Ауғанстанның Пәкістан елшісі Мулла Абдул Салам Заиф өмірі мен қызметі
Abdul Salam Zaeef
Мулла Абдул Салам Заиф – Ауғанстанның Пәкістан елшісі (2000-2001). Өмірі, тарихы, отбасы және Ауғанстан тарихындағы рөлі туралы ақпарат. Ауғанстан дипломаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2000–2001 жылдары Пәкістандағы Ауғанстан елшісі
2000–2001 Afghan ambassador to Pakistan
Мулла Абдул Салам Зейф (туған жылы 1967) – Ауғанстан дипломаты, АҚШ Ауғанстанға басып кіргенге дейін Пәкістандағы Ауғанстан елшісі қызметін атқарған.
Mullah Abdul Salam Zaeef (/audio=En us Abdul Salam Zaeef from Afghanistan pronunciation (Voice of America). ogg/'/æ//b//d//ʊ//l// //s//ə/'/l//ɑː//m// //z//ɑː/'/iː//f/; born 1967) is an Afghan diplomat who was the Afghan ambassador to Pakistan before the US invasion of Afghanistan.
Ерте өмір
Зәиф 1967 жылы Ауғанстанның оңтүстігіндегі Қандаһар провинциясының Панжваи ауданында, Архандаб және Дори өзендері арасындағы Зангиабад деген шағын ауылда кедей отбасында дүниеге келді. Оның отбасы бірнеше жыл бұрын Забуль провинциясындағы Жалдак ауылындағы жер дауынан туған қақтығыстардың салдарынан осы жерге көшіп келген. Оның әйелінің інісі, Мулла Незам, 16 адамды өлтіргені үшін айыпталып, кейін үкімет күштерімен өлтірілді. Зәифтің анасы ол бір немесе екі жаста болғанда қайтыс болды. Отбасы жақын маңдағы Мушан ауылына, содан кейін Майванд ауданындағы Рангрезанға көшіп барды. Әкесі 1975 жылы қайтыс болды. Зәиф бір жарым жылға шамасы әйелінің қарындасы мен туыстарымен бірге Чаршахада тұрды, кейін Панжваи ауданында, қазір Жари ауданында болды. Содан кейін ол анасының інісімен бірге тұрып, Сангисардағы медреседе білім алды. 1978 жылы ол бір жыл бойы Қандаһар қаласындағы бастауыш мектепке барып оқыды. Сол жылы Ауғанстанда коммунистер билікті басып алды және моджахедтер мен үкімет арасында шайқас басталды. 1979 жылдың қаңтарында, 10 жасында, ол туыстарымен бірге Пакистанға қашып, Белуджистанның Нушки қаласындағы босқындар лагеріне орналасты.
Zaeef was born in 1967 to a poor family in the small village of Zangiabad, between the Arghandab and Dori rivers, in the Panjwayi District of Kandahar Province in southern Afghanistan. His family had moved there a few years earlier, because of fighting over land in their home village of Jaldak in Zabul Province. His uncle, Mullah Nezam, was accused of killing 16 people in the fighting and was later killed by government forces. Zaeef's mother died when he was one or two years old. The family moved to Mushan, another village nearby, and then to Rangrezan in Maywand District. His father died in 1975. Zaeef was taken to live with an aunt and cousins at Charshakha, then in Panjwayi District and now in Zhari District, for a year and a half. He then was taken to live with a maternal uncle and studied at a madrassa at Sangisar, In 1978 he attended primary school in Kandahar city for a year. That year the Communists took power in Afghanistan and fighting broke out between mujahideen and the government. He fled with his relatives and many others to Pakistan in January 1979, when he was 10 years old, ending up in a refugee camp in Nushki, Balochistan.
Коммунистермен күресу
Ол 1983 жылы 15 жасында Ауғанстанға оралып, моджахедтермен соғысты, бірақ бұл туралы туыстарына айтпады. Екі ай бойы Пашмолдағы (қазіргі Жари ауданы) моджахедтер тобымен болғаннан кейін, ол балалық шағы өскен ауылдардан алыс емес Нелгамда талибандармен (исламдық студенттер мен ғалымдар) күресетін топқа қосылды. Бірнеше күннен кейін талибандар Зангиабадқа қашып кеткенге дейін олар он күн бойы Ауғанстан армиясы мен Кеңес әскерінің шабуылына ұшырады. Мұнда моджахидтерге тағы да он күн бойы шабуыл жасалып, жүздеген моджахидтер мен бейбіт тұрғындар қаза тапты. Содан кейін екі апта бойы Пашмолға қарай ұрыстар жүріп, моджахидтер қуып шығарылды. Зейфтің тобы Нелгамнан әрекет етуді жалғастырды, кейде шайқасу үшін Хельманд немесе Урузган провинцияларына дейін жаяу жүріп, сонымен бірге діни білім алды. Талибандармен бір жылға жуық болғаннан кейін, оған ауыр жарақат алған әрілесін емделу үшін Пәкістанға алып кетуге бұйрық берілді, ол жерде ол Кветтада қоныстанған туыстарымен қайта қауышты. Сол жерде ол мектепте тоғыз ай бойы оқыды және діни білімін жалғастырды. Содан кейін 1985 жылы Ауғанстанға қайта оралғанға дейін Пәкістанның Ішкі Құпия Қызметінен зымыран жүйелері бойынша оқытылды. Қандаһарға бара жатқанда, оның тобы шабуылға ұшырады, ол соғыс барысында тоғыз рет шабуылға ұшырады, Зейфтің белінен оқ тиді, содан кейін оны Пәкістанға қайтарды.
He returned to Afghanistan to fight with the mujahideen in 1983, when he was 15, without telling his relatives. After two months with a mujahideen group at Pashmol (now in Zhari District), he joined a group of fighting taliban (Islamic students and scholars) at Nelgham, not far from some of his childhood villages. A few days later, they were attacked by Afghan army and Soviet forces for ten days, before the taliban fled to Zangiabad. There the mujahideen were attacked for another ten days, with hundreds of mujahideen and civilians killed. Then the fighting moved to Pashmol for two weeks, until the mujahideen were driven out. Zaeef's group continued to operate from Nelgham, sometimes travelling by foot as far as Helmand or Uruzgan provinces to fight, and undertaking religious study at the same time. After nearly a year with the taliban, he was ordered to take a badly wounded comrade to Pakistan for treatment, and there he reunited with his relatives, who had settled in Quetta. There he resumed school and religious studies for nine months. Then he received training from Pakistan's Inter Services Intelligence in rocket systems, before re entering Afghanistan in 1985. While on the way to Kandahar, his group was ambushed, one of nine times he was ambushed during the war, and Zaeef was shot in the waist, after which he was taken back to Pakistan.
Талибан
1989 жылы Кеңес Одағы Ауғанстаннан шыққаннан кейін ол ауылда жұмысшы болып және мулла ретінде жұмыс істеді. Қандаһардағы тәртіпсіздіктерге алаңдап, 1991 жылы ол әйелі мен балаларын алып Пәкістанға көшіп кетті. 1992 жылы ол қайта оралып, Қандаһар маңындағы шағын ауылдағы мешіттің имамы болды. 1994 жылы ол жолдар мен қалаларды бақылап отырған тәртіпсіздікке және бассыз моджахеддер басшыларына қарсы шара қолдануды қалаған кеңестік соғыс ардагерлерімен кездесе бастады. Сол жылдың күзінде олар операциялық жетекші болуды әртүрлі адамдарға ұсынды, соның ішінде Сангисарда тұратын Мохаммед Омар да келісті. Сангисардағы Ақ мешітте өткен, кейін Талибан деп танылған ұйымның құрылтай жиналысына 40-тан 50-ге дейін адам қатысты. Олар жергілікті жерде шариғат заңын қолдана бастады және жақын жердегі 1-ші тас жолда бақылау-тексеру бекетін құрды. Олар тез арада қолдау тауып, жақын арада 400 мүшеге жетті. Майванд және Панжуаи аудандары арқылы өтетін тас жолдағы бассыз моджахеддер жол жүрушілерді тонау мен мазалауын тоқтатпағандықтан, оларға шабуыл жасады. Содан кейін олар Қандаһар қаласындағы және Пәкістанмен шекараға дейінгі жолдарды тазартты.
After the Soviet withdrawal from Afghanistan in 1989, he worked as a laborer and as a mullah in a village. Troubled by lawlessness that developed in Kandahar, in 1991 he took his wife and children and moved to Pakistan. In 1992 he returned and became the imam of a mosque in a small village near Kandahar. In 1994 he started to meet with other veterans of the war with the Soviets who wanted to take action against lawlessness and rogue mujahideen commanders who were controlling roads and cities. In the autumn of that year they approached various people to be their operational leader, including Mohammed Omar, who was living at Sangisar, who agreed. Forty to fifty people attended the founding meeting of what became known as the Taliban at the White Mosque at Sangisar. They started to apply sharia in the local area and set up a checkpoint on Highway 1 nearby. They gained support quickly and soon had 400 members. When rogue mujahideen on the highway through Maywand and Panjwayi districts refused to stop extorting and harassing road users, they attacked them. From there they then cleared the roads in Kandahar city and up to the border with Pakistan.
Жарияланымдар
2006 жылдың ортасында Заиф пашту тілінде "Гуантанамоның суреті" атты кітабын шығарды, онда Гуантанамодағы өзіне жасалған зұлматты егжей-тегжейлі сипаттайды. 2008 жылдың қазанында француз журналисі Жан Мишель Карадекпен бірге "Гуантанамо тұтқыны" кітабын өңдеді, EGDV/Documents, 2008. 2010 жылдың қаңтарында Абдул Салам Зейфтің "Талибанмен өмірім" автобиографиясының ағылшын тіліне аудармасы жарық көрді. Кітап талибандарды қоздыратын күшті түсінік ретінде жағымды бағаланды.
In mid 2006 Zaeef released a book in the Pashto language, A Picture of Guantanamo, detailing his mistreatment at Guantanamo. In October 2008, he edited the book "Prisonnier à Guantanamo", EGDV/Documents, 2008, with French journalist Jean Michel Caradec'h. In January 2010, an English translation of Abdul Salam Zaeef's autobiography was published, My Life with the Taliban. The book has been reviewed positively as offering a powerful look into what "drives" the Taliban.