Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адамды негізсіз немесе келісімінсіз, белгілі бір аумақта заңсыз ұстау.
Illegal restraint of a person in a bounded area without justification or consent
Жалған қамауға алу немесе заңсыз қамауға алу – егер бір адам басқа адамның кез келген аумақтағы қозғалысын заңдық өкілеттіксіз, негізсіз немесе ұсталған адамның рұқсатысыз қасақана шектесе, орын алады. Жалған қамауға алу үшін міндетті түрде физикалық күш қолдану қажет емес. Жалған қамауға алу туралы талап жеке тұлғалардың әрекеттеріне немесе мемлекеттік органдардың заңсыз қамауға алуына негізделуі мүмкін. Полиция ұстаса, жалған қамауға алу фактісі habeas corpus бұйрығын алуға негіз болады. Ортақ құқық бойынша, жалған қамауға алу – қылмыс және заңбұзушылық болып табылады.
False imprisonment or unlawful imprisonment occurs when a person intentionally restricts another person's movement within any area without legal authority, justification, or the restrained person's permission. Actual physical restraint is not necessary for false imprisonment to occur. A false imprisonment claim may be made based upon private acts, or upon wrongful governmental detention. For detention by the police, proof of false imprisonment provides a basis to obtain a writ of habeas corpus. Under common law, false imprisonment is both a crime and a tort.
Түрмеге қамау
Жалған тұтқындау жағдайында, адамның күш қолдану, қорқыту, мәжбүрлеу немесе билікті теріс пайдалану сияқты қасақана жасалған заңсыз әрекет салдарынан белгілі бір жерден немесе шектелген аумақтан кетуіне кедерес келтірілген кезде тұтқындау орын алады. Дүкен иесінің артық құқығы полиция қызметкерінің қамауға алу артық құқығымен салыстырғанда тар есімді.
Within the context of false imprisonment, an imprisonment occurs when a person is restrained from moving from a location or bounded area, as a result of a wrongful intentional act, such as the use of force, threat, coercion, or abuse of authority. The shopkeeper's privilege is not as broad as police officer's privilege to arrest.
Негізгі себептері
Бұл артықшылық дүкен иелерінің күдікті ұрылармен қарым-қатынасындағы белгілі бір деңгейде қорғалуының өте қажеттігімен негізделген. Мұндай артықшылық болмаған жағдайда, дүкен иесі күдіктілерді қарсылықсыз кетуге жіберу немесе күдігіне сене отырып әрекет ету және жалған тұтқындау тәуекеліне бару дилеммасымен бетпе-бет келер еді.
This privilege has been justified by the very practical need for some degree of protection for shopkeepers in their dealings with suspected shoplifters. Absent such privilege, a shopkeeper would be faced with the dilemma of either allowing suspects to leave without challenge or acting upon their suspicion and risk making a false arrest.
Колорадо штаты
Enright v. Groves ісінде әйел полиция қызметкеріне жалған тұтқынға алу үшін сотқа шағымданды. Арыз беруші көлігінде болғанда, офицер оған итін тізгішпен байлап ұстамағаны үшін жүзіп келді; одан жүргізуші куәлігін көрсетуді сұрады, ол көрсетпеді де, сол үшін тұтқынға алынды. Ол итін тізгішпен байлап ұстамағаны жөніндегі істі ұтырғанмен, талабын жеңіп алды. Сот офицердің оны ұстауға заңды құқығы болмағанын түсіндірді, себебі ол оны итті тізгішпен байлап ұстамағаны үшін емес, жүргізуші куәлігін көрсетпегені үшін (ол заңмен рұқсат етілген) ұстаған.
In Enright v. Groves, a woman sued a police officer for false imprisonment after being arrested for not producing her driver's license. The plaintiff was in her car when she was approached by the officer for not leashing her dog; she was arrested after being asked to produce her driver's license and failing to do so. She won her claim, despite having lost the case of not leashing her dog. The court reasoned that the officer did not have proper legal authority in arresting her, because he arrested her for not producing her driver's license (which itself was legal) as opposed to the dog leash violation.
Индиана штаты
Индиана штатының Кларк округінің аймақтық сотындағы сот ісінде Дестини Хоффман 154 күнге қамауға алынды, осы кезеңде "осындай шараның заңдылығын анықтау үшін бірде-бір сот отырысы өткізілмеді және күдікті адвокат көмегінсіз қалды" деді округ прокурорының орынбасары Микаэлия Гилберт. Кларк округінің аймақтық сотының судьясы Джерри Джейкобидің қаулысы Хоффманды есірткіні саралау және емдеуді күту үшін 48 сағатқа қамауға алуды көздеген, "соттың келесі қаулысына дейін".
In a Clark County, Indiana Circuit Court case, Destiny Hoffman was jailed for 154 days, during which "no hearing was conducted to determine the validity of such sanction and the defendant was not represented by counsel" according to deputy county prosecutor Michaelia Gilbert. An order by Judge Jerry Jacobi in the Clark County Circuit Court case was supposed to be a 48 hour jail stay for Hoffman, pending drug evaluation and treatment, "until further order of the court."
Толық тұрақтандыру
Менің түсінігімше, түрмеге қамау – адамның еркіндігін толыққанды шектеу, тіпті қысқа мерзімге болса да, оның еркіне ішінара кедергі келтіру емес, оған қандай да бір қиындықтар тудырса да. Сондықтан, толыққанды шектеу болуы керек, егер басқа балама жолдар болса, онда бұл жалған тұтқындау болып табылмайды. Мысалы, Bird v Jones [1845] ісінде талапкер Хаммерсмит көпірінен өтуге ниеттенген, бірақ жауапкер қоғамдық жолдың өтуін шектеген. Алайда, бұл жалған қамауға алуды білдірмейді, себебі талапкер ұзақ жолмен өтіп, өз мақсатына жете алатын еді. Демек, егер қашуға мүмкіндік болса, онда бұл жалған тұтқындау емес. Қашудың орынды жолы болмауы керек, және сіз орынды түрде қашу үшін келтірілген залалдарды өтеуге құқылысыз. Бірақ, егер сіз қашудың немесе ақылға қонымды әрекет етудің орынды жолын таңдамасаңыз, сізге залал өтемақы төленбес.
'Imprisonment is, as I apprehend, a total restraint of the liberty of the person, for however, short a time, and not a partial obstruction of his will, whatever inconvenience it may bring on him.' There must be complete restraint, therefore, if there are alternative routes that can be taken this is not false imprisonment. Such as in Bird v Jones [1845] where the claimant wanted to walk over Hammersmith bridge but the defendant had cordoned off the public footpath, however, this did not constitute false imprisonment because, through using a longer route, the claimant could have still reached their destination. Therefore, if there is a means of escape, this is not false imprisonment. There must be no reasonable means of escape and you may be compensated for any damages caused in order for you to escape reasonably. However, if you have not taken a reasonable route of escape/reasonable action you will not be awarded damages.
Білгіштік
Бұл әлі де жалған қамауға алу болып саналады, тіпті талапкер сол уақытта осы туралы білмесе де. Сондықтан, біреуді жасырын түрде бөлмеге қамап қою – жалған қамауға алу. Адамның есінен танып қалуы жағдайында да бұл орын алуы мүмкін, мысалы, ұрып-соғу арқылы (бұл сондай-ақ дене күші қолдану болып табылады), немесе сусындағына есірткі қосылғанда (бұл қасақана зиян келтіру немесе немқұрайлылық), себебі бұл жағдайда олардың қозғалыс еркіндігі шектеледі. Мысалы, Меринг v Грахам Уайт авиация [1918] ісінде талапкерге мүлік жоғалып жатқандықтан кеңседе қалуды бұйырды және егер кеңседен шығуға тырысса, тоқтатылатыны айтылды. Бұл жалған қамауға алу деп танылды, тіпті талапкер өзінің қамауда екенін білмегеніне қарамастан.
It is still false imprisonment even where the claimant does not know at the time. So secretly locking someone in a room is false imprisonment. It may also be false imprisonment where a person is rendered unconscious, for example, by being punched (also a battery), or when their drink is spiked by drugs (also wilful harm or negligence), because their freedom of movement is thereby restricted. For example, in the case of Meering v Grahame White Aviation [1918] the claimant was told to stay in an office because property was going missing and if they tried to leave the office they would have been stopped. This was held to be a false imprisonment even though the claimant did not know they were being imprisoned.
Полиция
Англия заңына сәйкес полиция судьяның санкциясымен, "қылмыс жасауға дайындалып жатқан, жасап жатқан немесе жасаған, сондай-ақ осы қылмысты жасады деген негізді күдік тудырған кез келген адамды" тұтқындауға құқылы. Сонымен қатар, полиция ұсталған адамның өзіне немесе басқаларға дереу зиян келтіру қаупі бар деп сенуге негіздер болса, тұтқындау заңды болуы мүмкін. Жеке тұлғалар да жасалған қылмыс үшін тұтқындауға құқылы, бірақ бұл құқық тек ауыр қылмыстарға қатысты ("халықтың тұтқындауы"). "Дегенмен, мұндай әрекет мемлекеттік қызметтегі немқұрайлылық немесе қызметтік міндеттерді бұзу ретінде қарастырылуы мүмкін". Олар 2005 жылы сотқа шағымданудан бас тартысты, себебі Жоғарғы сот полицияның заңсыз әрекет етпегенін анықтады. 2007 жылы осы шешімге қатысты апелляциялық шағым да қабылданбады.
Under English law, police have the right to arrest under a warrant issued by a magistrate, 'anyone who is about to commit, is committing or has committed an offence or is so suspected on reasonable grounds may be arrested.' Also, arrest may be lawful if the police have reason to believe that the person arrested poses an imminent risk of harm to themselves or others. Private citizens can also make an arrest for crimes being committed/that have been committed but only in relation to indictable offences ('citizen's arrest'). 'although this may instead be found to be negligence or the tort of misfeasance in a public office.' The pair lost their court action in 2005, when the High Court ruled that the police had not acted unlawfully. An appeal against the ruling also failed in 2007.
Қорғау
Қамаудың негізсіздігіне қарсы қорғанысқа келісім және шартты орындау жатады. Сонымен қатар, заңсыздық қорғанысы да қолданылуы мүмкін, демек, егер күдікті заңсыз әрекет етіп жатса, ал сіз өзіңізді қорғау үшін оны бөлмеге қамап, полиция шақырсаңыз, бұл қорғаныс та қолданылуы мүмкін. Дегенмен, егер күш қолдану немесе осы жағдайда қамаудың өзі негізсіз болса, бұл тиімді қорғаныс болмайды. Бұл Ревил мен Ньюбери ісінде көрсетілгендей, үй иесі қарақшыға мылтықпен атқан және оны жарақаттаған, бұл күш қолданудың негізсіздігі деп танылды, сондықтан заңсыздық қорғанысы күшін жойды.
Defences for false imprisonment include consent and performance of a contract. Moreover, the defence of illegality may also apply, therefore if the defendant was acting illegally and you locked them in a room to protect yourself whilst you called the police this defence could also apply. However, if the use of force or in this case imprisonment was unreasonable, this would not be a viable defence, as is shown in the case of Revil v Newbery where a homeowner fired a shotgun to the burglar and ended up injuring him, this was held to be an unreasonable use of force and thus, the defence of illegality was void.
Залалдар
Егер жалған қамауға алу уақыты өте қысқа болса, талапкер номиналды өтеу алуға құқылы болуы мүмкін, себебі бұл құқық бұзушылық өзінен-өзі іс қозғауға негіз болады. Walker v Commissioner of the Police of the Metropolis [2014] ісінде теңізші өз кабинасына қамалып, бала зорлауда айыпталды, бірақ "мұндай айыптауды қолдайтын ешқандай негіз болған жоқ", бұл жалған қамауға алу деп танылды және талапкердің ар-ұятын қорлау мен сезімдеріне зиян келтіруі салдарынан қосымша өтеу қарастырылды.
If the false imprisonment was for a minimal amount of time, the claimant could be entitled to nominal damages, as this tort is actionable per se. In Walker v Commissioner of the Police of the Metropolis [2014] the sailor was confined to his quarters and accused of child molestation but with 'no vestige of grounds in support', this was held to be false imprisonment and aggravated damages were available due to this causing humiliation and injury to the claimant's feelings.