Кіріспе

Польшалық НКВД және МБП офицері

Соломон Морел (15 қараша 1919 – 14 ақпан 2007) – Польша Халық Республикасының Ішкі істер министрлігінің офицері және 1956 жылға дейін НКВД мен коммунистік билік органдары басқарған концлагерьлердің командирі. Польшаны нацистік Германия басып алғаннан кейін, Морел отбасымен бірге жасырынды, неміс оккупациясы астындағы Польшадағы еврей геттоларының біріне жіберілмеу үшін. Соломон мен оның інісі соғыстың бір бөлігін және Холокостты жергілікті поляк шаруасының қорғауында аман қалды, содан кейін коммунистік партизандық отрядқа қосылды. 1944 жылы Морел Люблин қаласындағы советтік НКВД түрмесінің бастығы болды. 1945 жылдың көп бөлігінде ол Святохловицедегі Zgoda еңбек лагерінің командирі болды. Лагерьде 1500-ден астам тұтқын болды, олардың көпшілігі жоғарғы Силезияда тұратын неміс тілділер немесе поляк саяси тұтқындары еді. Морелдің ісі Польша, Германия, Ұлыбритания және АҚШ ақпарат құралдарында жарияланғаннан кейін, ол Израильге қашып, «Отанына оралу туралы заң» бойынша азаматтық алды. Польша екі рет – 1998 және 2004 жылдары оны экстрадициялауды сұрады, бірақ Израиль бұл өтінішті қабылдамады, айыптауларды негіссіз деп таныды және Морелге қатысты мерзімнің өтуі мен денсаулығының нашарлығына байланысты экстрадициядан бас тартты. Польша билігі Израильді екі стандартты қолдануда айыптады, ал Морелді экстрадициялау мәселесі оның қайтысына дейін даулы болып қала берді. Соломон Морел мен оның інісі Исаак Холокосттан Йозеф Ткачиктың көмегімен аман қалды, ол Морел ағайындыларын құтқарғаны үшін 1983 жылы Яд Вашем институтында «Ұлттардың Адалдары» құрметті атағына ие болды. Израиль ақпарат құралдары мен үкіметі оның өмірі туралы басқаша мәліметтер келтірді. Жоғарғы Силезиядағы поляк тегінен шыққан Герхард Грушка 14 жасында Zgoda лагеріне қамалған және лагерьдегі жүйелі азаптаулар мен зорлық-зомбылық туралы егжей-тегжейлі баяндаған кітап жазды. Кит Лоу былай деп жазады: «1945 жылдың күзінде миллиондаған шаршаған және мұқтаж босқындар Германияға ағыла бастағанда, олар өздерімен бірге «тозақ лагерлері», «өлім лагерлері» және «жою лагерлері» деп аталатын орындар туралы қорқынышты әңгімелер әкелді». Zgoda лагері осы лагерьлердің ең танымалдарының бірі болды және Лоу оны егжей-тегжейлі талқылады. Лоу Zgoda және басқа лагерьлерден аман қалғандардың әңгімелері Батыс Германия қоғамына үлкен әсер еткенін және неміс үкіметі мен халық оларды сталиндік қатыгездіктің мысалы ретінде өте қастерлегенін атап өтті.

Яворзно концентрациялық лагерінің командирі

1949 жылдың ақпанынан 1951 жылдың қарашасына дейін Морел Польшадағы сталиндік кезеңдегі саяси тұтқындар лагерінің ("ұлт жаулары" деп белгіленген) Яворзно лагерінің командирі болды. Ол кезде Польшада ол "ерекше садист" ретінде танымал еді. Морел командир болған кезінде тұтқындардың көп бөлігі сталинизмге қарсы шыққандықтары үшін тұтқындалған поляктар болды, олардың ішінде Польшаның үй армиясының әскерлері және 1945 жылдан 1952 жылға дейін белсенді болған "Азаттық және тәуелсіздік" сияқты басқа да поляк астыртын қарсылық ұйымдарының мүшелері бар еді. Тұтқындар көбінесе азаптауға және мәжбүрлеу еңбегіне ұшырады. Морел лагерь жасөспірімдерге арналған саяси тұтқындар лагеріне айналғаннан кейін оны тастап кетті.

Кейінгі мансап

Морел 1956 жылға дейін сталиндік кезеңдегі концентрациялық лагерьлердің коменданты болып жұмыс істеді. Польшалық қазан төңкерісі Польшадағы қатал сталиндік топтың ықпалын әлсіреткен кезде, сталиндік концентрациялық лагерьлер жабылды. 1956 жылдан кейін Морел Силезиядағы түрлі түрмелерде жұмыс істеді және саяси полициядағы полковник шеніне көтерілді, ол MBP деп аталды. 1960 жылдары ол Катовице түрмесінің бастығы болды. Морел еврей болғандықтан және сталиндік кезеңдегі концентрациялық лагерьлердің басшысы болғандықтан, ол 1968 жылғы науқанның айқын нысанасына айналды. Көптеген басқа поляк еврейлерінен өзгеше, және Польша коммунистік үкіметі еврейлерді эмиграцияға мәжбүрлесе де, Морел Польшада қалуды жөн көрді және 49 жасынан бастап зейнеткерлікке шықты. Қудалаудан қорқып, Морел 1992 жылы Израильге эмиграциялады. Кейіннен айыптамаға соғыс қылмыстары, адамзатқа қарсы қылмыстар және коммунистік қылмыстар қосылды. Соңғы айыптама 2004 жылы қосылды және Польша қылмыстық заңында жеке қылмыс болып саналады.