Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жұмыссыздық пен өндіріс жоғалтулары арасындағы экономикалық қатынас
Economic relationship between unemployment and production losses
Экономикада Окун заңы – жұмыссыздық пен елдің өндіріс жоғалтулары арасындағы эмпирикалық түрде байқалған қатынас. Бұл қатынас алғаш рет 1962 жылы ұсынған Артур Мелвин Окунның есімімен аталады. "Бөлшек нұсқасы" бойынша, жұмыссыздық деңгейінің әр 1%-ға артуы елдің ЖІӨ-сін оның потенциалды ЖІӨ-сінен шамамен қосымша 2%-ға төмендетеді. "Айырмашылық нұсқасы" жұмыссыздықтың тоқсандық өзгерістері мен нақты ЖІӨ-нің тоқсандық өзгерістері арасындағы қатынасты сипаттайды. Заңның тұрақтылығы мен пайдалылығы күмәндану тудырады.
In economics, Okun's law is an empirically observed relationship between unemployment and losses in a country's production. It is named after Arthur Melvin Okun, who first proposed the relationship in 1962. The "gap version" states that for every 1% increase in the unemployment rate, a country's GDP will be roughly an additional 2% lower than its potential GDP. The "difference version" describes the relationship between quarterly changes in unemployment and quarterly changes in real GDP. The stability and usefulness of the law has been disputed.
Пайдалылығы
Нақты деректерді теориялық болжамдармен салыстыру арқылы Окун заңы жұмыссыздық пен нақты ЖІӨ арасындағы үрдістерді болжауда құнды құрал екенін дәлелдейді. Дегенмен, Окун заңы арқылы теориялық тұрғыдан дәлелденген деректердің нақты сандармен салыстырғандағы дәлдігі көбінесе дұрыс емес. Бұл Окун коэффициентінің өзгеруіне байланысты. Көптеген сарапшылар, соның ішінде Австралияның Резервтік банкі, Окун заңының дәлелдеген ақпараты белгілі бір деңгейде қабылдауға лайық деген қорытындыға келді. Сондай-ақ, кейбір зерттеулер Окун заңының ұзақ мерзімді болжамдарға қарағанда қысқа мерзімді болжамдар үшін жоғары дәлдік көрсеткенін анықтады. Болжаушылар бұл Окун коэффициентіне әсер ететін күтпеген нарық жағдайларына байланысты деп санайды. Осы себепті, Окун заңы болжаушылар тарапынан жұмыссыздық пен нақты ЖІӨ арасындағы қысқа мерзімді трендтерді талдау құралы ретінде қабылданады, ал ұзақ мерзімді талдауға және нақты сандық есептеулерге қолданылмайды. Сан-Франциско Федералдық резерв банкі 1970, 1990 және 2000 жылдардағы өткен рецессиялардан алынған эмпирикалық деректерді пайдаланып, Окун заңының пайдалы теория екенін анықтады. Барлық рецессиялар екі ортақ негізгі үрдіс көрсетті: нақты уақыт және түзетілген деректер үшін сағат тіліне қарсы айналым. 1990 және 2000 жылдардағы экономикалық жағдайдың жақсаруы кішірек және тығыз айналымдарды көрсетті.
Through comparisons between actual data and theoretical forecasting, Okun's law proves to be an invaluable tool in predicting trends between unemployment and real GDP. However, the accuracy of the data theoretically proved through Okun's law compared to real world numbers proves to be generally inaccurate. This is due to the variances in Okun's coefficient. Many, including the Reserve Bank of Australia, conclude that information proved by Okun's law to be acceptable to a certain degree. Also, some findings have concluded that Okun's law tends to have higher rates of accuracy for short run predictions, rather than long run predictions. Forecasters have concluded this to be true due to unforeseen market conditions that may affect Okun's coefficient. As such, Okun's law is generally acceptable by forecasters as a tool for short run trend analysis between unemployment and real GDP, rather than being used for long run analysis as well as accurate numerical calculations. The San Francisco Federal Reserve Bank determined through the use of empirical data from past recessions in the 1970s, 1990s, and 2000s that Okun’s law was a useful theory. All recessions showed two common main trends: a counterclockwise loop for both real time and revised data. The recoveries of the 1990s and 2000s did have smaller and tighter loops.