Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниялық генерал және мемлекет қайраткері (1809-1867)
Spanish general and statesman (1809 1867)
Леопольдо О'Доннелль и Жоррис, Тетуанның 1-ші герцогы, GE (1809 жылдың 12 қаңтары - 1867 жылдың 5 қарашасы) - испан генералы және Грандее, бірнеше рет Испанияның премьер-министрі қызметін атқарған.
Leopoldo O'Donnell y Jorris, 1st Duke of Tetuán, GE (12 January 1809 – 5 November 1867), was a Spanish general and Grandee who was Prime Minister of Spain on several occasions.
Ерте өмір
Ол Канар аралдарындағы Санта-Крус-де-Тенерифе қаласында Карлос О'Доннеллдің (1768 жылы туған) және Жозефа Жоррис-и-Касавиелланың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Жозе О'Доннелл мен Мари Энн д'Анетанның немересі болды. Оның әкесінің тегі шалқып жатқан ирландтық тегінен тарайды, солтүстік Ирландияның батысындағы Гелл аймағы Тир-Чонаиллдің Ри Калваг О'Доннеллдің 11-ші буын ұрпағы еді. Оның Франсиско деген ағасы және Беатрис деген әпкесі болды, олар Мануэль Помбо и Антеге (1769–1829) үйленді және балалары болды.
He was born at Santa Cruz de Tenerife in the Canary Islands, a son of Carlos O'Donnell (born 1768) and Josefa Jorris y Casaviella. He was a paternal grandson of José O'Donnell and Marie Anne d'Anethan. He was of distant Irish paternal ancestry, the 11th generation descendant of Calvagh O'Donnell, Rí of Tír Chonaill, a Gaelic territory in the west of Ulster in the north of Ireland. He had an uncle, Francisco, and an aunt, Beatriz, who married Manuel Pombo y Ante (1769–1829), and had issue.
Мансап
О'Доннелл либералды Кристинолардың және 1830 жылдары Бурбонның Мария Кристинаның регенттігінің жақтасы болды. 1840 жылы генерал Балдомеро Эспартеро билікті қолға алған кезде О'Доннел Мария Кристинамен бірге жер аударылды және 1841 жылы Эспартероға қарсы төңкеріс жасауға тырысты. О'Доннелл көп ұзамай билікке оралды және 1843 жылдың қазан айында генерал-капитан ретінде Кубаға жіберілді. О'Доннелл 1844 жылы "Ла Эскалера" репрессиясы деп аталатын қырғынға жауапты болды. Мыңдаған құлдар мен еркін түсті адамдар Кубада түрмеге қамалып, азапталды және атылып өлім жазасына кесілді, бұл "Қамшы жылы" ретінде белгілі болды. 1854 жылы ол үкіметке қарсы pronunciamiento жасады және бір уақытқа премьер-министр болып тағайындалды. Ол Эспартеро үкіметінің соғыс министрі қызметін атқарды. Қырым соғысы Ресейге қатысты блокада салдарынан астық бағасының өсуіне алып келді, бұл 1854 жылы Галисияда ашаршылыққа себеп болды. Испания бойынша тіке тоқыма станоктарына қарсы көтерілістер тарады, және генерал О'Доннелл Мадридке аттанды. 1856 жылдың 14-15 шілдесінде Эспартеро О'Доннеллдің пайдасына биліктен бас тартты, ал королева Изабелла II оны Испанияның 44-ші премьер-министрі ретінде үкімет құруды сұрады. Жаңа әкімшілігі үшін О'Доннелл прогрессивтік, орталық және карлист фракцияларын біріктіруге бағытталған Unión Liberal партиясын құрды. О'Доннелл осы жаңа партиямен Испания үшін орташа саясатты анықтауға тырысты, ол laissez faire қағидасын қолдады және шіркеу жерлерін тәркіледі. Ол билікте бірнеше ай болғаннан кейін 12 қазанда қызметінен босатылды, содан кейін екі жылдық реакция кезеңі болды. Кейінгі үкіметтерде О'Доннелл сақтық танытты. Оның екі келесі әкімшілігі Испанияның темір жол инфрақұрылымын жақсарту үшін шетелдік инвестицияларды тарту үшін тырысты. Алайда, ол айтарлықтай экономикалық өсімге қол жеткізе алмады және өнеркәсіпті тек Баск елі мен Каталонияда ғана дамытты, олардың екеуі де маңызды өнеркәсіптік орталықтарға ие болды. Ол, негізінен, Африкадағы испан аумағын кеңейтуге бағытталған, әсіресе француздардың Алжирдегі табыстарынан кейін жаңа және агрессивті империялық саясаттың жақтаушысы болды. Бірінші әкімшілігінде ол бір мезгілде Сыртқы істер министрі және премьер-министр болып екі рет қызмет атқарды. Ол 136-шы Сыртқы істер министрі және Испанияның 48-ші премьер-министрі болды, 1858 жылдың 30 маусымы мен 2 шілдесі аралығында, содан кейін 138-ші Сыртқы істер министрі болды. Оның 53-ші премьер-министр ретінде екінші өкілеттігі 1860 жылдың 21 қазанында басталды. 1860 жылы Испания-Марокко соғысы кезінде Тетуан шайқасында испан армиясына басшылық ету үшін ол үкіметінен қысқа уақытқа үзіліс жасады, Тетуанды басып алуға қатысты. Ол осы жорықтағы еңбегі үшін Тетуан герцогы атағымен марапатталды. 1866 жылы ол генерал Хуан Прим басқарған көтерілісті басып таңбалады, және оның режиміне қатыгездік танытқаны үшін патшайым оны 1866 жылдың 11 шілдесінде қызметтен босатты. Ол "Құлақ пен семсер" орденінің 103-ші Ұлы кресі болды.
O'Donnell was a strong supporter of the liberal Cristinos and the regency of Maria Christina of Bourbon Two Sicilies during the 1830s. When General Baldomero Espartero seized power in 1840, O'Donnell went into exile with Maria Christina, and was involved in an attempted coup against Espartero in 1841. O'Donnell was soon back in power and was sent to Cuba as Captain General in October 1843. O'Donnell was responsible for the 1844 massacre known as the repression of "La Escalera". Thousands of slaves and free coloured people in Cuba were confined in dungeons, tortured and executed in what became known as the Year of the Lash. In 1854, he made a pronunciamiento against the government and was named Prime Minister for a time. He served as War Minister of the Espartero government. The Crimean War caused an increase of grain prices due to the blockade of Russia, causing a famine in Galicia during 1854. Riots against power looms spread through Spain, and General O'Donnell intervened, marching on Madrid. Espartero relinquished power in O'Donnell's favour on 14–15 July 1856, and Queen Isabella II asked him to form a government as the 44th Prime Minister of Spain. For his new administration, O'Donnell formed the Unión Liberal Party, which was designed to combine Progressive, Moderate, and Carlist factions. O'Donnell attempted to define moderate policies for Spain with this new party, advocating a laissez faire approach and confiscating church land. He was dismissed after only a few months in power on 12 October, and two years of reaction followed. In later governments, O'Donnell was more careful. His two later administrations worked laboriously to attract foreign investment to improve Spain's railroad infrastructure. He failed to achieve much economic growth, however, and increased industry only in Basque country and Catalonia, both of which already had substantial industrial centres. He was a proponent of a new and aggressive imperial policy, intended principally to expand Spanish territory in Africa, particularly after French successes in Algeria. In the first administration he served twice simultaneously as Minister of Foreign Affairs and Prime Minister. He was the 136th Minister of Foreign Affairs and the 48th Prime Minister of Spain between 30 June 1858 and 2 July 1858, and the 138th Minister of Foreign Affairs between 21 October 1860 and 18 January 1863, remaining again solely as Prime Minister until 26 February 1863. His second term as the 53rd Prime Minister started on 21 October 1860. He took a brief respite from his government in 1860 to command the Spanish army at the Battle of Tétouan during the Spanish Moroccan War, overseeing the capture of Tétouan. He was rewarded for his abilities in the campaign with the title Duke of Tetuán. In 1866, he repressed a revolt commanded by General Juan Prim, and was subsequently dismissed by the queen for the brutality of his regime on 11 July 1866. He was the 103rd Grand Cross of the Order of the Tower and Sword.
Отбасы
Тетуан герцогының құқықтарын оның жүрегі туысы Карлос О'Доннель и Альварес де Абреу (1834 – 1903), Тетуанның 2-ші герцогы, Лусенаның 2-ші графы және Алтамираның 9-шы маркизі мұраға алды. Ол оның ағасы Карлос О'Доннель и Джоррис пен әйелі Мария дель Мар Альварес де Абреу және Родригес де Альбуэрннің ұлы болды. Тетуанның 2-ші герцогы 1861 жылдың 1 маусымында Мадридте Мария Жозефа де Варгас и Диес де Булнеске (Мадрид, 25 шілде 1838 – 5 қараша 1905) үйленді.
The Duke of Tetuán was succeeded in his titles by his nephew, Carlos O'Donnell y Álvarez de Abreu (1834 – 1903), 2nd Duke of Tetuán, 2nd Count of Lucena and 9th Marquess of Altamira, who was the son of his brother Carlos O'Donnell y Jorris and wife María del Mar Álvarez de Abreu y Rodríguez de Albuerne. The 2nd Duke of Tetuán married in Madrid on 1 June 1861 to María Josefa de Vargas y Díez de Bulnes (Madrid, 25 July 1838 – 5 November 1905).