Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық синдикалист және фашист (1886–1952)
Italian syndicalist and fascist (1886–1952)
Агостино Ланзильо (31 қазан 1886 – 3 наурыз 1952) – итальяндық революциялық синдикалист көшбасшысы, кейін Бенито Муссолинидің фашистік қозғалысына мүше болған.
Agostino Lanzillo (31 October 1886 – 3 March 1952) was an Italian revolutionary syndicalist leader who later became a member of Benito Mussolini's fascist movement.
Ерте өмір
Агостино Ланзильо 1886 жылдың 31 қазанында Реджио-Калабрияда Сальваторе мен Джузеппина (Косиле) Ланзильо отбасында дүниеге келді. Агостино бастауыш және орта мектепті туған қаласында оқыды. Ол Рим университетінде заң мамандығын бітірді және социалист Пьер Жозеф Прудон туралы диссертация қорғады.
Agostino Lanzillo was born in Reggio Calabria on 31 October 1886 to Salvatore and Giuseppina (Cosile) Lanzillo. Agostino attended primary school and secondary school in his hometown. He acquired a law degree from the University of Rome and wrote his thesis on the socialist Pierre Joseph Proudhon.
Революциялық синдикалистік кезең
Ланзильо революциялық синдикализмге қызығып, Жорж Сорельдің жақтасы болды. Ланзильо былай деп жазды:
Lanzillo was drawn to revolutionary syndicalism and became a follower of Georges Sorel. Lanzillo wrote:
Ланзильо Сорельмен жеке хат алмасып, 1910 жылы Сорельдің алғашқы өмірбаянын жариялады. Ланзильо сонымен қатар «Авангардия Социалиста» және «Иль divenire sociale» синдикалистік журналдарына материалдар жариялады.
Lanzillo corresponded personally with Sorel, and published in 1910 the first biography of Sorel. Lanzillo also contributed to the syndicalist journals Avanguardia Socialista and Il divenire sociale.
Ұлттық синдикалистік кезең
1909 жылы Жорж Сорель француз ұлтшыл монархистік қозғалысы Action Française-пен ынтымақтастыққа түсіп, ұлттық синдикализмді қалыптастырды. Италиялық солшылдардың көптеген өкілдері Сорельге шабуылдап, оның Action Française-мен тығыз байланысы үшін кінәлады, бірақ итальяндық революциялық синдикалистер Сорельді қолдады. Ланзильо, мысалы, өзінің ұстазын "Il divenire sociale" журналында жарияланған бірнеше мақаласында қорғады. Кейін Ланзильо ұлттық синдикалистік "La lupa" журналына хат жолдады. 1912 жылдан бастап Ланзильо Бенито Муссолини редакторы болған басылымдарда жарияланды, сондай-ақ Avanti!, Utopia және Il Popolo d'Italia журналдарына материалдар жазды.
In 1909, Georges Sorel started collaborating with the French nationalist monarchist movement Action Française, creating national syndicalism. While many in the Italian Left attacked Sorel and reproached him for his close links with Action Française, Italian revolutionary syndicalists supported Sorel. Lanzillo, for example, defended his master in a series of articles published in Il divenire sociale. Later, Lanzillo wrote to the national syndicalist journal La lupa. From 1912, Lanzillo published under Benito Mussolini editorship, contributing to Avanti!, Utopia and Il Popolo d'Italia.
Фашистік кезең
Ланзильо фашистік қозғалыстың негізін қалаушылардың бірі болды және Ұлттық фашистік партия мүшесі болды. Ланзильо Италия Парламентінің депутаттар палатасының мүшесі ретінде 27-ші парламенттік сессияда жұмыс істеді (1924 жылдың 24 мамыры – 1929 жылдың 21 қаңтары). Ланзильо 1931 жылы бір партиялық Ұлттық корпорациялар кеңесіне де мүше болды.
Lanzillo was among the founders of the fascist movement, and was a member of National Fascist Party. Lanzillo was a member of Italian Chamber of Deputies (a house of Italian Parliament), in the 27th parliamentary session (24 May 1924 – 21 January 1929). Lanzillo was also a member of the one party National Council of Corporations in 1931.
Академиялық мансап
1921 жылы Ланзильо Рим университетінде саяси экономикадан лекция оқыды. 1922 жылы Милан Корольдік университетінде саяси экономика профессоры, ал 1923 жылы Кальяри университетінде профессор болды. Кейін Ланзильо Венециядағы Корольдік жоғары экономика және коммерция институтының ректоры болып тағайындалды.
In 1921 Lanzillo was a lecturer in political economy at University of Rome. In 1922 he became a professor of political economy at the Royal University of Milan and in 1923 he became a professor at the University of Cagliari. Later, Lanzillo was appointed rector of Royal Advanced Institute of Economics and Commerce in Venice.
Жазбалар
Социализмнің жеңілісі: Соғыс және социализм туралы сын. Флоренция: Либрерия делла Воче, 1919 жыл. Италиядағы жұмысшы қозғалысы. Париж: Ревьер, [1910 жыл].
La disfatta del socialismo: Critica della guerra e del socialismo. Florence: Libreria della Voce, 1919. Le Mouvement ouvrier en Italie. Paris: Revière, n. d. [1910].