Кіріспе

Sir Geoffrey William Hill, FRSL (18 маусым 1932 – 30 маусым 2016) – ағылшын ақыны, ағылшын әдебиеті мен дінінің зейнеткер профессор, Бостон университетінің редакциялық институтының бұрынғы тең-директоры. Хилл өзінің буынындағы ең көрнекті ақындардың бірі саналады және "ағылшын тіліндегі ең ұлы ақын" деп аталды. 2010 жылдан 2015 жылға дейін Оксфорд университетінде поэзия профессоры қызметін атқарды. 2009 жылы "Жиналған сындық жазбалары" үшін әдеби сынға арналған Труман Капоте сыйлығын алғаннан кейін және "Бұзылған иерархиялар" (1952–2012 жж. өлеңдер) жинағы жарық көргеннен кейін, Хилл 20 және 21 ғасырлардағы поэзия мен сынға елеулі үлес қосушылардың бірі ретінде танылды.

Өмірбаян

Джеффри Хилл 1932 жылы Англияның Ворстершир графтығындағы Бромсгроув қаласында полиция қызметкерінің ұлы болып дүниеге келген. Алты жасында отбасымен Уорстерширдегі Фэрфилдке көшіп, онда жергілікті бастауыш мектепте, содан кейін Бромсгроувтағы гимназияда оқыды. "Жалғыз бала болғандықтан, ол ұзақ серуендерге жеке шығуды әдетке айналдырды, ал жасөспірім шағында тастар мен ағаштарға сөйлеп, ойланып, өлеңдер құрастыратын" еді. Осы серуендерде ол Оскар Уильямстың «Заманауи поэзияның шағын қоймасы» (1946) атты кітабын жиі алып жүретін, ал Хилл: «Мүмкін, бір кезде сол антологиядағы барлық өлеңдерді жатқа білген шығармын» дейді. 1950 жылы ол Оксфордтағы Кебл колледжіне ағылшын тілін оқуға түсті, онда 1952 жылы, жиырма жасында, «Fantasy Press» баспасынан бір аттас томда алғашқы өлеңдерін жариялады (бірақ ол бұрын «Oxford Guardian» – Университет Либералдық клубының журналында және «The Isis» журналында жарияланған еңбектері де болған). Оксфордты үздік дипломмен бітіргеннен кейін Хилл академиялық мансапқа қадам басты, 1954 жылдан 1980 жылға дейін Лидс университетінде сабақ берді, ал 1976 жылдан бастап ағылшын әдебиетінің профессоры болды. Лидстен кеткеннен кейін ол Черчилль стипендиясы бойынша Бристоль университетінде бір жыл оқыды, содан кейін Кембридждегі Эммануэль колледжінде оқытушы болып жұмыс істеді. Кейін ол АҚШ-қа көшіп, Бостон университетінде университет профессоры және әдебиет және дін профессоры қызметін атқарды. 2000 жылы Кристофер Рикспен бірлесіп Бостон университетінің редакциялық институтын құрды, ол студенттерді редакциялық әдістемеге оқытуға арналған. 2006 жылы ол Англияның Кембридж қаласына қайта оралды. Хилл христиан дінін ұстанған. Ол 2016 жылдың 30 маусымында Кембридж қаласында қайтыс болды.

Некелер

Хилл екі рет үйленген. Оның Нэнси Уиттакермен жасаған бірінші некесінен Джулиан, Эндрю, Джереми және Бетани деген төрт бала дүниеге келді, бірақ бұл неке ажырысымен аяқталды. 1987 жылы ол американдық либреттошы және англикандық пастор Элис Гудманға үйленді. Олардың Альберта есімді қызы болды. Бұл неке Хилл қайтыс болғанға дейін сақталды.

Марапаттар мен құрметтер

Мерсиан әндері 1971 жылы Элис Хант Бартлетт сыйлығы мен поэзия бойынша алғашқы Уитбрейд сыйлығын жеңіп алды. Хилл 1961 жылы Эрик Грегори сыйлығын да жеңіп алды. Хилл 1998 жылы ағылшын поэзиясы туралы Уортон лекциясын оқыды. 1988 жылы Лидс университеті Хиллге құрметті әдебиет докторы (D. Litt.) дәрежесін берді, сондай-ақ ол сол жылы Инграм Меррилл қоры сыйлығын алды. Ол Оксфордтың Кебл колледжінің, Кембридждің Эммануэль колледжінің құрметті мүшесі, Корольдік әдебиет қоғамының және Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болды. 2009 жылы оның "Жинақталған сындық жазбалары" ағылшын тіліндегі әдеби сынға берілетін ең ірі жылдық ақшалай сыйлық – "Труман Капоте" сыйлығын жеңіп алды. Хилл 2012 жылғы Жаңа жылдық құрметте әдебиетке қосқан үлесі үшін рыцарь дәрежесіне ие болды.

Оксфорд кандидатурасы

2010 жылдың наурыз айында Хилл Оксфорд университетіндегі поэзия профессоры сайлауына кандидат ретінде бекітілді, оған кең академиялық қолдау көрсетілді. Ол ақыры жеңіске жетіп, 2010-2015 оқу жылдарында 15 лекция оқыды. Лекциялар хронологиялық ретпен жүргізілді, Шекспирдің сонеттерінен басталып, Филип Ларкиннің «Шіркеуге бару» поэмасын сынап бағалаумен аяқталды.

Жазу

Хиллдің поэзиясы алуан стильдерді қамтиды, тығыз және аллюзивті жазудан бастап, «Патша Лог» (1968) және «Канаан» (1997) шығармаларындағы сипаттамалар, «Тенебра» (1978) жинағындағы «Пентекост қамалы» поэмасының (жеңілдетілген синтаксисі), «Мерсиан әндері» (1971) жинағына дейін (30 өлеңнен тұратын цикл, кейде «прозалық өлеңдер» деп аталады, бірақ Хилл бұл атауды қабылдамай, «версеттер» деп атауды жөн көреді). Бұл өлеңдерде VIII ғасырдағы Мерсия королі Оффаның тарихы мен Хиллдің өзінің Батыс Мидлендс аймағындағы қазіргі Мерсиядағы балалық шағы салыстырылады. Шеймус Хини Хилл туралы: «Ол сөзді сақтаудың маңыздылығын терең сезінеді, сонымен қатар Британиядағы барлық нәрсенің діни және саяси негізін жан-жақты зерттейді» деді. «Бұзылған иерархиялар» жинағының редакторы Кеннет Хейнс: «Хиллдің өлеңдерін түсінуде түсіндірмелер емес, мәліметтерді іздегеннен кейін ғана қиындықтар басталады». Элегия – Хиллдің басты жанры; ол ритм емес, фразалардың шебері. Стилі мен тақырыбы тұрғысынан Хилл көбінесе «қиын» ақын деп сипатталады. 2000 жылы «The Paris Review» журналында (Хиллдің Оксфордта оқып жүрген кезінде жазылған «Жаратылыс» атты алғашқы өлеңін жариялаған) берген сұхбатында Хилл ақындардың қиындыққа құқығын қорғады, оны «әлемнің шеберлері» таңған қарапайымдылыққа қарсы тұрудың бір түрі деп атады. Хилл британдық және еуропалық тарихтың моральдық тұрғыдан күрделі және зорлық-зомбылыққа толы эпизодтарына үнемі қызығушылық танытқан, Холокостқа арналған «Екі ресми элегия», «Қыркүйек әні» және «Үшінші рейхте Овидий» сияқты поэтикалық туындылар жазған. Оның ландшафтты сипаттаулары (әсіресе туған жері Вустерширдегі) тарихпен кездесуімен бірдей күшті. Хилл сонымен қатар театр саласында да жұмыс істеген. 1978 жылы Лондонның Ұлттық театры Хенрик Ибсеннің «Бренд» пьесасының «ағылшын сахнасы үшін жасалған нұсқасын» қойды, ол рифмаланған өлеңмен жазылған. Бірақ Хиллдің қорытындыға келмейтін табиғаты оны 2000 жылы шыққан «Сөз! Сөз!» (118) жинағында төмендегі аргументті ойсыздық деп қарастыруға итермеледі: «ҚОЛЖЕТІМДІ / ДЕМОКРАТИЯЛЫҚ деп саудаланады, ол / қазіргі уақытта барлық сұрақтарға оңай жауап береді». Бүкіл туындыларында Хилл шындықты жасыруға қарсы тұрады, өйткені әдемі дыбыстау үшін жасалған өлең, оның үйлесімділігіне жұмсалған күш-жігер, оның шындықты айтуына кедерілтің тудыруы мүмкін. Хиллдің лирикалық шешендікке деген күмәні (оны шешендікке жете ала ма?) мен оның оған деген талантының (Сйонда аспан «жабық қармен толы») арасындағы тұрақты күрес өлеңдерде стильдегі шайқасқа айналады, онда ән күшінің үзінділері («Ферналар / көкжиегі жоғары, басы жоғары, күндері / жарқыраған, күн күркірімен») академиялық және түсініксіз синтаксистің прозалықтарымен теңестіріледі. Хаффенденнің «Көріністер» жинағындағы ұзақ сұхбатта ақынның адал куәлік етуге, тілді құрал ретінде қолданып, әлем туралы шындықты айтуға тырысқаны сипатталған.

Сын

Хиллдің эстетикасының қатігездігін ирланд ақыны және сыншысы Том Паулин сынға алды. Ол ақынның Виргилийдің «қан өзендері» тропын қолданғанына назар салды – бұл тропты Енох Пауэлл әйгілі түрде пайдаланған. Хиллдің көп қабатты ирониясы мен ой елегінен өткізу тәсілдеріне қарамастан, оның өлеңдері ескірген ұлтшылдықтан күшін алады, ал Хью Хоугтон оны «викториандықтардың көбінесе ойдан шығарған өткеннің тілі» деп сипаттаған. Дегенмен, Рафаэль Ингельбиен атап көрсеткендей, «Хиллдің Англиясы – империя мен оның нәтижелерінен туындаған тарихтың іздерімен толы ландшафт». Харольд Блум оны «қазіргі уақытта жұмыс істеп жатқан ең күшті британдық ақын» деп атады. Хиллдің стилі пародияға түсті: Венди Коуп Кингсли Амиске какао дайындауда «Дуффа Рекс» атты Мерсиан жырларының екі шумақты пародиясын енгізді.

Өлеңдер жинақтары мен таңдаулары

Қайдада осындай Патшалық: Өлеңдер 1952–1971, Гарольд Блумның кіріспесі. Бостон: Хоутон Миффлин, 1975. (Құрамында: For the Unfallen (1959), King Log (1968), Mercian Hymns (1971) кіреді) Эдвин Брок / Джеффри Хилл / Стиви Смит. "Пингвин" қазіргі заманғы ақындары, 8. Хармондсворт: Пингвин, 1966. Өлеңдер жинағы. Хармондсворт: Пингвин, 1985. 1-ші қатты мұқабалы басылым, Лондон: Андре Дойч, 1986. Жаңа және жинақталған өлеңдер, 1952–1992. Бостон: Хоутон Миффлин, 1994. Таңдалған өлеңдер. Хармондсворт: Пингвин, 2006. 1-ші қатты мұқабалы басылым, Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 2010. 1 сәуірде жарияланды. Бұзылған Иерархиялар: Өлеңдер 1952–2012, ред. Кеннет Хейнс. Оксфорд: Оксфорд университетінің баспасы, 2013. Қарашада жарық көрді. Барлық жарияланған жинақтар және "Күнделіктердің" әлі жарық көрмеген төрт бөлімін қамтиды: а) Лудо: Күнделіктерге эпиграфтар мен колофондар, б) I. Жанартау төңкерісі туралы ойлар, в) II. Liber Illustrium Virorum, d) VI. Ал Темпо де’ Тремуоти.