Кіріспе

Секс-позитивті феминизм, сондай-ақ секс феминизмі, жыныстық радикалды феминизм немесе жыныстық либералды феминизм деп аталады, бұл жыныстық еркіндік әйелдердің еркіндігінің қажетті бөлігі деген идеяға негізделген феминистік қозғалыс. Олар ересектердің өзара келісімімен жасаған жыныстық қатынастарын бақылауға бағытталған заңдық немесе әлеуметтік күш-жігерге қарсы тұрады, оларды үкімет, басқа феминисттер, феминизмге қарсылар немесе кез келген басқа да институт бастауына қарамастан. Олар жыныстық азшылықтарды қолдайды және шеттетілген топтармен одақ құрудың маңыздылығын мойындайды. Секс-позитивті феминизм секс-позитивті қозғалыспен байланысты. Секс-позитивті феминизм цензураға қарсы белсенділерді, ЛГБТ белсенділерін, феминист ғалымдарды, порнография мен эротика өндірушілерді және тағы да басқаларын біріктіреді. Секс-позитивті феминисттер жұмысшыларға құрметпен қараса, проституция оңтайлы тәжірибе болуы мүмкін деп санайды және секс жұмысының қылмыстық жазаға тартылмауы керек екеніне келіседі.

Негізгі идеялар

Гейл Рубин феминизмдегі жыныстық қатынасқа қатысты дауды қорытындылайды. Оның сөзінше, феминизмнің бір бағыты жыныстық белсенді әйелдерге қатысты шектеулер мен қиындықтарды (мысалы, абортқа қол жеткізу) сынға алады, ал екінші бағыт жыныстық еркіндікті "ерлердің артықшылығын" кеңейту деп қарастырады. Жыныстық позитивті феминистер, Рубин анықтағандай, "жыныстық қатынас – әлеуметтік өмірге дейін бар және институттарды қалыптастыратын табиғи күш" деген пікірді, яғни жыныстық ессенциализмді қабылдамайды. Олар жыныстық бағдар мен гендерді қоғамның күшті ықпалымен қалыптасатын әлеуметтік конструкциялар деп санайды. Әсіресе, жыныстық радикалды феминистер жыныстық шектеулер саласындағы заңдар арқылы әйелдердің мүддесін қамтамасыз етуге патриархаттың қабілетіне күмәнмен қарап, жыныстық позитивті ұстанымға келеді. Басқа феминистер әйелдер қозғалысының басты мақсаты – әйелдердің жыныстық бостандығына қол жеткізу екенін айтады. Наоми Вольф: "Оргазм – денедің феминистік саясатқа шақыруы" деп жазады. Либертариандық феминисттер қауымдастығының ұлттық үйлестірушісі Шарон Пресли жыныстық қатынас саласында үкімет әйелдерге қарапайым дискриминация жасайды деп мәлімдейді. Жыныстық позитивті феминизмнің әлеуметтік контекстін де түсіну қажет: христиандық қоғамдар көбінесе "дәстүрлі" жыныстық моральға ұшырайды. Христиандық доктринаға сәйкес, жыныстық қатынас тек некеде болуы керек және ол вагинальдық болуы тиіс. Некеден тыс жыныстық қатынастар мен "табиғи емес жыныстық қатынас" (яғни оральдық, анальдық жыныстық қатынас, "содомия" деп аталады) тыйым салынған. Алайда, кейбір консервативті әлеуметтік және діни топтар некедегі зорлық-зомбылықты аморальдық деп санамайды, себебі Бібліядағы 1 Коринфтерге 7:3-5-те "ерлі-зайыптылардың құқықтары" туралы айтылған. Мұндай жыныстық қатынастың ұйымдастырылуы соңғы онжылдықтарда заңдық және әлеуметтік сынға ұшырап келеді. Некедегі жыныстық зорлық-зомбылықты қылмыстық қылмыс деп тану үшін "Некедегі зорлау" және "АҚШ заңындағы некедегі зорлау" қараңыз. "Содомияны" қылмыстан босату үшін "Содомия туралы заң" және "Америка Құрама Штаттарындағы содомия заңдары" қараңыз. Сонымен қатар, кейбір мәдениеттерде, әсіресе Рим католицизмінің ықпалымен Жерорта теңізі елдерінде, еркектік пен әйелдік тазалық туралы дәстүрлі көзқарастар бар. Бұл көптеген адамдардың пікірінше, ерлер мен әйелдердің жыныстық қатынасына қатысты екі стандартқа алып келді: ерлер өздерінің еркектігін көрсету үшін жыныстық белсенді болуы керек, ал әйел "жақсы" деп есептелуі үшін таза болуы керек. Шындығында, Чезаре Ломброзо өзінің "Әйел қылмыскер" атты кітабында әйелдерді үш түрге бөлуге болатынын айтты: қылмыскер әйел, жезөкше және қалыпты әйел. Сондықтан, жыныстық қатынасы белсенді әйелдер (жезөкшелер) қалыпты емес деп есептелді. "Бетти Фридан мен Кейт Миллеттен бастап Карен Декроу, Венди Каминер және Ямайка Кинкейдке дейінгі" феминистер порнографияны тұтыну құқығын қолдады. Жыныстық позитивті ұстанымды жақтаған феминистерге жазушы Кэти Акер, ғалым Камил Паглиа, жыныстық тәрбиелеуші Меган Анделлу, Сюзи Брайт, Рейчел Крамер Бюссель, Диана Кейдж, Аведон Кэрол, Патрик Калифия, Бетти Додсон, Нэнси Фрайдей, Джейн Галлоп, Лейси Грин, порноактыриса Нина Хартли, Жозефин Хо, Амбер Л. Холлибау, Бренда Ховард, Лора Кипнис, Венди МакЭлрой, Инга Муссио, Джоан Нестел, Марсия Палли, Кэрол Куин, Кандида Ройал, Гейл Рубин, Энни Спринкл, Тристан Таормино, Эллен Уиллис және Мирейл Миллер Янг кіреді.

Жыныстық позитивтілік

Сексолог және автор Кэрол Куин зерттеуші және профессор Линн Комелламен сұхбаттасып, былай деді: "[сексуалдық позитивтілік] – адамның өміріндегі әлеуетті оң күш ретінде сексуалдық қатынасты түсінетін мәдени философия, және оны сексуалдық негативтілікке қарсы қоюға болады, ол сексуалдық қатынасты проблемалық, бұзылушы, қауіпті деп санайды. Сексуалдық позитивтілік сексуалдық әртүрлілікке мүмкіндік береді және [ ] оны құрметпен қабылдайды, әртүрлі құштарлықтар мен қарым-қатынас түрлерін, сондай-ақ келісімге негізделген жеке таңдауларды. [Ақпараттың, қолдаудың және таңдау мүмкіндігінің жетіспеуінен туындаған жағымсыз сексуалдық тәжірибелер] – сексуалдық позитивтіліктің салауатты және ләззатты сексуалдық тәжірибені шектейтін мәдени жағдайларды көрсетуге мүмкіндік беретін жағдайлары болып табылады". Ол сондай-ақ: "Біздің көпшілігімізге өзіміз үшін сөйлеуге және қоғамдастықтағы мәселелер туралы айтуға мүмкіндік берілмеді деген сезім сексуалдық позитивті феминизмнің дамуына әкелді. Сондықтан сексуалдық позитивті феминизм бар, тек сексуалдық позитивтілік емес".

Тарихи негіздері

Гейл Рубин және Венди МакЭлрой сияқты авторлар жыныстық реформаторлардың және жыныстық білім беруге, сондай-ақ контрацепцияға қолжетімділікке жұмыстанғандардың еңбегінен бастау алатын жыныстық позитивті феминизмнің тамырларын көреді, мысалы, Хавелок Эллис, Маргарет Сэнгер, Мэри Деннет және кейін Альфред Кинси мен Шер Хайт. Дегенмен, қазіргі жыныстық позитивті феминизмнің кейіпкері жақында ғана қалыптасты, бұл 1970-ші жылдары әйелдерді қанаудың көзі ретінде порнографияға феминистердің күшейтілген назарының нәтижесі болды. Екінші толқын феминизмінің өркендеуі жыныстық революциямен және порнографияға қолжетімділікті шектеуші заңдардың жеңілдетілуімен бірге жүрді. 1970-ші жылдары радикалды феминистер патриархалды қоғамдағы сексуалдық мәселелерге көбірек ден қойды. Кейбір феминистік топтар феминистік сексуалдық қатынастың қандай болуы керектігін анықтауға тырысты. Бұл ең алдымен лесбияндық сепаратистік топтарға тән еді, бірақ Redstockings сияқты кейбір гетеросексуалды әйелдер топтары да осы мәселеге араласты. Екінші жағынан, әйелдердің жыныстық ләззаты мен мастурбациясын әйелдердің азаттығының маңызды бөлігі деп санайтын Бетти Додсон сияқты феминистер де болды. Бұл дәуірде порнография маңызды мәселе болған жоқ; радикалды феминистер көбінесе порнографияға қарсы болды, бірақ бұл мәселе 1970-ші жылдардың ортасына дейін аса маңызды деп есептелмеді. Дегенмен, COYOTE сияқты жезөкшелік құқықтарын қорғайтын феминистер жезөкшеліктің криминализациясын тоқтату үшін күресті. 1970-ші жылдардың соңында американдық мәдениет он жылдық жыныстық еркіндіктің салдарына, соның ішінде бұқаралық ақпарат құралдарындағы ашық зорлық-зомбылық пен жыныстық суреттерге, порнографияның кең таралғанына, жасөспірімдер арасындағы жыныстық белсенділіктің артуына және балалар порнографиясының таралуы мен «снафф фильмдерінің» пайда болуы сияқты мәселелерге алаңдады. (Сыншылар бұл атмосфераны 1980-ші жылдардың ортасындағы моральдық паникаға теңеді.) Бұл алаңдаушылықтар феминистік қозғалыста көрініс тапты, радикалды феминистік топтар порнографияның патриархаттың негізгі тірегі екенін және әйелдерге қарсы зорлық-зомбылықтың тікелей себебі екенін мәлімдеді. Робин Морган бұл идеяны «Порнография – теория, зорлау – практика» деген сөзімен түйіндеді. Андреа Дворкин мен Робин Морган 1974 жылдан бастап радикалды феминизмге негізделген порнографияға қарсы ұстанымды жариялай бастады, ал «Порнографияға қарсы әйелдер» және осыған ұқсас ұйымдар сияқты порнографияға қарсы феминистік топтар 1970-ші жылдардың соңында АҚШ-тың әртүрлі қалаларында белсенді болды. Порнографияға қарсы феминистер өздерінің сын-пікірлерін және белсенділігін порнографияға ғана емес, сонымен қатар жезөкшелік пен садомазохизмге де кеңейткен кезде, басқа феминистер қозғалыстың бағыты туралы алаңдады және порнографияға қарсы феминизмді көбірек сынға алды. Бұл феминистік БДСМ практиканттарын (әсіресе Самои), жезөкшелердің құқықтарын қорғайтын белсенділерді және көптеген либералды және авторитарлық феминистерді қамтыды, олар үшін сөз бостандығы, жыныстық еркіндік және әйелдердің қабілетін қолдау маңызды мәселелер болды. Феминистер арасындағы порнографияға қарсы бағытқа қарсы феминистік аргументтердің бірі – Эллен Уиллистің 1979 жылғы қазанда Village Voice газетінде жарияланған «Феминизм, морализм және порнография» атты эссесі болды. 1979 жылы «Порнографияға қарсы әйелдер» ұйымының құрылуына жауап ретінде Уиллис мақала жазып, порнографияға қарсы феминистердің феминизмді бір мәселелік қозғалысқа айналдыру әрекеттеріне алаңдаушылық білдірді. Ол феминистердің барлық порнографияны жалпылай айыптамауы керектігін және порнографияға шектеулер феминистер өздеріне ұнайтын сөздерге де оңай қолданылуы мүмкін екенін айтты. Рубин жыныстық қатынас туралы жаңа феминистік теорияны қабылдауға шақырады, өйткені жыныстық қатынас туралы феминистік ойлар көбінесе жыныстық либерализацияны ерлердің артықшылықтарын арттыратын үрдіс деп қарастырды. Рубин порнографияға қарсы феминистерді сынға алады, олар «сексуалдық өрнектің барлық түрлерін феминизмге қарсы деп айыптайды» деп, олардың сексуалдыққа деген көзқарасы феминизмге қарсы, консервативті сексуалдық моральға қауіпті жақын екенін айтады. Рубин феминистерді сексуалдық қатынасты саяси тұрғыдан қарастыруға шақырады және сексуалдық репрессияны қолдамайды. Ол сондай-ақ әйелдерді қанау үшін кінәлауды тиісті мақсаттарға – «отбасы, дін, білім беру, бала тәрбиесі, бұқаралық ақпарат құралдары, мемлекет, психиатрия, жұмысқа орналастырудағы кемсітушілік және тең емес жалақы» – бағыттау керектігін айтады, емес, салыстырмалы түрде ықпалсыз сексуалдық азшылықтарға.

Порнография

Порнография мәселесі, мүмкін, секске оң көзқараспен қараған феминисттерді біріктірген тұңғыш мәселе болды, бірақ қазіргі уақытта осы тақырыптағы секске оң көзқарас кең және күрделі. 1980 жылдары Андреа Дворкин мен Катарина Маккиннон, сондай-ақ олардың еңбектерінен шабыт алған белсенділер АҚШ-тың бірнеше қаласында және Канадада порнографияға қарсы қабылдаулардың қабылдануы үшін жұмыс істеді. Мұндай алғашқы қабылдау 1983 жылы Миннеаполис қалалық кеңесі тарапынан қабылданды. Маккиннон мен Дворкин порнографияны азаматтық құқық мәселесі ретінде қарастыру тактикасын қолданды, порнографияны көрсету әйелдерге қатысты жыныстық дискриминация болып табылады деп мәлімдеді. Секс-позитивті қозғалыстың осы аргументке жауабы порнографияға қарсы заңнама әйелдердің сөз бостандығына кедері келтіреді деген пікірде болды. Одан кейін порнографияға қарсы феминисттер мен оңшыл топтардың коалициясы Индианаполисте ұқсас қабылдауды қабылдауға қол жеткізді. Бұл қабылдау кейіннен American Booksellers v. Hudnut ісінде Федералды сот тарапынан конституцияға қайшы деп жарияланды. Рубин порнографияға қарсы феминисттер порнографияның қауіптерін асыра көрсетеді деп жазады, ең қорқынышты порнографиялық кадрларды (мысалы, садомазохизммен байланысты) контекстен тыс көрсету арқылы, бейнеленген әйелдер зорлық-зомбылыққа ұшырағандай әсер қалдырады, ал олардың фантазияларды бейнелейтінін және суреттелуге келісім берген актерлерді көрсетуге баса назар аудармайды. Дегенмен, порнографияға қарсы феминисттер бұған келіспейді, көбінесе мұндай әрекеттерді бейнелеудің өзі оларды іс жүзінде қолдауға және жасауға ықпал етеді деп санайды. Жасмин Хагендорфер сияқты феминисттік кураторлар феминисттік және квир порнофильмдер фестивальдарын ұйымдастырады (мысалы, Венадағы PFFV).

Проституция және секс-қызметкерлер

Кейбір жынысқа оң көзқарастағы феминистер әйелдер мен ерлер секс-жұмыскер ретінде позитивті тәжірибелерге ие бола алады және ол заңсыз болған жағдайда, проституция қылмыстан босатылуы керек деп санайды. Олардың пікірінше, егер секс-жұмыскерлерге құрметпен қараса және секс-жұмыс саласындағы мамандықтарға қойылатын жат таңбалар алынса, проституция әйелдер үшін міндетті түрде жаман емес. Секс-жұмыскерлер – ерікті жыныстық қызметтер көрсету үшін ақша (немесе басқа да иемдік заттар) алатын ересек адамдар. АҚШ-та секс-жұмысы заңды. Секс-жұмыскерлердің құқықтары үшін күрес 1970 жылдары басталды, ал оның негізін қалаушы ұйымдарының бірі COYOTE болды. Секс-жұмыскерлердің белсенділерінің мақсаты – жұмыс ортасы мен жағдайларын жақсарту, жағымсыз пікірлерді азайту және тыйым салуға қарсы күресу арқылы жұмыскерлердің құқықтарын қорғау. Кэрол Ли – американдық суретші, кинорежиссер және секс-жұмыскерлердің құқықтары үшін белсенді. Кэрол Ли «секс-жұмыскер» терминін алғаш рет қолданған әйел. Ол басқаларға секс-жұмыскерлерді түсінуге және олардың құқықтары туралы білім беруді қалады. Бір сұхбатында ол өзінің және басқалардың жыныстық жұмысын қоғамдағы жоғары рухани мақсаттарға қызмет ету мүмкіндігі ретінде қарастыратынын айтты.

БДСМ

Садо-мазохизм (БДСМ) порнографияға қарсы феминисттер тарапынан билік пен зорлық-зомбылықты эротикаландырғаны және әйелдерге деген жеккөрушілікті күшейткені үшін сынға алынды (Рубин, 1984). Олар БДСМ-ге қатысатын әйелдердің әйелдер үшін зиянды таңдау жасағанын айтады. Жыныстық позитивті феминисттер келісімге негізделген БДСМ әрекеттерінің көптеген әйелдерге ұнайтынын және олардың жыныстық ұмтылыстарын қолдайтынын мәлімдейді. Олар феминисттердің басқа әйелдердің жыныстық құштарлықтарына «феминизмге қарсы» немесе өзіне-өзі қанаушылықты сіңіру деп шабуылдамауы керектігін, ал келісіммен жасалған жыныстық қиялы бар әрекеттер мен жыныстық қылмыстар арасында ешқандай байланыс жоқ екенін көрсетеді. Порнографияға қарсы феминисттердің кейбіреулері келісіммен жасалған БДСМ көріністерінің зорлау және жыныстық шабуылмен байланысын көрсетсе де, жыныстық позитивті феминисттер мұны әйелдерді қорлау деп санайды. Көбінесе БДСМ-де рөлдер гендерге емес, жеке талғамға байланысты екені айтылады. Сонымен қатар, көптеген адамдар күшпен ойнау (мысалы, зорлау көріністері) арқылы БДСМ күшті нығайтудың орнына, оған қарсы тұру және оны өзгертудің жолы деп санайды. БДСМ туралы жағымсыз пікірлер жиі талқыланса да, жыныстық позитивті феминисттер БДСМ қауымдастығындағы қауіпсіздікке баса назар аударады. БДСМ-де келісім ең маңызды принцип. Кара Данкли мен Лори Бротто өздерінің журналында келісімнің маңыздылығын былай талқылайды: Келісім – бұл ойын туралы келіссөздерді, тілектер мен шекараларды ашық білдіруді, өзара шарттарды анықтауды, жауапкершілік пен ашықтық тұжырымдамасын және біліктілік пен шеберлік арқылы зиян келтірмеуді қамтитын, үздіріліссіз, өзара әрекеттесетін және динамикалық процесс. Сыншылар жыныстық серіктестермен байланыс орнатудың өте маңызды екенін айтады.

Жыныстық бейімділік

МакЭлрой көптеген феминисттердің гомосексуализммен байланыстырылудан қорқып жүргенін айтады. Жыныстық позитивті феминисттер барлық сексуалдық бағдардың дұрыстығын қабылдау, әйелдерге толық сексуалдық еркіндік беру үшін қажет деп есептейді. Феминизмнің бағытын кең қабылдауға зиян келтіретін қорқыныштан гомосексуализм мен бисексуализмнен алшақтамай, жыныстық позитивті феминисттер әйелдердің азаттығына гомосексуализм мен бисексуализмді қабылдау арқылы ғана қол жеткізілетініне сенімді.

Жыныстық сәйкестік

Кейбір феминисттер, мысалы Гермейн Грир, трансгендер әйелдерді (еркек-әйелге) еркектердің әйелдік идентитікті өздеріне таңуға тырысып, сонымен бірге еркектердің артықшылықтарын сақтап қалуы ретінде, ал трансгендер еркектерді (әйел-еркек) өз жынысымен ынтымақтастықты жоққа шығаратын әйелдер ретінде сынға алды. Бұл көзқарастың негізгі жақтаушысы – Дженис Реймонд. "Толық әйел" еңбегінде Грир трансгендер әйелдерді әйелдер кеңістігіне күштеп енуші зорлаушылармен тікелей салыстырды. Көптеген трансгендер адамдар гендерлік идентитікті адамның туа біткен қасиеті деп санайды. Кейбір феминисттер бұл сенімді де сынға алып, гендерлік рөлдердің әлеуметтік құрылымдар екенін, және олардың ешқандай табиғи фактормен байланысы жоқ екенін айтады. Жыныстық позитивті феминисттер барлық адамның өз гендерін анықтау құқығын қолдайды және гендерлік тегістікті гендерлік теңдікке жетудің бір жолы ретінде насихаттайды. Патрик Калифия феминизм және трансгендерлік мәселелер, әсіресе "Секс өзгерістері: трансгендер саясаты" еңбегінде кеңінен жазды.

Талқылау

Феминизмнің өзі сияқты, жыныстық оң көзқарасты феминизмді анықтау қиын, және қозғалыстың ішінде (әсіресе қозғалыстың академиялық тармағы) ешкім бір идеологияға немесе саяси бағдарламаға толық келісім таппайды. Феминистердің белгілі бір мәдени туындының жыныстық оң көзқарасты көрсететініне қатысты пікір келіспеушілігінің мысалы – Бетти Додсонның Ева Энслердің «Вагиналық монологтар» туындысына жасаған сын-пікірі. Додсон пьеса әйелдердің жыныстық қуатына баса назар аударудың орнына, әйелдерге қарсы жыныстық зорлық-зомбылықты бағалап, жыныстық қатынасқа қарай теріс көзқарас қалыптастыратынын айтады. Көптеген басқа жыныстық оң көзқарасты феминистер Энслердің әйелдердің денелері мен жыныстық қатынасы туралы ашық әңгімелеуге ынталандырғаны үшін оның еңбегін қолдайды.

Заңмен белгіленген зорлау туралы заңдар

Жыныстық позитивті феминисттер арасында зорлау заңдары сексизмнің бір түрі ме деген пікірталас болып жатыр. Вагина монологтарындағы "Біреуге мүмкін болатын кішкентай куки сноршері" дауынан көрініп тұрғандай, кейбір жыныстық позитивті феминисттер жасөспірімдер мен ересектер арасындағы барлық келісіммен жасалған қатынасты әдетте зиянды деп санамайды. Феминисттер арасында зорлау заңдарының жасөспірім қыздарға пайдасы тие ме, әлде зиян келтіре ме, сондай-ақ қатысушылардың жынысы заңның жыныстық қатынасқа қатысты ұстанымына әсер етуі керек пе деген мәселелер талқыланды. Сондай-ақ, зорлау заңдарының мақсаты "жақсы қыздарды" жыныстық қатынастан қорғау екендігі айтылды. Басқа феминисттер зорлау заңдарын күшейтуге қарсы немесе күмәнді, себебі олар жас әйелдердің келісіммен жыныстық қатынасқа түсуіне кедергі келтіреді, тіпті олар келісім беруге қабілетті болса да. Олар зорлау заңдарын қорғаудан гөрі бақылау құралы деп санайды, ал заңның тарихи рөлі әйелдің пәктігін құнды мүлік ретінде сақтау болған. Бір автор сол кездегі кейбір штаттарда зорлау айыбымен сотталатын адамның қорғанына жасөспірімнің бұрынғы жыныстық тәжірибесі қолданылуы мүмкін екенін атап өтті. Ол бұл заңдардың мақсаты келісімді емес, пәктікті қорғау екенін көрсетіп тұрғанын айтты. Энн Фергюсонның пікірінше, жыныстық позитивті феминистердің жыныстық қатынасқа қатысты жалғыз шектеуі – келісімді міндетті етуі керек, бірақ ол жыныстық позитивті феминизм келісімнің жеткілікті анықтамасын бермегенін айтады. Жыныстық позитивті феминизм жас әйелдерге көбірек назар бөлгені үшін, ал өз энергиясының көп бөлігін жыныстық қатынасқа жұмсауға қабілетсіз немесе мүдделі емес орта және егде жастағы әйелдерді назардан тыс қалдырғаны үшін сынға ұшырады. Ариэль Леви 2005 жылы жарық көрген "Жендер шовинистік шошқалар" атты кітабында жыныстық позитивті феминизмге тікелей қарсы емес, бірақ жыныстық позитивтіліктің кең таралған түрін әйелдердің өздері мен басқа әйелдерге қатысты еркектердің объективті көзқарасын қабылдауына себеп болатын "ашық мінез-құлық мәдениеті" деп қарастырады. Леви мұны күшейту деп санаудың қате екенін және әйелдер өздерінің жыныстық өрнегін дамытуы керек деп санайды. Левидің кітабына жыныстық позитивті феминисттердің реакциясы әртүрлі болды; Сюзи Брайт кітапты жақсы бағалады, "ашық мінез-құлық мәдениеті" деп қарастырылатын көптеген нәрселер өзі сияқты бұрынғы жыныстық позитивті феминистердің жұмысын бұрмалап көрсеткенін айтты. Алайда Рейчел Крамер Бюссель Левидің соңғы 20 жылдағы әйелдердің жыныстық өрнегін елемегенін немесе оны еркектердің қиялын ішкілендіру деп қате түсінгенін айтады.

Қайта қарастыру және/немесе қарастыруға болатын басқа да мәселелер

Секс позитивті феминизм туралы маңызды еңбектер жазған және/немесе оны жұртшылыққа оқытуға үлес қосқан авторлар мен белсенділерге Кэти Акер, Меган Анделлу, Сюзи Брайт, Рейчел Крамер Бюссель, Диана Кейдж, Аведон Кэрол, Патрик Калифия, Бетти Додсон, Нэнси Фрейди, Джейн Галлоп, Нина Хартли, Жозефин Хо, Амбер Л. Холлибау, Бренда Ховард, Лора Кипнис, Венди МакЭлрой, Инга Муссио, Джоан Нестел, Эрика Луст, Кэрол Куин, Кандида Рояль, Гейл Рубин, Энни Спринкл, Тристан Таормино және Эллен Уиллис жатады. Олардың кейбіреулері секс индустриясында жұмыс істейтін феминист әйелдердің көзқарасынан жазды. Секс позитивті феминизмді қолдайтын ресми ұйымдар туралы ақпарат жетіспейді, бірақ секс позитивті феминизмнің бір негізгі орталығы – 1977 жылы Джоани Бланк құрған Good Vibrations кооперативтік бизнесі. Ол әйелдерге жылы қабылданатын ортада секске қатысты ойыншықтар мен басылымдарды сату үшін құрылған. Бланк сонымен қатар Down There Press баспасын құрды, ол секс позитивтілігінен шабыттанған түрлі білім беру басылымдарын шығарды. Секс ойыншықтарын сату мен білім беру материалдарын таратудың үйлесімі арқасында дамып келе жатқан тағы да көптеген секске оң көзқараспен қараған феминисттік бизнес бар. Онтарионың Торонто қаласындағы Good For Her секс-шопы жыл сайын Феминисттік порно марапатын өткізеді. Секс позитивті феминизмді қолдайтын коммерциялық емес ұйымдарға Кэрол Вэнс пен Энн Снитовпен байланысты қазіргі уақытта жұмыс істемейтін Феминисттік цензураға қарсы топ, Марсия Палли құрған Емін-еркін пікір білдіруші феминистер және цензураға қарсы күрескен және азаматтық бостандықтарды қорғаушы Аведон Кэрол жатады. Феминисттік порнография – порнография индустриясының шағын, бірақ өсіп келе жатқан сегменті. 2006 жылы Феминисттік порно марапаты тағайындалды. Еуропадағы осыған баламасы – 2009 жылы құрылған феминисттік порнографияға арналған PorYes марапаты. On Our Backs журналы 1986 жылы лесбиянкалар мен бисексуал әйелдер қауымдастығында эротикаға деген оң көзқарасты насихаттау үшін құрылды. Ол 1994 жылға дейін дамыды, қаржылық қиындықтармен күресті және меншік иесінің ауысуына тап болды, ал соңғы саны 2006 жылы жарық көрді.

Мақалалар

Архивтелген: Susie Bright's Journal (веб-сайт). Архивтелген: WendyMcElroy.com (веб-сайт).