Локхид Вентура: Тарихы мен қолданылуы

Кіріспе

Бомбалаушы ұшақтар отбасысы

Lockheed Ventura – Екінші дүниежүзілік соғыстың екі қозғалтқышты орта бомбардировщик және патрульдік бомбардировщик. "Вентура" алғаш рет 1942 жылдың соңында RAF құрамында Еуропада бомбалаушы ретінде ұрысқа қатысты. АҚШ Әскери-теңіз күштері (US Navy) тарапынан PV 1 деп белгіленген, ол 1943 жылы Тынық мұхитында соғысқа түсті. Бомбалаушыны АҚШ Әскери-әуе күштері (USAAF) де пайдаланды, оны Lockheed B 34 (Lexington) және B 37 оқу ұшағы ретінде тағайындады. Британ Достастығының күштері де оны кемеге қарсы және суасты қайықтарына қарсы іздеу-шабуыл міндеттерімен қоса, әртүрлі мақсатта қолданды. Ventura, Корольдік әуе күштерінде қолданылып келген Lockheed Hudson бомбалаушыларын алмастыру мақсатында Lockheed Model 18 Lodestar көліктік ұшағынан жасалған. Олар оккупацияланған Еуропаға күндізгі шабуылдарда қолданылды, бірақ кемшіліктері болғандықтан бомбалаушы қызметінен алынып, Coastal Command-тың кейбір бөлімдерінде патрульдеуге жұмсалды. АҚШ-тың құрлықтағы бомбалаушыларға монополиясы алынғаннан кейін, АҚШ Әскери-теңіз күштері қайта қарастырылған үлгіге тапсырыс берді, ол PV 2 Harpoon деген атпен суасты қайықтарына қарсы күреске кірісті.

Локхид Вентура/Б-34 Лексингтон

Соғыс басталғанда, Lockheed компаниясы RAF үшін Hudson барлау ұшағы мен Bristol Blenheim бомбалаушы ұшағының орнына Lodestar ұшағын әскери мақсатта қолдануды ұсынды. Бірінші британдық тапсырыс 1940 жылдың ақпанында 25 Model 32 бомбалаушы ұшағына берілді. Одан кейін 300 Model 37 ұшағына Double Wasp қозғалтқыштарымен, содан соң 1940 жылдың соңында тағы 375 ұшаққа тапсырыс берілді. Lockheed компаниясына өндіріс қуаты артық қажет болды, сондықтан Ventura ұшағын жасау үшін жақын орналасқан Vega Aircraft Corporation компаниясымен келісім шарт жасалды. Ventura өзінің алдыңғы ұшағы Lockheed Hudson-ға өте ұқсас болды. Басты айырмашылық конструкциясында емес, Ventura үлкен, ауыр және Hudson ұшағына қарағанда қуаттырақ қозғалтқыштарды пайдаланды. RAF 1940 жылдың ақпанында 188 Ventura ұшағына тапсырыс берді, олар 1942 жылдың ортасынан бастап жеткізіле бастады. Ventura ұшақтары бастапқыда оккупацияланған Еуропаға күндізгі рейдтерде қолданылды, бірақ басқа RAF бомбалаушылары сияқты, олар эскортсыз өте осал болып шықты, ал ұзақ қашықтықтағы миссиялар үшін эскорт ұшақтарын ұсыну қиын болды. Ventura ұшақтары жылдам де Havilland Mosquito ұшақтарымен ауыстырылды. Ventura ұшақтары Mosquito ұшақтары бомбалаушы эскадрильяларында оларды алмастырғанда, жағалау күзетінің міндеттеріне ауыстырылды; 30 ұшағы Корольдік Канада Әуе Күштеріне (RCAF) және бірқатар ұшақтары Оңтүстік Африка Әуе Күштеріне (SAAF) жіберілді. RAF 487 Ventura Mark II ұшағына тапсырыс берді, бірақ олардың көп бөлігі USAAF-қа берілді, ол өз кезегінде 200 Ventura Mark IIA ұшағына B 34 Lexington атауымен тапсырыс берді, кейіннен RB 34 деп аталды.

Локхид B-37

1941 жылдың тамызында Ленд-Лизинг Актының қаражатымен Вентура ұшақтарына үлкен тапсырыстар берілді. Тапсырыстардың ішінде Вентураның 550 қаруланған барлау нұсқасы болды. Бұл ұшақ бастапқыда O-56 белгісімен жасалмақ болған. Вентура мен O-56 арасындағы басты айырмашылық қозғалтқыштарда еді: Вентураның 2000 а.к. (1491 кВт) Pratt & Whitney R-2800 радиалды қозғалтқыштарынан өзгеше, O-56 1700 а.к. (1270 кВт) Wright R-2600-13 радиалды қозғалтқыштарын пайдаланды. Бірінші O-56 аяқталуға дейін АҚШ Әскери Әуе Күштері "O" санатын, "бақылау" (барлау) ұшақтарын белгілеу үшін қолдануды тоқтатты. O-56 RB-34B деп қайта аталды (R – "шектелген" дегенді білдіреді, яғни оны жауынгерлік операцияларда қолдануға болмайды). Біріншісі ұшпастан бұрын, жоба тағы да B-37 деп қайта аталды, кейін R-2600 қозғалтқышының күші жоғарылатылып, RB-37 деп те аталды. Әскери Әуе Күштері 550 данаға тапсырыс бергенімен, 18 Вентура қабылданғаннан кейін USAAF сатып алуын тоқтатты, себебі Әскери Әуе Күштері Вентураны АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эксклюзивті пайдалануына келісті.

PV-1 Вентура

Локхидтің Vega Aircraft Company бөлімшесі (соның арқасында "V" әскери-теңіз құрастырушының кейінірек "O" Локхидке ауыстырылған) құрған PV 1 Ventura, АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған Ventura нұсқасы болды (төмендегі Venturas in U.S. Navy service бөлімін қараңыз). PV 1 мен B 34 арасындағы негізгі айырмашылық – PV 1-ге арнайы жабдықтарды қосу, оны патрульдік бомбалау міндетіне бейімдеу болды. PV 1-дің максималды отын сыйымдылығы 1345 галлондан (5081 л) 1607 галлондай (6082 л) дейін арттырылды, бұл оның ұшу қашықтығын ұлғайту үшін жасалды; сондай-ақ, осы себепті алдыңғы қорғаныс қару-жарағы да азайтылды. Ең маңызды жаңалық – ASD 1 іздеу радарын орнату болды. Алғашқы шығарылған PV 1 ұшақтарында мұрын бөлігінің үстіндегі радиолокациялық қорғаныстың артында бомбалау станциясы, төрт бүйірлік терезелер және мұрынның астында жатқан бомба нысана алу панелі сақталған. Кейінірек шығарылған PV 1 ұшақтарында бұл бомбалаушы позициясы алынып тасталып, мұрынның астына үш 0,50 дюймдік (12,7 мм) пулемет орнатылды. Бұл ұшақтар қанаттарының астында орналасқан ұшқыштарда сегіз 5 дюймдік (127 мм) HVAR зымыранын тасымалдай алатын. PV 1 1942 жылдың желтоқсан айында жеткізілімге түсіріліп, 1943 жылдың ақпан айында қолданысқа берілді. Бірінші ұрысқа қатысқан эскадрилья – VP 135 – 1943 жылдың сәуірінде Алеут аралдарында дислокацияланды. Осы театрда оларды тағы үш эскадрилья басқарды. Алеут аралдарынан олар Курил аралдарындағы Парамуширо және Шимушудағы жапондық базаларға шабуылдар жасады. Көбінесе PV 1 ұшақтары радармен жабдықталғандықтан B 24 бомбалаушылар тобын жетектеді. 1943 жылдың соңында бірнеше PV 1 ұшақтары Соломон аралдарына түнгі истребитель ретінде, VMF(N) 531 теңіз корпусының истребитель эскадрильясына жіберілді.

PV-2 Арпуны

PV 2 Harpoon – Ventura ұшағының негізгі жаңартылған нұсқасы болып табылады, онда қанаттың ауданы 551 фут² (51.2 м²) көлемінен 686 фут² (63.7 м²) көлеміне дейін ұлғайтылды, бұл жүк көтергіш қабілетін арттырды. Алғашқы ұшырылымы 1943 жылдың 3 желтоқсанында өтті. Жаңартуға себеп – PV 1 ұшағындағы кемшіліктер болды, ол толық отынмен ұшу кезінде қиындықтарға тап болды. PV 2-де қару-жарақ бес алдыңғы бағытта атуға арналған пулеметпен стандартталды. Көптеген алғашқы PV 1 ұшақтарында бомба тастаушының орны болды, ол PV 2-де алынып тасталды. Басқа да маңызды жаңаруларға бомбалық жүктеменің 30%-ға, яғни 4000 фунтқа (1800 кг) дейін ұлғайтылуы және қанаттардың астына сегіз 5 дюймдік (127 мм) HVAR ракеталарын орнату мүмкіндігі кірді. PV 2 ұшақтарының қашықтығы мен ұшу қабілеті жақсаруы күтілгенімен, бірдей қозғалтқыштар қолданылғандықтан және салмақтың артуына байланысты, күтілетін жылдамдық көрсеткіштері PV 1-ге қарағанда төмен болады деп болжанды. Әскери-теңіз күштері 500 данаға тапсырыс беріп, оларды «Harpoon» деп атады. Алғашқы сынақтар қанаттардың қауіпті түрде бүгіліп кетуге бейім екенін көрсетті. Бұл мәселені қанаттың ұзындығын 6 футқа (1.8 м) қысқарту арқылы (қанатты біркелкі икемді ету үшін) шеше алмағандықтан, қанатты толық қайта жобалау қажет болды. Бұл кедергі PV 2 ұшағының пайдалануға енгізілуін кешіктірді. Бұрын жеткізілген PV 2 ұшақтары PV 2C белгісімен оқу мақсатында пайдаланылды. 1944 жылдың соңына дейін бар болғаны 69 PV 2 жеткізілді. Жаңарту толыққаннан кейін олар қайтадан жеткізілімге түсті. Алғашқы жеткізілген ұшақ – PV 2D, ол сегіз алдыңғы бағытта атуға арналған пулеметтермен жабдықталған және жердегі нысандарға шабуыл жасауда қолданылды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін барлық тапсырыс жойылды. Қанат мәселесі шешілгеннен кейін PV 2 сенімді және ақырында танымал болып шықты. Ол алғаш рет VP 139 эскадрильясымен Алеут аралдарында қолданылды, бұл эскадрилья бұрын PV 1 ұшағын пайдаланған. Соғыс аяқталғаннан кейін ол бірнеше елде қолданылды, бірақ АҚШ жаңа PV 2 ұшақтарын тапсырыс беруді тоқтатты және олардың барлығы қызметтен шығарылды.

Азаматтық қайта құрулар

Канада мен Оңтүстік Африкадан келген бұрынғы әскери PV 1 Ventura ұшақтары 1950 және 1960 жылдары Техас штатының Сан-Антонио қаласындағы Howard Aero компаниясымен жоғары жылдамдықты бизнес-саяхаттарға арналған ұшақтарға түрлендірілді. Ең алғашқы түрлендірілгендер, "Super Venturas" деп аталды, 122 см-ге ұзартылған фюзеляжға, қосымша жанармай бактарына, үлкен панорамалық терезелерге, сәнді интерьерге және қару-жарақ бөлімдері багаж бөлімдеріне айналдырылды. Ландынгі шегі PV 2 моделінен ауыр жүк көтеретін нұсқасына ауыстырылды. 1960 жылдары он сегізі аяқталған кейінгі түрлендірілгендер "Howard 350" деп аталды. Кем дегенде он тоғыз PV 1 ұшағы қосымша модификацияланды, оның ішінде кабинаны қысыммен толтыру "Howard 500" белгісімен жүзеге асырылды. Howard компаниясы жасаған соңғы PV 1 модификациясы – ұзартылған қанаттары, сүйір мұрны және аэродинамикалық қозғалтқыш қаптамалары бар "Eldorado 700" болды. 1954 жылдың 17 желтоқсанында азаматтық нұсқасы апатқа ұшырап, төрт адам қаза тапты, олардың ішінде Миллер сыра компаниясының президенті және негізін қалаушы Фредерик Миллердің немересі Фред Миллер болды. Компания ұшағы Манитоба штатының Виннипег қаласына бағыт алған, бірақ екі қозғалтқышы да істен шығып, Висконсин штатының Милуоки қаласындағы Митчелл әуежайынан ұшып шыққаннан кейін көп ұзамай апатқа ұшырады. Сонымен қатар, оның үлкен ұлы, 20 жасар Фред-младший, және екі ұшқыш – Жозеф пен Пол Лэрд қаза тапты. 1958 жылдан бастап Oakland Airmotive (кейін Bay Aviation Services, Калифорния штатының Окленд қаласында орналасқан) PV 2 бизнес-саяхаттарға арналған ұшақтың "Centaurus" деп аталатын түрлендірілген нұсқасын ұсынды. Түрлендіру құны ұшақ корпусын қоспағанда 155 000 долларға бағаланды.

Португалияның Әуе күштері

Португалия әуе күштері 1953 жылдан бастап 42 Lockheed PV 2C Harpoon ұшағын алды, олар Curtiss SB2C 5 Helldiver-ді суастына қарсы күрес ұшағы ретінде ығыстырды. "Harpoon" ұшақтары Монтихо әуе базасындағы 61 және 62 эскадрильяларды жабдықтады. 1960 жылы "Harpoon" ұшақтары теңіздік патрульдеу және суастына қарсы күрес ұшақтары ретінде Lockheed P2V 5 Neptune ұшақтарымен алмастырылды. Қалған "Harpoon" ұшақтары Ангола мен Мозамбикке жіберілді, онда олар Луанда әуе базасынан 91 эскадрильясын және Бейра әуе базасынан 101 эскадрильясын құрды. "Harpoon" ұшақтары Португалияның теңізасты соғысында (1961–1974) Ангола және Мозамбик театрларындағы операцияларда қолданылды. Олар негізінен жеңіл бомбалаушы және жердегі нысандарға шабуыл жасайтын ұшақтар ретінде, сондай-ақ кейде барлау, көлік және теңіздік патрульдеу тапсырмаларын орындады. Португалияның соңғы "Harpoon" ұшақтары 1975 жылы қызметтен шығарылды. Museu do Ar (Португалия әуе мұражайы) Еуропадағы жалғыз сақталған Lockheed PV 2C Harpoon деп саналады.

Корольдік әуе күштері

Бірінші Ventura Mark I ұшақтары 1941 жылдың қыркүйегінде Корольдік әуе күштері (RAF) қабылдады, ал ұшақтар 1942 жылдың сәуірінен бастап Ұлыбританияға жеткізіле бастады. Тамыз айының соңына дейін жеткілікті Ventura ұшақтары No. 21 эскадрилья RAF, No. 487 эскадрилья RNZAF және No. 464 эскадрилья RAAF құрамындағы бөлімдерді жабдықтауға мүмкіндік берді. Ventura ұшағы RAF үшін алғашқы операциялық миссиясын 1942 жылдың 3 қарашасында орындады, сол кезде 21 эскадрильяның үш Ventura ұшағы Нидерландыдағы Хенгело қаласының жанындағы теміржол нысаналарын шабуылдады. 1942 жылдың 6 желтоқсанында 21, 464 (RAAF) және 487 (RNZAF) эскадрильяларынан 47 Ventura ұшағы «Ойстер» операциясына қатысты, бұл Эйндховендегі Philips радио және вакуумдық түтік зауыттарына қарсы жасалған ірі күндізгі 2-ші топтың шабуылы болды. Рейдке 36 Boston және 10 de Havilland Mosquito ұшақтары да қатысты. Олар өртке қабілетті бомбаларды тасымалдап, ұшақтардың үшінші толқынында орналастырылды және ең көп шығынға ұшырады. 47 Ventura ұшағының 9-ы атып түсірілді, ал көптеген басқалары зениттік оқтардан немесе құстарға соқтығысудан зақымдалды. Сонымен қатар, төрт Boston және бір Mosquito ұшағы жоғалды. Алты айдан кейін, 1943 жылдың 3 мамырында 487 эскадрильясының Ventura ұшақтары Амстердамдағы электр стансасына шабуыл жасаған «Рамрод-16» операциясына жіберілді. Эскадрильяға бұл нысананың голландтардың рухы үшін қаншалықты маңызды екені және қарсылыққа қарамастан шабуыл жалғастырылуы керек екені айтылды. Қорғаушы истребительдермен кездесуде елеулі қиындықтар туындады, нәтижесінде жағалаудан өткен барлық 10 Ventura неміс истребительдеріне ұшырады. Эскадрилья басшысы Леонард Трент (кейін «Ұлы қашушылардың» соңғысы) осы рейдте көрсеткен басшылығы үшін Виктория кресімен марапатталды. Ventura ұшағы RAF экипаждары арасында ешқашан аса танымал болған жоқ. Ол бұрынғы Hudson ұшағынан жылдамырақ және екі есе көп бомба тасымалдаса да, бомбалаушы ретінде қанағаттандырмайтын болып шықты. 1943 жылдың жазында Ventura ұшақтары de Havilland Mosquito ұшақтарымен ауыстырылды. 21 эскадрилья Ventura ұшағындағы соңғы шабуылды 1943 жылдың 9 қыркүйегінде жасады. Кейбір Ventura ұшақтары Coastal Command қолданысы үшін Ventura G. R. I. ретінде қайта жабдықталды, ал 387 PV 1 ұшағы RAF-та Ventura G. R. V ретінде Жерорта теңізінде және Coastal Command қолданысында пайдаланылды. Кейбір RAF ұшақтары Ventura C. V көліктік ұшақтарына айналдырылды. Ventura ұшақтары RCAF, RNZAF және SAAF сияқты басқа да әуе күштерінде де қолданылды.

The first Ventura Mark Is were accepted by the Royal Air Force (RAF) in September 1941, with aircraft being delivered to Britain from April 1942. By the end of August, enough Venturas had arrived to equip No. 21 Squadron RAF, No. 487 Squadron RNZAF and No. 464 Squadron RAAF. The Ventura flew its first operational mission for the RAF on 3 November 1942, when three Venturas of 21 Squadron attacked railway targets near Hengelo in the Netherlands. On 6 December 1942, 47 Venturas from 21, 464 (RAAF) and 487 (RNZAF) squadrons participated in Operation Oyster, the large daylight 2 Group raid against the Philips radio and vacuum tube factories at Eindhoven. Also committed to the raid were 36 Bostons and 10 de Havilland Mosquitos. Carrying incendiaries, they were placed in the third wave of aircraft, and suffered the highest rate of loss. Nine of the 47 Venturas were shot down and many others were damaged by flak or bird strikes. The force also lost four Bostons and one Mosquito. Six months later, on 3 May 1943, Venturas of 487 Squadron RNZAF were sent on Operation Ramrod 16, an attack on a power station in Amsterdam. The squadron was told that the target was of such importance to Dutch morale, that the attack was to be continued regardless of opposition. Significant problems developed with rendezvousing with the escorting fighters, with the result that all 10 Venturas that crossed the coast were lost to German fighters. Squadron Leader Leonard Trent (later the last of the Great Escapers) won the Victoria Cross for his leadership in this raid. The Ventura was never very popular among RAF crews. Although it was faster and carried more than twice the bomb load of its predecessor, the Hudson, it proved unsatisfactory as a bomber. By the summer of 1943, the Ventura had been replaced by the de Havilland Mosquito. The last Ventura raid was flown by 21 Squadron on 9 September 1943. Some Venturas were modified to be used by Coastal Command as the Ventura G. R. I. and 387 PV 1s were used by the RAF as the Ventura G. R. V in the Mediterranean and by Coastal Command. Some RAF aircraft were modified into Ventura C. V transport aircraft. A small number of Venturas were also used in other air forces, including the RCAF, RNZAF and SAAF.

Австралияның Корольдік Әуе күштері

Ұлыбританияда No. 464 эскадрильясы (Достастық елдерінен құралған экипаж) 1942 жылдың қыркүйегінде RAF Feltwell әуе базасында құрылды. Олар Бомбалау әскерінің 2-тобының құрамында Вентура ұшақтарымен ұшқысы келді, ал 1943 жылдың қыркүйегінде де Хавиланд Москитоға ауысты. Жерорта теңізінде No. 459 эскадрильясы 1943 жылдың желтоқсанынан 1944 жылдың шілдесіне дейін Ventura V ұшақтарымен жабдықталды, негізінен суасты қайықтарға және кемелерге қарсы патрульдеуге қатысты. Австралияда 55 PV 1 ұшағы Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағында пайдалану үшін RAAF-қа жеткізілді. No. 13 эскадрильясы Австралиядағы Ventura ұшақтарымен жабдықталған жалғыз операциялық эскадрилья болды. Олар негізінен солтүстік-шығыс Квинсленд және Солтүстік территорияда, содан кейін 1945 жылғы Борнео науқанында қызмет етті. Соғыстан кейін эскадрилья ұшақтарын босатылған соғыс тұтқындарын тасымалдауға пайдаланды.

Канаданың Корольдік әуе күштері

Барлығы 157 Ventura G. R. Mk. V ұшағы 1942 жылдың 16 маусымынан 1947 жылдың 18 сәуіріне дейін Шығыс және Батыс әуе командалықтарында ішкі қорғаныс және жағалау күзету міндеттерінде пайдаланылды. Оларды 8, 113, 115, 145 және 149 эскадрильялар ұшырды. Сонымен қатар, 21 Ventura Mk. I және 108 Ventura Mk. II ұшақтары Онтарио штатындағы Трентон қаласындағы 1-ші Орталық Ұшу мектебінде және Нью-Брансуик провинциясындағы RCAF Пеннфилд Ридж әскери базасында (RAF No. 34 Оперативтік оқу бөлімі) Ұлыбритания-Канада Авиациялық Оқу Бағдарламасы (BCATP) аясында қолданылды. Осы кезеңде барлығы 21 Mk. I, 108 Mk. II және 157 G. R. Mk. V ұшақтары қызметте болды, жалпы саны 286 ұшақ құрады.

Оңтүстік Африка әуе күштері

SAAF-қа шамамен 135 PV 1 ұшағы да берілді, олар Ізгі Үміт мүйісі маңындағы кемелерді қорғауға және Жерорта теңізіндегі итальяндық кемелерді бомбалауға қолданылды. 1942 жылдың желтоқсан айында төрт SAAF Ventura ұшағы Оңтүстік-Батыс Африканың Скелет жағалауындағы кеме апатынан аман қалғандарға көмек жіберді. Ventura ұшақтары 1960 жылға дейін Оңтүстік Африка Әуе күштерінде қызмет етті.

Кеңес Әуе күштері

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бірнеше PV-1 ұшағы Курил аралдарындағы жапондық нысаналарға шабуыл жасағаннан кейін Кеңес Одағы аумағына мәжбүрлі қонды және жартылай тоқтатылды. Олардың кейбіреулері жөнделіп, Кеңес Әуе күштерінің құрамына қосылды, онда бұл тип B-34 деп аталды. 1944 жылдың желтоқсанына қарай Камчаткадағы әуежайларда сегіз ұшақ болды: төртеуі толыққанды ұшуға дайын, үшеуі жөндеуде болды, ал біреуі жарамсыз деп танылды. 1945 жылға қарай жеті PV-1 (олардың бесеуі ұшуға дайын) Кеңес Одағы тарапынан пайдаланылды, ал бір ұшақ Лтц М. А. Ереминнің жеке байланыс ұшағы болды. Ұшақтар 1945 жылдың тамызындағы кеңес-жапондық кампанияда қолданылды. Соғыс аяқталғаннан кейін тек бір ғана ұшақ қызметте қалды.

Жаңа Зеландияның Корольдік әуе күштері

1942 жылдың тамызынан бастап 487 эскадрилья RNZAF (Еуропада RAF құрамында жұмыс істеді) осы типпен жабдықталды, бірақ жоғалтулар (соның ішінде 1943 жылдың 3 мамырында Амстердамға шабуыл жасаған барлық 11 ұшақтың жоғалуы) оларды маусым айында де Хавилланд Москитомен ауыстыруға әкелді. Жаңа Зеландияның Тынық мұхиттағы әскери-әуе күштері 1943 жылдың маусым айынан бастап 139 "Вентура" және кейбір "Харпун" ұшақтарын теңіздегі барлаушы-бомбалаушы және орташа бомбалаушы рөлінде "Локхид Хадсон" ұшақтарын алмастыру үшін алды. Бастапқыда "Вентуралар" RNZAF-та танымал болмады, себебі бір қозғалтқышта жұмыс істемейтіні туралы қауесеттер, 487 эскадрильяның эскадрилья басшысы Леонард Трент VC-нің тағдыры (жоғарыда), сондай-ақ АҚШ-тың Жаңа Зеландияға уәде етілген B-24 "Либераторларды" жеткізе алмауы себеп болды. Осыған қарамастан, RNZAF "Вентуралары" кез-келген елдің ең көп пайдаланылған ұшақтарының біріне айналды, Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аралдарында VJ күніне дейін қарқынды шайқастарға қатысты. АҚШ-тан маусым айында теңіз арқылы келген алғашқы 19 RB-34 ұшағының көптеген жабдықтары жоқ немесе зақымдалған еді. Алты ұшуға жарамды машинаны асығыс түрде құрастырып, Фиджидегі 3 эскадрильямен бірге шайқасқа жіберді. 26 маусымда алғашқы PV-1 ұшақтары Вэнуапайға жеткізілді және 1 эскадрилья RNZAF 1 тамызға дейін 18 ұшаққа көтерілді, содан кейін қазан айының соңында Гуадалканалдағы Хендерсон алаңындағы әрекетте аралас 3 эскадрильяны алмастырды. Осы кезде 2 эскадрилья RNZAF Огакияда және 9 эскадрилья RNZAF да осы типтегі ұшақтарды пайдаланды. Келесі жылы 4 эскадрилья RNZAF және 8 эскадрилья RNZAF да "Вентураларды" алды. Кейбір эскадрильялар гарнизондық міндеттерде қалды, ал басқалары одақтастардың Эмирау, Грин-Айленд және Жаңа Британияға қарай жылжуына ілесіп кетті. RNZAF "Вентураларына" реттік патрульдер, кемелерге қарсы шабуылдар, мина қою, бомбалау және шабуылдау миссиялары, әуедегі-теңіздегі құтқару патрульдері және фотобарлау миссиялары тапсырылды. RNZAF машиналары жиі жапондық истребительдермен қақтығысты, әсіресе 1943 жылдың Рождество қарсаңындағы әуедегі-теңіздегі құтқару патрулі кезінде. NZ4509 Сент-Джордж каналында тоғыз жапондық бір қозғалтқышты истребительдің шабуылына ұшырады. Ол үш ұшақты атып түсірді, кейін расталды, және тағы екеуін мүмкін деп мәлімдеді, бірақ шайқас кезінде ауыр зақым шекті. Ұшқыш, ұшу офицері Д. Эйсон және навигатор, офицер В. Уильямс DFC орденімен марапатталды. Арқадағы турельдің атысшысы, сержант Г. Ханна DFM орденімен марапатталды. 1944 жылдың соңында "Вентуралар" майдандық әрекеттен алына бастады, өйткені RNZAF барлаушы-бомбалаушы тұжырымынан бас тартты, PV-2 "Харпунға" жасалған тапсырыстар бірнеше ұшақ жеткізілгеннен кейін тоқтатылды. VJ күні Жакино шығанағындағы 3 эскадрильяда тек 30 PV-1 ұшағы майдан шебінде қалды. De Havilland Mosquitos-пен жоспарланған қайта жабдықтау жаушылық тоқтағаннан кейін ғана жүзеге асты. "Вентураның" соңғы бөлімі 2 эскадрилья болды, ол 1948 жылға дейін метеорологиялық міндеттерде PV-1 және PV-2 ұшақтарын пайдалануды жалғастырды. РНЗАФ RB-34 (NZ4600) қалпына келтірілді және Оклендтегі Көлік және технология мұражайына тиесілі.

From August 1942, 487 Squadron RNZAF, (operating in Europe as part of the RAF), was equipped with the type, although losses (including on 3 May 1943 the loss of all 11 aircraft attacking Amsterdam), led to their replacement with the de Havilland Mosquito in June. The Royal New Zealand Air Force in the Pacific received 139 Venturas and some Harpoons from June 1943 to replace Lockheed Hudsons in the maritime patrol bomber and medium bomber roles. Initially Venturas were unpopular with the RNZAF due to rumoured poor performance on one engine, the fate of Squadron Leader Leonard Trent VC of 487 Squadron (above) as well as the failure of the U. S. to provide New Zealand with promised B 24 Liberators. Despite that the RNZAF Venturas came to be among the most widely used of any nation's, seeing substantial action until VJ Day over South West Pacific islands. The first 19 RB 34s that arrived by sea from the U. S. in June had much equipment either missing or damaged. Six airworthy machines were hurriedly produced by cannibalization and sent into action with No. 3 Squadron RNZAF in Fiji. On 26 June the first PV 1s were flown to Whenuapai and No. 1 Squadron RNZAF was able to convert to 18 of these by 1 August, then replacing the mixed 3 Squadron in action at Henderson Field, Guadalcanal in late October. By this time No. 2 Squadron RNZAF at Ohakea and No. 9 Squadron RNZAF were also using the type. The following year No. 4 Squadron RNZAF and No. 8 Squadron RNZAF also received Venturas. Some squadrons were retained on garrison duty while others followed the allied advance to Emirau and Green Island and to New Britain. RNZAF Venturas were tasked with routine patrols, anti shipping strikes, minelaying, bombing and strafing missions, air sea rescue patrols, and photographic reconnaissance missions. RNZAF machines often clashed with Japanese fighters, notably during an air sea rescue patrol on Christmas Eve 1943. NZ4509 was attacked by nine Japanese single engined fighters over St. George's Channel. It shot down three, later confirmed, and claimed two others as probables, although it suffered heavy damage in the action. The pilot, Flying Officer D. Ayson and navigator, Warrant Officer W. Williams, were awarded the DFC. The dorsal turret gunner Flight Sergeant G. Hannah was awarded the DFM. By late 1944 the Ventura began to be phased out of front line action as the RNZAF backed away from the Patrol Bomber concept, orders for PV 2 Harpoons were canceled after a handful of aircraft had been delivered. At VJ Day only 30 PV 1 aircraft remained on the front line with No. 3 Squadron at Jacquinot Bay. Planned re equipment with de Havilland Mosquitos did not take place until after the cessation of hostilities. The last Ventura unit was No. 2 Squadron, which continued to operate PV 1 and PV 2 aircraft on meteorological duty until 1948. A restored RNZAF RB 34 (NZ4600) is owned by the Museum of Transport and Technology in Auckland.

АҚШ әскери-әуе күштері

RAF тапсырыс берген 264 Ventura Mark II ұшағы АҚШ Әуе күштеріне жіберілді. Олардың кейбіреулері B-34 Lexington таңбасымен суастына қарсы патрульдік бомбалаушы ретінде пайдаланылса, көпшілігі түрлі штат ішіндегі бөлімшелерде оқу мақсатында қолданылды. Оның 27-сі АҚШ Теңіз күштері тарапынан да суастына қарсы патрульдеуге жұмсалды; олар PV-1 Ventura және PV-2 Harpoon деп аталды.

АҚШ Әскери-теңіз флоты

1942 жылдың басында АҚШ-тағы суасты кемелеріне қарсы күрес жөніндегі басты жауапкершілікті Армия Әуе күштері мойнына алды. Бұл Әскери-теңіз күштерін ашуландырды, себебі олар осы майданды өздерінің міндеті деп есептеді. Осындай міндетті орындау үшін Әскери-теңіз күштері ұзақ қашықтықтағы, құрлықта орналасқан, патрульдік және барлау ұшақтарын іздестірді, олардың бомба тасымалдау қабілеті жоғары болуы керек еді. Армия Әуе күштері әрдайым осы мақсатқа қарсы тұрды, өйткені құрлықтағы бомбалау монополиясын қорғауға тырысты. Бұл Әскери-теңіз күштерін осы рөлдер үшін ұзақ қашықтықтағы гидроұшақтарды пайдалануға мәжбүр етті. Армия Әуе күштеріне қатысты, Боинг В-29 «Суперфортресс» өндірісі үшін Вашингтон штатындағы Рентон қаласындағы Әскери-теңіз күштерінің зауыты қажет болғанша, Әскери-теңіз күштері жаңа, қабілетті ұшақтарға көше алмады. Рентон зауытын пайдалануға келісім ретінде Армия Әуе күштері Әскери-теңіз күштерінің құрлықтағы бомбалаушыларына қарсы наразылықтарын тоқтатып, Әскери-теңіз күштеріне ұшақтарды беруге міндеттенді. Келісімнің бір тармағында Lockheed компаниясының B-34 және B-37 өндірісі тоқтатылатыны және осы ресурстар теңіздік нұсқасы – PV-1 Ventura құрастыруға бағытталатыны көрсетілген. PV-1 1942 жылдың желтоқсан айынан бастап жеткізіле бастады және 1943 жылдың ақпанында қарулануға түсті. Бірінші болып ұрысқа шыққан эскадрилья – VP-135, 1943 жылдың сәуірінде Алеут аралдарында орналасты. Осы театрде олармен бірге тағы үш эскадрилья жұмыс істеді. Алеут аралдарынан олар Жапонияның Парамуширо аралына соққы берді. PV-1 ұшақтары көбінесе B-24 бомбалаушыларының колонналарын жетектеді, себебі олар радармен жабдықталған еді. 1943 жылдың соңында PV-1 ұшақтары Соломон аралдарына және Гилберт аралдарындағы Таравадағы жаңадан басып алынған әскери базаға жіберілді. Соғыстан кейін АҚШ Әскери-теңіз күштері көптеген PV-1 ұшақтарын ескірген деп таныды және олар Оклахома штатындағы Клинтон Әскери-теңіз әуе базасына демилитаризациялау және металл тескілеу үшін жіберілді.