Жан Франсуа Гамтрамк: Американ революциясы мен Солтүстік-Батыс Үнді соғысындағы қанадалық офицер
Jean François Hamtramck
Жан Франсуа Хамтрамк (1756-1803) – АҚШ армиясының офицері, Американ революциясы мен Солтүстік-Батыс үнді соғысында болған. Оның құрметіне Мичиган штатындағы қала аталған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық-американдық әскери офицер (1756 жылы туған)
Canadian American millitary officer (born 1756)
Жан Франсуа Хамтрамк (кейде Джон Фрэнсис Хамтрамк деп аталады) (1756–1803) – американдық революциялық соғыс және Солтүстік-Батыс үнді соғысы кезінде АҚШ армиясында офицер болып қызмет еткен канадалық. Революция кезінде ол Квебекке жасалған шабуылға, Салливан экспедициясына және Йорктаун қамалына қатысты. АҚШ-тың Солтүстік-Батыс аймағына кеңею тарихында Хамтрамк 18 ғасырдағы Стьюбенвилл, Винсенс, Форт-Уэйн және Детройт сияқты қазіргі Орта Батыс қалаларындағы бекіністермен байланысты. Мичиган штатындағы Хамтрамк қаласы оның құрметіне аталған.
Jean François Hamtramck (sometimes called John Francis Hamtramck) (1756–1803) was a Canadian who served as an officer in the US Army during the American Revolutionary War and the Northwest Indian War. In the Revolution, he participated in the Invasion of Quebec, the Sullivan Expedition, and the Siege of Yorktown. In the history of United States expansion into the Northwest Territory, Hamtramck is connected to 18th century forts at modern Midwest cities such as Steubenville, Vincennes, Fort Wayne, and Detroit. The city of Hamtramck, Michigan is named for him.
Өмір және мансап
Хамтрамк Монреаль қаласында (сонда Жаңа Францияның бір бөлігі болған) дүниеге келді. Ол Германияның Трир қаласынан (Люксембургте туған) көшіп келген шаштараз Чарльз Дэвид Хамтрамк пен канадалық Мари Энн Бертиннің ұлы еді. Хамтрамк 1756 жылдың тамызында католик шіркеуінде крещениеден өтті. Америка революциясы Канадаға жеткен кезде ол француз, ағылшын, неміс және латын тілдерін еркін меңгерген.
Hamtramck was born in Montreal, Canada (then part of New France). He was the son of Charles David Hamtramck, a barber who had immigrated from Trier, Germany (born in Luxembourg), and Canadian Marie Anne Bertin. Hamtramck was baptized in the Catholic Church in August 1756. By the time the American Revolution came to Canada, he was fluent in French, English, German, and Latin.
Канада
Генерал Монтгомеридің әскерлері Канадаға басып кірген кезде, Джеймс Ливингстон басқаратын 1-ші канадалық полк құрылды. 19 жастағы Хамтрамк 15 қыркүйекте 1775 жылы қатарына қосылып, полк комиссары болып тағайындалды. Ол Ливингстонмен бірге жаңа полкті жабдықтау үшін тығыз жұмыс істеді және Форт-Шамбли алынғанда олармен бірге болды. Полк Квебекке жылжығанда, Хамтрамк Монреальде жабдықтар жинау үшін қалды және Монтгомери оны Континенталдық армияның орынбасар комиссары етіп тағайындады. Бірақ, АҚШ жеңіліске ұшырады және Монтгомери Квебек шайқасында қаза тапты. Хамтрамк 26 жаңа сарбазды жинауға көмектесті және олардың капитаны болып тағайындалды. Алайда, Мозес Хазен басқа бөлімдерді өзінің сарбаздарымен толтырып, Хамтрамкті лейтенант қылып, полковник Тимоти Бедел басқаратын Нью-Гэмпшир полкінде 10 француз канадасын басқарды. Осы полкте Хамтрамк Седрлер шайқасына қатысты. 1776 жылдың 19 мамырында лейтенант Исаак Баттерфилд британдық капитан Джордж Форстерге бас бергеннен кейін Хамтрамк тұтқындалды. Форстермен бірге келген ирокез шауып кіріп, үш адамды өлтіріп, қалғандарының мүліктерін ұрлады. Капитан Форстер француз канадалықтарды сатқын деп есептеп, оларды тізгінге салуға бұйрық берді. Хамтрамк өзін офицер ретінде қарауды талап етті. Форстер Хамтрамкті тізгіннен босатты, бірақ оның киімдерін қайтарудан және сарбаздарды босатудан бас тартты. Келесі күні тағы да тұтқындарды ұстағаннан кейін Форстер оларды Монреаль аралында ұстады. Бірақ, маусымның басында Бенедикт Арнольд басқаратын американдық әскерлер Форстерге қауіп төндірді, сондықтан ол ротасымен және тұтқындармен бірге Сент-Лоуренс көліне қарай жол тартты. Көлікте тұтқындарға орын болмағандықтан, Форстер оларды жағалауда тастап кетті. Олар тез арада тізгіннен босап, Хамтрамк киімсіз сарбаздарын 4 күндік сапармен Монреальге жетеледі, 8 маусымда Арнольд эвакуацияланып жатқанда келді. Хамтрамк полковник Хазенді тауып, ол француз канадалықтарды үйлеріне қайтаруға бұйрық берді. Хамтрамк тұтқындалған жағдайда сатқын болып есептелетіні туралы ескертілді, сондықтан ол жеңілген армиямен бірге АҚШ-қа барып, 1776 жылдың шілдесінде Канададағы шығындарды тергейтін Конгресс комиссиясының алдында куәлік берді. Хамтрамк Конгреске француз тілінде өзінің тәжірибесін сипаттаған төрт беттік хат тапсырды. 10 тамызда Конгресс «Джон Хэмптренкке» Канададағы қызметі үшін 350 доллар сыйлық беру және оның капитандық шеніне мойынұсыну туралы қаулы қабылдады.
When General Montgomery's forces invaded Canada, the 1st Canadian Regiment under James Livingston was formed. Hamtramck, age 19, joined on 15 September 1775 and was appointed as regimental commissary. He worked closely with Livingston to supply the new regiment, and was with them when Fort Chambly was captured. As the regiment moved into Quebec, Hamtramck remained in Montreal to gather supplies, and was appointed by Montgomery to deputy commissary in the Continental Army. The United States was defeated and Montgomery killed at the Battle of Quebec, however. Hamtramck helped raise 26 new recruits and was appointed as their captain. However, Moses Hazen filled other units with his recruits and reduced Hamtramck to lieutenant, leading 10 French Canadians in a New Hampshire regiment under Colonel Timothy Bedel. In this regiment, Hamtramck participated in the Battle of the Cedars. On 19 May 1776, Hamtramck was captured after Lieutenant Isaac Butterfield surrendered to British Captain George Forster. Iroquois warriors with Forster entered the barracks and killed three men, then stole the belongings of the rest. Captain Forster considered the French Canadians to be traitors and ordered them put in irons. Hamtramck protested that he be treated as an officer. Forster released Hamtramck from his shackles, but refused to return his clothing or release the enlisted men. After capturing more prisoners the next day, Forster had them held on the Island of Montreal. In early June, however, Forster was threatened by American forces under Benedict Arnold, and he marched his company and prisoners to Lake St. Lawrence. Finding no room for the prisoners on the boats there, Forster abandoned them on the shore. They soon broke free from their shackles, and Hamtramck led his unclothed men on a 4 day trek to Montreal, arriving on 8 June, as Arnold was evacuating. Hamtramck located Colonel Hazen, who dismissed the French Canadians to return to their homes. Hamtramck was warned that he would be considered a traitor if captured, so he travelled to the United States with the defeated army. In July 1776, he travelled to Philadelphia to testify before a Congressional committee investigating the losses in Canada. Hamtramck submitted a four page letter describing his experience, in French, to Congress. On 10 August, Congress passed a resolution that both granted "John Hamptrenk" $350 for his services in Canada and recognized his rank as Captain.
Нью-Йорк
Капитан Хамтрамк қысқа мерзімге басқа француз-канад босқындарымен бірге Нью-Йорктегі Эзопуста орналасты. Полковник Льюис Дюбоис басқарған жаңа 5-ші Нью-Йорк полкі құрылғанда, Хамтрамк бос рота командирлерінің біріне үмітттенді. Ол сондай-ақ полковник Ливингстон мен полковник Питер Гансвоорттың қолдауын алды. 17 наурыз 1777 жылы Нью-Йорк Келісім комитеті оған 21 қараша 1776 жылдан бастап 5-ші Нью-Йорк полкінің 7-ші ротасына басшылық етуді тапсырды. Ол Форт-Монтгомериге баяндады, онда полковник Хейзен оны тауып, «лейтенант Джон Хамтрамк» канадалық наурыздағы дезертирлік жасады деп айыптады. Хамтрамк әскери сот отырысын талап етті. Генерал Горацио Гейтс бұл айыптамаларды қарап шықты және Хейзеннің айыптамаларында көптеген қайшылықтарды анықтады, осылайша оларды жоққа шығарды және Хамтрамкка полковник Дюбоисқа баяндауға бұйрық берді. Хамтрамк Форт-Монтгомериге қайта оралды, онда генерал Джордж Клинтон басшылық етіп тұрды. Форт-Монтгомеридегі сарбаздар оны жас, француз тілінде сөйлейтін офицер ретінде сынға алды, бірақ ол тез қатаң тәртіпті сақтаушы ретінде беделге ие болды, бұл оған генералдың (кейіннен губернатордың) Клинтонның құрметін сыйлады. Сол қазан айында британдықтар Форт-Монтгомериді басып алғанда, ол бұзылған мылтығымен жолын ашуға тырысып қашып кетті. Бірақ полктің жартысы тұтқындалды, осылайша Хамтрамк тағы да бірліксіз қалды. Ол полковник Дюбоисті тауып, губернатор Клинтонды ескерту үшін басқа қашқандармен бірге сапарға шықты. Сол жылдың қараша айында британдық генерал Бургойнның қарсыласуынан кейін Хамтрамк Нью-Виндзорда 7-ші ротаны қайта ұйымдастыру және жабдықтау жұмыстарын жүргізді. 1778 жылдың наурыз айында Хамтрамк генералдар Путнам мен Клинтонның әскери соттағы тергеулерінде куә ретінде шақырылды. Сол көктемде полк Уайт-Плейнсқа жол тартты. Хамтрамк өзінің ротасымен бірге болғанымен, қыркүйекке дейін қызметке келуге тым ауру болды. Сол қыста ол компаниясының жабдықтарының бір бөлігін Чери-Вэллидегі қырғыннан аман қалғандарға көмектесу үшін үлестірді. 1779 жылы Хамтрамк өзінің азайтқан ротасын Салливан экспедициясына бастап барды. 29 тамызда Хамтрамк Ньютаун шайқасында 5-ші Нью-Йорк полкімен бірге полковник Джордж Ридтің 2-ші Нью-Гэмпшир полкін құтқару үшін шайқасты. Сол қыста Хамтрамк Континенталдық армияның қалған бөлігімен Морристаунда орналасты. 1780 жылдың ақпан айында ол 65 Нью-Йорк офицерлерімен бірге валютаның құнсыздануына қатысты петицияға қол қойды. Олар жалақыларын арттыруды немесе отставкаларын қабылдауды сұрады. Вашингтон олардың жағдайын мойындады, бірақ олардың отставкаларын қабылдаудан бас тартты. Мамыр айында Хамтрамк 5-ші Нью-Йорк полкінің аға офицері болды, онда бар болғаны 10 офицер қалды. Олар полкті сақтап қалу үшін Конгреске өтініш жасады. Вильгельм фон Книфаузеннің қимылдарына жауап ретінде генерал Джеймс Клинтон басқаратын Нью-Йорк бригадасы Гудзон аңғарын қорғау үшін солтүстікке қарай жол тартты. Бригаданың бір бөлігі болған 5-ші Нью-Йорк полкі Фонда (Нью-Йорк) аймағында қорғаныс орнатты. Маусымның соңында олар Вест-Пойнтта біріктірілді, онда 5-ші полкке жаңа командир – подполковник Маринус Виллет тағайындалды. Шілде айының соңында полк Пикскиллге (Нью-Йорк) көшірілді, онда олар генерал Лафайеттің басшылығындағы жаңа дивизияның жеңіл жаяу әскер полкіне қайта құрылды. Осы жаңа рөлде олар жаз бойы Нью-Йорк және Нью-Джерси штатында, әрқашан байнеттерімен жүріп өтті. Қазан айында полк Вест-Пойнтты қайтадан нығайтуға жіберілді; осы кезде генерал Арнольдтың сатқындығы ашылды. Нью-Йорк бригадасы екі полкке біріктірілді. Полковник Филип Ван Кортландтқа 2-ші Нью-Йорк полкіне басшылық етуі тапсырылды және капитан Хамтрамкты сақтап қалуға шешім қабылданды, ал артық офицерлер босатылды. 1781 жылдың ақпан айында Хамтрамк компаниясының ағаш кесуші тобына Форт-Шайлердің сыртында Джозеф Бранттың барлаушы тобы шабуыл жасады, нәтижесінде жеке Уильям Моффет қаза тауып, қалғандары тұтқындалды. Сол мамыр айында Форт-Шайлер өртеніп, казарма мен форттың көп бөлігі жойылды. Хамтрамк өртті тергеуге тағайындалды, өрт сөндірудің белгілері табылмады, бірақ фортты тастап кетуге мәжбүр болды, сондықтан полк Форт-Геркимерде қайтадан орналасты.
Captain Hamtramck settled briefly with other French Canadian refugees in Esopus, New York. When the new 5th New York Regiment was created under Colonel Lewis DuBois, Hamtramck appealed for one of the open company commands. He also received the endorsements of Colonel Livingston and Colonel Peter Gansevoort, among others. On 17 March 1777, the New Nork Committee of Arrangements gave him command of 7th Company, 5th New York Regiment, dated from 21 November 1776. He reported to Fort Montgomery, where Colonel Hazen found him and charged "Lieut. John Hamtramck" of desertion in the Canadian campaign. Hamtramck demanded a court martial. The charges were reviewed by General Horatio Gates, who found so many inconsistencies in Hazen's charges that he dismissed them and ordered Hamtramck to report to Colonel Dubois. Hamtramck reported again to Fort Montgomery, then under the command of General George Clinton. The enlisted stationed at Fort Montgomery challenged him as a young, French speaking officer, but he quickly earned a reputation as a strict disciplinarian, which earned him the respect of General (soon Governor) Clinton. That October, he escaped from Fort Montgomery when it was overrun by the British, swinging a broken musket to clear his path. Half the regiment had been captured, however, leaving Hamtramck again without a unit. He found Colonel Dubois and travelled with other escapees to warn Governor Clinton. That November, following British General Burgoyne's surrender, Hamtramck worked to reorganize and supply 7th Company at New Windsor. In March 1778, Hamtramck was called as a witness in the courts martial investigations of Generals Putnam and Clinton. That Spring, the regiment was ordered to White Plains. Although Hamtramck remained with his company, he was too ill to report for duty until September. That Winter he distributed a portion of his company supplies to aid survivors of the Cherry Valley massacre. In 1779, Hamtramck led his depleted company in the Sullivan Expedition. On 29 August, Hamtramck fought in the Battle of Newtown, charging with the 5th New York Regiment to relieve Colonel George Reid's 2nd New Hampshire Regiment. That Winter, Hamtramck encamped at Morristown with the rest of the Continental Army. In February 1780, he signed a petition with 65 New York officers, regarding the depreciation of currency. It asked that either their pay be increased, or their resignations accepted. Washington acknowledged their situation but refused to accept their resignations. By May, Hamtramck was the senior officer in the 5th New York Regiment, which had only 10 officers remaining. They petitioned Congress to keep the Regiment together. In response to movements by Wilhelm von Knyphausen, the New York Brigade under General James Clinton marched North to defend the Hudson Valley. The 5th New York Regiment, part of the brigade, established their defense in the area surrounding Fonda, New York. In late June they regiments consolidated at West Point, where the 5th Regiment received a new commander, Lieutenant Colonel Marinus Willett. At the end of July, the regiment moved to Peekskill, New York, where they were reorganized into a light infantry regiment in a new Division under command of General Lafayette. In this new role they marched the rest of the Summer throughout New York and New Jersey, always with bayonets fixed. In October, the regiment was sent to reinforce West Point again; by this time General Arnold's treason had been discovered. The New York Brigade was consolidated into two regiments. Colonel Philip Van Cortlandt was given command of the 2nd New York Regiment and selected to keep Captain Hamtramck while excess officers were dismissed. In February 1781, a woodcutting party from Hamtramck's company was attacked by a scouting party under Joseph Brant outside Fort Schuyler, killing Private William Moffet and capturing the others. That May, Fort Schuyler caught fire, destroying the barracks and most of the fort. Hamtramck was appointed to investigate the fire, No sign of arson was found, but the fort had to be abandoned, so the regiment regarrisoned at Fort Herkimer.
Йорктаунда және соғыс аяқталды
Сол жылдың шілде айында Хамтрамк ротасы Доббс-Ферриге (Нью-Йорк) аттанды және подполковник Александр Гамильтон басқаратын жеңіл жаяу әскер батальонына қосылды. Олар Йорктаун қамалына жеткізілді, онда Хамтрамк ротасы британдық қорғанысқа параллель американдық окопты бірінші болып басып алды. Майор Николас Фиштің жетекшілігімен Хамтрамк өзінің ротасын Гамильтонның 10-шы редутқа жасаған шабуылына қатыстырды. Сол жылдың қараша айында Хамтрамк ротасы солтүстікке қайтып, Йорктауннан тұтқындарды сүйемелдеді. Олар Нью-Джерси штатының Помптон қаласында қыстады, бірақ соғыс олар үшін аяқталғанын білмеді. Қыстың көңілсіздігін сейілту үшін Хамтрамк Берген-Нектегі жақын маңдағы британдық бекінісін басып алу жоспарын ұсынды. Бұл жоспар генерал Вашингтонға жетті, ол Хамтрамкқа жоспарды мақұлдамағанын, бірақ оған ризашылығын білдірді. Вашингтон жұбайымен бірге сол наурыз айында лагерьдегі әскерлерді аралады. Генерал фон Штубен сәуір айында батальонды тексеріп, олардың көрсеткен өнеріне риза болды. 1782 жылдың күзінде Хамтрамк ротасы толық құрамына ие болды және Пикскиллге британдықтардың ықтимал қимылдарына қарсы қорғаныс шебін құруға жіберілді. Олар сол қысты Нью-Виндзорда өткізді. Ол соңғы тізімін аяқтап, 1783 жылдың 21 мамырында ротасын таратып жіберді. Америка Құрама Штаттарында үйі болмағандықтан, Хамтрамк Нью-Виндзорда қалды және армияда қызмет ету үшін өтініш жасады, бірақ нәтижесіз болды. Хамтрамк 1783 жылдың 3 маусымына дейін қызмет етті. Ол қызметтен босатылғанда майор шеніне көтерілді. Сол жылы ол Нью-Йорк штатының Цинциннати қоғамының негізгі мүшелерінің бірі болды. Хамтрамк Канададағы үйіне қайта алмайтындықтан, Конгресс президенті Томас Миффлинге жаңадан ұсынылған "Бейбітшілік кезеңі" лауазымына өтініш жасады. Оның аты Вашингтон ұсынған офицерлердің тізімінде болды.
That July, Hamtramck's company was marched to Dobbs Ferry, New York and incorporated into a light infantry battalion commanded by Lieutenant Colonel Alexander Hamilton. They were marched to the Siege of Yorktown, where Hamtramck's company was the first to occupy an American trench parallel to the British defenses. Under Major Nicholas Fish, Hamtramck led his company in Hamilton's assault on Redoubt 10. That November, Hamtramck's company returned North, escorting prisoners from Yorktown. They wintered at Pompton, New Jersey, unaware that for them, the war was effectively over. In order to alleviate boredom that Winter, Hamtramck submitted a plan to capture a nearby British post on Bergen Neck. The plan made it all the way to General Washington, who wrote to Hamtramck, disapproving the plan but offering his compliments. Washington and his wife visited the encamped Soldiers that March. General von Steuben inspected the battalion in April and was delighted with their performance. That Autumn 1782, Hamtramck's company was at full strength, and ordered to the Peekskills to establish a screen against possible British movements. They spent that Winter at New Windsor, New York. He completed his final muster and dismissed his company on 21 May 1783. Without a home in the United States, Hamtramck remained at New Windsor, and unsuccessfully petitioned to remain in the Army. Hamtramck served until 3 June 1783. He was brevet promoted to major at the time of his discharge. That same year, he was among the original members of the New York State Society of the Cincinnati. Hamtramck petitioned Thomas Mifflin, then the president of Congress, for a position in the newly suggested "Peace Establishment," since he could not return to his home in Canada. His name was among the officers recommended by Washington for this force.
Бірінші американдық полк
1785 жылғы 12 сәуірде үш Нью-Йорк генералдарының және Джордж Вашингтонның ұсыныстарымен Хамтрамк тағы да капитан қызметіне тағайындалды. Бұл жолы ол Америка революциясының Континенттік армиясынан қалған жалғыз тұрақты армия – Бірінші американдық полкте қызмет етті. 1786 жылы ол 160 сарбаздың құрамында Форт Питттен жер зерттеушілерді қорғау және Минго Боттомдағы заңсыз қоныс аударушыларды шығарып жіберу үшін жіберілді. Сол жылдың қазан айында ол майор болып жоғарылатылды. Хамтрамк осы екі мақсатқа көмектесу үшін Стьюбен бекінісін салғызды және 1787 жылдың басында бекініс құрылысын аяқтады. Ол өзінің бағынындағы үш ротаның әрқайсысына бір блокхаус салуды тапсырды. Бірінші аяқтаған ротаға алты галлон виски сыйлық ретінде берілді, ал соңғы аяқтаған рота арық қазуға міндеттелді. Кейін бұл бекініс Огайо штатының Стьюбенвилл қаласының орны болды. Осы бекініс салудың бастапқы кезеңінде Хамтрамк кішкентай армияның «Контракторға қарағанда сенуге болатын Провиденцияға» тәуелді екенін жазды.
On 12 April 1785, with recommendations from three New York generals as well as George Washington, Hamtramck was again appointed as a Captain. This time he served in the First American Regiment, the only standing army remaining from the Continental Army of the American Revolution. In 1786, he was sent from Fort Pitt in command of 160 Soldiers to protect surveyors and remove illegal settlers at Mingo Bottom. That October, he was promoted to major. Hamtramck had Fort Steuben constructed here to aid in the dual mission, completing the fort in early 1787. He had each of the three companies under his command construct one blockhouse in a competition where the first to complete construction would be issued six gallons of whiskey, while the last to complete would dig the ditches. The fort later became the site of Steubenville, Ohio. During this period of initial fort building, Hamtramck wrote that the small army depended on "Providence which by the way, can be depended on more than the Contractor."
Винсенс
1787 жылы Хамтрамк жаңадан жоғарылатылған генерал Джозиа Хармармен бірге Иллинойс аймағындағы Винсенске сапар шекті. АҚШ офицерлері жергілікті үнді тайпаларымен шарт жасады. Хармар содан кейін батысқа қарай жол тартты, ал майор Хамтрамкты 95 сарбаздық отрядтың басшысы етіп Патрик Генри фортында қалдырды. Хамтрамк жаңа форт салды, кейін Хармар оны АҚШ соғыс министрі Генри Нокс атымен Форт Нокс деп атауды бұйырды. 1788 жылы Хамтрамк Нью-Йоркқа баруға рұқсат сұрады, бірақ Хармар оның өтінішін қабылдамады. Сол жылдың тамызында Патрик Браун бастаған 60-қа жуық Кентукки ополченегі Винсенске келді, үндістерден кек алуды көздеді. Хамтрамк оған Кентуккиге қайтуға бұйырды, себебі бейбіт тайпалар «АҚШ қорғауында» болған. Хамтрамк Хармарға Браунды тоқтатуға өкінішті түрде мүмкіндігі жоқ екенін мәлімдеді, өйткені оның «қызметке лайықты тоғыз ғана адамы бар» еді. Келесі жылы Уабаш өзенінің сағасына жақын жерде 36 сарбаздық отрядқа шабуыл жасалып, 10 адам қаза тауып, 8 адам жарақат алды. Сол жылы Джон Хардин бастаған шабуыл жасаушылар Винсенстің солтүстігіндегі шауни тайпасының бір тобын өлтірді. Кентуккилік шабуыл жасаушылар Винсенс қаласынан өтіп, бас терілерін көрсетіп мақтанды, мұнда Хамтрамк «қоздырған оқиға» «АҚШ билігін» «мұншалықты қорлағанын» айтып ренжіді. Ол «осы Кентукки ісінің бәріне нүке болатынынан» және Винсенс олардың шабуылы үшін құн төлейтінінен қорқыныш білдірді. АҚШ шенеуніктерінің жетіспеуіне байланысты Хамтрамк Винсенс аймағындағы де-факто үкімет өкіліне айналды. Оның екі тілді білуі АҚШ қоныс аударушыларымен де, жергілікті француз тілді тұрғындармен де тиімді жұмыс істеуге мүмкіндік берді, олардың арасында Хамтрамк католиктік сеніміне байланысты танымал болды. Хамтрамк 1791 жылға дейін Винсенс фортының командирі қызметін атқарды. Ол Уабаш тайпалары мен Винсенс арасындағы жауынгерлік әрекеттерді тоқтату бойынша келіссөздер жүргізуде сәтті болды. Винсенсте қызмет еткен кезінде ол Майами тайпасының асырап алған мүшесі Уильям Уэллспен танысты және Кентуккидегі отбасына мекенжайын хабарлады. Бұл Уэллс пен оның бауырларының қайта қосылуына әкелді, бірақ ол Майами тайпасымен қалуды жөн көрді.
In 1787, Hamtramck travelled with the newly promoted General Josiah Harmar to Vincennes in the Illinois Country. The U. S. officers made a treaty with local Native American tribes. Harmar then continued west, leaving Major Hamtramck in command of 95 Soldiers at Fort Patrick Henry. Hamtramck constructed a new fort, which Harmar later wrote and directed to be named Fort Knox, after United States Secretary of War Henry Knox. In 1788, Hamtramck requested leave to visit New York. Harmar denied his request. In August of that year, about 60 Kentucky militia led by Patrick Brown arrived in Vincennes, seeking revenge against Native Americans. Hamtramck ordered him to return to Kentucky, since peaceful tribes were "under the protection of the United States." Hamtramck reported to Harmar that he was powerless to stop Brown because he had "but nine men fit for duty." The following year, a detachment of 36 men was attacked near the mouth of the Wabash River, killing 10 and wounding 8. A raiding party led by John Hardin killed a Shawnee party north of Vincennes that same year. The Kentucky raiders paraded their scalp trophies through Vincennes, where Hamtramck lamented that the "provocation" caused "the authority of the United States" to be "so much insulted." He feared that the "this Kentucky affair will end everything" and that Vincennes would pay for their raid. Due to the lack of U. S. officials, Hamtramck became the de facto government representative in the Vincennes region. His bilingual skills made him effective both with U. S. settlers and the local French speaking residents, with whom Hamtramck was also popular due to his Catholic faith. Hamtramck remained as commander of the fort at Vincennes until 1791. He was successful in negotiating a suspension of hostilities between the Wabash nations and Vincennes. While serving at Vincennes, he met William Wells, an adopted member of the Miami, and informed his family in Kentucky of his residence. This led to a reunion between Wells and his brothers, although he chose to remain with the Miami.
1790 жыл
1790 жылы Хамтрамкқа Солтүстік-Батыс аймағының губернаторы Артур Сент-Клэр бейбітшілік туралы ұсыныс жасаған хат жіберді. Хамтрамк француз және ағылшын тілдеріндегі көшірмелерді Вабаш тайпаларына алдымен Пьер Гамелин, содан кейін оның інісі Антуан Гамелин арқылы жеткізді. Көк Жакета ағылшындармен кеңесу қажеттігін айтты, ал бірнеше үнді қауымдары бейбітшілік ұсынысының мақсаты – "жерді біртіндеп тартып алу" екеніне күмәнданды. Хамтрамк генерал Хармарға бас тарту туралы хабарлап, "соғыс сөзсіз" деген қорытынды жасады. Сол жылы Потаватоми және Майами өкілдері келді. Хамтрамк оларға губернатордың келіссөздер үшін аймақта жоқ екенін, егер шын ниеттері болса, барлық тұтқындарын қайтарып әкелулерін айтты. 1790 жылдың тамызында Хамтрамк Винсен қаласының тұрғыны, Николас Перроның жесірі Мари Жозеф Эделинге үйленді. Олардың үш қызы болды. Америка Тәуелсіздік соғысы үшін көрсеткен қызметінің сыйағаты ретінде Хамтрамк Вабаш және Иллинойс өзендеріндегі жерлерді таңдады. Майор Хамтрамкке генерал Жосия Хармар басқаратын негізгі шабуылдан аударып, Вабаш, Вермильон және Ил өзендеріндегі үнді ауылдарына қарсы күзде шабуыл жасауға бұйрық берілді. Хамтрамк экспедициясының құрамына өзінің гарнизонымен қатар, жергілікті француз тұрғындары мен Кентукки милициясы кірді. Барлығы шамамен 300 адамды құрады. 10 қазан күні олар Вермильон өзенінің жанындағы бос ауылға жетті, бірақ толық күшпен басқа ауылдарға жол тартуға жеткілікті жабдықтары болмады. Сонымен қатар, милиция мен Кентукки күштерінің бірнеше мүшесі қашып кетті, және Хамтрамк оларды үнді жауынгерлерінің іздеп келе жатқанын білді. Егер олар осылай жалғаса берсе, "ауыр соққыға" ұшыраулары мүмкін екенін сезген Хамтрамк Винсенске қайтып келді, жол бойында жауға аттарын жоғалтып, 1790 жылдың 26 қазанында жетті. Хамтрамк өзінің миссиясы сәтсіз аяқталды деп ойлады, бірақ кейіннен Вабаш конфедерациясының 600 жауынгері – өзінің күшінен екі есе көп – соғысқа дайындалып жатқанын білді. Хамтрамк Вабаш күштерін өзінің негізгі миссиясы орындалғанының дәлелі деп есептеді. Сол желтоқсанда генерал фон Штубен Александр Гамильтонға былай деп жазды: "Мен әлі де Хамтрамк үшін алаңдаймын. Бұл соғыс аяқталған жоқ, бұл тек жаулықтардың бастауы ғана, сондықтан біз ақымақтығымыздың күшімен дана болуға үйрене алмаймыз ба?"
In 1790, Hamtramck was sent a speech by Governor of the Northwest Territory, Arthur St. Clair, which proposed peace. Hamtramck sent copies in French and English to the Wabash nations first by Pierre Gamelin, then by his brother Antoine Gamelin. Blue Jacket responded that the British at Fort Detroit must be consulted, and several Native Americans expressed skepticism that the peace proposal was meant "to take away by degrees" the native lands. Hamtramck reported the rejection to General Harmar, concluding "a war seems inevitable." A delegation of Potawatomi and Miami arrived later in the year. Hamtramck informed them that the governor was no longer in the region to negotiate, and told them to return with all their prisoners if they were sincere. In August 1790, Hamtramck married Marie Josèphe Edeline, a resident of Vincennes and widow of Nicolas Perrot. They had 3 daughters together. As a reward for his service in the American Revolutionary War, Hamtramck chose bounty lands on the Wabash and Illinois Rivers. Major Hamtramck was ordered to move that Autumn against Indian villages on the Wabash, Vermilion, and Eel rivers to create a distraction from the main campaign led by General Josiah Harmar. The Hamtramck expedition consisted of his own garrison, with militia from the local French residents and Kentucky. The total force was about 300 men. On 10 October, they arrived at an empty village near the Vermilion River, but lacked the supplies to continue on to more villages with the full force. In addition, several members of both the militia and the Kentucky force had deserted, and Hamtramck knew they were being tracked by Native American warriors. Anticipating a "severe drubbing" if they continued, Hamtramck returned to Vincennes, losing horses to hostile forces along the way and arriving on 26 October 1790. Hamtramck thought his mission had been a failure, but he later learned later that a force of 600 warriors from the Wabash Confederacy nearly double the size of his own force had assembled to fight. Hamtramck considered the Wabash force evidence that his primary mission had been accomplished. That December, General Von Steuben wrote to Alexander Hamilton, "I still fear for Hamtramck. This war is not over, it is only the Commencement of the Hostilities, so will we never learn to be wise that by force of stupidity?"
Сент-Клэрдің жеңілуі
Келесі жылы лейтенант Абнер Приор Хамтрамкты Винсенс қаласының коменданты лауазымынан босатты. Хамтрамкке өз жасағымен бірге Вашингтон фортына баяндама беруге бұйрық берілді. Олар 15 шілде 1791 жылы келді және Форт-Вашингтоннан солтүстікке қарай 6 миль жердегі Ладлоу станциясына жіберілді. Майор Хамтрамк Бірінші американдық полкіне басшылық етті, ал майор Дэвид Зиглер оның көмекшісі болды. Олар генерал Артур Сент-Клэрдің басшылығымен қызмет етті, ол өткен жылы Хармар бағытымен жаңа жорыққа шықты. Хамтрамк орынды таңдап, Форт-Гамильтон деп аталған алдыңғы бекініс құрылысын қадағалады. Сол жерде ол лейтенант Приордан хат алды, онда үлкен топтаған жергілікті американдықтар Сент-Клэрдің солтүстікке қарай жорығына қарсы тұратыны туралы ескертілді. Сент-Клэр Хамтрамк пен Бірінші американдық полкін жеткізілім пойыздарын қорғау және дезертирлерді ұстау үшін артқа жіберді. 1791 жылдың 4 қарашасында олар алыстан зеңбірек дауысын естіді, және Хамтрамк полкті «шапшаң қарқынмен» негізгі күштерге жететіндей етіп жетектеді. Олар Сент-Клэрдің жеңілісінен қашып келе жатқан Кентукки ополчениесімен кездесті, олар армияның толығымен жойылғанын хабарлады. Хамтрамк негізгі әскерді табу үшін жасақты алға жіберді, содан кейін өзінің командасының көп бөлігін келесі мақсат болады деп болжаған Форт Джефферсонды қорғауға жіберді. Алдыңғы жасақ Сент-Клэрдің шегінуінің алдыңғы қатарларымен байланысқа шығып, оларды түнгі уақытта тым көп босқындарға толы Форт-Джефферсонға қайтарды. Кейіннен Хамтрамк ұлы Жозеф шайқаста қаза тапқан подполковник Уильям Дарк тарапынан шегініп келе жатқан армияға көмектеспегені үшін сынға алынды және «қорыққандықтан және жаудан қорқып, ұятты түрде шегінгені» айыбымен тергеу мен әскери сотқа дейін лауазымынан шеттетілді. Хамтрамк желтоқсан айында айыптан босатылып, Форт-Ноксқа оралды. Хамтрамк Винсенске қайтып келді, онда 1792 жылы Иллинойс аймағының жергілікті тайпаларымен бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізді. Олардың аймақтағы француз тұрғындарымен тығыз байланыстары болды, сондықтан олар британдықтарды қолдауға көбірек бейім болған жоқ. Сол жылы Майами және Уиа тайпаларынан келген делегация, оның ішінде Уильям Уэллс, Джеймс Уилкинсонның 1791 жылы Кенопакомаква шайқасында жасаған шабуылында ұсталған әйелдер мен балаларды талап ету үшін Винсенске келді.
The following year, Lieutenant Abner Prior relieved Hamtramck as commandant at Vincennes. Hamtramck was ordered to report to Fort Washington with his detachment. They arrived on 15 July 1791, and were sent to Ludlow's Station, 6 miles north of Fort Washington. Major Hamtramck was placed in command of the First American Regiment, with Major David Ziegler as his second in command. They served under General Arthur St. Clair, who was leading a new campaign along the same route Harmar had followed the previous year. Hamtramck selected the site and oversaw the construction of an advance post, named Fort Hamilton. While there, he received a letter from Lieutenant Prior, warning that a large body of Native Americans would oppose St. Clair's march northward. St. Clair ordered Hamtramck and First American Regiment to the rear in order to protect supply trains and catch deserters. On 4 November 1791, they heard cannon fire in the distance, and Hamtramck led the regiment on a "brisk pace" to catch the main body. They encountered Kentucky militia fleeing from St. Clair's Defeat, who informed them that the entire army had been destroyed. Hamtramck ordered a detachment forward to find the main army, then sent the majority of his command to secure Fort Jefferson, which he presumed would be the next target. The forward detachment made contact with leading elements of St. Clair's retreat and escorted them back to Fort Jefferson, which by nightfall was too crowded for additional refugees. Hamtramck was later criticized by Lieutenant Colonel William Darke, whose son Joseph had died in the battle, for failing to come to the aid of the retreating army, and was relieved of command pending an inquiry and court martial for the charge of "cowardice and shamefully retreating for fear of the enemy". Hamtramck was acquitted of charges in December, and he returned to Fort Knox. Hamtramck returned to Vincennes where, in 1792, he negotiated peace with the native nations of the Illinois Country. They had strong ties to the French residents of the region and were therefore less inclined to support the British. That same year, a delegation from Miami and Wea, including William Wells, arrived in Vincennes to claim women and children who had been taken in James Wilkinson's 1791 raid on Battle of Kenapacomaqua.
АҚШ легионы
1793 жылдың ақпан айында Хамтрамк Форт-Нокста капитан Томас Пастермен ауыстырылды және қайтадан Форт-Вашингтонға жіберілді. Ол генерал Энтони Уэйн басқарған Америка Құрама Штаттары легионында 1-ші суб-легионның подполковник-командирі болды, мақсаты Солтүстік-Батыс аймағын қорғау еді. Хамтрамк қазір бригадир генерал және легионның екінші қолбасшысы болған Джеймс Уилкинсонға қарсы болды. Легион өсіп, ұйымдасқанда Генри Нокстан жоғарылаулар мен тағайындаулардың тізімі келді, ол BG Томас Позидің орнын толтырудан бас тартты. Хамтрамк ашуланып, өзінің "көзге ілінбегеніне қынжылуын" білдіре отырып, Уэйнге хат жазды, себебі "Менің командам армияның бір қанаты, ал екіншісіне бригадир генерал басшылық етеді". Ол "еліме қызмет еткен он сегіз жылдық еңбегі мен мінсіз мінез-құлқы" үшін Джеймс Уилкинсонмен теңестіру үшін жоғарылау сұрады. Армиядан кету туралы айтқан қарамастан, Хамтрамк жоғарылау алмады. 1793 жылы Хамтрамк Форт-Джефферсонға қолбасшы болып тағайындалды. Сол қазанда Уэйн легионды солтүстікке, фортқа қарай бастағанда, олар мылтық атысын естіді. Легион жиналып, фортқа шабуыл жасалып жатыр деп ойлап, асықты. Бірақ олар Хамтрамктің әскерін жалдама шайқасқа дайындап жатқанын көрді. 1794 жылғы Құлаған ағаштар шайқасында Хамтрамк легионның сол жақ қанатында біріктірілген Екінші және Төртінші суб-легиондарға қолбасшылық етті. Fallen Timbers шайқасындағы АҚШ-тың жеңісі Батыс конфедерациясында жарылыс тудырды және Гринвилл шартына әкеліп соқты, бұл АҚШ-тың жеріндегі қазіргі Огайо штатының көп бөлігін қоныстандыруға мүмкіндік берді.
In February 1793, Hamtramck was relieved at Fort Knox by Captain Thomas Pasteur, and was again ordered to Fort Washington. He was promoted to Lieutenant Colonel Commandant of the 1st Sub legion in the Legion of the United States, led by General Anthony Wayne to secure the Northwest Territory. Hamtramck was opposite James Wilkinson, now a Brigadier General and second in command of the Legion. As the Legion grew and organized, a list of promotions and appointments arrived from Henry Knox, which declined to fill a vacancy by BG Thomas Posey. Hamtramck was incensed, writing to Wayne to express his "mortification of seeing myself unnoticed" since "my Command is one wing of the Army, and the other Commanded by a Brigadier General." He requested a brevet promotion to match James Wilkinson in recognition of "eighteen years devoted to the Service of my Country, and that with irreproachable Conduct." Despite his threat to leave the army, Hamtramck was not promoted. Hamtramck was placed in command of Fort Jefferson in 1793. That October, as Wayne marched the Legion north towards the fort, they heard musket fire. The Legion formed up and hurried to the fort, thinking it to be under attack. Instead, they found Hamtramck training his soldiers in a mock battle. At the 1794 Battle of Fallen Timbers in 1794, Hamtramck was given command of the combined Second and Fourth Sub legions, on the Legion's left wing. The U. S. victory at Fallen Timbers created a schism in the Western Confederacy and led to the Treaty of Greenville, securing most of the modern state of Ohio for United States settlement.
Кейінгі мансап
Қаза тапқан ағаш шайқасынан кейін Хамтрамк Форт-Уэйннің бірінші коменданты болып тағайындалды, онда ол досы Уильям Уэллспен бірге үлкен шаруашылыққа ие болды. 1796 жылы ол Мауми фортын қорғау үшін гарнизонды жетектеді. Содан кейін 1796 жылдың 11 шілдесінде Форт-Лернольтке (кейін Форт-Шелби деп аталды) және АҚШ-тың Детройт поселкесіне ауыстырылды. 1798 жылы Хамтрамк Форт-Лафайеттегі Солтүстік-Батыс әскери штабының басшылығына тағайындалды. Сол жылдың соңында ол Миссисипи штатындағы Форт-Адамсқа ауыстырылып, Оңтүстік-Батыс әскери бөлімінің қолбасшысы болды. 1801 жылдың 1 сәуірінде ол полковник шеніне көтеріліп, армияны қайта ұйымдастыру аясында Детройтке қайта жіберілді. Хамтрамк Детройттегі басшылық лауазымын сақтап, қазіргі Габриэль Ричард паркі орналасқан жерге жақын, Белл-Айлға қазіргі көпірдің жанындағы үйде тұрды. Оның 1802 жылғы 1-ші жаяу әскер полкінің формасын ережелеген бұйрықтары Льюис және Кларк экспедициясы басталғанда да күшінде болды.
Following the Battle of Fallen Timbers, Hamtramck was appointed as the first commandant of Fort Wayne, where he co owned a large farm with his friend, William Wells. In 1796, he led the garrison to secure Fort Maumee. He was then transferred to Fort Lernoult (later renamed Fort Shelby) and the settlement of Detroit for the United States on 11 July 1796. In 1798, Hamtramck was given command of the Northwestern military headquarters at Fort Lafayette. At the end of the same year, he was transferred to Fort Adams, Mississippi and given command of the Southwestern Military Department. On 1 April 1801, he was promoted to colonel and sent back to Detroit as part of a reorganization of the Army. Hamtramck remained in command at Detroit, living in a house on land that is now Gabriel Richard Park near the present bridge to Belle Isle. His 1802 orders detailing 1st Infantry Regiment uniforms was still in effect at the onset of the Lewis and Clark Expedition.
Өлім және жерлеу
Полковник Хамтрамк 1803 жылдың 11 сәуірінде қайтыс болды және Сент-Анн де Детройт католик шіркеуіне жерленді. Оның басшылығындағы офицерлер оның қабірін белгілеу үшін тас қойды, оны "оның еңбегі мен құндылығына деген алғысқа толы құрмет" деп атады.
Colonel Hamtramck died on 11 April 1803 and was buried at Ste. Anne de Detroit Catholic Church. The officers under his command placed a stone to mark his grave, as a "grateful tribute to his merit and his worth."
Мұра
1827 жылы Мичиган штатының Уэйн округіндегі төрт қалашықтың біріне оның есімі берілді, оның бір бөлігі кейін Хамтрамк қаласы болды. Хамтрамктің ұлы Джон Фрэнсис Хамтрамк, Уильям Генри Харрисонның ұсынысымен АҚШ Әскери академиясына түсті. Ол полковник шеніне де жетті және Мексика-Америка соғысында қызмет етті. 1962 жылы полковник Хамтрамктің мәйіті, оның құрметіне аталған қалашықтан пайда болған Мичиган штатының Хамтрамк қаласына көшірілді. Оның қабір орны, Мичиган штатының Хамтрамк қаласындағы басты қалалық саябақ – Ветерандар ескерткіш паркінің кіреберісіндегі Ветерандар ескерткішіне енгізілген. Бұл ескерткіш және Бет-Олем еврей зираты – Хамтрамк қаласындағы жалғыз қалған қабірлер. Қабір орны Мичиганның тарихи ескерткіші болып табылады. Қабір тасындағы мәтін:
In 1827, one of the four townships in Wayne County, Michigan was named for him, a portion of which later became the city of Hamtramck. Hamtramck's son, John Francis Hamtramck, attended the United States Military Academy under recommendation from William Henry Harrison. He also achieved the rank of Colonel and served in the Mexican–American War. In the 1962, Col. Hamtramck's remains were moved to Hamtramck, Michigan, the city formed from the township named in his honor. His grave site is incorporated into the Veterans Memorial at the entrance to Veterans Memorial Park, which is the main city park in Hamtramck, Michigan. This monument and the Beth Olem Jewish cemetery are the only remaining grave sites in the City of Hamtramck. The grave site is a Michigan historical marker site. The grave marker text reads:
Полковник Джон Фрэнсис Хамтрамк, эск. АҚШ-тың бірінші жаяу әскер полкінің және Детройт және оның қарастырылатын аймақтарының қолбасшысы. Өмірінен 1803 жылдың 11 сәуірінде 48 жасында, 7 ай мен 28 күні айырылды. Нағыз патриотизм және ұлттық еркіндікке деген ынтасы, лайықты мақсаттылық оны өмірінің басында әскери қызметке бастады. Ол адам болып дүниеге келмей тұрып-ақ жауынгер болған. Ол революциялық соғыстың барлық қауіп-қатеріне, қиындықтарына және құрметіне белсенді қатысты, оның батырлығы мен үлгілі мінез-құлқы оған мәңгілік Вашингтонның назарын аударды және жеке алғысын алды. АҚШ оның арқасында құнды офицер мен жақсы азаматты, ал қоғам пайдалы және жағымды мүшені жоғалтты. Оның отбасы үшін бұл жоғалту есептелмейді, ал достары Хамтрамк естелігін ешқашан ұмытпайды. Бұл қарапайым ескерткішті оның қол астында қызмет еткен офицерлер оның мәйітінің үстіне орнатты. Оның еңбегі мен құндылығына деген шағын, бірақ алғыс айту. Бұл жазуды 1928 жылдың 30 мамырында Мичиган штатының Детройт қаласындағы Католик зерттеу клубы қалпына келтірді.
Colonel John Francis Hamtramck, Esq. The First United States Regiment of Infantry and Commandant of Detroit and its dependencies. He departed this life on the 11th of April 1803 aged 48 years, 7 months and 28 days. True patriotism and zealous attachment to national liberty joined to a laudable ambition led him into military service at an early period of his life. He was a soldier even before he was a man. He was an active participant in all the dangers, difficulties and honors of the revolutionary war, and his heroism and uniform good conduct procured him the attention and personal thanks of the immortal Washington. The United States in him have lost a valuable officer and a good citizen, and society a useful and pleasant member. To his family his loss is incalculable, and his friends never forget the memory of Hamtramck. This humble monument is placed over his remains by the officers who had the honor to serve under his command A small but grateful tribute to his merit and his worth. This inscription was restored by the Catholic Study Club of Detroit, Michigan May 30th 1928.