AMC AMX: Америкалық спорт машинасының тарихы

Кіріспе

American Motors Corporation шығарған екі орындық спорттық автомобиль.

AMC AMX – 1968 жылдан 1970 жылға дейін American Motors Corporation компаниясы шығарған екі орындық GT стиліндегі «мысық машинасы». Америкада екі орындық екі автомобильдің бірі ретінде AMX, бір дюйм (2,5 см) ұзынырақ дөңгелек базасы бар Chevrolet Corvette машинасымен тікелей бәсекелесті, бірақ бұл әлдеқайда арзан бағада болды. Ол 1968 жылы жаңадан шыққан Javelin моделіне негізделген, бірақ дөңгелек базасы қысқа және артқы орындығы алынып тасталған. Сонымен қатар, AMX-тің артқы жартылай терезелері бекітілген, осымен ол купеге айналды, ал Javelin – нағыз екі есікті қатты шатырлы автомобиль болды. Стандартты жоғары сығылымды немесе қосымша AMC V8 қозғалтқышымен жабдықталған AMX, қолжетімді бағамен спорттық өнімділік ұсынды. Бұл құндылығына және автомобиль мамандары мен жанкүйерлердің ынталы қарсы алуына қарамастан, сату көтерілмеді. Дегенмен, автокөлік өндірушінің AMC имиджін өнімділікке қайта бағыттау және жас клиенттерді дилерлік орталықтарына тарту мақсаты орындалды. Үш модельдік жылдан кейін екі орындық нұсқасы тоқтатылды. AMX-тің ерекше белгісі 1971 жылдан 1974 жылға дейінгі модельдік жылдары оның төрт орындық бауыры Javelin-нің жоғары өнімділік нұсқасына ауыстырылды. American Motors бастапқы екі орындық AMX-тің беделді атағын пайдаланып, 1977 жылы компактты Hornet, 1978 жылы Concord және 1979 және 1980 жылдары субкомпактты Spirit машиналарының жоғары өнімділік купе нұсқалары үшін модельдік атауын қайта жаңғыртты.

Шығу тегі

AMX атауы "American Motors experimental" кодынан шыққан, ол концепт-көлікте және 1966 жылы компанияның "Project IV" автомобильдік көрмесінде көрсетілген екі прототипте қолданылған. Бірі – шыны талшықтан жасалған екі орындық "AMX", ал екіншісі – төрт орындық "AMX II". Бұл екі радикальды стильдегі ұсыныс компанияның "кәдімгі автомобиль" имиджін жойып, жас және жоғары өнімділікке ұмтылатын нарыққа тартымды болу стратегиясын көрсетті. AMC-нің AMX жобасының бөлігі ретінде алғашқы толыққанды жұмыс істейтін үлгі 1966 жылы пайда болды. Бұрынғы "қалың" автокөлік өндірушісі "тартымды Javelin" моделімен "пони-көліктер трендіне" қосылып, жақын арада "капоттары ешқашан осы деңгейде ұзын болмаған, ал артқы бөлігі осы деңгейде қысқа болмаған" бірегей AMX дизайнын ұсынды. 1950 жылдары Carrera Panamericana жарысында қатысқан Lincoln машиналарына жауапты болған Вик Равиоло AMC-нің жаңа спорттық купесін жасауға қатысты. AMX 1955-1957 жылдардағы Ford Thunderbird-ден бері жасалған алғашқы болаттан жасалған, екі орындық американдық жоғары өнімділік көлігі болды. Ford-тың алғашқы екі орынды моделі 1958 жылдан бастап төрт орындық жеке сәнді автомобильге айналды. AMX сондай-ақ 1957 жылғы Thunderbird-ден бері Chevrolet Corvette-пен нарықты бөліскен жалғыз сериялық, отандық екі орынды автомобиль болды. 4,0 дюймдік шасси ұзындығы бар AMX-тің тікелей бәсекелесі бір дюйм ұзын болған Chevrolet Corvette еді. AMX-тің өндіруші ұсынған бөлшек сауда бағасы (MSRP) 3 245 АҚШ долларына (АҚШ доллары) тең болды, бұл Corvette-тің бағасынан шамамен 25% төмен және 1000 доллардан астам арзан еді. AMX "бір-бірінің өмір сүруін көбінесе мойындамайтын екі топ – "мықты машиналар" және "спорттық машиналар" әуесқойларына ұнау үшін" жасалған. Бірақ екі орындықтың "доңғалақты балқытатын" үдеуі оны "спорттық машина сияқты басқарылатын, бірақ жылдам машинаға" айналдырып, сатып алушыларды шатастырды. Жаңа көлікті насихаттау мақсатымен AMC-нің өнімділік іс-шаралары жөніндегі менеджері Карл Чакмакиан Бридлавтан AMX-ті жаңа машиналар сатылымға түспей тұрып сынап көруін өтінді. Бридлавтың "Америка рухы" командасы мен Traco Engineering компаниясы машиналарды ақпан айында Чикаго автосалонында көрсету үшін алты апта дайындады. Американдық Автомобиль Инженерлері Қоғамы 1969 және 1970 жылдары AMX-ті "жылдың ең жақсы жасалған машинасы" деп таныды. Алғашқы жылы танылу себептерінің бірі – автомобильдің панелі, ол "қауіпсіздік үшін, өнеркәсіпте алғаш рет" бір бөліктен инъекциялық қалыпта жасалған. 1968 жылғы үлгілерде инновациялық шыны талшықтан жасалған қауіпсіздік төсемдері де болды, сондай-ақ AMC Javelin машиналарында алғаш рет қолданылған алдыңғы әйнектің ішкі жағындағы "пластик" қабат. Келесі жылғы сыйлықта 1970 жылғы AMX (және Javelin) қарапайым ламинатталған шыныдан қауіпсіз, жұқа және жеңіл жел әйнектерін қолданған алғашқы сериялық автомобильдер деп танылды. Corning компаниясы жасаған шынының химиялық қаталданған қабаты соққыға ұшырағанда сынып, жарақаттарды азайту үшін ұсақ бөлшектерге айналады. Ішкі қабатында "адам бас сүйегіне тым күшті соққы түспес үшін бұзылуға бейім элементтер" бар. American Motors сонымен қатар 1970 жылғы үлгілер үшін жел әйнекті бекітудің жаңа дизайнын енгізіп, стиль студиясынан басталатын жүйелік шешімдерді әзірледі, бұл максималды тиімділікті қамтамасыз етуге бағытталған.

The AMX name originates from the "American Motors experimental" code used on a concept vehicle and then on two prototypes shown on the company's "Project IV" automobile show tour in 1966. One was a fiberglass two seat "AMX", and the other was a four seat "AMX II". Both of these radically styled offerings reflected the company's strategy to shed its "economy car" image and appeal to a more youthful, performance oriented market. The first fully operational unit debuted as part of AMC's AMX project in 1966. The once "frumpy" automaker jumped on the "pony car bandwagon" with its "attractive Javelin" and soon introduced the "unique" AMX featuring a design where "hoods didn't come any longer, nor decks any shorter". Vic Raviolo, previously responsible for the Lincolns that raced in the Carrera Panamericana during the 1950s was involved with engineering AMC's new sports car type coupe. The AMX was the first steel bodied, two seat American performance car since the 1955 through 1957 Ford Thunderbird. Ford's original two seater evolved into a four seat personal luxury car starting in 1958. The AMX was also the only mass produced, domestic two seater to share the market with Chevrolet's Corvette since the 1957 Thunderbird. With a short, , wheelbase, the AMX's direct competition was the one inch longer ( Chevrolet Corvette. The AMX's manufacturer's suggested retail price (MSRP) was US$3,245 (US$ in dollars ), nearly 25% below and over $1,000 less than the Corvette's price tag. The AMX was designed to "appeal to both muscle car and sports car enthusiasts, two camps that rarely acknowledged each other's existences." The problem was the "tire melting" acceleration of the two seater made it "a quick car that handled like a sports car, confusing the buying public." As a way to promote the new car, AMC's manager for performance activities, Carl Chakmakian, asked Breedlove to put the AMX through its paces before the new cars were even available for sale. Breedlove's "Spirit of America" crew and Traco Engineering had six weeks to prepare the cars before they were to be displayed at the Chicago Auto Show in February. The American Society of Automotive Engineers named the AMX as the "best engineered car of the year" in 1969 and 1970. For its first year recognition, the reasons cited included the car's dashboard, which was injection molded in one piece "for safety purposes, an industry first." The 1968 models also included an innovative fiberglass safety padding, a "plastic" on the inside of the windshield posts that was first used on the AMC Javelins. For the following year's award, the citation included the 1970 AMXs (and Javelins) being the first production cars to use windshields that were safer, thinner, and lighter than ordinary laminated glass. Developed by Corning, the glass featured a chemically hardened layer designed to give under impact and crumble into small granules to reduce injuries. The inner layer has "stress raisers that will cause it to break before excessively high concussion forces can be developed in the occupant's skull." American Motors also incorporated new designs for windshield sealing for the 1970 models and developed a systems solutions process that began in the styling studio to ensure maximum efficiency.

1968 жыл

American Motors спорттық автомобильдің өнімділігін көрсету үшін AMX-тің модельдік жылдың ортасындағы жаңашылығын Daytona-да автомобиль журналистеріне таныстырды, сондай-ақ Playboy Enterprises компаниясымен маркетингтік келісім жасады. AMX-ті дилерлеріне таныстыру мақсатында AMC тоғыз Playboy клубында кездесулер өткізді. AMX-тің ресми тұсаукесері 1968 жылдың 24 ақпанында болды, бұл Javelin және басқа 1968 жылғы AMC машиналарынан бес ай кейін болды. AMX "3500 доллардан арзан тұратын жалғыз американдық спорттық автомобиль" деп жарнамаланды. American Motors жарнамаларында "AMC-ның спорттық AMX үлгісіндегі, сағатына 125 миль жылдамдыққа жете алатын, каска бар жарыс жүргізушісінің старт сызығындағы дайындығы" көрсетілді. Екі орынды AMX "шағын, нақты анықталған нарық сегменті үшін жасалған және бұрын-соңды көрілмеген мөлшерде жастарды AMC дилерлік орталықтарына әкелді". Көптеген сынақтарда жаңа AMX "американдық стильдегі үдеме және еуропалық стильдегі басқаруға ие әдемі екі орынды автомобиль" деп сипатталды. Барлық AMX үлгілері бірнеше нұсқадағы төрт баррельді карбюраторлы кішкентай блокты AMC V8 қозғалтқыштарымен жабдықталды: (, N коды), (, T коды), сондай-ақ торекті қозғалтқыш ("AMX", X коды). Олардың барлығы бірдей сыртқы өлшемді блоктан құралған. Дегенмен, үш қозғалтқыш ішкі құрылысы жағынан айтарлықтай ерекшеленді: ең кішкентайы кішкентай сору және шығару клапандарымен, жұқа блок тіректерімен және құйма темірден жасалған коленвалмен жабдықталған; 343 үлгісі қалың блок тіректері бар үлкен клапандарды қолданды; ал 390 үлгісі құйма болаттан жасалған коленвалға және шатунға, сондай-ақ кішкентай екі үлгіге қарағанда үлкен шатун подшипниктеріне ие болды. BorgWarner T 10 төрт жылдамдықты механикалық беріліс қорабы стандартты жабдыққа кірді, сонымен қатар арнайы сүйреу тақталары, екі түтікпен шығатын жүйе және жақсы сүйреу үшін үлкен дөңгелектер де болды. "Shift Command" үш жылдамдықты автоматты беріліс қорабы (BorgWarner M 11B немесе M 12 моделі) еденге орнатылған селектормен бірге қосымша опция ретінде ұсынылды. Танымал "Go Package" опциясы төрт баррельді 343 немесе 390 қозғалтқышымен бірге келіп, қуатпен басқарылатын алдыңғы дискілі тежегіштерді, "Twin Grip" дифференциалын, 6 дюймді болат дискілердегі E70x14 қызыл жолақты жоғары өнімділікті дөңгелектерді, қалың стабилизаторлары бар күшейтілген аспаны, күшейтілген салқындату жүйесін және басқа да өнімділікті жақсартатын жабдықтарды қамтыды.

American Motors promoted the mid model year launch of the AMX to automotive journalists at Daytona to emphasize its sports car performance, as well as with a marketing agreement with Playboy Enterprises. To introduce the AMX to its dealers, AMC held meetings at nine Playboy Clubs. The AMX was introduced to the public on 24 February 1968, five months after the Javelin and other 1968 AMC cars. The AMX was promoted as "the only American sports car that costs less than $3500". American Motors advertisements also showed "a helmeted race driver revving up at the starting line in one of AMC's sporty AMX models, which it describes as ready to do 125 miles an hour." The two seat AMX was "meant for a small, well defined market niche, and it pulled young people into AMC dealer showrooms in never before seen numbers". Numerous road tests described the new AMX as a "handsome two seater with American style acceleration and European style handling". All AMXs came with four barrel carbureted small block AMC V8 engines in several versions: (, N code), (, T code), as well as the "AMX" featuring with of torque (X code). All are derived from the same external size block. However, the three engines differed vastly internally, with the smallest engine having small intake and exhaust valves, thin block webbing, and a cast nodular iron crankshaft; the 343 used larger valves with a thicker block webbing; and the 390 moved up to a forged steel crankshaft and connecting rods, as well as larger rod bearings, compared to in the smaller two versions. A BorgWarner T 10 four speed manual transmission was standard, as were special traction bars, dual exhaust system, and fatter tires for better traction. A "Shift Command" three speed automatic transmission with the capability of manual shifting (BorgWarner model M 11B or M 12) was optional together with a floor console mounted shifter. A popular "Go Package" option came with either the four barrel 343 or 390 engine and included power assisted front disk brakes, "Twin Grip" differential, E70x14 red stripe performance tires on 6" wide steel wheels, heavy duty suspension with thicker sway bars, heavy duty cooling, as well as other performance enhancements.

Breedlove AMX

Бірнеше дереккөзге сәйкес, жылдамдық және төзімділік рекордтарын еске алу үшін AMC компаниясы "Breedlove Replica" автомобильдерін ұсынған. "The Standard Catalog of American Muscle Cars 1960–1972" каталогы шамамен 50 "Breedlove" AMX автомобильдерінің қызыл, ақ және көк түсті схемамен, стандартты 4 баррельді V8 қозғалтқышы және төрт жылдамдықты механикалық беріліс қорабымен сатылғанын көрсетеді. Дегенмен, AMC тарихшылары "зауыттық әдебиеттер, тапсырыс тізімдері, жарнамалар, фотосуреттер немесе 1968 немесе 1969 жылғы "Breedlove Replica" AMX автомобильдерін дұрыс құжаттауға қажетті ештеңе жоқ" деп мәлімдейді. Тарихшылардың пікірінше, Канададағы дилер тапсырыс берген жаңа автомобиль зауытта боялмаған, ал соңғы бояу жұмыстары үшін жергілікті Кеноша бояу орталықтарына тапсырылған. Автомобиль базалық 290 V8 қозғалтқышымен, автоматты беріліс қорабымен, кондиционермен, еңкейтілген рульдік бағанамен, AM/8 трек радиосымен және қосымша артқы бампер сақшыларымен жабдықталған. Бірегей түсінен басқа, ол басқа AMX автомобильдерінен Дорианның өлшемдері көрсетілген панельдегі нөмірлік тақтасымен ерекшеленді, бұл оның машинасының AMX 36–24–35 болып табылуын қамтамасыз етті. Қазіргі уақытта Марк Мелвинге тиесілі автомобиль 2010 жылы Дорианнан сатып алынған және Jay Leno's Garage бағдарламасының бір бөлігінде көрсетілген. Кейбір дереккөздерде басқа AMX автомобильдерінің зауытта Playmate Pink түсімен боялғаны айтылады. AMC компаниясының маркетинг вице-президенті Билл, Анджела Дорианға машина кілттерін тапсырғанда, "олардың бірнешеуі" қызғылт түспен боялғанын мәлімдеген. 1968 жылдың соңында Playmate Pink AMX машинасы Миссури штатының шалқыған Потоси қаласындағы дилерлік орталыққа арнайы тапсырыспен жеткізілді. 1969 жылғы модельдің есік тақтасы "00" бояу кодын (яғни, арнайы тапсырыс түсі) көрсетеді және 390 V8 қозғалтқышымен, автоматты беріліс қорабымен, сондай-ақ "GO" жиынтығымен, кондиционермен және былғары орындықтармен жабдықталған.

Hertz-арендалық жарыс

1960 жылдардың аяғында Hertz корпорациясы таңдалған жерлерде "жарыс машинасына жалдау" бағдарламасын ұсынды, оған Corvettes, Jaguar XK Es, Shelby Mustangs және AMX сияқты автомобильдер кірді. Hertz компаниясы автопаркі үшін қанша AMX тапсырыс бергені туралы мәлімет жоқ, бірақ автомобильдің "Өндіріс тізімі" (Build Sheet) AMC компаниясы осы көлікті Hertz компаниясына сатқанын көрсете алады.

Пиранья басылымы

Шамамен 22 жаңа AMX машинасы Денвер қаласындағы (Колорадо штаты) Thoroughbred Motors компаниясымен таңдамалы AMC дилерлері үшін жарыс жолында және айналасындағы трассаларда жүргізуге дайын машиналар жасау мақсатында модификацияланды. Олар "Von Piranha" деп аталды, ал өзгерістерге әр C тірегіне артқы тежегіштерді салқындатуға арналған каналдармен екі жұп ауа жинағыштары және жарысқа арналған нұсқаларда пилот кабинасын салқындату үшін жұмыс істейтін шатырдың жел әйнегі үстіндегі қосымша жинағыштары кірді. AMX-тің екі дөңгелектегі ойықтары қозғалтқыш бөліміне ауа ағынын арттыру үшін ашылды. Piranha-ның бастапқы жиынтығына Von Piranha логотипімен белгіленген AMC-нің Group 19 R4B сорғысы және 950 CFM Holley үш баррельді карбюраторы кірген деп саналады. Thoroughbred компаниясының сол кездегі сату менеджері және жергілікті жарыс шебері Рональд Хантер "Continental Divide Raceways" және басқа да жарыстарда Piranha машинасымен жарысқан. Кейінірек шығарылған машиналар жүргізушінің алдындағы приборлар панелінің үстінде қосымша капотпен жабдықталды. Багаждың сыйымдылығы... 1969 жылдың қаңтарынан бастап барлық қолмен басқарылатын AMX машиналары Hurst едендік ауыстырғышымен бірге келді. Орталық консольге орнатылған үш жылдамдықты "Shift Command" автоматты беріліс қосымша опция ретінде сақталды, ал "1", "2" және "D" алға жылдамдықтарын таңдау мүмкіндігі болды. "D" режимі толық автоматты жұмыс істеу үшін арналған, бірақ жүргізуші бірінші жылдамдыққа "1" режимінде ауыспастан, содан кейін екінші жылдамдыққа "2" режимінде ауыспастан, соңында "D" режимінде үшінші жылдамдыққа ауысып, барлық үш жылдамдықты қолмен басқара алатын. 1969 жылдың ортасынан бастап 34 долларға "Big Bad" бояу опциясы қолжетімді болды. Неонды жасыл (BBB), қызғылт сары (BBO) және жасыл (BBG) сыртқы түстерге алдыңғы және артқы бамперлердің түсіне сәйкес бояу, сондай-ақ алдыңғы бамперге арналған тар, жылтыр төменгі тор және артқы бамперге екі тік резеңке қапталған боялған бампер сақшылары кірді. Зауыттан шыққан 1969 жылғы AMX машиналарының 195-і BBB, 285-і BBO және 283-і BBG түсімен боялған. Popular Mechanics журналы 1969 жылғы "AMX осы жылы өз мәртебесін сақтап, іс жүзінде өзгермеген және оны жүргізуге өте ләззат алуға болады" деп жазды.

Калифорния 500 арнайы

"California 500 Special" – 1969 жылғы AMX-тің нұсқасы, ол тек Оңтүстік Калифорнияның American Motors дилерлер қауымдастығының мүшелері арқылы сатылды. Бұл Риверсайд халықаралық жарыс жолындағы 1969 жылғы маусымды еске алуға арналған маркетингтік науқанның бір бөлігі болды. Олар жарысқа бастау беруші машина ретінде қызмет етті, ал дилерлер оның көшірмелерін сатты. Барлығы Big Bad Green түсімен және қара жолақтармен боялған, 390 Go Pac, автоматты беріліс, кондиционер, күшті руль, реттелетін руль, тоналған терезелер, радио, шамдар жинағы, көріну жинағы және ат терісінен жасалған ішкі жинақпен жабдықталды. American Motors машинаның қуатын бағалады, бірақ Ұлттық жылдамдық жарыс қауымдастығы (NHRA) оны бағалап, SS/G және SS/D сыныптарына жатқызып, түрлі жарыс сыныптарында сынады. Super Stock AMX машиналары NHRA тарапынан машинаның салмағына байланысты SS/E класына, ал соңында SS/C класына қойылды. Көбінесе машиналарды AMC дилерлері үлкен жарыстарда жарысу үшін дайындап, арнайы бояды, онда олар трассада 11 секундтан төмен нәтиже көрсетті. Super Stock AMX жарыс жолына арналған, сондықтан жылытқыш сияқты ыңғайлы жабдықтары болмады. Машинаны толығымен ақ түске немесе сол кездегі көптеген AMC жарыс машиналарын ерекшелендіретін қызыл, ақ және көк түстердің тік жолақтарымен бояуға тапсырыс беруге болады. Базалық бағасы 5 994 доллар болды, бұл толық жиынтықтағы 1969 жылғы AMX-тен шамамен 1 900 долларға қымбат болды. Сонымен қатар, бұл машиналарға зауыттық кепілдік берілмеді. AMX Pace және Courtesy машиналарын жарыскерлер (соның ішінде Бобби Унсер) тауға көтеріліп жарысқа бір апта бұрын жаттығу үшін пайдаланды. 12 (кейбір дереккөздерде 10) темп/сыпайы AMX машинасы болды, олардың барлығы "390 Go Pac" опциясымен жабдықталған және "Frost White" түсімен, қызыл жолақтармен және қызыл ішкі жинақпен боялған. 1968 жылы дизайнер-құрастырушы Джеймс Джеффордс жайлы AMX-тен жұмыс істеп тұрған прототипті жасады және оған AMX R деп ат қойды. Джеффордс сонымен қатар AMC үшін Javelin Trans Am Racing командасының басшысы болды. Өнеркәсіптік дизайнер Брукс Стивенспен бірге олар ішкі жинақты жақсартуға, арнайы бояумен өңдеуге, Джеффордстың есімі бар капотқа белгі түрінде, сондай-ақ 500 дана машинаға қосымша Ramble орындық ұсыну жоспарының бөлігі ретінде аспанына өзгеріс енгізуге шешім қабылдады. Бірінші прототипті Дэйв Пулдің Иллинойс штатындағы Палатиндегі Custom House дайындады. Олар алғашқы екі модельдік жылдарға ұқсас болды, бірақ өзгерістер 1970 жылға арналған жеке дизайн болу үшін жеткілікті болды. Жаңа алдыңғы бөлігінде екі үлкен тежегіші бар ұзын капот болды. Бұл 360 және 390 қозғалтқыштарымен қол жетімді танымал "Go Package" бар функционалдық суық ауа индукциялық жүйесі болды. Жаңа тор толық енді және фараларды қамтыды. Артқы бөлігі де толық енді артқы шамдармен және орталыққа орнатылған резервтік шаммен жаңартылды. Жақсылық белгілері енді басқа AMC модельдерімен ортақ болды. Бұрынғыдай бірдей дөңгелек аралығымен жүргенімен, өзгерістер AMX-тің жалпы дене ұзындығын шамамен ұлғайтты. American Motors 1970 жылғы AMX-тің қозғалтқыштарын V8 қозғалтқышын ауыстырған жаңа төрт баррельді (P коды) қозғалтқышпен өзгертті. Ең кішкентай 290 қозғалтқышы алынып тасталды және AMC бұрынғы AMX-ке қарағанда 65 ат күшіне қосымша ие болды. V8 қозғалтқышы жаңа жану камералары бар бастықтарымен жаңартылды, қуаты 4800 айналымда және 3200 айналымдағы айналым күші артты. Көлік құралының идентификациялық нөміріндегі (VIN) қозғалтқыштың коды "X" болып қалды. "Go пакеті" қозғалтқышпен бірге (алдыңғы дискілі тежегіштер, F70x14 жоғары көтерілген ақ әріпті дөңгелектер, басқару жинағы, ауыр жұмыс істеу салқындату және ұшақ ауа индукциясы жүйесі) 298,85 долларға, немесе 390 қозғалтқышын қоса алғанда 383,90 долларға сатып алуға болатын. Жаңа "Магнум 500" жол дөңгелектері стандартты болды, бірақ жаңа "Машина" 15x7 дюймдік тесік стиліндегі дөңгелектер жылдың ортасында таңдауға айналды. AMX-тің ішкі жинағы да қайта жасалды. Кең ағаштан жасалған панель, орталық консоль және екі спицалы "Rim Blow" руль жаңа болды. Биік бөгетпен орнатылған орындықтар енді бас тірегі бар "жапсырмалы дизайнмен" ерекшеленді. Теріден жасалған төсеме қосымша 34 доллар тұрды. Motor Trend 1970 жылғы 390 қозғалтқышы бар AMX-тің сынақ нәтижесін "жақсы жасалған автомобильдердің бірі" деп қорытындылады. "Бұл мықты автомобиль мен спорттық автомобильдің қоспасының ең жақсы нұсқасы" деп сипатталған 1970 жылғы модель соңғы "нағыз AMX" болды.

The "California 500 Special" is a version of 1969 AMXs that was sold only by members of the Southern California American Motors Dealer Association. It was part of a marketing campaign to commemorate the 1969 season at the Riverside International Raceway. They would serve as pace car and the dealers would sell replicas. All were finished in Big Bad Green with black stripes and included the 390 Go Pac, automatic transmission, air conditioning, power steering, adjustable steering wheel, tinted windows, radio, light group, visibility group, and a saddle leather interior. American Motors rated the car at , but the National Hot Rod Association (NHRA) rated it at and shuffled it among various competition classes that included SS/G and SS/D. The Super Stock AMXs were also put in SS/E class by NHRA based on the car's weight and estimated and ultimately slotted into the SS/C class. Most of the cars were prepared and custom painted by AMC dealers to be campaigned at big racing events where they ran in the low 11s on the tracks. The Super Stock AMX was meant for the race track and lacked comfort equipment such as a heater. The car could be ordered all white or in the vertical bands of red, white, and blue that distinguished numerous AMC competition cars of the day. The base price was $5,994, approximately $1,900 more than a fully loaded regular 1969 AMX. Moreover, the factory warranty was not available for these cars. The AMX Pace and Courtesy cars were used by racers (including Bobby Unser) to practice the week before the race up the mountain. There were 12 (10 according to some sources) pace/courtesy AMXs, and all were equipped with the "390 Go Pac" option and finished in "Frost White" with red stripes and red interiors. A working prototype was built in 1968 from a regular AMX by James Jeffords, a designer customizer, and was named the AMX R. Jeffords was also head of the Javelin Trans Am Racing Team for AMC. Together with industrial designer Brooks Stevens, they decided to also "plush up" the interior, add custom paint treatment and hood with Jeffords's name in badge form, as well as a modified suspension as part of their plan to offer an optional Ramble seat for 500 production cars. The first prototype was prepared by Dave Puhl's House of Kustoms in Palatine, Illinois. They were mildly facelifted resembling the first two model years, but the changes were different enough to be a separate design for 1970. Featured was a new front end design with a longer hood that had a "power blister" with two large openings. These were a functional cold ram air induction system with the popular "Go Package" available with the 360 and 390 engines. The new grille was flush and full width incorporating the headlamps. The revised rear end also featured full width taillamps and a single center mounted backup light. Side marker lights were now shared with several other AMC models. Riding on the same wheelbase as before, the changes increased the AMX's overall body length by about to
American Motors also changed the AMX's engine lineup for 1970 with the introduction of a new four barrel (, P code) to replace the V8. The smallest 290 was dropped and AMC could claim 65 more base horsepower than the AMXs featured previously. The V8 engine continued, but upgraded to new heads with combustion chambers that increased power to at 4800 rpm and of torque at 3200 rpm. The code remained "X" for the engine on the vehicle identification number (VIN). The "Go package" was available with the engine (including power front disc brakes, F70x14 raised white letter tires, handling package, heavy duty cooling, and the ram air induction system) for $298.85, or including the 390 engine for $383.90. Also new, the front double wishbone suspension had ball joints, upper and lower control arms, coil springs and shock absorbers above the upper control arms; as well as trailing struts on the lower control arms. The "Magnum 500" road wheels were now standard, but the new "Machine" 15x7 inch slot styled wheels became a mid year option. The interiors of the AMX were also redesigned. The broad wood grained dashboard, center console, and two spoke "Rim Blow" steering wheel were new. Tall bucket seats now featured a "clamshell design" integrating the headrests. Leather upholstery was $34 extra. Motor Trend summed up a road test of a 1970 AMX with the 390 engine as "one of the better constructed cars around." Described as "the best version yet of this blend of muscle car and sports car", the 1970 model was also the last "true AMX".

Өндіріс

Екі орындық AMX 1968 жылғы 15 ақпанда орта жылдық модель ретінде дебют жасағаннан кейін үш модельдік жыл бойы өндірілді. 1968 жылғы модельдердің алғашқы машиналары 19 наурыз 1968 жылы дилерлік орталықтарда пайда болуға жоспарланған. AMC AMX модельдік жылдар бойынша АҚШ-тағы қозғалтқыш және қоробка-передачалар бойынша өндіріс көлемі:
1968 1969 1970 Барлығы 290 қолмен525619к.қ.1,144 290 автоматты484299к.қ.783 343 қолмен415843к.қ.1,258 343 автоматты902729к.қ.1,631 360 қолменк.қ. к.қ.836836 360 автоматтык.қ. к.қ.747747 390 қолмен2,1123,6901,6327,364 390 автоматты2,2872,1839015,371 Модельдік жыл және жалпы сомасы6,7258,2934,11619,134

1969 жылы American Motors келесі буын AMX/2 концепт-автомобилін автосалон көрмелерінде көрсетті. 1970 жылы екі орындық AMX өндірісі тоқтағаннан кейін, AMC 1971 жылы ұсынылатын еуропалық инженерлік үлгідегі AMX/3 баламасын әзірледі. Алайда, экономикалық жағдайлар нашарлап, инфляцияның өсуі кішкентай автомобильдердің сатылымын арттырды, ал сақтандыру компанияларының жоғары қуатты автомобильдерге санкция салу туралы шешімі спорттық автомобильдер нарығының қысқаруына әкелді. Нәтижесінде, AMX 1971 жылдан бастап 4 орындық Javelin моделінің жоғары өнімділік нұсқасына айналдырылды.

Австралиядағы конгресі

1969 жылдың тамызы мен 1970 жылдың шілдесі аралығында Австралияда Австралиялық мотор индустриясы (AMI) лицензия бойынша 24 оң рульді 1969 жылғы модельді AMX автомобильдерін қолмен құрастырды. Олар Rambler AMX деп аталды, себебі AMI 1960 жылдың қазан айынан бастап Rambler маркалы автомобильдерін өндіріп келді. Толық демонтаж (CKD) жиынтықтары Висконсин штатының Кеноша қаласынан Виктория штатының Порт-Мелбурн қаласындағы AMI зауытына жеткізілді. Бұл "AMX" (American Motors Experimental – Америкалық моторлар экспериментальді) деп аталған алғашқы автомобиль болды. Спорттық автомобильдің дизайнында екі қосымша жолаушыға арналған, автокөлік өндірушісінің бұрынғы Rambler модельдеріне құрмет көрсету мақсатында "Ramble Seat" деп аталған арнайы орындық бар. Осы орындық багаж бөліміне бүктеледі, ал артқы терезе төмен түсіріледі, бірақ бұл конструкция толығымен су өткізбейді. Шатыр дизайнында "A" тіректері болмағандықтан, көру мүмкіндігі жақсартылған. Шыны талшықтан жасалған "pushmobile" концепт-карында интерьер, қозғалтқыш, күш беріліс механизмі немесе шасси жоқ. Бұл автомобиль автокөлік саласындағы бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланып, бірнеше автомобиль журналдарының мұқабасында пайда болды. Автошоуларда көрсету үшін ол қызғылт сары немесе металл көк түске боялды. Автомобильге жасалған жағымды пікірлер басшылықты оны өндіріске енгізуге ықпал етті.

AMX I

1966 жылы AMC-нің "IV жобасы" көрмесі үшін шыны талшықтан жасалған AMX I концепт-көлігі құрастырылды. Мичиган штатының Иония қаласындағы Smith Inland компаниясы салып шыққан екі шыны талшықты концепт-көліктен біреуі, сынақ соққысында қирап, AMC инженерлері мен дизайнерлерін дәстүрлі болат корпус қолдануға көндірді. Қалған, жергілікті өндірісте жасалған шыны талшықты прототипте дөңгелек фаралар орнатылған.

AMX II

Винс Гарднер, тәуелсіз кеңесші, «Project IV» көрмесі үшін шыны талшықтан жасалған AMX II, екі есікті, азырақ радикалды көлік дизайнын жасады. Бұл төрт орындық қатты төбелі (B тірегі жоқ) notchback купе AMX I-ге көп ұқсамайтын. Тұтынушылардың қалауларының өзгеруіне байланысты, дәстүрлі автомобильдерді жекелендіру орнына, жылдам орнатылатын аксессуарлармен жекелендіру басымдыққа ие болды. Баррис осы трендке қосылып, әртүрлі спойлерлер, кузов бөліктері және доңғалақтарды ұсынды. Көлік жылдамдық жинағанда жасыл, баяулағанда сары, ал тежегенде қызыл түсті артқы шамдармен жабдықталған. AMX/3 корпусының қалыбы итальяндық гран-турер өндірушісі Giotto Bizzarrini-ге жіберілді, оның Туриндегі зауыты ортада орналасқан қозғалтқышы бар, болаттан жасалған көліктерді қолмен құрастырды. Bizzarrini прототиптері AMC V8 қозғалтқышын және итальяндық OTO Melara төрт жылдамдықты трансмиссиясын пайдаланды. AMX/3 Bizzarrini-нің автомобильдік шедеврлерінің бірі саналады. Итальяндық болат көліктер AMC-нің бастапқы дизайнынан артқы жағында аз, бірақ функционалды жалюзилер, жалюзилі капоттар және кейбір жағдайларда, жылыту және кондиционер жүйесіне таза ауа беру үшін капотқа орнатылған ойыстармен ерекшеленді. BMW компаниясы AMX/3 шассиін ең мықты шассилердің бірі деп мәлімдеді, ол эталондық Mercedes Benz моделімен салыстырғанда 50%-ға жоғары қаттылыққа ие. Көліктің болаттан жасалған жартылай монокок шассиі және дәнекерленген болат корпусы берік құрылымды қамтамасыз етті, ал жоғары жылдамдығы сағатта 0,9 м/с деп расталды. Есептерге сәйкес, алдыңғы бөлігінің көтерілу тенденциясы болмаса, AMX/3 одан да жылдам жүре алатын еді, бірақ BMW компаниясы оны бұрынғысынан бейтарап басқарылатын көлік деп тапты. BMW инженерлері AMX/3-тің көптеген құрамдас бөліктерін жетілдіріп, оны «өз уақытының ортада орналасқан қозғалтқышты суперкарларының элитасындағы әлемдік деңгейдегі бәсекелес» деңгейіне жеткізді. 2,000,000 АҚШ долларына бағаланған жоба тоқтатылғанға дейін бес дана көлік шығарылды. AMC компаниясының бастапқы жоспары бойынша жылына 5000 AMX/3 құрастыру көзделген, бірақ баға күрт өсті. AMX/3 «әдемі және сәнді, сол заманда жүректерді соқтыратын көлік» және AMC дилерлеріне клиенттерді тартуға арналған «флагмандық немесе гало көлік» болуға тиіс еді, «мұнда олар көбінесе басқа, практикалық модельдерді таңдайтын». Алайда, өсетін шығындар мен жаңадан енгізілетін бампер ережелері ортада орналасқан қозғалтқышы бар AMX/3 жобасын тоқтатты.

Vince Gardner, an outside consultant, designed the fiberglass bodied AMX II, a less radical two door for the "Project IV" exhibit. This four passenger hardtop (no B pillar) notchback coupe had little in common with the AMX I. Changing customer preferences meant that traditional car customization was being replaced by quick bolt on accessory personalization. Barris joined this trend by offering a variety of spoiler, body additions, and wheel options. The car featured a taillight system that glowed green during acceleration, amber during deceleration, and red during braking. The AMX/3 body mold was sent to Italian grand tourer maker Giotto Bizzarrini, whose Turin facility hand made driveable mid engined, steel bodied cars. Built on a wheelbase, the Bizzarrini prototypes used the AMC V8 and an Italian OTO Melara four speed transaxle. The AMX/3 is considered one of Bizzarrini's car masterpieces. The steel Italian cars differed from the original AMC design in having fewer but functional rear decklid louvers, louvered hoods, and, in some cases, hood scoops to direct fresh air into the heating A/C system. Further engineering improvements and road testing was done by BMW, which declared the AMX/3's chassis one of the stiffest having a 50% higher stiffness compared to a benchmark Mercedes Benz model. The car's steel semi monocoque chassis design with its welded on steel body provided a strong overall structure while the top speed was verified to , with reports indicating the AMX/3 could go faster if it was not for the tendency for the front end to lift at those speeds, but BMW found the car to be most neutral handling they had ever tested. The BMW engineers also refined numerous components of the AMX/3 into "a world class contender among the mid engined super car elite of its time." Five completed cars were produced before the US$2,000,000 development program was canceled. The original projection by AMC called for building 5,000 AMX/3s per year, but the estimated retail price kept increasing. The AMX/3 was "beautiful and sleek, the kind of car that would have made hearts race in the day" and was to be a "flagship or halo car" to lure customers to AMC dealerships, "where they would often end up with other, more practical models." However, escalating costs and pending bumper regulations put a stop to the mid engined AMX/3.

1971 жылғы Тиг АМХ

Екі орындық AMX сатылымы American Motors басшылығы күткен деңгейге жетпеді, бірақ AMC стиліне жауапты вице-президенті Дик Тиг осы спорттық модельді жалғастыруды қалады. American Motors компаниясының Advanced Design Studio 1971 жылғы AMX дизайнының бірнеше нұсқасын жасады, ал Тиг толыққанды жұмыс істейтін концепт-кар жасауға рұқсат сұрап, оны алды. 1968 жылғы Frost White AMX купесін сынақ үлгісі ретінде пайдалана отырып, Тиг оның алдыңғы бөлігін 1971 жылғы Javelin өндірісіне енгізілген радиатор торы мен алдыңғы крылоларына дейін жаңартты. Автомобиль тарихшысы және жазушы Ричард М. Лэнгворт AMX-те "барлық қажетті спорттық автомобиль элементтері" бар екенін, ал ол "уақыт өте келе құны артатын машина" екенін айтты. CNN хабарлағандай, 2004 жылға дейін AMX инвестициялық тұрғыдан бағаланбаған. 2004 жылы екі орындық AMX пен төрт орындық Javelin AMX бағаларында айқын айырмашылық болды. Крейг Фицджеральд "әр күні көшеде кездеспейтін немесе әрбір журнал мұқабасында шықпайтын көлікке ие болудың қуанышын" атап өтті және оның сирек кездесетіндігіне байланысты екі орындықты үлгіні артық көреді, бірақ екі машинаның да қосалқы бөлшектерінің өте қымбат екенін де айтты. 2006 жылы Hemmings Muscle Machines журналының редакторлары AMC машиналарының "соңғы жылдары, әсіресе AMX-тердің құны айтарлықтай өсті" деді. "Көлік жинаушыларға арналған Кит Мартиннің нұсқаулығы", Sports Car Market журналының редакторларымен бірлесіп жазылған, 1970 жылғы AMX-ті "40 000 доллардан төменгі бағадағы тоғыз ең жақсы мысық машинасы" тізіміне енгізді. California 500 Specials және 52 Hurst модификацияланған SS/AMX жүгіру жарысына арналған машиналар коллекционерлер арасында ең көп сұранысқа ие. 2007 жылы Hemmings бастапқы SS/AMX Turn Key жарыс машиналарының бар болғаны 39-ы сақталған болуы мүмкін екенін жазды. 2007 жылға қарай AMX "AMC машиналарының ең көп сұранысқа иелерінің біріне" айналды және "мысық машинасы нарығында қарқынды дамыды". Hemmings сондай-ақ 2007 жылы екі орындық AMX-тің "эскиз машиналарын ұнататын және тарихи көліктерді жинаушылардың арасында үлкен сұранысқа ие болғанын", ал 19 134 дананың әрқайсысы айналымда болып, сұраныста екенін, осылайша AMX-тің бірінші буыны коллекциялық мысық машинасы ретінде жақсы болашаққа ие екенін мәлімдеді. 2007 жылы жарық көрген Classic Cars кітабында AMC-тің кішкентай, бірақ қуатты AMX-і "доңғалақтарды өртетін жылдамдыққа" ие екені және "барлығы коллекционерлердің назарында" екені айтылды. 1968–1970 жылдардағы AMX-тердің құнының артып келе жатқанын атап өткен Hemmings оларды 2007 жылы "әуесқойлардың қалаған және ертең де қалайтыны" "21 ең танымал машинаның" қатарына қосты. 2008 жылы Hemmings сатып алушылардың "AMX-ті жақында ғана ашқанын", олардың "қазір оларды солдан оңға сатып алып жатқанын" айтты. Бағалар өсіп келеді, бірақ олар әлі де көптеген танымал мысық машиналарымен салыстырғанда қолжетімді. 2010 жылы Hemmings Classic Car екі орындық AMX-ті сатып алу бағасы, қосалқы бөлшектердің қолжетімділігі, қалпына келтірілген құны және сұранысы ескерілгенде экономикалық тұрғыдан қалпына келтіруге болатын 32 ең жақсы автомобиль тізіміне енгізді. AMX өндірілімі аз болғанымен, ол басқа AMC модельдерімен ортақ бөлшектер мен компоненттерді бөлісті. Осы машиналарға арналған көптеген белсенді AMC автоклубтары бар. Қосалқы бөлшектер, соның ішінде қайта жасалған бөлшектер де қолжетімді. Алайда "AMC сол кездегі үлкен үштік сияқты көп машиналар жасаған жоқ, сондықтан оларды қалпына келтіруге аз машина бар және қосалқы бөлшектер де аз". 2010 жылы Hemmings Classic Car AMX-тердің "өте қарапайым" екенін, сондықтан оларды қалпына келтіру қиын емес екенін, сондай-ақ "көшірме бөлшектердің бар екенін" және көптеген механикалық бөлшектердің басқа машиналармен алмаса алатынын, осының өсуге ықпал ететінін жазды. Оның "The Savvy Guide to Buying Collector Cars at Auction" атты кітабы иесіне, олардың машинасы басқарылса да немесе климатты басқаратын гаражда тұрса да, осы маңызды және өлшенетін қуаныш туралы түсіндіреді, мысалы, 1969 жылғы қызыл AMX, ол беделді Феррари мен Ламборгиниге қарағанда көбірек назар аударады. Old Cars Weekly журналы AMX-ті "адреналинге тәуелділер мен ерекше нәрселерді ұнататын жігіттер үшін тартымды шағын пакет" деп сипаттайды, бұл атақты автомобиль жазушысы Том Маккахил бір кезде "Бораны арыстанынан да қатыгез" деп сипаттаған машина. Автомобиль журналисі Патрик Джордж AMC AMX-тің "тамаша винтажды американдық машина" екенін және "екі орындық" екенін, бұл оны көптеген басқа мысық машиналарынан гөрі спорттық машинаға айналдырады деп атап өтті.

Sales of the two seat AMX were not up to the numbers that American Motors management wanted, but AMC's vice president for styling, Dick Teague, wanted to continue the sports model. American Motors' Advanced Design Studio made design proposals for a 1971 AMX and Teague requestedand received permissionto produce a fully working concept car. Starting with a Frost White 1968 AMX coupe as the development mule, Teague updated its front end to the grille and swooping front fenders of what was incorporated into the production 1971 Javelin. "Performance Automotive" at Daytona Florida show]]

Automotive historian and author, Richard M. Langworth noted that the AMX has "all the right sports car stuff" and that the "little machine that can only go up in value over the long haul." Prior to 2004 the AMX had been under appreciated from an investment standpoint, according to CNN. In 2004, there was considerable variation between the values of two seat AMXs and four seat Javelin AMXs. Craig Fitzgerald mentioned "the satisfaction in owning a car that you don't see every single day, or on the cover of every single magazine," and favored the two seater, on the grounds of its rarity; but he noted that parts for either car were extremely expensive. In 2006, the editors of Hemmings Muscle Machines magazine said that AMCs had "experienced notable value increases over the last few yearsespecially AMXs " The book Keith Martin's Guide to Car Collecting, in collaboration with the editors of the monthly Sports Car Market, lists the 1970 AMX as one of the picks under $40,000 among "Nine Muscle Car Sleepers". Unique versions, such as the California 500 Specials and the 52 Hurst modified SS/AMX drag race cars are perhaps the most highly sought after by collectors. In 2007, Hemmings wrote that only about 39 of the original SS/AMX turn key race cars may have survived. By 2007, the AMX was "among the most highly sought AMC cars" and "really taking off in the muscle car market". Also in 2007, Hemmings said that the two seater AMX had "a strong following among old car hobbyists and collectors of historic vehicles and nearly every one of the 19,134 built remains in circulation and in demand, ensuring a good future for the first generation AMX as a collectible muscle car." The 2007 book Classic Cars states that AMC's small and powerful AMX "had tire burning speed" and "all have become collector's items." Noting the increasing values of the 1968–1970 AMXs, Hemmings listed them among the "21 hottest cars" that enthusiasts wanted in 2007 "and will want tomorrow." In 2008, Hemmings said that buyers had "only recently 'discovered' the AMX; they're now snapping them up left and right. Prices are on the rise, though they still represent a relative bargain compared to many more common muscle machines." In 2010, Hemmings Classic Car included the two seat AMXs in their list of 32 best cars to restore in terms of economic sense after factoring purchase price, parts availability, as well as restored value and desirability. Although low in production, the AMX shared parts and components with other AMC models. There are many active AMC car clubs for these cars. Parts, including reproduction components, are available. However, "AMC did not build cars in the vast numbers the Big Three did back in the day; therefore, there are fewer to restore and not as many parts to go around." As of 2010, Hemmings Classic Car wrote that the AMXs are "pretty basic" so they are not hard to restore, and that "reproduction parts are available" and continues to grow with many mechanical parts interchanging with other cars. His book, The Savvy Guide to Buying Collector Cars at Auction, explains this important and measurable pleasure to an owner, whether their car is driven or sits in a climate controlled garage, such as a red 1969 AMX that attracts more attention than the more prestigious Ferraris and Lamborghinis. Old Cars Weekly describes the AMX as an "appealing little package for adrenaline junkies and guys who have an appetite for something a little offbeat and different a car that famed automotive scribe Tom McCahill once described as 'harrier than a Borneo gorilla.'" Automotive journalist Patric George noted the AMC AMX is "great vintage American iron" and with only "two seats, making it more of a sports car than a lot of other muscle cars."

Өлшеміне қарай үлгілер

AMX-тің әр түрлі масштабтағы модельдері қолжетімді, оның ішінде AMC лицензиясы бойынша Jo Han компаниясының фабрикалық түстерде шығарған 1/25 масштабтағы жарнамалық модельдері де бар. Hot Wheels 1969 жылы AMX-ті 1:64 масштабында ұсынды, ал 1971 жылы AMX/2 шоу-көлігінің модельін шығарды. 1:18 масштабындағы жаңа модельдер де шығарылды, соның ішінде "Playboy Pink" нұсқасы "Ең үздіктердің ішіндегі ең жақсысы" сериясында, сондай-ақ өзгертілген "Drag On Lady" жарыс машинасы. Die Cast X Magazine журналының редакторларының пікірінше, "күшті машиналар – коллекционерлердің ең ірі және ең танымал санаты", және олар AMC AMX-ті "америкалық автомобиль тарихының шарықталу кезеңінің белгісі болып табылатын жанрдың ең жақсы және маңызды 34 моделінің" қатарына қосты.