Жи Кан: Суреткер, философ және музыкант өмірі мен шығармалары
Ji Kang
Жы Кан (223-262) – қытай жазушысы, ақыны, философ, музыкант және алхимик. Үш патшалық дәуірінде өмір сүрген, бамбук тоғайының жеті данасынан бірі. Өнерге берілгендігімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытай жазушысы, ақыны, философы, музыканты және алхимигі (223–262)
Chinese writer, poet, philosopher, musician and alchemist (223–262)
Цзи Канг (紀康, 223–262), кейде Си Канг деп аталады, әдептілік аты Шуе (叔夜, «шу» – отбасының үшінші ұлы, «е» – түн), Үш патшалық дәуіріндегі қытай жазушысы, ақыны, даостық философ, музыкант және алхимик болған. Ол үшінші ғасырдағы Қытайдың қауіпті саясатынан қашып, өнер мен рухани жетілуге берілген Бамбук тоғайының жеті данасының бірі еді. Цзи Канг жазушы ретінде белгілі болды, сонымен қатар атақты композитор және гуцинь ойнаушысы болған. Ол әдемі және бойы ұзын адам ретінде сипатталған (шамамен 1,88 метр).
Ji Kang (, 223–262), sometimes referred to as Xi Kang, courtesy name Shuye (叔夜, "shu" means the 3rd son of the family, "ye" means night), was a Chinese writer, poet, Daoist philosopher, musician and alchemist of the Three Kingdoms period. He was one of the Seven Sages of the Bamboo Grove who held aloof from the dangerous politics of third century China to devote themselves to art and refinement. Ji Kang is noted as an author and was also a famous composer and guqin player. He was described as a handsome and tall man (approximately 1.88 metres).
Өмір
Ойшыл ретінде Джи Канг ұзақ өмір сүру, музыка теориясы, саясат және этика туралы жазды. Оның еңбектерінің ішінде Яншен Лун (養生論, Өмірді күту туралы эссе), Шэнгу Айле Лун (聲無哀樂論, Дыбыстарда қайғы мен қуаныш жоқ екені туралы пайымдау, яғни Музыкадағы сезімдердің болмауы туралы), Цин Фу (琴賦, Цин аспабына арналған шығарма) және Шиси Лун (釋私論, Жеке мүдделерді түсіндіру) бар. Музыкант ретінде Джи Канг цин аспабы үшін бірнеше жеке туындылар жазды. Джи Канг конфуциандық ілімді қатаң сынап, өз заманының көптеген әлеуметтік нормаларына қарсы шығып, дау-дамай мен күдік тудырды. Ол Цао Цаоның немересіне (кейбір деректер бойынша, шөбересіне) үйленді. Джи Канг Цао Вэй мемлекеті қызметінде болды, бірақ мемлекеттік жұмыс оны жалықтырды. Сима Чжао билікке келген соң, Джи Кангқа мемлекеттік қызмет ұсынды, бірақ Джи Канг Сима Чжаоның елшісі Чжун Хуйді бейкүнәлікпен қабылдамады. Джи Кангтың досы негізсіз айыппен түрмеге қамалғанда, Джи Канг оның қорғанына куәлік берді, бірақ екеуі де түрмеге түсті. Чжун Хуйдің ықпалымен Сима Чжао Джи Кангты өлім жазасына кесті. Үш мың ғалым оның кешірілуін өтінді, бірақ оның жаулары кешірімді болмады. Өлім жазасына кесілгенге дейін Джи Канг гуцинь аспабында соңғы әуенін орындады, ол ән мәңгілікке жоғалып кетті. Джи Канг Гуанлинг Санды жазды, ол Хань патшасының қазасын баяндайтын гуциньге арналған шығарма. Бұл туындыға рухтың келгені себеп болды деседі, және ол көпке танылды. Сондай-ақ, ол даосизмнің бағытында шицзе (таоистік өлместік) дәрежесіне жеткеніне сендіреді.
As a thinker, Ji Kang wrote on longevity, music theory, politics and ethics. Among his works were Yangsheng Lun (飬生論, Essay on Nourishing Life), Shengwu Aile Lun (聲無哀樂論, Discourse on sounds [as] lacking sorrow or joy, i. e. On the Absence of Sentiments in Music), Qin Fu (琴賦, A Composition on the Qin), and Shisi Lun (釋私論, Discourse on Individuality). As a musician, Ji Kang composed a number of solo pieces for the qin. Ji Kang was highly critical of Confucianism and challenged many social conventions of his time, provoking scandal and suspicion. He married Cao Cao's granddaughter (or great granddaughter according to some). Ji Kang assumed a post under the Cao Wei state, but official work bored him. When the regent Sima Zhao came to power, he offered Ji Kang a civil position, but Ji Kang insolently rejected Sima Zhao's envoy Zhong Hui. When one of Ji Kang's friends was imprisoned on false charges, Ji Kang testified in his defense, but both were sent to jail. At Zhong Hui's urging, Sima Zhao sentenced Ji Kang to death. Three thousand scholars petitioned for his pardon, but his enemies were implacable. Before his execution, Ji Kang is said to have played one last melody on the guqin, a swan song forever lost. Ji Kang wrote Guangling San, a composition for the guqin recounting the assassination of a king of Han. It was said to be inspired by a spirit visitation, and was widely acclaimed. He was also believed to have become a xian (Taoist immortal) through shijie by mainstream Taoism.