Герман ақыны және философы: Хайнрих Блюхер өмірі мен еңбектері
Heinrich Blücher
Генрих Блюхер (1899-1970) – неміс ақыны, философы, Ханна Арендттың күйеуі. Америкадағы зиялы қауымдастығында белгілі болды. Өмірбаяны, философиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс ақыны және философы (1899–1970)
German poet and philosopher (1899 1970)
Генрих Фридрих Эрнст Блюхер (29 қаңтар 1899 – 31 қазан 1970) – неміс ақыны және философы. Ол 1936 жылы Парижде алғаш танысқан Ханна Арендтің екінші күйеуі болды. Америкадағы өмірінде Блюхер белгілі академиялық орталарда жүріп, Нью-Йорктегі түрлі зиялы қауымның өмірінде маңызды рөл атқарды.
Heinrich Friedrich Ernst Blücher (29 January 1899 – 31 October 1970) was a German poet and philosopher. He was the second husband of Hannah Arendt whom he had first met in Paris in 1936. During his life in America, Blücher traveled in popular academic circles and appears prominently in the lives of various New York intellectuals.
Өмірбаян
Блюхер Берлинде қаланың кедей жұмысшы табының арасында дүниеге келді. Кейінірек сол лекцияда ол, егер "үкімет айтқан дұрыс болса, оны тарату керек, ал ешқандай қарсылыққа жол болмауы тиіс. Егер олар мұны консенсус деп атаса, онда оған қарсымын" деді. Оның әйелі Ханна Арендт кейіннен Бард колледжі зиратында оның қасына жерленді.
Blücher was born in Berlin among the poor working class of the city. Later in the same lecture he insisted, that if "what the government says must be right, it must be spread, and no dissent shall be possible. If they call that consensus, then to hell with it." His wife Hannah Arendt was later buried alongside him at Bard College Cemetery.
Ханна Арендтімен некеде
Арендт пен Блюхер 1936 жылы Соуфло көшесіндегі, досы Уолтер Бенжамин мен басқа неміс эмигранттарының жиі баратын кафеде кездесті. Арендтке жиырма тоғыз, ал Блюхерге отыз жеті жас болған. Екеуі де нацистерден қашып жүрген еді. Блюхер коммунистік белсенді деп есептелді, сондықтан жұмыс істеуге қажетті тұруға рұқсаты болмады және қонақ үйден қонақ үйге жиі көшіп отыруға мәжбүр болды. Екеуі де әлі ресми түрде үйленген, бірақ жұбайларынан ажырасып тұрды. Азаматтығының болмауы мен отбасылық жағдайының салдарынан Блюхер 1940 жылға дейін Арендтке үйленбеді, бірақ олар бірден ғашық болғандары туралы айтылады.
Arendt and Blücher met in 1936, in a café along the rue Soufflot frequented by their friend Walter Benjamin and other German émigrés. Arendt was twenty nine, Blücher thirty seven. Both were fugitives from the Nazis. Blücher was considered a communist militant, thus he lacked the requisite permis de séjour to work and had to move frequently from hotel to hotel. Both were still formally married, but separated from their spouses. Due to the pressures of lacking citizenship and their marital status, Blücher would not marry Arendt until 1940, despite accounts reporting that they fell in love immediately.
Саяси ой
Блюхер әйеліне марксизм мен саяси теориямен айналысуға ынталандырды, бірақ оның Карл Марксқа қатысты көзқарастары ешқандай дәстүрлі емес еді, бұл "Тоталитаризмнің пайда болуы" (1951) және "Адам жағдайы" (1958) сияқты еңбектерінде айқын көрінеді. Блюхер сонымен қатар "антисаяси принцип" терминін енгізді, ол тоталитаризмнің қарсыласу кеңістігін жойғанын көрсетеді – бұл термин Арендт пен Карл Ясперс екеуі де қолданды. Блюхер Арендт пен Мартин Хайдеггермен бірге ғылымның дінге, ал қазір философияға қауіп төндіретін ой-санасын ұстанатынына сенді. Ол бұл сенім Альфред Норт Уайтхедтің "Ғылым және қазіргі әлем" еңбегінде ең жақсы бейнеленгенін, және бұл Сократтан бұрынғы ойшыл Гераклиттің сенімімен сәйкес келетінін айтты. Яғни, ол ғылым мен Гераклиттің "істердің рационалды тәртібі сонымен қатар табиғи тәртіп болып табылады" деген пікірде біріккенін көрді. Ол Гейзенбергтің белгісіздік принципінің ғылымның нақты және қатаң философиясын дамыту қажеттілігін көрсететінін атап өтті. Ол Арендтпен бірге араласатын әлеуметтік ортада да белсенді болды, Ханс Йонаспен жиі қызу пікірталасқа түсті. Фильмде ол Роза Люксембургтің "соңына дейін" ергені көрсетілген. Фильмде ол Арендтке терең махаббатпен қарағаны байқалады, бірақ олардың өзара адалдықтан айнысуы полиаморлыққа негіделген неке екенін көрсетеді. Ол сондай-ақ жоғарыда аталған жарияланымнан кейін Арендтке эмоционалдық қолдау көрсетіп, оның досы Курт Блюменфельдтің қазасына байланысты күйрегеніне көңіл берді. Блюхер, Генрих, Рёзенер, Ринго, ред. (2020). Ұлттық социализм туралы эсселер, Геттинген, Валлштейн.
Blücher encouraged his wife to become involved with Marxism and political theory, though ultimately her use of Karl Marx was in no way orthodox, as shown in such works as The Origins of Totalitarianism (1951) and The Human Condition (1958). Blücher also coined the term "the anti political principle" to describe totalitarianism's destruction of a space of resistance — a term taken up both by Arendt and Karl Jaspers. Blücher believed, alongside Arendt and Martin Heidegger, that science held a corresponding mindset which threatened first religion, and now philosophy. He argued that this belief, which he saw best displayed in Alfred North Whitehead's Science and the Modern World, was the same belief as the pre socratic thinker Heraclitus. Namely, he saw science and Heraclitus agreeing on the claim that "there is a rational order of things that is also a natural order of things". He saw Heisenberg's uncertainty principle as indicative of a need for the development of an explicit and rigorous philosophy of science. He is also shown to be active in the social circles Arendt and he travel in, posed in frequent heated debate with Hans Jonas. He is described in the movie as having followed Rosa Luxemburg "to the end". In the movie he is seen deeply in love with Arendt, despite the indication of mutual infidelities that imply a marriage based in some form of polyamory. He is also shown as emotionally supportive of Arendt during the fallout from the aforementioned publication, consoling her on the loss of her friend Kurt Blumenfeld. Blücher, Heinrich, Rösener, Ringo , ed. (2020). Versuche über den Nationalsozialismus, Göttingen, Wallstein