Кіріспе

Алан I (; 907 жылы қайтыс болды), Ұлы атанған, 876 жылдан өмірінің соңына дейін Ванн графы және Бретань герцогы (dux Brittonium) болды. Императордың бұйрығымен осы құрметті атаққа ие болған жалғыз Бреттань королі (rex Brittaniæ) де осы болды.

Викингтерді қуып шығару

Алан Ванн графы Ридордтың екінші ұлы болды. Ағасы Паскветен қайтыс болғаннан кейін, шамамен 876 жылдың ортасында, ол Ванн билеушісі болды және Бреттания басшылығы үшін Похерлік Юдикаэльмен күресті. Алан оңтүстік-шығыс Бретанияның күшті тобын, ал Юдикаэль батыс бретондықтардың мүдделерін ұсынды. Соңында олар викингтерге қарсы күресу үшін бітім жасасты. 888 немесе 889 жылы Куэстембер шайқасында Юдикаэль қаза тапты, одан кейін Алан Бретанияның толық билеушісі атанды. 890 жылы Алан Сент-Лода викингтерді жеңіп, оларды өзенге қуды, нәтижесінде көптегені суға батып қайтыс болды.

Бретань патшасы

Джудикель қайтыс болғаннан кейін Алан Бретаньді Соломон заманындағыдай толығымен биледі. Ол Леон, Домноне, Корнуайль және Ваннетайс сияқты бретондық аймақтармен қатар, Ренн, Нант, Кутанс және Авранш франк графтықтарын, сондай-ақ Пуатудың батыс бөлігін (Пейс де Ретц деп аталатын) және Анжуды басқарды. Оның билігі шығыста Вир өзеніне дейін жетті. Ол батыста айқын қарсылықсыз осы аумақтың бәрін басқарған алғашқы бретон билеушісі және франко-кельт елдерінің толық блогын басқарған соңғы билеуші болды. Оның ең күшті қарсыласы Анжу графы Фулк I болды, ол Нантаисті бақылауда ұстау үшін оған күресті, бірақ Аланның өмірінде басымдық танытқан сияқты. Оның билік ошағы оңтүстік-шығыста қалды және ол Ванн мен Нант маңындағы жерлерде қуатты және бай болды. Англо-саксон жылнамасына сәйкес, 884 жылы Карлман II қайтыс болғаннан кейін, Чарльз Ірі Батыс Францияның бәрін, Бретаньді қоспағанда, мұраға алды, осылайша Бретаньді тәуелсіз патшалыққа айналдырды; бірақ бұл рас емес сияқты. 897-900 жылдар аралығында жасалған хатта Алан Редон монастырында дұға оқуға бұйрық берген Каролус рухы туралы айтылады. Бұл, әдетте, император ретінде Аланға "рекс" атағын берген Чарльз Ірі болды. Император ретінде ол осы құқыққа ие болған болар еді және ол 886 жылы Нантпен байланыста болғандығы мәлім, сондықтан ол Аланмен байланысқа түскені мүмкін. Сонымен қатар, Чарльз өзінің империясының барлық аймағын тиімді басқаруға және империямен байланысы күмәнді болған бұрынғы жауларын, мысалы викинг Годфридті, адалдықтары үшін құрметті ететін күш-жігер жұмсады. Өзінің билігінің барлық кезеңінде Алан Каролингтік регалия белгілерін және өз хаттарында Каролингтік үлгілерді пайдаланды. Алан Одо мен Карл III-нің әлсіз билігі кезінде өзінің билігін арттырды.

Өлім және мұрагерлік

Алан І 907 жылы қайтыс болды. Мұрагерлік дау туды, және Корнуэль графы Гурмаэльон таққа отырды. Бриттания тез арада викингтердің шапқынына ұшырады, олар 913/914 жылдары шайқаста Гурмаэлонды жеңіп, өлтірді және 936 жылға дейін аймақты басып ұстады. Осы жылы Алан І-нің немересі Алан ІІ, Æthelstanның Англиясындағы жер аударынан қайтып оралып, викингтерді жеңіп, христиан үкіметін қайта орнатты. Алайда, Бретаньнің географиялық аумағы Алан І заманындағыдай кеңейген емес, және болашақ бретон билеушілері 16 ғасырда Бретон герцогтік тәжі француз тәжімен біріктірілгенге дейін патша деп аталған жоқ (қ. Бретань билеушілерінің тізімі).

Ренн әулетімен байланысты деп саналады

11 ғасырда Анжу графы үшін жазылған шежіреде Алан І-нің ұлы Кіші Паскветен, Джудикаэль Беренгардың әкесі болғандығы айтылады, оның ұлы Ренн графы Конан І, Ренн үйінің негізін қалаушы.