Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық саясаткер; Вена қаласының мэрі. Австрияның Олимпиадалық су полосы ойыншысы.
Austrian Politician; Mayor of Vienna
the Austrian Olympic water polo player
Карл Йозеф Зайц (4 қыркүйек 1869 – 3 ақпан 1950) – Австрияның Социал-демократиялық жұмысшылар партиясының саясаткері. Ол Императорлық кеңестің мүшесі, Ұлттық кеңестің төрағасы және Вена қаласының мэрі қызметін атқарды.
Karl Josef Seitz (; 4 September 1869 – 3 February 1950) was an Austrian politician of the Social Democratic Workers' Party. He served as member of the Imperial Council, President of the National Council and Mayor of Vienna.
Ерте өмір
Зайц Австрия-Мажарстанның астанасы Венада дүниеге келді. Ол шағын көмір саудагерінің ұлы еді. 1875 жылы әкесінің ерте қайтысынан кейін отбасы зор кедейлікке ұшырады, және Зайцты жетімдер үйіне жіберуге мәжбүр болды. Дегенмен, ол лайықты білім алып, төменгі Австрияның Сент-Пөлтен қаласындағы мұғалімдер даярлау колледжіне оқуға түсуге стипендия жеңіп алды. 1888 жылы Венада мемлекеттік бастауыш мектепте мұғалім болып жұмыс істеді. Бұл кезде ол белсенді социал-демократ болғандықтан, саяси қызметі үшін бірнеше рет тәртіптік жаза алды. 1896 жылы ол әлеуметтік-демократиялық мұғалімдер одағын құрды, бұл 1897 жылы Төменгі Австрия білім беру кеңесіне өкілдік етуіне әкелді, содан кейін сол жылдың соңында мұғалімдік қызметтен босатылды.
Seitz was born in Vienna, the capital of Austria Hungary. He was the son of a struggling small time coal trader. After the premature death of his father, in 1875, the family was thrown into abject poverty, and Seitz had to be sent off to an orphanage. He, nonetheless, received adequate education and earned a scholarship so that he could enroll in a teacher training college in the city of St. Pölten, Lower Austria. In 1888, he took employment as a public elementary school teacher in Vienna. Already an outspoken social democrat, he was disciplined several times for his political activism. His founding of a Social Democratic teachers' union in 1896 led to his delegation into the Lower Austrian Board of Education in 1897, which then led to his termination as a teacher later that year.
Алғашқы саяси мансап
Енді Сейтс толық уақытты саясатқа бет бұрып, партияның білім беру саясаты бойынша ең көрнекті сарапшыларының бірі ретінде танылды. 1901 жылы Сейц Императорлық кеңеске, ал 1902 жылы Төменгі Австрияның провинциялық парламентіне сайланды. 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, Сейцтің бейбітшілдік көзқарастары күшейді және ол 1917 жылы Стокгольмдегі социалистердің конгресіне қатысты. Сейц 1918 жылы, Австро-Венгрия ыдырап, оның кішігірім тәуелсіз ұлттық мемлекеттерге бөлінуі айқын болған кезде тарихқа енді. 21 қазанда империяның этникалық неміс провинцияларын өкілдік еткен Императорлық кеңес мүшелері "Неміс Австриясы" үшін Уақытша Ұлттық Ассамблея құруға шешім қабылдады. Өзінің құрылтай сессиясында Уақытша Ұлттық Ассамблея Сейцті үш төрағасының бірі етіп тағайындады. Үш президент Staatsratsdirektorium-да мемлекет басшысы ретінде бірлесіп жұмыс істеді. 1919 жылдың 15 наурызында Конституциялық Ұлттық Ассамблеяға сайлаудан кейін бұл өзгертілді. Сейц Бірінші Президент болды, ал қалған екі президент Бірінші Президенттің орынбасарлары атанды. Бірінші Президент сонымен қатар мемлекет басшысы болып табылуы керек еді. Ол бұл лауазымды 1920 жылдың 9 желтоқсанына дейін сақтап тұрды.
Seitz now turned to full time politics and established himself as one of the party's most eminent experts on educational policy. In 1901, Seitz was elected to the Imperial Council and, in 1902, to the provincial parliament of Lower Austria. Following the outbreak of World War I in 1914, Seitz developed pronounced pacifist leanings and participated in the 1917 Stockholm Socialists' Congress. Seitz entered history in 1918, when Austria Hungary was breaking down, and its disintegration into smaller independent nation states was becoming manifest. On 21 October the Imperial Council members, representing the empire's ethnically German provinces, moved to form a Provisional National Assembly for "German Austria". In its constituent session, the Provisional National Assembly appointed Seitz as one of its three chairmen. All three presidents together functioned as head of state in the Staatsratsdirektorium. After the election to the Constituent National Assembly, that was changed on 15 March 1919. Seitz became the First President, and the other two presidents became deputies of the First President. The First President was also to be head of state. He retained the position until 9 December 1920.
Төраға
Бір мезгілде, Сейц партияның көшбасшысы Виктор Адлер қайтыс болғаннан кейін Австрияның Социал-демократиялық жұмысшылар партиясының уақытша төрағасы болып тағайындалды. 1919 жылы ол Австрия Президенті және партия төрағасы лауазымдарында ресми түрде бекітілді. 1920 жылғы 1 қазанда Австрияның толық Конституциясы күшіне енгеннен кейін Сейц қайта сайлануға түсуден бас тартты. Ол 9 желтоқсанда қызметтен кетті, бірақ саясаттан шықпады және партия төрағалығын да, жаңа құрылған Ұлттық кеңестегі мандатын да сақтап қалды. Сейц енді көңілін Вена қалалық мәселелеріне бөлді.
Almost simultaneously, Seitz was also appointed provisional chairman of the Social Democratic Workers' Party of Austria after the death of the party nestor Victor Adler. In 1919, his positions both as President of Austria and as party chairman were formalised. Following the implementation of the definitive Constitution of Austria on 1 October 1920, Seitz declined to seek re election. He left office on 9 December but did not retire from politics and retained both his party chairmanship and his seat in the newly established National Council, Seitz now devoted his attention to Vienna local affairs.
Вена қаласының әкімі
1923 жылғы 13 қарашада ол Вена қаласының мэрі болып сайланды. Ол іске асырған, кең ауқымды және тиімді басқарылған әлеуметтік қамтамасыздандыру және білім беру бағдарламалары, әсіресе тұрғын үйлер салуды ынталандыру, оның партиялық оппоненттерінің арасында да зор қолдауға ие болды және ондаған жылдар бойы жақсы есте қалды.
On 13 November 1923, he was elected Mayor of Vienna. The extensive and competently administered public welfare and education programs that he implemented, particularly promoting the building of residences, were very popular, even by his party's opponents, and they were positively remembered for decades.
Жеке өмір
Карл Зайц Амали Зайдельдің қызы, Австрия парламентіне алғашқылардан болып сайланған әйелдердің бірі Эмма Зайделге үйленді.
Karl Seitz married Emma Seidel, daughter of Amalie Seidel, one of the first women members of the Austrian parliament.
Кейінгі өмірі
1934 жылы Отан фронтының құрылуымен және федералды үкіметке қарсы социал-демократтардың сәтсіз көтерілісімен Социал-демократиялық жұмысшы партиясы тыйым салынды. Осылайша партия төрағалығынан айырылған Зейц сонымен қатар қала әкімі лауазымынан алынып, бірнеше аптадан кейін қамауға алынды, бірақ айыптаусыз босатылды. Веналықтардың көпшілігі оның лауазымнан алынуын заңсыз деп есептесе де, Зейцтің саяси мансабы іс жүзінде аяқталды. Венада тұруын жалғастыра отырып, Зейц 1938 жылы нацистік Германиямен Аншлюс және 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуын көрді. Кейін өлім жазасына кесілген дін қызметкері Генрих Майердің (Maier Mesner group, CASSIA) басқаратын маңызды қарсылық тобымен байланысы болды, ол американдық құпия қызмет OSS-пен байланыста болды. Майер маңызды ақпаратты алу және соғыстан кейінгі саяси жоспарларды іске асыру үшін ақпарат желісін құрды. 1944 жылы ол екінші рет тұтқындалып, тіпті Равенсбрюк концлагерінде уақытша қамалды, бірақ 1945 жылдың мамырында нацистік Германия құлағаннан кейін қайта Венаға оралды. Денсаулығы нашарлағанмен, Зейц 80 жасында қайтыс болғанға дейін жаңадан құрылған Австрияның Социал-демократиялық партиясының құрметті төрағасы және Ұлттық кеңестің номиналды мүшесі қызметін атқарды.
With the rise of the Fatherland Front in 1934 and the Social Democracts' failed insurrection against the federal government, the Social Democratic Worker's Party was outlawed. Having thus lost his party chairmanship, Seitz was also removed from his post as a mayor, taken into custody and released without charge a few weeks later. Even though a majority of Viennese considered his removal from office illegitimate, Seitz's political career had essentially been brought to an end. Continuing to live in Vienna, Seitz witnessed the Anschluss with Nazi Germany in 1938 and the outbreak of World War II in 1939. There were contacts with the important resistance group (Maier Mesner group, CASSIA) around the later executed priest Heinrich Maier, who was in contact with the American secret service OSS. Maier had set up an information network to receive important information and to realise political plans for after the war. In 1944, he was placed under arrest a second time and for a time was even imprisoned in the Ravensbrück concentration camp, only to again return to Vienna when Nazi Germany eventually collapsed in May 1945. Though now ill, Seitz served the newly established Social Democratic Party of Austria as its honorary chairman and a nominal National Council member until his death, at the age of 80.