Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Крауч-энд" – Стивен Кингтің Солтүстік Лондонның нақты ауданы Крауч-эндде орын алатын, алғаш рет 1980 жылы "Ктулху мифологиясының жаңа әңгімелері" жинағында жарияланған, ал 1993 жылы Кингтің "Кошмарлар мен армандар" жинағында сәл өзгеше нұсқада қайта басылған қорқынышты әңгіме. Онда Х.П. Лавкрафттың қорқыныш жанрындағы туындыларына нақты сілтемелер бар. Телевизиялық бейімделуі 2006 жылдың 12 шілдесінде TNT арнасында "Кошмарлар мен армандар: Стивен Кинг әңгімелерінен" бағдарламасының бөлігі ретінде көрсетілді. Британдық блэк-металл/қараңғы амбиент тобы The Axis of Perdition әнінде әңгімеден үзінділер лирика ретінде пайдаланылған.
"Crouch End" is a horror story by Stephen King, set in the real life North London district of Crouch End, originally published in New Tales of the Cthulhu Mythos (1980), and republished in a slightly different version in King's Nightmares & Dreamscapes collection (1993). It contains distinct references to the horror fiction of H. P. Lovecraft. A television adaptation aired July 12, 2006 on TNT, as part of Nightmares & Dreamscapes: From the Stories of Stephen King. A song by British black metal/dark ambient band The Axis of Perdition uses excerpts from the story as lyrics.
Сюжет
Полиция констебльдері Тед Веттер мен Роберт Фарнхэм Лондонның Крауч-Энд маңындағы шағын станциясында түнгі ауысымда жұмыс істейді. Олар Дорис Фрименнің ісін талқылайды, ол күйеуі, заңгер Лонни Фрименнің жоғалып кеткенін хабарлауға келген жас американдық әйел. Доррис станцияға келгенде, демалысын жойғандай, құбыжықтар мен табиғаттан тыс оқиғалар туралы айтады. Доррис күйеуі екеуі Крауч-Эндте жұмыс берушінің үйін іздеп жүргенде қалай адасып қалғанын баяндайды. Олар жұмыс берушінің мекенжайын телефон кітапшасынан іздеп жатқанда, жалдаған таксисі кенеттен жоғалып кетеді, ал бүкіл аудан қызықсыз және жат сияқты болып көрінеді, тек қана жаралы беті бар мысық пен екі баладан басқа, олардың біреуінің қолы деформацияланған. Бір кезде Лонни қоршаудың сыртындағы бір нәрсені көріп, қатты қыжылдайды. Соңында, ол туннель арқылы келе жатқанда жоғалып кетеді, Доррис жалғыз қалып, айналасының қорқынышты түрде өзгере бастауынан қатты үрейленеді; тіпті түнгі аспанда Жердің жұлдыздары емес, белгілі бір бейтаныс ғарыш көрінеді. Біраз уақыттан кейін Доррис тағы да екі деформацияланған баланы кездестіреді, олар Крауч-Эндтің жерінен (Лавкрафт құдайы Шаб Ниггурат деп есептеледі) зор, қорқынышты, басқа әлемдік жан иесін шақырады. Монстр Лонниді және одан да көптеген адамдарды жұтқан сияқты, олардың рухтары енді оның денесінде тұтқындалып, Доррис оның денесінде тұтқындалған олардың бет-әлпеттерін көреді. Осыдан кейін Доррис ештеңе есіне алмайды, шын өмірде есік алдында тығылып оянғанша. Жаңа келген Фарнхэм бұл оқиғаны психикалық аурудың салдарынан туған қателік деп есептейді, бірақ ондаған жылдар бойы Крауч-Эндті күзеткен Веттер оған сенбейді, өйткені ол бұрынғы жылдары осыған ұқсас жоғалып кеткен жағдайларды еске алады. Ол басқа да өмір жазықтары туралы және Крауч-Энд біздің әлеміміз бен шетелдік, зұлым әлем арасындағы шекараның әлсіреген жері болуы мүмкін деп болжайды. Веттер серуендеуге шығады. Біраз уақыт осы оқиға туралы ойланғаннан кейін Фарнхэм оның не болғанын білгісі келеді. Станцияны бос қалдырып, ол Веттерді іздеп көшемен жүреді және ауданда бірдеңе өзгергенін байқайды, әсіресе көшенің төменгі жағындағы шамдардың бәрі сөніп қалғанын көреді. Фарнхэм көшенің төменгі жағында бұрылып, станциядан алысқа қарай жүреді және оны ешқашан көрмейді. Веттер серуендеуден бірнеше минуттан кейін оралады және Фарнхэмнің қайда екенін анықтай алмайды. Оның жоғалуына қатысты ресми тергеу ешқандай нәтиже бермейді, ал Веттер жақын арада зейнетке шығады; ол алты айдан кейін үйінде жүрек талмасынан қайтыс болады. Доррис балаларымен Америкаға оралады, онда ол өзін-өзі өлтіруге тырысады және психиатриялық ауруханада уақыт өткізеді, бірақ ақырында Крауч-Эндтің естелігімен өмір сүруге үйренеді және босатылады. Оқиға Крауч-Эндте әлі де таңғажайып оқиғалар болып жатқаны және кейде адамдар "жолдан адасып кететіні" туралы мәлімдемемен аяқталады. Кейбіреулері оны мәңгілікке жоғалтады.
Police constables Ted Vetter and Robert Farnham are working the night shift at a small station in the London suburb of Crouch End. They discuss the case of Doris Freeman, a young American woman who came in to report the disappearance of her husband, lawyer Lonnie Freeman. Nearly hysterical, Doris arrived in the station speaking of monsters and supernatural occurrences. Doris relates how she and her husband got lost while searching for a potential employer's house in Crouch End. While they are looking up the employer's address in a phone book, the cab they had hired mysteriously disappears, and the entire neighborhood becomes strangely deserted and alien, with the sole exception of a cat with a scarred face and two children, one of whom has a deformed hand. After encountering something unseen beyond a hedge, Lonnie becomes unhinged. He eventually disappears while the couple is walking through a tunnel, leaving Doris alone and scared out of her mind as the surroundings become increasingly bizarre; even the night sky no longer shows Earth's stars, but some unknown alien sky. Eventually, Doris once again encounters the two disfigured children, who summon an enormous, hideous, otherworldly being from beneath the ground of Crouch End (implied to be the Lovecraftian goddess Shub Niggurath). The monster has seemingly consumed Lonnie along with countless others, whose spirits are now trapped in its body and whose faces Doris glimpses trapped in the body of the being. After that, Doris remembers nothing else until she woke up huddled in an entranceway back in the real world. Newcomer Farnham dismisses the story as a delusion caused by mental illness, but Vetter, who has policed Crouch End for decades, is not so sure, remembering a number of similar missing person cases from years gone by. He speculates about other planes of existence, and of Crouch End perhaps being a location where the divide between our world and an alien, demonic world is somehow less robust. Vetter goes out for a walk. After contemplating the story for a while, Farnham wonders what has become of him. Leaving the station empty, he walks down the street in search of Vetter and notices that something seems strangely different about the neighborhood, most notably that the streetlights at the bottom of the street have all gone out. Farnham turns the corner at the bottom of the street and walks out of sight of the station and is never seen again. Vetter returns from his walk just minutes later and can find no clue to Farnham's whereabouts. The official investigation into his vanishing can find no leads, and Vetter reaches retirement age soon after; he dies of a heart attack in his home six months later. Doris returns to America with her children, where she attempts suicide and spends time in a mental hospital, but eventually learns to live with the memory of Crouch End and is released. The story ends with the statement that there are still strange occurrences in Crouch End, and that, very occasionally, people are " known to lose their way. Some of them lose it forever."
Бейімделулер
Қысқа әңгіме TNT арнасының "Nightmares & Dreamscapes: From the Stories of Stephen King" эпизодына бейімделді, оның басты рөлдерін Айон Бейли мен Клэр Форлани сомдады. "The New York Times" газетінен Вирджиния Хеффернан бұл эпизодтың "алдыңғы эпизодтарға қарағанда қарапайым тартымдылығы бар" екенін айтты және жұбайлардың жоғалғандықтан сезген қорқынышы "қорқыныш жанры үшін керемет тақырып" екенін атап өтті. Брайан Поуп "DVD Verdict" сайтында эпизодқа D+ бағасын берді және оқиғаның теледидарда тиімді жұмыс істемейтінін мәлімдеді. Кристофер Носек "DVD Talk" сайтында эпизодты, әсіресе "күлкілі" деп сипаттаған арнайы эффектілері үшін сынады. Бұл әңгіменің аудиокнигасын актер Тим Карри оқыды.
The short story was adapted into an episode of TNT's Nightmares & Dreamscapes: From the Stories of Stephen King, starring Eion Bailey and Claire Forlani. Virginia Heffernan of The New York Times said that it "has a simpler charm" than previous episodes and that the couple's terror at being lost makes "a grand subject for horror." Bryan Pope of DVD Verdict rated the episode D+ and stated that the story doesn't work on television. Christopher Noseck of DVD Talk panned the episode in part because of the special effects, which he called "laughable". The audiobook version of this story was narrated by actor Tim Curry.