Артур Часкальсон: Оңтүстік Африканың Конституциялық сот судьясы және құқық қорғаушысы
Arthur Chaskalson
Артур Часкальсон: Оңтүстік Африка Конституциялық сотының төрағасы, адвокат, құқық қорғаушы. Ривония сотында Манделаны қорғады. Биографиясы мен қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Африка судьясы (1931–2012)
South African judge (1931–2012)
Артур Часкалсон (24 қараша 1931 – 1 желтоқсан 2012) 1994 жылдан 2001 жылға дейін Оңтүстік Африка Конституциялық сотының төрағасы, ал 2001 жылдан 2005 жылға дейін Оңтүстік Африканың Бас судьясы болды. Часкалсон 1963 жылғы Ривония процесінде қорғау тобының мүшесі еді.
Arthur Chaskalson SCOB, (24 November 1931 – 1 December 2012) was President of the Constitutional Court of South Africa from 1994 to 2001 and Chief Justice of South Africa from 2001 to 2005. Chaskalson was a member of the defence team in the Rivonia Trial of 1963.
Ерте өмір және мансап
Йоханнесбургте туған Часкалсон Хилтон колледжінде білім алып, кейін Витватерсранд университетінде BCom (1952) және LLB Cum Laude (1954) дипломдарын алған. 1963 жылы Часкалсон, Брам Фишер, Джоэл Джофф, Гарри Шварц, Джордж Бизос, Вернон Берранге және Гарольд Хансонмен бірге бұрынғы президент Нельсон Манделаның Ривония процесіндегі қорғау тобының құрамында болды, нәтижесінде Мандела өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Часкалсон өте сәтті заңгерлік тәжірибесінен бас тартып, адам құқықтарын қорғаушы заңгер болып жұмыс істеді, сондай-ақ АҚШ-тағы NAACP Құқықтық қорғау және білім беру қоры үлгісінде құрылған, коммерциялық емес "Құқықтық ресурстар орталығын" құруға көмектесті. Бұл орталықтың мақсаты – заңды қолдану арқылы Оңтүстік Африка бойынша әділеттілік пен адам құқықтарын қорғау болды. Часкалсон 1978 жылдың қарашасынан 1993 жылдың қыркүйегіне дейін орталық директоры қызметін атқарды.
Born in Johannesburg, Chaskalson was educated at Hilton College and later graduated from the University of the Witwatersrand with a BCom (1952) and LLB Cum Laude (1954). In 1963, Chaskalson, along with Bram Fischer, Joel Joffe, Harry Schwarz, George Bizos, Vernon Berrangé and Harold Hanson, was part of the former President Nelson Mandela's defence team in the Rivonia Trial, which saw Mandela sentenced to life imprisonment. Chaskalson left a very successful legal practice to become a human rights lawyer, helping to establish the Legal Resources Centre, a non profit organisation modeled after the NAACP Legal Defense and Educational Fund in the United States seeking to use the law to pursue justice and human rights around South Africa. Chaskalson served as the centre's director from November 1978 until September 1993.
Конституциялық сот
1994 жылы Оңтүстік Африканың жаңа Конституциялық сотының тұңғыш президенті, кейіннен осы соттың бас судьясы (2001 жылғы Конституциялық түзету заңы оның лауазымын өзгерткеннен кейін) Часкалсон конституциялық және адам құқықтары мәселелерінде Оңтүстік Африканың жетекші құқықтанушыларының бірі ретінде танылды. Часкалсон 1993 жылғы мамыр айында көппартиялық келіссөздер форумы құрған конституциялық мәселелер жөніндегі техникалық комиссияның мүшесі болды, ол 1993 жылы Оңтүстік Африканың Уақытша Конституциясын қабылдауға бағытталған маңызды кеңесші болды және Конституциялық сот төрелігінде болған кезінде Оңтүстік Африканың сот жүйесіндегі өзгерістердің негізгі қозғаушы күштерінің бірі саналды. Часкалсон басшылығымен соттың алғашқы маңызды шешімі 1995 жылғы 6 маусымда S v Makwanyane ісінде өлім жазасын жойды. Ол сонымен қатар Soobramoney v Денсаулық сақтау министрі, Квазулу-Натал және Қоғамдық жұмыстар министрі v Kyalami Ridge Environmental Association істері бойынша маңызды көпшілік шешімдердің авторы болды, ал Fedsure Life Assurance v Greater Johannesburg Transitional Metropolitan Council ісін судьялар Ричард Голдстоун мен Кейт О’Риганмен бірлесіп жазды. Часкалсон халықаралық аренада да белгілі болды, 1995 жылы Халықаралық заңгерлер комиссиясының комиссары болып тағайындалды, ал 1999 жылы БҰҰ Тұрақты төрелік сотының Оңтүстік Африкадан сайланған төрт мүшесінің бірі атанды. 1989 жылы ол Намибия Конституциясын жазуға қатысты. 2002 жылдан 2008 жылға дейін Халықаралық заңгерлер комиссиясының президенті қызметін атқарды.
As the first president of South Africa's new Constitutional Court in 1994, and then later Chief Justice of the same court (following a Constitutional amendment act in 2001 which changed his title), Chaskalson gained a reputation as one of South Africa's leading jurists in constitutional and human rights issues. Chaskalson was a member of the technical committee on constitutional issues appointed by the multi party negotiating forum in May 1993, acting as a key advisor on the adoption of the Interim Constitution of South Africa in 1993, and was regarded as one of the prime movers of a changing judiciary in South Africa during his time on the bench of the Constitutional Court. The court's first major decision under Chaskalson's leadership abolished the death penalty in S v Makwanyane on 6 June 1995. He also wrote notable majority judgments in Soobramoney v Minister of Health, KwaZulu Natal and Minister of Public Works v Kyalami Ridge Environmental Association, and he co wrote Fedsure Life Assurance v Greater Johannesburg Transitional Metropolitan Council with Justices Richard Goldstone and Kate O'Regan. Chaskalson also became prominent internationally, becoming commissioner of the International Commission of Jurists in 1995 before being selected as one of South Africa's four members on the United Nations Permanent Court of Arbitration in 1999. In 1989, he consulted on the writing of the Constitution of Namibia. He became the President of the International Commission of Jurists then from 2002 until 2008.
Жеке өмір
Часкалсонның әйелі Лорейн болды, олар екі ұл және бес немере сүйді. Часкалсон еврей дінінде болған.
Chaskalson was survived by his wife Lorraine, with whom he had two sons and five grandchildren. Chaskalson was Jewish