Кіріспе
Iida Line (飯田線) - Тоёхаси, Айчи қаласындағы Тоёхаси станциясын Нагано қаласындағы Тацуно станциясымен байланыстыратын Жапонияның теміржол желісі. Бұл желі шығыс Айти префектурасын және оңтүстік Нагано префектурасын Солтүстік-батыс Шидзуока префектурасы арқылы жалғастырады. Ол тік таулармен қатар Ида және Ина сияқты қалалар арқылы өтеді. Алғашқыда бұл желі төрт түрлі жеке теміржол желісі болған, олардың біріншісі 1897 жылы ашылған. Желіде Хикё станциялары немесе хикё эки деп аталатын, халық азаюына байланысты жақын орналасқан елді мекендерін жоғалтқан станциялардың саны көп. Бұл терминді 1999 жылы Таканобу Ушияма және оның достары оқшауланған және сирек пайдаланылатын теміржол станцияларын атау үшін қолданған. 213 5000 сериялы 2 вагонды ЭМУ 313 3000 сериялы ЭМУ 373 сериялы 3 вагонды ЭМУ (Inaji Limited Express және кейбір "Жергілікті" барлық станцияларға тоқтайтын қызметтерде)
The Iida Line (飯田線) is a Japanese railway line connecting Toyohashi Station in Toyohashi, Aichi with Tatsuno Station in Tatsuno, Nagano, operated by Central Japan Railway Company (JR Central). The line links eastern Aichi Prefecture and southern Nagano Prefecture through northwestern Shizuoka Prefecture. It goes through steep mountains as well as cities such as Iida and Ina. The line was originally four different private railway lines, the first of which opened in 1897. The line has an unusually high number of so called Hikyō stations, or hikyo eki, which have since lost their nearby communities due to depopulation. The phrase was coined in 1999 by Takanobu Ushiyama and friends, for railroad stations that are isolated and little used. 213 5000 series 2 car EMUs
313 3000 series EMUs
373 series 3 car EMUs (on Inaji limited express and some all stations "Local" services)
Тарих
Тойокава темір жолы 1897 жылы Тойохашиден Тойокаваға дейінгі учаскені ашты, ал 1900 жылы желі Омиге дейін ұзартылды. Солтүстік жағында Инэ электр темір жолы 1909 жылы Тацуно мен Инэ Мацусима учаскесін (1200 В тұрақты токпен электрлендірілген) ашты, ал 1911 және 1927 жылдар аралығында желі Тенрюкёға дейін кеңейтілді. Хораитера темір жолы 1923 жылы Омиден Микава Кавайға дейінгі учаскені ашты және 1925 жылы Тойохашиден Омиге дейінгі учаскені электрлендірумен бірге 1500 В тұрақты токпен электрлендірді. Келесі жылы Тойохашиден Тойокаваға дейінгі учаске екі жолға дейін кеңейтілді. Саншин темір жолы 1932 жылы Тенрюкё-Кадосима учаскін электрлендірілген (1500 В тұрақты ток) желі ретінде, Микава-Кавай-Тоэй учаскін (және барлық келесі кезеңдерді) 1933 жылы электрлендірілген желі ретінде ашты және екі учаскені 1936 жылы қосып, желіні аяқтады. 1943 жылы барлық төрт компания мемлекеттік меншікке алынды. 1955 жылы Тацуно мен Тенрюкё арасындағы желінің кернеуі 1500 В-қа дейін арттырылды. 1983-1984 жылдары желіде CTC сигнализациясы іске қосылды, ал 1996 жылы жүк тасымалы тоқтатылды.
Бұрынғы жалғау желілері
Хон Нагашино станциясы: Микава Тагучиге дейінгі 23 км желі 1930 және 1932 жылдар аралығында ашылған, 1500 В тұрақты токпен электрлендірілген. Осы желіге 762 мм енді екі орман темір жолы қосылды: Дамин орман темір жолы, сол аттас станцияда байланысқан, 19 км "басты желіден" (тоннельді қоса алғанда) және 7 км тармақтан тұрады, ол 1932 және 1960 жылдар аралығында жұмыс істеді; Тагучи орман темір жолы, соңғы станцияда байланысқан, 10 км "басты желіден" және 6 км тармақтан тұрады, ол 1934 және 1963 жылдар аралығында жұмыс істеді. Екі орман темір жолы да бастапқыда бос вагондарды жоғары көтеру үшін адамдар мен "ірі иттерді" пайдаланғанымен ерекшеленді, ал вагондар жүктелгеннен кейін өздігінен төмен домалап түсті. Микава Тагучи желісі 1968 жылы су тасқынынан зардап шегіп жабылды.
Ұсынылған жалғау желісі
Чубу Тенрю станциясы: 1967 жылы Хаманако желісінде Тенрю Футаматаға дейінгі 35 шақырымдық жол құрылысы басталды. Жобаға 20 көпір, 14 туннель және шамамен 13 шақырымдық жол төсемі кіруі тиіс болған. 1980 жылы құрылыс тоқтатылғанда, жобаның шамамен 50 пайызы аяқталған еді.