АҚШ-тың Оңтүстік штаттарын қайта қабылдау актілері
Reconstruction Acts
АҚШ-тың 1867-68 ж. қабылданған «Қайта құру актілері» – Оңтүстік штаттарының Одаққа қайта қабылдану шарттарын регламенттеген заңдар. Тарих, құқық, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ заңдары бұрынғы Конфедерация штаттарының Одаққа қайта қабылдануы (1867-68) – 1867 және 1868 жылдар аралығында қабылданған АҚШ заңнамасы.
US law addressing ex Confederate states' readmission to the Union (1867–68)
the U. S. legislation enacted between 1867 and 1868
Қайта құру актілері немесе Әскери қайта құру актілері (2 наурыз 1867 жыл, 14 Stat. 428–430, c.153; 23 наурыз 1867 жыл, 15 Stat. 2–5, c.6; 19 шілде 1867 жыл, 15 Stat. 14–16, c.30; және 11 наурыз 1868 жыл, 15 Stat. 41, c.25) – Реконструкция дәуірінде 40-шы АҚШ Конгресі қабылдаған Оңтүстік штаттарының Одаққа қайта қабылдану шарттарын регламенттеген төрт заң. Алғашқы заңның ресми атауы «Бөлінген штаттардың тиімді басқаруын қамтамасыз ету туралы акт» болды және ол 1867 жылдың 4 наурызында қабылданды. Бұл актілердің талаптарын орындау, Американдық Азаматтық соғысы кезінде және содан кейін орнатылған әскери және федералдық бақылаудан шығу үшін бұрынғы Конфедерация штаттарының Одаққа қайта қабылдануы үшін қажетті шарт болды. Актілер Теннесси штатын қамтымады, себебі ол 14-ші түзетуді ратификациялаған және 1866 жылдың 24 шілдесінде Одаққа қайта қабылданған еді.
The Reconstruction Acts, or the Military Reconstruction Acts (March 2, 1867, 14 Stat. 428 430, c.153; March 23, 1867, 15 Stat. 2 5, c.6; July 19, 1867, 15 Stat. 14 16, c.30; and March 11, 1868, 15 Stat. 41, c.25), were four statutes passed during the Reconstruction Era by the 40th United States Congress addressing the requirement for Southern States to be readmitted to the Union. The actual title of the initial legislation was "An act to provide for the more efficient government of the Rebel States" and was passed on March 4, 1867. Fulfillment of the requirements of the Acts was necessary for the former Confederate States to be readmitted to the Union from military and Federal control imposed during and after the American Civil War. The Acts excluded Tennessee, which had already ratified the 14th Amendment and had been readmitted to the Union on July 24, 1866.
Өмірбаян
Қайта құру алғаш рет Одақ армиясы кезінде басталды, ол әскери мақсаттарына жәрдем ететін саясатты іске асырды. Абрахам Линкольн қаза болғаннан кейін Эндрю Джонсонның Президенттікке тағайындалуына бастапқыда Конгресстегі радикалдар қолдау көрсетті, олар Джонсонның саясаты Линкольннікіне қарағанда жазалаушы және кең ауқымды болады деп ойлады. Алайда, радикалдар Джонсонның келісімшілдік танытуын, Оңтүстікке дерлік ешқандай жаза бермеуін, сондай-ақ Джонсонның Оңтүстік штаттарына «Қара кодекстерді» қабылдауға және бұрынғы Конфедерация өкілдерін Конгреске сайлауға рұқсат беруіне наразылық білдірді. Джонсон 1865 жылдың желтоқсанына дейін, Конгресс қайта жиналғанға дейін Қайта құруды аяқтауды жоспарлады. Конгресс 1866 жылы жиналғанда, президенттің Қайта құруға қатысты барлық шешімдерін кері қайтарды, Оңтүстік штаттарының делегацияларының Конгреске кіруіне тыйым салды және 1866 жылғы Азат етілгендер бюросы туралы заң мен Азаматтық құқықтар туралы заңды Джонсонның ветосына қарамастан қабылдады. Джонсонның Конгресс жоспарларына деген қарсылығы Конгресте оның басшылығына наразылықтың күшеюіне әкелді. 1866 жылғы аралық сайлауда радикалдық саясатқа зор қолдау көрсетілді және Джонсонның саясаты қабылданбады, нәтижесінде Джонсон радикалдық Конгресс жоспарларын тежеуге мүміндік таныта алмады. Конгресс республикашылары арасында қазіргі Джонсон үкіметтерін және олардың теріс әрекеттерін жою және жаңа үкіметтер құру үшін қолдау өсті.
Reconstruction first began under the Union Army, which implemented policies conducive to their military goals. The succession of Andrew Johnson to the Presidency following the assassination of Abraham Lincoln was initially supported by Radicals in Congress, who thought Johnson's policies would be more punitive and far reaching than Lincoln's. However, the Radicals disapproved of how Johnson took a conciliatory approach and inflicted almost no punishment on the South, and how Johnson permitted Southern states to pass the Black Codes and to elect former Confederates to Congress. Johnson sought to finish Reconstruction by December 1865, before Congress would meet again. When Congress met in 1866, they overturned all of the President's decisions related to reconstruction, barring delegations from the Southern States from entering the Congress, and passing the Freedmen's Bureau Bill and the Civil Rights Act of 1866, both over Johnson's veto. Johnson's hostility to Congressional plans led to growing discontent in Congress with his administration. The midterm elections of 1866 produced a resounding endorsement of Radical policy and a rejection of Johnson's, effectively leaving Johnson powerless to slow down the plans of the Radical Congress. Support grew among Congressional Republicans to wipe away the current Johnson state governments and their abuses and to create new governments.
Тарих
Қайта құру туралы заңның қабылдануы Конгресс қайта құруының басталуын білдіреді. Бұл заңдар одаққа қайта кіруге ниеттенген бұрынғы конфедерация штаттарына қойылатын талаптарды белгіледі. Қайта кіру үшін әр штат жаңа штат конституциясын қабылдауы керек еді, оны Конгресс бекітуі тиіс болатын. Бұл конституциялар бостандыққа шығарылғандарды сайлау құқығымен қамтамасыз етуі және Қара кодтарды жоюы керек еді. Заңдарға енгізілген маңызды толықтырулардың бірі – Оңтүстікте бес әскери округ құрылды, олардың әрқайсысын генерал басқарды. Олар аймақ үшін жоғары билік болып табысты, бірақ көптеген генералдар күнделікті істерге белсенді түрде араласпады, әсіресе жаңа конституциялар қабылданғаннан кейін. Штаттар АҚШ Конституциясының он төртінші түзетуін ратификациялауға міндетті болды. Президент Эндрю Джонсонның осы шараларға қойған ветосы Конгресс тарапынан күштен шығарылды. Әскери қайта құру актілері федералды үкіметтің штаттар билігінен басымдығын күшейтті және көптеген оңтүстіктер оларды Азамат соғысына дейінгі алаңдаушылықтардың негізділігі ретінде қарастырды, яғни Солтүстіктің аймақтық үстемдігіне қатысты алаңдаушылықтар. Әр әскери қайта құру актісі одаққа қайта қабылдану үшін сәл өзгеше талаптар қойды және Оңтүстік штаттарындағы саяси жағдайларға жауап ретінде бірінен соң бірі қабылданды. Мысалы, алғашқы актілер жаңа штат конституцияларын халықтың көпшілігінің қолдауымен бекітуді талап етті (негізінен бостандыққа шығарылған қаралар мен конфедерацияға қатыспаған ақтар). Миссисипи штатында, онда ұсынылған конституция көпшілік тарапынан жек көрілді, жаңа конституцияға қарсылар дауыс беруден бас тартты, бұл тіркелген сайлаушылардың көпшілігінің конституцияны мақұлдауына мүмкіндік бермеді. Оған жауап ретінде Радикалдық Конгресс жаңа Конституцияны мақұлдау үшін тек қана дауыс бергендердің көпшілігінің қолдауы қажет ететін басқа Қайта құру актін қабылдады. Конституцияға қарсылар дауыс бермегендіктен, дауыс бергендердің көпшілігі оны қолдады және Конституция автоматты түрде ратификацияланды. Конгресс мұндай әрекеттерімен оңтүстіктердің федералды үкіметке деген сенімін күрт төмендетті. Генерал Джордж Мид (Үшінші әскери округтің) бригадир генерал Томас Х. Ругерді Джорджия губернаторы Чарльз Дж. Дженкинстің орнына тағайындады, ол 1865 жылы президент Эндрю Джонсон тағайындаған Джеймс Джонсонның орнына жалғыз кандидат ретінде сайланған болатын. *Ex parte McCardle* (1869) ісі АҚШ Жоғарғы Сотының қарауына түскеннен кейін, Конгресс Сот Қайта құру актілерін конституцияға қайшы деп тануы мүмкін деп қорқып, 1867 жылғы Habeas Corpus Act-ті жойды, осылайша Соттың іс бойынша юрисдикциясын жойды.
The passage of the Reconstruction Acts marks the beginning of Congressional Reconstruction. The Acts set forth the requirements for the late rebel states to regain entry into the Union. For reentry, each state had to draft a new state constitution, which would have to be approved by Congress. These constitutions would have to enfranchise the freedmen and abolish the Black Codes. A key addition of the Acts included the creation of five military districts in the South, each commanded by a general, which would serve as the highest authority for the region, though few generals were actively involved in day to day affairs, especially after new constitutions were passed. The states were also required to ratify the Fourteenth Amendment to the United States Constitution. President Andrew Johnson's vetoes of these measures were overridden by Congress. The Military Reconstruction Acts served to greatly increase the power of the Federal government over that of the States, and were perceived by most Southerners as justifying antebellum worries about the potential of Northern sectional dominance leading into the Civil War. Each Military Reconstruction Act had slightly different requirements for readmission to the Union, and were successively passed in response to various political developments in the Southern States. For example, the earlier acts required that the new State Constitutions be approved by a popular vote, earning the approval of a majority of the population registered to vote (mostly freed blacks and non confederate whites). In Mississippi, where the State's proposed Constitution was overwhelmingly hated by the public, the opponents of the new Constitution refused to vote, making it impossible for a majority of registered voters to approve of the State Constitution. In response, the Radical Congress passed another Reconstruction Act, changing the requirement for a new Constitution to require only a majority of actual voters to approve. Because opponents of the Reconstruction Constitution didn't vote, the majority of actual voters were in favor, and the Constitution was automatically ratified. Congressional actions like this served to drastically lower the trust of Southerners in the Federal Government. General George Meade (of the Third Military District) appointed Brig. General Thomas H. Ruger
to replace Governor of Georgia Charles J. Jenkins, who had been elected as the only candidate in 1865 to succeed James Johnson, who had been appointed by President Andrew Johnson. After Ex parte McCardle (1869) came before the United States Supreme Court, Congress feared that the Court might strike the Reconstruction Acts down as unconstitutional. To prevent this, Congress repealed the Habeas Corpus Act of 1867, eliminating the Supreme Court's jurisdiction over the case.