Кіріспе

Неміс экспрессионисттік суретшілер тобы Die Brücke (The Bridge), сондай-ақ Künstlergruppe Brücke немесе KG Brücke деп те аталады, 1905 жылы Дрезденде құрылған неміс экспрессионисттік суретшілер тобы. Құрылтайшы мүшелері Фриц Блейль, Эрих Геккель, Эрнст Людвиг Кирхнер және Карл Шмидт Роттлуфф болды. Кейінірек қосылған мүшелері – Эмиль Нольде, Макс Пехштейн және Отто Мюллер. Бұл маңызды топ 20 ғасырдағы заманауи өнердің дамуына және экспрессионизмнің қалыптасуына зор ықпал етті. Топтың қызметі шамамен 1913 жылы аяқталды. Берлиндегі «Брюкке» мұражайы осы топтың құрметіне аталды. «Брюкке» кейде сол дәуірдегі француздық «Фав» тобымен салыстырылады. Екі ағымның да алғашқы өнерге деген қызығушылығы және экстремалды эмоцияларды көбінесе табиғи емес, жарқын түстер арқылы жеткізуі ортақ еді. Екі ағым да қарапайым сурет салу техникасын қолданды және толық абстракцияға қарсы тұрды. «Брюкке» суретшілерінің қала көшелерінің эмоционалды түрде толқыған суреттері мен елді мекендердегі құмарлыққа толы оқиғалары француздық «Фавтармен» салыстырғанда айқын контраст жасады.

Тарих

1905 жылы «Брюкке» тобының негізін төрт архитектура студенті қалады: Фриц Блейл (1880–1966), Эрих Геккель (1883–1970), Эрнст Людвиг Кирхнер (1880–1938) және Карл Шмидт-Роттлуфф (1884–1976). Олар 1901 жылы Дрездендегі Königliche Technische Hochschule (техникалық университетінде) Кирхнер мен Блейл танысып, алғашқы семестрінде жақын дос болады. Олар өнер туралы пікір алмасып, табиғатты зерттейді. Кирхнер 1903–1904 жылдары Мюнхенде оқуын жалғастырып, 1905 жылы Дрезденге оралып, бітіру емтиханын тапсырады. Бұл оқу орны архитектурадан басқа, бос қол суреті, перспективалық сурет және өнер тарихын зерттеу сияқты көптеген пәндерді ұсынады. «Брюкке» атауы болашақ өнермен байланыс немесе көпірді бейнелеу мақсатында таңдалды. «Брюкке» тобы басымдықпен дәстүрлі академиялық стильден бас тартып, өнердегі жаңа өрнек табуды көздеді, бұл өткен мен қазіргінің арасын байланыстыратын көпір (содан атауы да осылай болды) құруға бағытталды. 1906 жылы Кирхнер былай деп жазды: «Біз барлық жастарды біріктіреміз, және болашақты өз ішімізде көтеретін жастар ретінде, ескі, жайлы орныққан күштерден өз ісімізге және өмірімізге қатысты еркіндікті талап етеміз».

Өз ұлттық мұраларын бекіту мақсатында, олар бұрынғы өнер түрлерін, әсіресе ксилографияны қайта жаңғыртты. Топ мүшелері бастапқыда Дрезденнің жұмысшы табының тұратын ауданында «жетісіп», өздерінің буржуазиялық өмір салтынан бас тартуға тырысты. Эрих Геккель Фридрихштадт қаласындағы Берлин көшесіндегі бос ет дүкенін студия ретінде пайдалануға мүмкіндік алады. Блейл студияны: «Нағыз богемиялық, барлық жерде суреттер, эскиздер, кітаптар мен суретшінің құралдары шашырап жатыр — жақсы ұйымдастырылған сәулет студентінің үйіне қарағанда, суретшінің романтикалық жатақханасына көбірек ұқсайды» деп сипаттайды. Топ манифест жасайды (көбінесе Кирхнердің жұмысы), ол ағашқа мүсінделген және «біздің жұмысымызда және өмірімізде еркіндік, ескі, қалыптасқан күштерден тәуелсіздік қалайтын» жаңа буынды жариялайды.