HMS Invincible: Теңіз тарихындағы британдық броненосецтің тағдыры
HMS Invincible (1869)
HMS Invincible: 1870ж. салынған британдық темір кемесі. Бу машинасымен қатар желкендерді де қолданған. 10 қаруы бар, теңіз соғысындағы рөлі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
HMS Invincible – Корольдік теңіз күштерінің темір қабықтан жасалған броненосец кемесі. Ол Нейпир кеме құрылысшылық зауытында салынды және 1870 жылы құрылысы аяқталды. Құрылысы аяқталғанына бар болғаны 10 жыл болса да, ол бу машинасымен қатар желкендерді де алып жүрді.
HMS Invincible was a Royal Navy ironclad battleship. She was built at the Napier shipyard and completed in 1870. Completed just 10 years after , she still carried sails as well as a steam engine.
Қару-жарақ
"Аудазиус" класы он ауыз оқтан атуға арналған зеңбірекпен, сондай-ақ төрт ауызды зеңбірекпен қаруланған. Олар кеменің орта тұсындағы 18 метрлік екі қабатты батареясында, бүйір бойына орналасқан. Бұл кеменің қозғалысына ең аз әсер ететін және зеңбіректерді орнату үшін өте тұрақты платформа құратын аймақ болды.
The Audacious class was armed with ten muzzle loading guns, supported by four muzzle loaders. These were located in a broadside pattern over a 59 feet (18 m) two deck battery amidships—this was the area of the ship least affected by its motion, and made for a very stable gun platform.
Ерте мансап
Қызметінің алғашқы жылында ол Халл портында күзетші кеме болды, бірақ кейін оны оның әпкесі алмастырды. Содан кейін ол Жерорта теңізіне ауыстырылды, онда ол 1886 жылға дейін қызмет етті. 1873 жылы ол Испаниядағы азамат соғысы кезінде республикашылар басып алған кемелердің портынан кетуіне жол бермеу үшін Кадиске жіберілді. 1878 жылы ол капитан Линдсей Брайннің басшылығымен Жерорта теңіз флотына қайта қосылды, бірақ оның нашар теңізшілік дағдылары бас қолбасшы Джеффри Хорнбидің наразылығын тудырды. 1879 жылдың басында "Invincible" екі кемені қауіпке тікелей қойып, қателік жасады, және Брайн сотқа тартылды. Ақталғанмен, Брайнның орнына капитан Эдмунд Фримантл келді. 1880 жылдың тамызында "Invincible" Италияның Сардиния жағалауынан мачтасы сынған және тастап кетілген австро-венгриялық "Джордж Роскович" баркін тапты. Ол 5 тамызда Палермоға (Италия) сүйреп әкелді. 1882 жылы Александрияны бомбалау кезінде "Invincible" адмирал Сеймурдың уақытша флагманы болды, өйткені оның әдеттегі кемесі, ішкі портына кіруге тым үлкен болды. Ол жағалауға түсірілген теңіз бригадасын адамдармен қамтамасыз етті, сондай-ақ 1885 жылғы Судан жорығында лорд Чарльз Бересфордтың теңіз бригадасын да адамдармен қамтамасыз етті.
For the first year of her career, she was a guardship at Hull, before being replaced by her sister She was then transferred to the Mediterranean, where she served until 1886. She was sent to Cadiz in 1873 to prevent ships seized by republicans during the civil war in Spain from leaving harbour. She rejoined the Mediterranean Fleet in 1878 under the command of Captain Lindsay Brine, but her poor state of seamanship attracted the ire of the commander in chief, Geoffrey Hornby. In early 1879 Invincible blundered badly, putting two ships at hazard, and Brine was court martialled. Though acquitted, Brine was relieved by Captain Edmund Fremantle. In August 1880, Invincible discovered the dismasted and abandoned Austro Hungarian barque George Roscovich off Sardinia, Italy. She towed the barque in to Palermo, Sicily, Italy on 5 August. Invincible was Admiral Seymour's temporary flagship at the 1882 bombardment of Alexandria because his normal one, , drew too much to enter the inner harbour. She provided men for the naval brigade that was subsequently landed and she also provided men for Lord Charles Beresford's naval brigade in the Sudan campaign of 1885.
Кейінгі мансабы және кеме апаты
1886 жылы ол "Аудациус" кемесі үшін жаңа экипаж жинау мақсатымен Қытайға сапар жасады, содан кейін 1893 жылға дейін Саутгемптонде күзет кемесі қызметін атқарды. 1901 жылы, деструкторлық флотилияға арналған қойма кемесі болған кезде оның қозғалтқыштары алынып тасталды. 1904 жылы ол HMS Эребус деп аталды және 1906 жылға дейін осы атпен танылды, содан кейін Портсмутте инженерлік мамандықтарды үйренушілерге арналған оқу кемесіне айналдырылып, Фисгард II деп аталды ("Аудациус" 1904 жылы Фисгард деп аталған еді). 1914 жылдың 17 қыркүйегінде ол Портленд Билл жағалауындағы дауыл кезінде батып, 64 адамдық экипаждың 21 мүшесі қаза болды. Ол Портсмуттан Скапа-Флоуға буксирленген, онда Бірінші дүниежүзілік соғысқа жаңадан шақырылған теңізшілерді қабылдау кемесі ретінде қызмет етуі тиіс болған. Қазір ол түбімен жоғары қарап, корпусының ең төменгі бөлігі теңіз деңгейінен шамамен 50 метр тереңдікте жатыр. HMS Fisgard II 1986 жылғы Әскери қалдықтарды қорғау заңының (Кемелер мен бақыланатын нысандарды белгілеу) 2012 жылғы бұйрығының 1-қосымшасына сәйкес белгіленген кеме болып табылады.
She made a trip to China in 1886 to carry out a new crew for Audacious before becoming the guardship at Southampton until 1893. Her engines were removed in 1901 when she became a depot ship at Sheerness for a destroyer flotilla. She was renamed HMS Erebus in 1904, a name that she bore until 1906, when she was converted into a training ship at Portsmouth for engineering artificers and was renamed Fisgard II (Audacious had been renamed Fisgard in 1904). On 17 September 1914, she sank during a storm off Portland Bill with the loss of 21 of her crew of 64. She was being towed from Portsmouth to Scapa Flow where she was to act as a receiving ship for seamen newly mobilised for World War I. She now lies upside down with the bottom of the hull about 164 feet (50 m) below sea level. HMS Fisgard II is a Designated vessel under schedule 1 of The Protection of Military Remains Act 1986 (Designation of Vessels and Controlled Sites) Order 2012.