Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ханс Вильгельм (H. V.) Каалунд (27 маусым 1818 – 27 сәуір 1885) – даниялық лирикалық ақын.
Hans Vilhelm (H. V.) Kaalund (27 June 1818 – 27 April 1885) was a Danish lyric poet.
Ерте өмір
Ол кеден қызметкерінің ұлы еді. Ол Копенгаген қабырғаларына жақын шекаралық ауданда өсті. Ол мүсін жасау және сурет салуды оқыды, бірақ оның суретші болуға жасаған алғашқы әрекеттері жүйкелік ауру салдарынан үзіліске ұшырады. Әр түрлі жұмыстардан кейін ол түрмеде мұғалім болып орналасты, онда бос уақытында жазуға мүмкіндік алды.
He was the son of a customs officer. He grew in the border district near the walls of Copenhagen. He studied sculpture and painting, but his early attempts to be an artist were interrupted by a nervous disorder. After working in various occupations, he took a position as a teacher at a prison, where he was able to write in his free time.
Мансап
Торвальдсеннің қайтып оралуы туралы (1838) жазған өлеңдері жақсы қабылданып, оны әдебиетпен кәсіби айналысуға ынталандырды. Оның "Конг Халдан ден Стерке" (1840) және "Валькириен Гондуль" (1842) өлеңдері сәтті болғанымен, табыс әкелмеді. Оның басқа шығармалары да осылай болды, оның ең жақсы туындыларының жинағы – "Et Foraar" ("Көктем", 1858) кітабындағы лирикасы жарияланғанға дейін. 1875 жылы оның "Fulvia" драмасы, ал 1877 жылы "En Eftervaar" ("Көктемнен кейін") атты тағы бір өлеңдер жинағы жарық көрді. "Et Foraar" және "En Eftervaar" жинақтарында махаббат өлеңдерімен қатар саяси тұжырымдар мен терең ойлар көп кездеседі, бұл, әдетте, оның ең маңызды мұрасы саналады. Каалунд поэзиясының ерекшелігі – шындыққа адал болуы. Ол кейінгі романтик болғанымен, өмірді фактілерге негіздеудің маңыздылығын үнемі баса көрсетіп, идеалдықтан бас тартпады. Бұл "Jeg elsker den brogede Verden" ("Түрлі-түсті әлемді жақсы көремін", 1858) және оның жиі орындалатын "Paa det Jevne" ("Жайлы жерде", 1872) сияқты өлеңдерінде айқын көрінеді. Соңғысы – даттық реализмнің типикалық көрінісі деп мақталып, сонымен қатар амбицияның жетіспеушілігі деп сынға ұшырады. Осы қайшылық оны романтизм мен реализм арасындағы кезеңнің өкілі етеді. Оның ең жақсы өлеңдері бүгінгі күнге дейін цитаталанып келеді. Каалунд ең алдымен "Бөрн үшін аңыздар" ("Fables for Children", 1845; Йохан Лундбэй салған суреттерімен) атты жануарлар туралы өлеңдер кітабымен танымал. Бұл аңыздар емес, жануарлардың шағын бейнелері. Олардың кейбіреулері сезімтал, ал кейбіреулері қызықты. Ең танымал туындысы – "Den dræbte And" ("Соққан қаз"). Г.К. Андерсеннің ертегілері сияқты, олар да даттық әдебиетте балалар мен табиғатқа қызығушылықтың артуын көрсетеді және бірнеше рет қайта басылды. Балаларға арналған тағы бір жинақ – "Fabler og blandede Digte" (1844). Каалунд 1885 жылдың 27 сәуірінде қайтыс болды.
His verses on the return of Thorvaldsen (1838) were positively received and convinced him to take up literature as a profession. His poems, “Kong Haldan den Stœrke” (1840), and “Valkyrien Göndul” (1842), were successful but not profitable. The same was true of his other works until the publication of his lyrics in the book Et Foraar (“A Spring,” 1858), a collection of his best pieces. In 1875 his drama Fulvia appeared, and another collection of poetry, En Eftervaar (“An After Spring”), appeared in 1877. Apart from love poetry and political statements, Et Foraar and En Eftervaar contain a lot of thought lyrics, perhaps his most important legacy. A characteristic element in Kaalund's poetry is its demonstrative commitment to realities. Though a late romanticist, he continuously stresses the importance of building life upon a base of facts – without abandoning idealism. This is felt in poems like "Jeg elsker den brogede Verden" (“I love the colourful World” 1858) and in his often sung "Paa det Jevne" (“On the Ground” 1872). The latter was lauded as a typical Danish expression of matter of fact attitudes and criticised as just a typical lack of ambition. This split makes him a poet of transition between romanticism and realism. His best poems are still quoted. Kaalund is known primarily for his Fabler for Børn (“Fables for Children,” 1845; illustrated by Johan Lundbye), a book of verses about animals. They are not fables, but small snapshots of animals. Some are sentimental, some humorous. The most famous is "Den dræbte And" “The killed Duck”. Like the fairy tales of H. C. Andersen, they testify to the rising interest of children and nature in Danish literature and have several times been re edited. Another collection for children was Fabler og blandede Digte (1844). Kaalund died 27 April 1885.