Бейнбридж Колби: Американ саяхатшысы және мемлекеттік хатшысы

Кіріспе

Американдық саясаткер (1869–1950)

Бэйнбридж Колби (22 желтоқсан 1869 – 11 сәуір 1950) – американдық саясаткер және адвокат, АҚШ Прогрессивті партиясының құрылушыларының бірі және Вудро Вильсонның соңғы Мемлекеттік хатшысы. Колби 1912 жылы Ұлттық прогрессивті партияны құруға көмектескенге дейін республикашыл болды; ол сол партияның мүшесі ретінде бірнеше лауазымға кандидат болды, бірақ ешқайсысын жеңіп ала алмады. Колби 1920 жылдың ақпанынан бастап Мемлекеттік хатшы қызметін атқарды, ал 1892 жылы Колумбия құқық мектебінде және Нью-Йорк құқық мектебінде білім алды.

Мансап

Ол Нью-Йорк адвокатурасына қабылданды және 1901–1902 жылдары Нью-Йорк штатының Ассамблеясының мүшесі (Нью-Йорк округі, 29-шы сайлау округі) болып қызмет етті. Ол 1933 жылғы 19 маусымда Колби колледжінің бітіру салтанатында сөз сөйледі, онда оған құрметті заң докторы дәрежесі табысталды.

Саясат

Нью-Йорк штатының сайлауында 1914 жылы Колби прогрессивтік партиядан АҚШ сенаторына Нью-Йорк штабынан кандидат болды, бірақ республикашыл Джеймс У. Уодсворт кіші одан жеңіліс тапты. 1916 жылғы Нью-Йорк штатының сайлауында ол қайтадан кандидат болды, бұл жолы прогрессивтік және тәуелсіздік лигасы партияларынан, бірақ республикашыл Уильям М. Кальдер одан жеңіліс тапты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Колби АҚШ Кеме қатынасы жөніндегі басқарма мүшесі болды. 1917 жылы Колби антитрест ісінде АҚШ Бас прокурорының арнайы көмекшісі болды және сол жылы Парижде өткен одақтас елдердің конференциясында АҚШ-ты өкілдік етті.

Мемлекеттік хатшы

1920 жылы 23 наурызда Вильсон өзінің бұрынғы мемлекеттік хатшысы Роберт Лансингті бағынусыздық үшін қызметтен босатып, оның орнына Колбиді тағайындады. Тарихшы Джон Милтон Купер Уилсонның Колбиді тағайындауын «ерекше» деп сипаттайды, себебі Колбидің дипломатиялық тәжірибесі мен білігі болған жоқ. Жетекші газеттердің редакциялық пікірлері «сан түрлі болды – қызығушылықтан наразылыққа дейін». Колби Уилсонға толыққанды адал болғандықтан таңдалды. 19-шы түзету ратификацияланғаннан кейін сегіз күн өткен 26 тамызда Колби әйелдерге дауыс беру құқығын кепілдендіретін АҚШ Конституциясының бір бөлігі болып жариялады. 1920 жылдың желтоқсан айында Колби «Флорида» линкор кемесімен Оңтүстік Америкаға достық сапарға шықты. Оның бұл сапары «Жақсы көрші» саясатына көшуге жол ашты. Колби өзінің саясатын қатаң түрде қорғады, тіпті Вильсон инсульт салдарынан денсаулығы нашарлаған кезде де. Колби Ұлттар Лигасын қолдады және жаңадан құрылған коммунистік Ресейді мойындамау қағидасын орнатты, ол 1933 жылы өзгертілді. 1920 жылы жасаған маңызды мәлімдемесінде Колби былай деді:
«АҚШ үкіметі Ресейдің қазіргі билеушілерін, достық қарым-қатынас орнатуға болатын үкімет ретінде тануға мүмкіндік жоқ. Бұл көзқарас Ресей халқының таңдаған саяси немесе әлеуметтік құрылысына байланысты емес. Бұл фактіге негізделген – Ресейдегі қазіргі режим халықаралық құқықтың негізгі принциптерін, абыройды, адалдықты, барлық дәстүр мен келісімдерді жоққа шығарады; қысқасы, мемлекеттер мен жеке тұлғалар арасындағы өзара сенімді және үйлесімді қарым-қатынастың негізін құруға болатын барлық қағидаларды жоққа шығарады. Режимнің жауапты басшылары шетелдік державалармен келісімдерге қол қоюға дайын екендерін жиі және ашық түрде мақтан етеді, бірақ оларды орындау немесе сақтау ниеті жоқ. Олардың түсінігі бойынша, Ресейде большевизмнің өмір сүруі және олардың билігін сақтауы, АҚШ-ты қоса алғанда, барлық ірі өркениетті елдерде төңкеріс болып, олардың үкіметтерін құлатып, большевиктік режимді орнатуға байланысты және осылай болуы керек. Олар басқа елдерде революциялық қозғалыстарды қолдау үшін, әрине, дипломатиялық құралдарды қоса алғанда, барлық мүмкіндіктерді пайдалануға ниетті екендерін анық көрсетті». Ол 1921 жылдың 4 наурызында Вильсон қызметтен кеткенге дейін қызмет етті. Конгресс кітапханасы Колбидің құжаттарын сақтайды.

Wilson appointed him Secretary of State on March 23, 1920, after firing his predecessor, Robert Lansing, for insubordination. Wilson's appointment of Colby was "bizarre" says historian John Milton Cooper, for Colby had no diplomatic experience or skills. Editorial responses from leading newspapers ranged "from puzzlement to outrage." Colby was chosen because he was totally loyal to Wilson. On August 26, eight days after ratification of the Nineteenth Amendment, Colby issued the official proclamation that it had become a part of the Constitution of the United States, guaranteeing women the right to vote. In December 1920, Colby embarked on the battleship Florida for an official goodwill cruise to South America. His goodwill trip set the stage for the transition to a "Good Neighbor" policy. Colby advocated his policies firmly even as Wilson suffered the debilitating side effects of a series of strokes. Colby supported the League of Nations and established a precedent for not recognizing newly Communist Russia; that would be reversed in 1933. In a major statement in 1920, Colby declared:
It is not possible for the Government of the United States to recognize the present rulers of Russia as a government with which the relations common to friendly governments can be maintained. This conviction has nothing to do with any particular political or social structure which the Russian people themselves may see fit to embrace. It rests upon a wholly different set of facts that the existing regime in Russia is based upon the negation of every principle of honor and good faith, and every usage and convention, underlying the whole structure of international law; the negation, in short, of every principle upon which it is possible to base harmonious and trustful relations, whether of nations or of individuals. The responsible leaders of the regime have frequently and openly boasted that they are willing to sign agreements and undertakings with foreign Powers while not having the slightest intention of observing such undertakings or carrying out such agreements it is their understanding that the very existence of Bolshevism in Russia, the maintenance of their own rule, depends, and must continue to depend, upon the occurrence of revolutions in all other great civilized nations, including the United States, which will overthrow and destroy their governments and set up Bolshevist rule in their stead. They have made it quite plain that they intend to use every means, including, of course, diplomatic agencies, to promote such revolutionary movements in other countries. He served until Wilson left office on March 4, 1921. The Library of Congress maintains a collection of Colby’s documents.

Кейінгі мансап

Мемлекеттік хатшы лауазымынан кеткен соң Колби өмірінің соңына дейін заңгерлікпен айналысты. Адвокат ретінде Колби Вудро Вильсонды президенттік қызметтен кейін серіктес етіп алды; ол 1923 жылы бұл фирмадан шықты. Мансабының басында Колбидің ең белгілі клиенті Марк Твен болды. Колби Америкалық Бостандық Лигасының көрнекті мүшесі болды, бұл Лига жаңа мәмілеге қарсы бай демократтардан құралған. 1936 жылы ол Франклин Рузвельтке қарағанда республикашыл кандидат Альф Лэндонды қолдады.

Жеке өмір

Колби екі рет үйленген. Оның алғашқы әйелі – романшы Натали Седжвик болды; олар 1895 жылы үйленді және үш балалары болды (Кэтрин Седжвик Колби, Натали Седжвик Колби және Франсис Бэйнбридж Колби). Колби 1928 жылы Париж қаласында болғанда әйелінен ажырасуға шешім қабылдады. Ажырасу рәсімі сол жылдың соңында Невада штатының Рино қаласында аяқталды. Әдетте, бұл неке өте шиеленіскен болғандықтан, Колби ажырасу шешіміне Наталидің "өз жазбаларында оны қорлауын" тоқтату үшін ай сайын 1500 доллар төлеу шартын қосу қажет деп ойлады. Колби 1950 жылы қайтыс болғанда, оның жесірі көптеген естелік заттарды жергілікті кітапханаға сыйлады; олар кейіннен Конгресс кітапханасында сақталды. Ол қайтадан үйленбеді және 1963 жылы қайтыс болды. Колби Вильсон кабинетінің соңғы тірі қалып қойған мүшесі болды.