Жаңа Зеландия саяхатшысы Кит Джеймс Лок өмірі мен қызметі
Keith Locke
Кит Лок: Жаңа Зеландия саяхатшысы, 1999-2011 жж. «Жасыл партия» мүшесі. Әкесі саяси белсенді болған, отбасылық дәстүрді жалғастырған. Саясат, белсенділік туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Кит Джеймс Локк (1944 жылы туған) – Жаңа Зеландиялық белсенді және бұрынғы саясаткер. Ол 1999 жылдан 2011 жылға дейін Жасыл партиясының Парламент депутаты болды.
Keith James Locke (born 1944) is a New Zealand activist and former politician. He was a Green Party Member of Parliament from 1999 to 2011.
Жас шағы мен отбасы
Локк Крайстчерч қаласында дүниеге келді және өсті, Джек пен Элси Локк – өмір бойы түрлі мәселелерде белгілі саяси белсенділер болған. Олардың төрт баласы осы ортада тәрбиеленіп, ата-аналарының жолын жалғастырып, белсенді өмірге қадам басты (Китпен қатар, оның қарындасы Мейр Лидбитер де танымал белсенді және Окленд қалалық кеңесінің бұрынғы мүшесі). Оның әкесі Джек 1951 жылғы Жаңа Зеландияның портындағы дау кезінде қадағалауда болды. Бұрынғы премьер-министр Роберт Малдун Локктерді «Жаңа Зеландиядағы ең танымал коммунистік отбасы» деп сипаттаған. Локктер Крайстчерч орталық қаласының Авон Loop аймағында тұрды және қоғамдық өмірде өте белсенді болды, атап айтқанда, жергілікті ағаштарды отырғызу және Авон өзені / Ōtākaro тазалау шараларын ұйымдастырды. Олар сондай-ақ аймақтың дамуына қарсы шығып, оның ерекшелігін сақтауды жақтады. Локк Крайстчерч ұлдар гимназиясында оқыды және Кантербери университетінде психология мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды, онда ол «Жаңа солшылдар» клубында белсенді болды. Ол Канадаға Альберта университетінде әлеуметтану бойынша магистрлік білім алу үшін барды және Торонто университетінде әлеуметтану бойынша докторлық диссертациясын қорғауға дайындалды, бірақ оны аяқтаған жоқ.
Locke was born and grew up in Christchurch, to Jack and Elsie Locke, prominent lifelong political activists for a wide variety of causes. Their four children were brought up in this environment and followed their parents into a life of activism, (as well as Keith, his sister Maire Leadbeater is a well known activist and former city councillor for Auckland City Council). His father Jack was under surveillance during the 1951 New Zealand waterfront dispute. Former Prime Minister Robert Muldoon is said to have described the Lockes as the most "notorious Communist family in New Zealand". The Lockes lived in the Avon Loop area of the Christchurch Central City and were very active in the community, notably organising native tree plantings and clean ups of the Avon River / Ōtākaro. They also argued against development of the area in favour of retaining the character of the area. Locke attended Christchurch Boys' High School and has a BSc in psychology from the University of Canterbury, where he was active in the New Left Club. He went to Canada for a master's degree in sociology at the University of Alberta and studied towards, but never completed, a doctorate in sociology at the University of Toronto.
Карьерасы мен саяси белсенділігі
Канададан Жаңа Зеландияға оралған Локк 1970 жылдан 1972 жылға дейін Веллингтонның Виктория университетінде әлеуметтанудан дәріс берді. Ол 1972 жылдан 1977 жылға дейін екі апта сайын шығатын социалистік «Социалистік іс-қимыл» газетінің толық уақытты редакторы болып жұмыс істеді. 1979 жылдан 1986 жылға дейін Веллингтон аймағындағы автомобиль зауытында, теміржол шеберханаларында және ет комбинатында белсенді социалист және профсоюз өкілі болып жұмыс істеді. 1985 жылы Оклендке көшіп келіп, 1985–86 жылдары Окленд қаласындағы мал сою орнында жұмыс істеді. 1986 жылдан 1990 жылға дейін Локк Оклендте орналасқан Филиппин Ынтымақтастық желісінің ұлттық үйлестірушісі болып толық уақыт жұмыс істеді. 1990 жылдан 1999 жылға дейін ол Оклендтегі әлеуметтік, экологиялық және даму мәселелеріне маманданған коммерциялық емес «One World Books» кітап дүкенінің менеджері болды. Өмір бойы саяси белсенді болған Локк 1970 жылы «Социалистік іс-қимыл лигасына» (SAL) қосылды. 1972 жылы ол SAL-дың Ұлттық хатшысы және «Еңбек үшін социалистер» төрағасы болды. 1985 жылы Локк SAL-ден шығып кетті, бірақ түрлі мәселелер бойынша қозғалыстарға қатысып жүрді. Олардың ішінде Латын Америкасы, Филиппин және Шығыс Тимор ынтымақтастық қозғалыстары, сондай-ақ ядролық қаруға қарсы қозғалыс бар еді. Локк пацифист болды және Квебек пен Уругвайдағы зорлыққа құрылған солшыл активтерді «тиімсіз» деп сынады. 1991 жылдың желтоқсанында НЛП «Жасылдар» партиясы, «Мана Мотухаке» және Демократтармен бірігіп «Альянс» партиясын құрды. Локк «Альянс» партиясының сыртқы істер жөніндегі өкілі болып қызметін жалғастырды және 1993 жылғы сайлауда Еден округінде үшінші орын алды, ал 1996 жылғы сайлауда төртінші орынға ие болды. Ол 1996 жылғы сайлауда «Альянс» партиясының тізімінде 24-ші орында болды. Локк сайланбады және сайлаудан кейін сыртқы істер жөніндегі өкілдік қызметінен бас тартып, тізім бойынша сайланған Мэтт Робсонға табыстауға мәжбүр болды. 1997 жылы Локк «Альянсты» сынға алды, Андертонның Еңбек партиясына болашақ коалициялық үкіметте бірлесіп жұмыс істеу туралы ұсынысы тек Еңбек партиясына ғана көмектеседі, ал «Альянсқа емес» және «Альянс үшін сол жақтағы сын кеңістігін қалыптастыру» дұрыс болар еді деді. Сол жылы «Жасылдар» партиясы «Альянстан» шығуды шешті. Локк «Жасылдар» партиясына қосылып, оның сыртқы істер жөніндегі өкілі болды.
Returning to New Zealand from Canada, Locke lectured in sociology at Victoria University of Wellington from 1970 to 1972. He left academia to work as a full time editor of the fortnightly socialist paper Socialist Action from 1972 to 1977. From 1979 to 1986 he worked as an active socialist and unionist in a car factory, railway workshops and meatworks in the Wellington region. In 1985 he moved to Auckland, working in the Auckland City abattoirs, 1985–86. From 1986 to 1990 Locke worked full time as the national coordinator of the Philippines Solidarity Network, based in Auckland. From 1990 to 1999 he was manager of One World Books, a non profit bookshop in Auckland specialising in social, environmental and development issues. Politically active all his life, Locke joined the Socialist Action League (SAL) in 1970. By 1972 he was both the National Secretary of the SAL and chairman of "Socialists for Labour". By 1985 Locke had left the SAL but was still involved in various issue movements. These included Latin America, the Philippines and East Timor solidarity movements and the anti nuclear movement. Locke was a pacifist and was critical of violent left wing activism in Quebec and Uruguay as "counterproductive". In December 1991, the NLP joined with the Green Party, Mana Motuhake and the Democrats to form the Alliance Party. Locke continued as foreign affairs spokesperson for the Alliance and stood in Eden in the 1993 election, finishing third, and in the 1996 election, finishing fourth. He was ranked 24 on the Alliance party list in the 1996 election. Locke was not elected and, after the election, was forced to relinquish his role as foreign affairs spokesman to list MP Matt Robson. By 1997, Locke was critical of the Alliance, saying that Anderton's offer to the Labour Party of working together in a future coalition government would help only Labour and not the Alliance, and that it would be better for the Alliance to "carve out its critical space on the left." The same year, the Green Party decided to leave the Alliance. Locke opted to join the Green Party and became its foreign affairs spokesperson.
Парламент мүшесі
Локк 1999 жылғы сайлауда Жасыл партияның кандидат ретінде қатысып, партия тізімінде жетінші орынды иеленді. Локктың партия тізімі бойынша соңғы Жасыл партия депутаты болып сайлануы Лейбористік партия-Альянс үкіметін көпшіліктен айырды, бірақ Жасыл партия үкіметке сенім мен қолдау көрсетуге келісті. Локк 2002, 2005 және 2008 жылғы сайлауларда тізім бойынша парламентке оралды. Барлық төрт сайлауда ол Эпсом сайлау округінде сәттілікке жете алмады. Он екі жылдық парламенттік мансабында Локк Жасыл партияның сыртқы істер, қорғаныс, иммиграция және қарусыздану жөніндегі өкілі болды, сондай-ақ сыртқы істер, қорғаныс және сауда комитетінің мүшесі болды. Ол мемлекеттік қызметтер, полиция, қауіпсіздік, адам құқықтары және Окленд көлігі салаларында да Жасыл партияның өкілі болды. Заң жобасы бірінші оқылымда қабылданбады. Екінші заң жобасы – Халықаралық шарттар туралы заң – шарттар жасау процесіне парламенттік бақылауды күшейтуге бағытталған. Ол комиссияға жіберілді, бірақ 2003 жылы екінші оқылымда жеңіліске ұшырады. Парламент депутаты ретінде Локк «ресми емес азаматтық бостандықтарды қорғаушы» ретінде танылды. Ол бұл шараның адам құқықтары принциптерін бұзатынын мәлімдеді. Сондай-ақ ол Жаңа Зеландияның Ауғанстан соғысына арнайы күштерін жіберуіне қарсы болды. Жаңа Зеландияның арнайы қызметтеріне ұзақ жылдар бойы сын көзбен қараған Локк 2008 жылы Құпиялылық туралы заңға сәйкес, 1955 жылдан (ол 11 жасқа толған кезде) 2006 жылға дейін оның туралы жиналған ақпараттарды Қауіпсіздік барлау қызметінің қолындағы тізімінен алды. Локк Жаңа Зеландияның республика болуын қолдады. Өзінің алғашқы сөзінде Локк: «Біз Ұлыбритания монархиясынан арылып, республикаға айналуымыз керек. Монархияның үстемдігі бар ма деген мәселе емес. Шындығында, ондай билік жоқ. Бірақ британ патшайымына бас иіп отыру – отаршылдық сананың көрінісі», – деді. 2002 жылы Локк Мемлекет басшысы (Референдум) заң жобасын ұсынды, егер қабылданса, Жаңа Зеландияның республика болуы туралы референдум өткізілуі мүмкін еді. Заң жобасы 2009 жылдың 14 қазанында талқылауға алынды, бірақ 2010 жылдың сәуірінде бірінші оқылымда қабылданбады. 2011 жылдың қаңтарында Локк сол жылғы сайлауда зейнеткерлікке шығатынын хабарлады. Ол 2011 жылдың 28 қыркүйегінде қоштасу сөзін сөйледі. Сью Кедглимен бірге Локктың зейнеткерлікке шығуы 1999 жылғы Жасыл партия депутаттарының бірінші құрамын аяқтады.
Locke stood as a Green Party candidate in the 1999 election and was elected as a list MP, ranked seventh on the party list. Locke's election as the final Green list MP, at the expense of Labour, deprived the Labour–Alliance government of a majority but the Green Party agreed to provide confidence and supply to the government. Locke was returned to Parliament as a list MP in the 2002, 2005 and 2008 elections. In all four elections, he stood unsuccessfully in the Epsom electorate. Through his twelve year parliamentary career, Locke was the Green Party spokesperson for foreign affairs, defence, immigration and disarmament, and a member of the foreign affairs, defence and trade committee. He was also a Green Party spokesperson for state services, police, security, human rights, and Auckland transport. It was defeated at its first reading. The second, the International Treaties Bill, attempted to give greater parliamentary oversight of treaty making. It was sent to select committee, but ultimately defeated at its second reading in 2003. As a Member of Parliament, Locke established a profile of being an "unofficial civil liberties watchdog". which he argued breached human rights principles. He also opposed New Zealand's commitment of special forces to the war in Afghanistan. Long a critic of New Zealand's intelligence services, in 2008 Locke received, under the Privacy Act, a copy of the file the Security Intelligence Service had kept on him from 1955, when he had been 11 years old, to 2006. Locke supported a New Zealand republic. In his maiden speech, Locke stated "We should also break free of the British Crown and become a republic. The question is not whether the monarchy has a lot of power over us. In practice it doesn't. The problem is that bowing before the British Queen reflects a colonial mentality." In 2002, Locke put forward the Head of State (Referenda) Bill, which if passed would have brought about a referendum on the question of whether New Zealand should become a republic. The Bill was selected for debate on 14 October 2009 but was defeated at its first reading in April 2010. In January 2011, Locke announced that he would retire at that year's election. He delivered his valedictory speech on 28 September 2011. With Sue Kedgley, Locke's retirement completed the departure of the first intake of Green Party MPs from 1999.
Құрметтер мен марапаттар
Парламенттегі 12 жыл ішінде Локк көптеген марапаттарға ие болды. Ол екі рет "Жылдың ең белсенді депутаты" атанып, алғаш рет 2002 жылы The New Zealand Herald газетінің саяси редакторының орынбасары Вернон Смолл, ал екінші рет 2010 жылы The Dominion Post газетінің саяси бөлімі оны марапаттады. Сондай-ақ, ол 2011 жылы Жаңа Зеландия Республикасының полковник Аллен Белл сыйлығын, 2012 жылы Жаңа Зеландияның Amnesty International ұйымының "Адам құқықтарын қорғаушы" сыйлығын және 2013 жылы Жаңа Зеландиядағы Ислам қауымдастықтары федерациясының "Ынтымақ" сыйлығын алды. 2021 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету шарасында Локк адам құқықтарын қорғау саласындағы қызметтері үшін Жаңа Зеландияның Ардагерлік орденінің мүшесі болып тағайындалды.
During his 12 years in Parliament, Locke won a number of awards. He was twice named 'Backbencher of the Year', first in 2002 by Vernon Small, then deputy political editor of The New Zealand Herald, and again in 2010 by The Dominion Post political staff. He also received the New Zealand Republic's Colonel Allen Bell Award in 2011; the New Zealand Amnesty International's Human Rights Defender Award in 2012; and the Federation of Islamic Associations for New Zealand's Harmony Award in 2013. In the 2021 New Year Honours, Locke was appointed a Member of the New Zealand Order of Merit, for services to human rights advocacy.
Даулар
Оның саяси қарсыластары сұрақ-жауап кезінде оны «Пол Пот» немесе «Камбоджаның құрметті депутаты» деп атады, себебі ол «Жаңа Зеландияның социалистік әрекеті» газетінің редакторы болып жұмыс істеген кезде Кхмерлік режимді қолдайтын мақалалар жазған, олар «Камбоджа азат болды: адамзат жеңісі» деген тақырыппен жарияланған. Локк өзінің алғашқы қолдауын «көптеген адамдар қызыл кхмерлерді вьетнамдық коммунистік күштердің қосымшасы деп ойлады» және ол «олар ауыстырған режимдерден жақсы болады» деп есептегенін айтты. Сондай-ақ, ол олардың жасаған қырқындарын естігеннен кейін қолдауын кері алғанын, ал сол кездегі Жаңа Зеландия үкіметі бұл режимді қолдауын жалғастырғанын мәлімдеді. Сол сияқты, ол 2001 жылы Ауғанстандағы Талибанды құлату мақсатындағы соғысқа қарсы болғанмен, 1980 жылы «Жұмысшылар неге Ауғанстандағы кеңестік әрекетті қолдауы керек?» деген мақаласын («Социалистік әрекет» газетінде) жазған. Бұл оның екіжүзділік танытуына себеп болды. Локк бұрынғы кеңестік басқынды қолдауы «Социалистік әрекет лигасының» ұстанымы болғанын, оны қолдағаны қате болғанын, Ауғанстанда адам құқықтарын қорғайды деген сенімі дұрыс емес екенін және қазір ол ислами экстремистік топтарды ынталандырды деп санайтынын түсіндірді. 2005 жылғы сайлауда ол Оклендтегі Эпсом сайлау округінен кандидат болып тіркелді және қоғамдық жиын кезінде егер ACT Жаңа Зеландия партиясының жетекшісі Родни Хайд бұл округте жеңіске жетсе, Эпсом көшелерінде жалаңаш жүгіретініне уәде берді. Хайд осы округте жеңіске жетті. «Мен солай істеймін. Міндетті түрде», - деп мәлімдеді Локк. «Мен өте сенімді болғанмын, бірақ мен қателескенімді мойындадым және осы уәдені орындауым керек». Локк берген уәдесі әлемдік бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. 2005 жылдың 25 қыркүйегінде Локк Бродвей көшесімен (Ньюмаркет, Оклендтегі басты сауда көшесі) аяқ киім, шұлық, G-көйлек және дене бояуымен жаяу жүрді. Дене бояуы Локк терісін мойнынан төмен костюм мен галстук түрінде жасырды.
His political opponents have referred to him during question time as "Pol Pot" or "the Honourable Member for Cambodia" due to supportive articles he wrote while editor of the New Zealand Socialist Action newspaper about the Khmer Rouge regime under the headline; Cambodia liberated: victory for humanity. Locke claimed his initial support for the Khmer Rouge was because " many people thought the Khmer Rouge were an adjunct of the Vietnamese communist forces" and that he thought they " would be better than the regimes they replaced". He also responded that he renounced his support after hearing of their atrocities, while the New Zealand Government of the time continued to express support for the regime. Similarly, while he opposed the 2001 war in Afghanistan to remove the Taliban, he had written an article (in Socialist Action) entitled "Why workers should support Soviet action in Afghanistan" in 1980. This led to accusations of hypocrisy. Locke explained that his previous support for the Soviet invasion was the position of the Socialist Action League, that he was wrong to have supported it, that he was incorrect in believing it would protect human rights in Afghanistan, and that he now believed it encouraged Islamic extremist groups. During the 2005 election he contested the Epsom electorate in Auckland and at a public meeting he promised to run through the streets of Epsom naked if the electorate was won by ACT New Zealand's leader Rodney Hide. Hide won the seat. "I'll do it. I have to," Locke was reported as saying. "I was so confident, but I have turned out to be wrong and I have got to do it." Locke's promise made headlines in media around the world. On Sunday 25 September 2005 Locke walked near naked down Broadway (a main shopping street in Newmarket, Auckland) wearing shoes, socks, a G string, and body paint. The paint camouflaged Locke's skin by depicting a suit and tie from the neck down.
Парламенттік сессиядан кейінгі іс-шаралар
Парламенттен зейнеткерлікке шыққаннан кейін Локк Окленд босқындар кеңесінің және Жаңа Зеландия бейбітшілік және қақтығыстарды зерттеу орталығының сенімділер кеңесіне қосылды. Ол Жаңа Зеландия газеттері мен Daily Blog үшін саяси тақырыптарда жазады.
Since retiring from Parliament, Locke has joined the boards of the Auckland Refugee Council and the New Zealand Peace and Conflict Studies Centre Trust. He writes on political issues for New Zealand newspapers and the Daily Blog.