Кіріспе

Қоғамдық тәртіптің жалпы құқықтық ұғымы

Заң термині бейбітшілік, кейде патшаның бейбітшілігі (латынша pax regis) немесе патшайымның бейбітшілігі – қоғамдық тәртіпті сақтаудың жалпы құқықтық ұғымы. Патшаның бейбітшілігі ұғымы англосаксон заңдарында пайда болды, онда ол бастапқыда ағылшын патшаларының үйлеріне және олардың адал қызметшілеріне берілген ерекше қорғанысты білдірді. Патшаның бейбітшілігін бұзу, ол қылмыс немесе зардаптық әрекет болсын, өте ауыр жағдай саналды. 10 және 11 ғасырларда патшаның бейбітшілігі ұғымы кеңейіп, патшаның қорғауын белгілі бір уақыттарға (мысалы, мерекелерге), орындарға (мысалы, жолдар мен шіркеулерге) және адамдарға (мысалы, легаттарға) таратуға мүмкіндік берді. Нормандық жаулап алу кезінде патшаның бейбітшілігі ұғымы жалпыға ортақ болып, қоғамдық тәртіпті сақтауға қатысты кең мағына алды. Келесі ғасырларда патшаның бейбітшілігін сақтауға (патшаның өзінен басқа) Корольдік сот және әртүрлі жергілікті лауазымды тұлғалар, оның ішінде шериф, сот тергеушісі, бейбіт судья және констебль жауапты болды. Қазіргі Британияда полиция қызметі тәртіпті сақтауға жауапты, бұл олардың заңды орындау міндетінен ерекшеленеді. Бұл ұғым ағылшын құқығында маңыздылығын сақтап келеді; R v Ішкі істер министрі, ex parte Northumbria полиция органы (1989) ісінде Англия және Уэльс апелляциялық соты үкіметтің мемлекеттік тәртіпті сақтау үшін өкілеттік құқықтарын пайдалана алатынын мәлімдеді.

Англосаксондық шығу тегі

"Патшаның тыныштығы" ұғымы англосаксон құқығында пайда болған. Тарихшы Брюс Р. О'Брайен бұл тұжырымның ерте Англия патшалары тұсында "патшаның немесе оның сарайының қол сұғылмаушылығы туралы бұрыс түсінік" болғанын айтады. Патшаның тыныштығына легаттар, шіркеулер және жиналыстар кірді. "Leges Edwardi Confessoris" Рождество, Пасха және Пентикост мерекелерінің апталары да патшаның тыныштығында болатынын белгіледі. Мысалы, төрт үлкен римдік жолдардан басқа жолдар бұрын шерифтердің тыныштығында болған, бірақ 14 ғасырдың соңына қарай патшаның тыныштығына көшірілді. Патшаның тыныштығын бұзған адам бұзуы үшін де, оның түпкі себебіне байланысты жасаған әрекеті үшін де жазаға тартылды. Бейбітшілік сақтау міндеттемесінен өзгеше, жақсы мінез-құлық міндеттемесі "патшаның қылмыскерлерге берген шартты кешірімінің бір түрі ретінде" басталып, Фелдманның жазуынша, жақсы мінез-құлық міндеттемелері "патшаның билігін ерекше қолдануы, бейбітшілікті сақтау сияқты ұлттық құқықтық міндетке байланысты емес" болды.

Өлім-жітім туралы заң

Дәстүрлі жалпы құқықта адамды өлтіру, егер құрбан болған адам "патшаның тыныштығында" болса ғана (яғни, заңнан тыс немесе соғыс уақытында жау әскері болмаса) кісі өлтіру болып есептелді. Бұл түсінік, заңнан тыс адам патшаның тыныштығынан тыс өмір сүргендіктен, патша оған қарсы жасалған құқық бұзушылықтарды жазаламайды дегенге негізделген. Сол сияқты, адамды мүгедек ету патшаға қарсы жасалған құқық бұзушылық болып саналды, себебі ол "адам ресурсының құнын төмендетіп, оны әскери қызметке жарамсыз етеді". Лорд Скарман 1981 жылғы Брикстон көтерілісі жөніндегі баяндамасында "Патшайымның тыныштығын" "қоғамның қалыпты жағдайын сақтау" (яғни, "қоғамдық тыныштық күйін") деп анықтады және оны полиция қызметкерінің заңды орындаудан бұрынғы бірінші міндеті деп атады. 2011 жылы Полиция қоры алдында сөйлеген сөзінде лорд судья (Англия мен Уэльстің лорд-бас судьясы) былай деді: "Қазіргі түсінік бойынша, жалпы құқықпен тығыз байланысқан «Патшайымның тыныштығы» ұғымы, біздің орта ғасырлық өткенімізден шыққан ең бағалы идеялардың бірі болып табылады және ол әлі де қазіргі әлемде жаңғырып тұр". Ол полиция қызметкерлерінің "тыныштықты сақтап, қорғап, адамдар мен мүлікке қарсы барлық құқық бұзушылықтардың алдын алуға" ант ететінін атап өтті.

Бейбітшілікті бұзу

Қазіргі ағылшын заңында бейбітшілікті бұзу өзі қылмыс емес. Алайда, Шотландия заңында бейбітшілікті бұзу қылмыс болып саналады. 1980 жылғы Магистратура соттары туралы заңға сәйкес, судья адамды бейбітшілікті сақтауға "міндеттеуге" (яғни, егер бейбітшілік бұзылса, белгілі бір сомада ақша төлеуге) құқылы, ал "бейбітшілікті сақтауға міндеттенуден бас тарту ағылшын заңында қылмыс болып есептеледі және ол алты айға дейін бас бостандығынан айырумен жазаланады".

Америка заңдары

Америка революциясынан кейін американдық заң, қоғамдық тәртіпті сақтау мақсатында, ғана патшаның бейбітшілігі туралы ортақ құқық тұжырымдамасын қабылдады. Қаулысыздық тудыру және тәртіпсіз мінез-құлыққа қатысты қылмыстық кодекстердің қолданылуы, АҚШ Жоғарғы Сотының Чаплинскийге қарсы Нью-Гэмпшир (1942) және Колтенге қарсы Кентукки (1972) істері сияқты, Бірінші түзетуге қатысты конституциялық сот практикасымен шектелді. 1999 жылы Австралияның Жоғарғы сотында қарастырылған Липохарға қарсы R ісі, жалпы құқық бойынша алдауға қатысты қылмыс жасау үшін сот талқылауына қатысты құзырет туралы мәселені қарады. Онда судьялар Гаудрон, Гаммоу және Хейн 1973 жылы ағылшын судьясы лорд Уилберфорстың «жалпы құқық белгілі бір әрекеттерді патшайымның бейбітшілігіне, я болмаса қазіргі таңда қоғамға қатер деп санайтындықтан, қылмыс ретінде қарастырады» деген пікірін келтірді.

Тарихи жазудағы және қылмыс тарихындағы маңызы

Патшаның тыныштығы ұғымы ортағасырлық Англия тарихнамасында, әсіресе қылмыс идеясының пайда болуын зерттеуде маңызды рөл атқарады. Блэк заң сөздігінде бұл термин "патшаның өзінің қорғауындағылардың өмірі мен мүлкінің тыныштығы мен қауіпсіздігіне кепілдік беруі" деп анықталған. Патшаның тыныштығы түсінігі полициялық билікпен және, жалпы алғанда, мемлекеттік билікпен байланысты.