Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық құлдықты жоюшы Джон Браунның жесірі (1816–1884)
Widow of American abolitionist John Brown (1816–1884)
Мэри Энн Дей Браун (15 сәуір, 1816 – 29 ақпан, 1884) – құлдықты жоюшы, Вирджиния штатындағы Харперс-Ферриге шабуыл жасаған (1863 жылдан бастап Батыс Вирджиния) Джон Браунның екінші әйелі. Ол Оңтүстікте құлдарды азат ету науқанын бастауға тырысты. 17 жасында тұрмысқа шыққан Мэри 5 өгей бала мен тағы 13 баласын тәрбиеледі. Ол күйеуінің қызметін қолдап, ол үйден кеткен кезде отбасылық шаруашылықты басқарды. Мэри және оның күйеуі құл болған африкалықтарға «Жер асты жолы» арқылы құлдықтан қашуға көмектесті. Олар Пенсильвания, Огайо және Нью-Йорктегі Солтүстік Эльбадағы құлдыққа қарсы қоныста тұрды. Күйеуі өлімге кесілгеннен кейін ол Калифорнияда пионер болды.
Mary Ann Day Brown (April 15, 1816 – February 29, 1884) was the second wife of abolitionist John Brown, leader of a raid on Harpers Ferry, Virginia (since 1863, West Virginia), which attempted to start a campaign of liberating enslaved people in the South. Married at age 17, Mary raised 5 stepchildren and an additional 13 children born during her marriage. She supported her husband's activities by managing the family farm while he was away, which he often was. Mary and her husband helped enslaved Africans escape slavery via the Underground Railroad. The couple lived in Pennsylvania, Ohio, and in the abolitionist settlement of North Elba, New York. After the execution of her husband, she became a California pioneer.
Неке және балалар
17 жасында Мэри Энн Дей 14 маусымда тұрмысқа шықты.
At the age of 17, Mary Ann Day was married on June 14 who was a widower previously married to Dianthe Lusk.
Өгей балалар
Мэри Джон Браунмен некеде тұрғаннан кейін екі жастан он екі жасқа дейінгі бес өгей балаға ие болды. Канзас атқыштар дивизиясының капитаны ретінде, ол Браун отбасының балаларының ішінде Азамат соғысында қызмет еткен жалғыз адам еді. Ол 1895 жылдың 3 мамырында қайтыс болды. Джейсон Браун 1823 жылдың 19 қаңтарында Огайо штатының Хадсон қаласында дүниеге келді. Джейсон гуманист және бейбітшіл адам болды. Ол 1847 жылы Эллен Шербондиге үйленді және олардың ұрпақтары болды. Ол 1912 жылдың 24 желтоқсанында қайтыс болды. Оуэн Браун 1824 жылдың 4 қарашасында Огайо штатының Хадсон қаласында дүниеге келді. Ол Канзастағы шайқастарға қатысып, әкесімен бірге Харперс-Ферриге келді. Харперс-Ферриге жасалған шабуыл кезінде ол Кеннеди фермасында болды және шабуылдың сәтсіздігі анық болғанда басқа төртеуін қауіпсіз жерге шығарды. Ол 1889 жылдың 8 қаңтарында Калифорния штатының Пасадена қаласында қайтыс болды. Рут Браун 1829 жылдың 18 ақпанында Нью-Ричмонд қаласында дүниеге келді. Ол сондай-ақ Гранд Ривер институтында оқыды. Ол 1850 жылдың 26 қыркүйегінде Генри Томпсонға үйленді және олардың ұрпақтары болды. Ол 1904 жылдың 18 қаңтарында қайтыс болды. Фредерик Браун (екінші) 1830 жылдың 31 желтоқсанында Нью-Ричмонд қаласында (Пенсильвания штаты) дүниеге келді. Ол 1856 жылдың 30 тамызында Осаватомиде, Канзаста, Мартин Уайттың қолынан атып өлтірілді және сол жерге жерленді.
Mary acquired five stepchildren, aged two to twelve, upon her marriage to John Brown. As a Captain in a Kansas cavalry unit, he was the only one of the Brown's children to serve in the Civil War. He died May 3, 1895. Jason Brown was born in Hudson, Ohio, on January 19, 1823. Jason was a humanitarian and a pacifist. He married Ellen Sherbondy in 1847 and they had descendants. He died on December 24, 1912. Owen Brown was born in Hudson, Ohio, on November 4, 1824. He participated in the Kansas battles and came with his father to Harpers Ferry. During the raid on Harpers Ferry, he stayed at the Kennedy Farm and led four others to safety when the failure of the raid became apparent. He died in Pasadena, California, on January 8, 1889. Ruth Brown was born in New Richmond, Pennsylvania, on February 18, 1829. She also attended the Grand River Institute. She married Henry Thompson on September 26, 1850, and they had descendants. She died on January 18, 1904. Frederick Brown (the second) was born in New Richmond, Pennsylvania, on December 31, 1830. He was shot and killed by Martin White in Osawatomie, Kansas, on August 30, 1856, and was buried there.
Мәриямның өз балалары
Мэри Джонмен бірге он үш бала сүйді. Уильям Ллойд Гаррисон 1830-шы жылдардың басында "The Liberator" газетін және Америкалық құлдыққа қарсы қоғамды құру арқылы құлдыққа қарсы институттарды құрды. 1830-шы жылдардың ортасында Браундар газетке жазылып алды, және Мэри күйеуінің және Гаррисонның құлдыққа қарсы пікірлерімен таныс болды. 1840 және 1850 жылдары құлдыққа қарсы қозғалысты қолдаушылардың саны аз болды. Екінші Ұлы Оянудың ықпалымен Мэри құлдықты тоқтатудың маңызды екеніне сенді. Ол афроамерикандықтарды өзімен тең санады. Күйеуі мен ұлдары құлдыққа қарсы күресте болғанда, ол үйде қалып, отбасын асырау үшін жұмыс істеді, сонымен қатар үй шаруасын жүргізіп, балаларды туып өсірді. Джон әйелін құлдыққа қарсы күреске толыққанды ден қоюына мүмкіндік берген "шындық, адал және мейірімді дос" деп есептеді. Ол оның оның міндеттеріне байланысты "кедейлік, сынақтар, жамандау және қатты қиындықтар" арқасында ауырып, жақындарын жоғалтқанын мойындады. Олардың балалары шыншыл, тәлкеуге қарсы тұра білетін, жақсы мінезді және пайдалы болып өсті. 1843 жылы оның төрт баласы қайтыс болды, ал 1849 жылға дейін тағы екі баласы көз жұмды.
Mary had thirteen children with John. Anti slavery institutions were established by William Lloyd Garrison in the early 1830s with the founding of The Liberator newspaper and the American Anti Slavery Society. In the mid 1830s, the Browns were subscribers of the newspaper and Mary was familiar with her husband's and Garrison's positions against slavery. Few people supported the anti slavery movement in the 1840s and 1850s. Influenced by the Second Great Awakening, Mary believed it important to bring an end to slavery. She saw African Americans as her equals. While her husband and sons were away fighting against slavery, she remained at home and worked to support the family, as well as running her household and delivering and raising children. John considered his wife a partner and a "fast and faithful affectionate friend" who made it possible for him to focus on his fight against slavery. He recognized that she took on a life of "poverty, trials, discredit, and sore afflictions" due to his commitments, which resulted in periods of illness and loss. Their children were raised to be truthful, resist temptation, improve morally, and be useful. Four of her children died in 1843 and another two children died by 1849.
Харперс паромға шабуыл
Джон 1859 жылғы 16 қазанда Харперс-Ферриге шабуылды жоспарлап, орындады. Оның қоштасу рәсіміне көп адам келді.
John planned and executed the raid on Harpers Ferry on October 16, 1859. Her funeral was heavily attended.
Мұра
Тарихшы Стивен Б. Оутс оны "адал, өзін-өзі құрбан ететін әйел" деп атады және былай деді: "Ол бала кезінен бастап әйелдің міндеті бала туу, шаңырағын күту және күйеуіне бағыну деп үйретілген. Осылайша ол толығымен Браунның еркіне бағынып, оның жараспайтын мінезіне шыдады".
Historian Stephen B. Oates called her a "loyal, self sacrificing wife", and stated, "She had been taught since childhood that a woman's task was to bear children, tend her house, and obey her husband. Thus she subordinated herself completely to Brown's will enduring his intractable ways."