Британ армиясының генералы Колин МакВин Губбинс өмірі мен қызметі
Colin Gubbins
Ұлыбритания армиясының генерал-майоры Колин МакВин Габбинс, Екінші дүниежүзілік соғыста SOE ұйымын құрған, жасырын Auxiliary Units жасағын басқарған тұлға. Тарихымен танысыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-майоры, генерал сэр Колин МакВин Габбинс (2 шілде 1896 – 11 ақпан 1976) Екінші дүниежүзілік соғыста Арнайы операциялар атқарушы ұйымының (SOE) негізгі ұйымдастырушысы болды. Габбинс сонымен қатар құпия көмекші бөлімшелерді құруға жауапты болды – бұл Ұлыбританияға Германияның «Теңіз арыстаны» операциясы барысында шабуыл жасалған жағдайда, неміс әскерінің қанатына және тылына соққы беруге дайындалған, Ұлттық күзет күштеріне қарасты коммандос бөлімдері еді.
British Army general
Major General Sir Colin McVean Gubbins, (2 July 1896 – 11 February 1976) was the prime mover of the Special Operations Executive (SOE) in the Second World War. Gubbins was also responsible for setting up the secret Auxiliary Units, a commando force based around the Home Guard, to operate on the flanks and to the rear of German lines if the United Kingdom were invaded during Operation Sea Lion, Germany's planned invasion.
Ерте өмір
Губбинс 1896 жылғы 2 шілдеде Жапонияда дүниеге келді. Ол Джон Харрингтон Губбинстің (1852–1929) кіші ұлы және үшінші баласы, Британдық елшілігінің Шығыс хатшысы. 1901 жылғы халық санағында ол әжесі мен атасы, Колин Александр МакВиан және төрт бауырымен Мулл аралындағы Киллимор үйінде тұрғаны көрсетілген. Ол Челтенхам колледжінде және Вулвичтегі Корольдік әскери академияда оқыды, онда 70 курсанттың арасында 56-шы орынды алды.
Gubbins was born in Japan on 2 July 1896, the younger son and third child of John Harington Gubbins (1852–1929), Oriental Secretary at the British Legation. In the 1901 census he is shown living with his grandparents, Colin Alexander McVean and four siblings at Killiemore House on the Isle of Mull. He was educated at Cheltenham College and at the Royal Military Academy, Woolwich where he graduated 56th out of 70 cadets.
Соғыс аралық кезең
1919 жылы ол генерал сэр Эдмунд Айронсайдтың штабына қосылды. Ресей азамат соғысындағы қызметі Губбинстің коммунизмге өмір бойы бойкот жасайтындыққа әкелді. 1919 жылдың 2 желтоқсанында Губбинс Ирландияның тәуелсіздік соғысы кезінде Килдардағы 5-дивизияның 47-батареясына жіберілді. Ол әскери барлау офицері ретінде қызмет етті және 1920 жылы 5-дивизия штабы ұйымдастырған үш күндік партизандық соғыс курсын тыңдады. Губбинс соғыстағы қызметін «трилби мен макинтош киген адамдардан тікұшақ артынан оқ алып, жауап беруге рұқсат етілмеу» деп сипаттады. Бригада майорына жеткеннен кейін, Англо-ирланд келісімінен кейін Губбинс Ирландияның уақытша үкіметіне 18 фунттық артиллериялық қару-жарақтарды ұсынды. Ирландия армиясы артиллерияны Ирландия азамат соғысы мен Дублин шайқасын бастаған Anti Treaty IRA Four Courts-қа қарсы шабуылда қолданды. 1922 жылдың тамызында Губбинс бұрынғы жауының әскери жерлеу рәсіміне қару-жарақ тасымалдаушы және алты қара жылқы ұсынды: бұрынғы IRA барлау директоры және Ирландия армиясының бас қолбасшысы Майкл Коллинз, ол келісімге қарсы IRA тарапынан аңдып, басына оқ атып өлтірілген болатын. Стивен Доррилдің сөзіне сүйенсек, Губбинс кейінірек Майкл Коллинске деген құрметін жиі білдірді, оны «үлгілі партизан» деп санады. Содан кейін ол сол жылдың қазан айында Англияға қайта оралды. Ресей азамат соғысы мен Ирландия тәуелсіздік соғысындағы тәжірибесі оның өмір бойы бейресми соғысқа деген қызығушылығын оятты. Соңғы соғыстан алынған сабақтардың бірі – жаудың қолға түскен құжаттарының маңыздылығы болды, олар қауіпсіздік күштеріне IRA туралы құнды ақпарат берді. Кейіннен SOE құрғанда енгізілген негізгі қауіпсіздік шараларының бірі «Жазуға мүмкіндігінше азайтыңыз. Мүмкін болса, жаттап алыңыз. Егер сіз құжаттарды алып жүруіңіз керек болса, қандай құжаттарды алып жүруіңіз керектігін таңдаңыз. Барлық құпия қалдықтар мен көшірмелерді өртеңіз» болды. GHQ India-да сигналдық барлаумен жұмыс істегеннен кейін, Губбинс 1928 жылы Кветтадағы штаб колледжін бітірді, ал 1931 жылы Соғыс кеңсесінің орыс бөлімінде GSO3 болып тағайындалды. 1935 жылы ол әскери оқу басқармасының саясатты қалыптастыру бөліміне, MT1 қызметіне кірді. 1938 жылдың қазанында Мюнхен келісімінен кейін ол Судет аймағына Халықаралық комиссияның әскери мүшесі ретінде жіберілді. Подполковник болып тағайындалғаннан кейін, ол GS(R) — кейін MI(R) — бөліміне қосылды. 1939 жылдың сәуірінде ол қарсылық қозғалыстары үшін тәртіпсіз соғыс тактикасы бойынша оқулықтарды бірлесіп жазды, олар кейіннен аударылып, оккупацияланған Еуропаға таратылды. Ол сондай-ақ саботаж және диверсия мәселелерін талқылау үшін Варшаваға сапар шекті.
In 1919 he joined the staff of General Sir Edmund Ironside in the North Russia Campaign serving as his ADC in Murmansk from 13 April to 27 September 1919. His service in the Russian Civil War left Gubbins with a life long hatred of Communism. On 2 December 1919 Gubbins was posted to the 47th Battery of the 5th Division in Kildare during the Irish War of Independence. He served as a military intelligence officer and in 1920 attended a three day course in guerrilla warfare organized by the HQ 5th Division. Gubbins characterised his service in the conflict as "being shot at from behind hedges by men in trilbys and mackintoshes and not allowed to shoot back". Promoted to Brigade Major, after the war was ended by the Anglo Irish Treaty, Gubbins provided 18 pounder artillery pieces to the Provisional Government of Ireland. The Irish Army used the artillery pieces in their attack against the Anti Treaty IRA held Four Courts, which began both the Battle of Dublin and the Irish Civil War. In August 1922, Gubbins reluctantly provided a gun carriage and six black horses for the military funeral of his former enemy: ex IRA Director of Intelligence and Irish Army commander in chief Michael Collins, who had been ambushed and shot in the head by the anti Treaty IRA. According to Stephen Dorril, however, Gubbins often expressed admiration in his later years for Michael Collins, whom he regarded as, "the guerrilla soldier par excellence. Eventually he was posted back to England, that October. His experiences in the Russian Civil War and the Irish War of Independence stimulated his lifelong interest in irregular warfare. One of the lessons drawn from the latter war was the importance of captured enemy documents which had provided the security forces with a wealth of invaluable intelligence on the IRA. Upon later establishing SOE, one of the key security features introduced was "Commit as little as possible to writing. Memorise if you can. If you must carry documents, select what you must carry. Burn all secret waste and carbons". After a period with signals intelligence at GHQ India, Gubbins graduated from the Staff College at Quetta in 1928, and in 1931 was appointed GSO3 in the Russian section of the War Office. Having been promoted to brevet major, in 1935 he joined MT1, the policy making branch of the Military Training Directorate. In October 1938, in the aftermath of the Munich Agreement, he was sent to the Sudetenland as a military member of the International Commission. Promoted to brevet lieutenant colonel, he joined GS(R) — later to become MI(R) — in April 1939 he co wrote training manuals on irregular warfare tactics for resistance movements, later translated and dropped into occupied Europe. He also made a visit to Warsaw to discuss sabotage and subversion with the Polish General Staff.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы тамызда британдық әскерлер жұмылдырылған кезде Губбинс Адриан Картон де Виарт басқаратын Польшаға әскери миссияның штаб бастығы болып тағайындалды. Губбинс пен MI(R) контингентінің бір бөлігі 3 қыркүйекте, британдықтар соғыс жариялағаннан кейін бірнеше сағат ішінде Варшаваға келді, бірақ жағдайдың тез нашарлауына байланысты миссия бірнеше күннен кейін Варшаваны тастап кетуге мәжбүр болды. Олар қыркүйектің соңында Румынияға өтті. Губбинс пен Картон де Виарт неміс танктерінің тактикасының тиімділігі туралы алғашқы баяндама жасады. 1939 жылдың қазан айында Ұлыбританияға оралғаннан кейін Губбинс француз басшылығындағы чех және поляк күштеріне әскери миссияны басқару үшін Парижге жіберілді. 1940 жылдың наурыз айында Франциядан шақырылып, британдық коммандостардың алға басушысы болған тәуелсіз роталарды құруға кірісті, оларды ол кейін Норвегия кампаниясы кезінде Нордландтағы бірнеше операцияларда (1940 жылдың 9 сәуірінен 10 маусымға дейін) жетектеді. Ол тәжірибесіз әскерлерден тым көп талап еткені үшін сынға ұшыраса да, батыл және тапқыр қолбасшы екенін көрсетті. Бодё маңындағы операциялар кезінде ол 24-ші (Гвардия) бригадасының құрамына кірді және батылы жоқ гвардиялық батальон командирін шұғыл түрде қызметтен босатып жіберді. Губбинс кампаниядағы қызметі үшін Ерекше қызмет орденімен марапатталды. Норвегия кампаниясындағы барлық күштердің қолбасшысы генерал-лейтенант Клод Аучинлек оны дивизия басқаруға ұсынғанмен, Ұлыбританияға оралғаннан кейін ол MI(R) қатарына қайта қосылды және Бас штабтың Ішкі күштерінен Британияға жау шапса, жаудың қанатына және тылына шабуыл жасау үшін Ұлттық гвардиямен бірге құпия көмекші бөлімшелерді – саботаж жасауға дайын әскерлерді құруға бағытталды. 1940 жылдың қарашасында Губбинс бригадир міндетін атқарушы болып тағайындалды және Экономикалық соғыс министрі Хью Далтонның өтініші бойынша, жаңадан құрылған Арнайы операциялар атқарушы ұйымына (SOE) тағайындалды, ол «теңіз арқылы жауға қарсы саботаж және ішкі бүліктер арқылы барлық әрекеттерді үйлестіру» үшін құрылған болатын. Поляктармен және чехтармен байланыстарын сақтай отырып, Губбинске үш міндет жүктелді: оқу орталықтарын құру; Адмиралтейство мен Әуе министрлігіне қанағаттандырарлық операциялық процедураларды әзірлеу; және Біріккен жоспарлау штабымен тығыз байланыс орнату. Көптеген кедергілер мен көңілі толуға қарамастан, негізінен ұшақтардың жетіспеушілігіне байланысты, ол оқытушыларды даярлауға және оларды далаға жіберуге табандылық танытты. Польшаға алғашқы байланыс рейсі 1941 жылдың ақпанында жасалды, ал 1942 және 1943 жылдары SOE-нің көмегімен Еуропалық қарсылық қозғалыстары елеулі табыстарға жетті, соның ішінде Норвегиядағы ауыр су өндіріс орналысына шабуыл жасады. Губбинс сонымен қатар Шетланд аралдары мен Норвегия арасындағы тұрақты байланыс құралы болған «Шетланд автобусын» құруға жауапты болды, ол 1942 жылдың көктеміне қарай елге шамамен 100 диверсант пен 150 тонна жарылғыш затты жеткізді. 1943 жылдың қыркүйегінде GHQ Middle East, Сыртқы істер министрлігі және Біріккен барлау комитеті SOE-нің тәуелсіздігін жоюға тырысты. Далтонның ізбасары лорд Селборнның толық қолдауына қарамастан, нәтижесінде келісімге келген шарттар SOE-нің далалық операцияларын театр командирлерінің басшылығына беруге мәжбүр етті. SOE-нің атқарушы басшысы сэр Чарльз Хамбро наразылық білдіріп отставкаға кетті. Губбинс оның орнына тағайындалды. SOE-нің жағдайы бәрібір тұрақсыз болып қала берді, ал 1944 жылдың қаңтарында SOE-ді таратуға тағы бір әрекет жасалды, себебі SOE-нің Нидерландыдағы операцияларына нацистік барлау қызметі енгені анықталды. SOE басшысы ретінде Губбинс бүкіл әлемдегі қарсылық қозғалыстарының қызметін үйлестірді. Губбинс Сыртқы істер министрлігімен, Штаб басшыларымен, қарсылық ұйымдарының өкілдерімен, эмиграциядағы үкіметтермен және басқа да одақтас агенттіктермен, әсіресе АҚШ-тың стратегиялық қызметтерімен (OSS) жоғары деңгейде консультациялар жүргізді. Ұйымдастырылған қарсылық күші Уайтхолл күткеннен гөрі тиімдірек болды; Солтүстік-батыс Еуропада, онда SOE-нің қызметі Губбинстің жеке бақылауында болды, генерал Дуайт Д. Эйзенхауэр кейінірек француз қарсылығының үлесі алты дивизияға тең болды деп бағалады.
When British forces were mobilized in August 1939, Gubbins was appointed Chief of Staff to the military mission to Poland led by Adrian Carton de Wiart. Gubbins and some of a contingent from MI(R) arrived in Warsaw on 3 September, within hours of the British declaration of war, but after only a few days the mission was forced by the rapidly deteriorating situation to abandon Warsaw. They finally crossed into Roumania in late September. Gubbins and Carton de Wiart were among the first people to report on the effectiveness of the German Panzer tactics. In October 1939, following his return to Britain, Gubbins was sent to Paris as the head of a military mission to the Czech and Polish forces under French command. He was summoned from France in March 1940 to raise the Independent Companies, forerunners of the British Commandos, which he later commanded in several actions in Nordland during the Norwegian campaign (9 April – 10 June 1940). Although he was criticized in some quarters for having asked too much of untried troops, he proved to be a bold and resourceful commander. During the operations around Bodø, he assumed command of 24th (Guards) Brigade, and was ruthless in dismissing a Guards battalion commander whose nerve had apparently failed. Gubbins was awarded the Distinguished Service Order for his service in the campaign. Although he was recommended for command of a division by Lieutenant General Claude Auchinleck, the commander of all troops in the Norwegian campaign, on his return to Britain he nevertheless rejoined MI(R) and was directed by General Headquarters Home Forces to form the secret Auxiliary Units, a commando force based around the Home Guard together with regular army sabotage teams, to operate on the flanks and to the rear of German lines if Britain were ever invaded. In November 1940 Gubbins became acting Brigadier and, at the request of Hugh Dalton, the Minister of Economic Warfare, was seconded to the Special Operations Executive (SOE), which had recently been established to "coordinate all action by way of sabotage and subversion against the enemy overseas". Besides maintaining his existing connections with the Poles and Czechs, Gubbins was given three tasks: to set up training facilities; to devise operating procedures acceptable to the Admiralty and Air Ministry; and to establish close working relations with the Joint Planning Staff. Despite many frustrations and disappointments, mainly due to shortage of aircraft, he persevered with training organizers and dispatching them into the field. The first liaison flight to Poland took place in February 1941, and during 1942 and 1943 European resistance movements aided by SOE scored notable successes, including a raid on a heavy water production plant in Norway. Gubbins was also responsible for establishing the so called Shetland Bus, a regular link between the Shetland Islands and Norway, which, by the spring of 1942, had infiltrated almost 100 saboteurs and 150 tons of explosive into the country. In September 1943 GHQ Middle East, the Foreign Office, and the Joint Intelligence Committee sought to remove SOE's autonomy. Despite having the firm support of Dalton's successor, Lord Selborne, the resulting modus vivendi placed SOE's field operations under the direction of theatre commanders. Sir Charles Hambro, the executive head of SOE, resigned in protest. Gubbins was appointed as his replacement. SOE's position nevertheless remained precarious, and in January 1944 there was a further attempt to dismantle SOE, following the revelation that SOE's operations in the Netherlands had been penetrated by Nazi intelligence. As head of SOE, Gubbins co ordinated the activities of resistance movements worldwide. Gubbins' role involved consultation at the highest level with the Foreign Office, the Chiefs of Staff, representatives of the resistance organizations, governments in exile, and other Allied agencies including particularly the US Office of Strategic Services (OSS). It turned out that the organized resistance was more effective than Whitehall had expected; in northwest Europe, where SOE's activities were under Gubbins's personal control, General Dwight D. Eisenhower later estimated that the contribution of the French Resistance alone had been worth six divisions.
Кейінгі өмірі
1946 жылы SOE таратылған кезде Соғыс министрлігі Губбинге лайықты қызмет ұсына алмады, ал ол әскерден зейнетке шыққан соң кілем және тоқыма фабрикасының бас директоры болды. Ол көмектесіп азат еткен көптеген елдердегі адамдармен байланысын үзбеді және Нидерландының принці Бернхард оны Билдерберг тобына шақырды. Ол сонымен қатар өзі бірге құрған Арнайы күштер клубының жақтаушысы болды.
When SOE was shut down in 1946 the War Office could offer Gubbins no suitable position, and when he retired from the army he became the managing director of a carpet and textile manufacturer. He remained in touch with people in many of the countries he had helped to liberate, and was invited by Prince Bernhard of the Netherlands to join the Bilderberg group. He was also a supporter of the Special Forces Club, which he had co founded.
Жеке өмір
Губбинс алғаш рет 1919 жылдың 22 қазанында Нора Крейнаға (т. 1894 ж.) үйленді. Олардың екі ұлы болды, үлкені Майкл, Арнайы операциялар басқармасында (СОЭ) қызмет етіп, 1944 жылы Анцио шайқасында қаза тапты. 1944 жылы олар ажырасып, 1950 жылдың 25 қыркүйегінде Норвегияда туған Анна Элис Традинге (қыздығында Йенсен, т. 1914 ж., ө. 2007 ж.) үйленді. Оның сіңлісінің қызы – журналист және жазушы Уна Мэри Паркер.
Gubbins's first marriage was to Norah Creina (b. 1894) on 22 October 1919. The couple had two sons, the elder, Michael, served in the SOE and was killed at Anzio in 1944. The couple were divorced in 1944 and on 25 September 1950 he married the Norwegian born Anna Elise Tradin, née Jensen (b. 1914, d. 2007). His niece was the journalist and writer Una Mary Parker.
Өлім
Габбинс аңшы және балықшы болған, өмірінің соңғы жылдарын Хебрид аралдарындағы Харрис аралында өткізген. 1976 жылы ол Батыс аралдар аймағының лейтенант орынбасары болып тағайындалды. Габбинс 1976 жылдың 11 ақпанында Хебрид аралдарындағы Сторноуэйде қайтыс болды.
A shooter and fisherman, Gubbins spent his last years at his home in the Hebrides, on the Isle of Harris. He was appointed Deputy Lieutenant of the islands area of the Western Isles in 1976. Gubbins died at Stornoway in the Hebrides on 11 February 1976.