер де бас сауғалап, Нимде дөңгелекке байланып жазаланды. Роландтың өлімі Севеноилердің қарсыласуына нүкте қойды.
Roland Laporte (1675 – 14 August 1704), better known as Roland, was a Camisard leader who was born at Mas Soubeyran (Gard) in a cottage that has become the property of the Socité de l'Histoire du Protestantisme français and contains relics of the hero. He was a nephew of Laporte, the Camisard leader, who was hunted down and shot in October 1702, and became the leader of a band of a thousand men which he formed into a disciplined army with magazines, arsenals and hospitals. For daring in action and rapidity of movement he was second only to Jean Cavalier. Both leaders in 1702 secured entrance to the town of Sauve under the pretence of being royal officers, burnt the church and carried off provisions and ammunition for their forces. Roland, who called himself general of the children of God, terrorized the country between Nîmes and Alais, burning churches and houses, and slaying those suspected of hostility against the Huguenots, though without personally taking any part of the spoil. Cavalier was already in negotiation with Marshal Villars when Roland cut to pieces a Catholic regiment at Fontmorte in May 1704. He refused to lay down his arms without definite assurance of the restoration of the privileges accorded by the Edict of Nantes. Villars then sought to negotiate, offering Roland the command of a regiment on foreign service and liberty of conscience, though not the free exercise of their religion, for his co religionists. This parley had no results, but Roland was betrayed to his enemies, and on 14 August 1704 was shot while defending himself against his captors. The five officers who were with him surrendered, and were broken on the wheel at Nîmes. Roland's death put an end to the effective resistance of the Cévenois.