Кіріспе

Томас Соуэллдің 1987 жылғы "Көріністер қақтығысы" кітабы.

"Көріністер қақтығысы" – Томас Соуэллдің кітабы. Ол алғаш рет 1987 жылы жарық көрді, ал 2007 жылы қайта жаңартылған басылымы шықты. Соуэллдің кіріспе тарауы, әртүрлі тақырыптарда және бір-бірімен байланысы шамалы көрінетін мәселелерде, адамдар неге жиі саяси қарсыластарға айналатынына жауап беруге тырысады. Соуэллдің пікірінше, мұндай қақтығыстардың түбінде адам табиғаты туралы адамдардың "көріністері" немесе интуитивті сезімдері жатыр; әртүрлі көріністер соғыстан бастап әділдікке дейін, барлық нәрсеге қатысты ойлаудың түбегейлі түрленген салдарларын білдіреді. Кітаптың қалған бөлігінде екі негізгі көрініс – "шексіз" және "шектелген" көріністер сипатталады. Бұл көріністер саяси ой-пікірдің үздіксіздігіндегі екі ұш жағын бейнелейді деп есептеледі, және соңғы ғасырлардағы батыстық көптеген адамдар мен олардың зиялы ата-бабаларын осы спектрге орналастыруға болады. Бұл кітапты Джордж Лакоффтың 1996 жылғы "Моральдық саясат" кітабымен салыстыруға болады, ол да осыған ұқсас сұраққа жауап беруді мақсат етеді. Соуэллдің кітабы "Саяси күрестің идеологиялық бастаулары" деген қосымша тақырыппен де, онсыз да жарық көрді. Стивен Пинкердің "Бос тақта" кітабында Соуэллдің түсіндірмесі бүгінгі күнге дейін берілген ең жақсы теория деп бағаланады. Пинкер өз кітабында "шексіз көріністі" "утопиялық көрініс", ал "шектелген көріністі" "трагикалық көрініс" деп атайды.

Бәсекелестік көзқарастар

Соуэлл осы ұғымдарды "Көріністердің қақтығысы" және "Жақсылықты білгендердің көрінісі" атты еңбектерінде жазып көрсеткен. Бұл екі көзқарас түрлі идеялар мен теорияларды қамтиды.

Тоқтамайтын көрініс

Соуэллдің пікірінше, шектеусіз көзқарас адам табиғатының негізінен жақсы екендігіне деген сенімге тіреледі. Шектелмеген көзқараспен қараушылар тараптан таратылған процестерге сенімсіздік танытады және адамның іс-әрекетін шектейтін ірі институттар мен жүйелі процестерге шыдамсыздық көрсетеді. Олар әрбір мәселеге қатысты идеальды шешімнің бар екеніне және келісімге келудің қажеттігі жоқ екеніне сенеді. Кездейсоқ зардаптар – бұл кемелдікке қадам басқан жолдағы төлем. Соуэлл оларды "өзін-өзі тағайындағандар" деп атайды. Адам баласының моральдық тұрғыдан жетілуге қабілетті екеніне олардың сенімі мол. Осы себепті, олар моральдық даму жолында озысқа шыққан, жеке мүдделерінен арылған, биліктің ықпалына төтеп бере алатын және соның салдарынан, қалған қоғам үшін шешімдер қабылдауға лайық адамдардың бар екенін санайды.

Көріністің бұзылуы

Соуэллдің пікірінше, шектеулі көзқарас адам табиғаты негізінен өзгермейтін және адамның, ең жақсы ниеттеріне қарамастан, табиғаты бойынша өзін-өзі қызықтыратынына деген сенімге тіреледі. Шектеулі көзқарас иелері заң үстемдігінің жүйелі процестерін және дәстүрдің тәжірибесін бағалайды. Идеалды шешімдер болмайтындықтан, тек құрбандықтар ғана бар екендігіне байланысты келісімге келу маңызды. Шектеулі көзқарас иелері араласу мен жеке тәжірибеден гөрі эмпириялық деректерге және уақытпен сынақтан өткен құрылымдар мен процестерге басымдық береді. Қорытындысы, шектеулі көзқарас тексерулер мен тепе-теңдікті қажет етеді және барлық адамдар өздерінің туа біткен жеке мүддесінен бас тарта алады дегенге келіспейді.

Қабылдау

Джонатан Хайдт Соуэллдің еңбегін өзінің "Әділ ақыл: Неге жақсы адамдар саясат пен дінге қарама-қарсы тұрады" атты кітабында сілтеме жасады. Стивен Пинкер Соуэллдің (осы кітапта және кейіннен "Жақсылардың көрегендігі" кітабында) сипатталған ойларына өзінің "Тақта таза: Адам табиғатын қазіргі заманғы жоққа шығару" атты кітабында сілтеме жасады. Эдвард Юнкинс Соуэллдің еңбегіне кіріспе жазды "Әлеуметтік сыншы" журналында.