Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1819 жылғы неміс ұлтшылдығын басу туралы жарлық
Decree of 1819 suppressing German nationalism
Карлсбад жарлықтары (Karlsbader Beschlüsse) – Германия конфедерациясы мемлекеттерінде 1819 жылғы 20 қыркүйекте Австрия империясының Карлсбад қаласында өткен конференциядан кейін Бундесversammlung-тың қаулысымен қабылданған реакциялық шектеулер жиынтығы. Олар ұлтшыл студенттік бірлестіктерге ("Буршеншафтэн") тыйым салды, либералды университет профессорларын қызметтен шеттетуге және баспасөз цензурасын күшейтуге бағытталды. Бұл жарлықтар Германияның бірігуге ұмтылысын басу мақсатымен қабылданды және қаулы қабылданғаннан кейін бір ай ішінде аяқталған Hep Hep бүліктері кезінде жарық көрді.
The Carlsbad Decrees (Karlsbader Beschlüsse) were a set of reactionary restrictions introduced in the states of the German Confederation by resolution of the Bundesversammlung on 20 September 1819 after a conference held in the spa town of Carlsbad, Austrian Empire. They banned nationalist fraternities ("Burschenschaften"), removed liberal university professors, and expanded the censorship of the press. They were aimed at quelling a growing sentiment for German unification and were passed during ongoing Hep Hep riots which ended within a month after the resolution was passed.
Өмірбаян
Мемлекет өкілдерінің кездесуін Австрияның мемлекеттік министрі, князь Клеменс Венцель фон Меттерних шақырды. Бұл кездесу либералды Burschenschaft студенті Карл Людвиг Сандтың 1819 жылғы 23 наурызда консервативті жазушы Август фон Коцебуэні өлтіруінен және 1819 жылғы 1 шілдеде аптекашы Карл Лёнингтің Нассау президенті Карл фон Ибелдің өміріне қастандық жасау әрекетінен кейін болды. Еуропалық қайта құру кезеңінде Меттерних монархиялық тәртіпке қауіп төндіруі мүмкін революциялық қызметтерге ұласуы мүмкін неміс университеттеріндегі либералдық және ұлттық тенденциялардан қорқыды. Осы уақытта аталған екі оқиға, әрекет етуге қолайлы сылтау болды. Карлсбад жарлықтары ғасырлар бойы қолданылып келген дербес академиялық сот жүйесіне де, мүше мемлекеттердің құқықтарына да әсер етті. Осы және басқа да мақсаттарда жарлықтарды қолдану үшін маңызды құрал – Майнц орталық тергеу комиссиясы болды. Жарлықтардың маңызды ерекшелігі – реакциялық Германия конфедерациясы либералдық және ұлтшылдық идеяларды бүлік деп қарастырып, осы идеяларды таратушыларды демагогтар деп қудалағандығы болды. Demagogenverfolgung деп аталатын бұл қуғын-сүргін, әсіресе Пруссияда күшті болды. 1832 жылғы Хамбах фестивалінен кейін қуғын-сүргін соңғы рет жаңартылды. Карлсбад жарлықтары 1848 жылғы наурыз революциясынан кейін ғана Германия Бундестагы тарапынан, 1848 жылғы 2 сәуірде жойылды.
The meeting of the state's representatives was called by the Austrian Minister of State Prince Klemens Wenzel von Metternich after the liberal Burschenschaft student Karl Ludwig Sand had murdered the conservative writer August von Kotzebue on 23 March 1819, and an attempt had been made by apothecary Karl Löning on the life of Nassau president Karl von Ibell on 1 July 1819. In the course of the European Restoration Metternich feared liberal and national tendencies at German universities which might conduct revolutionary activities threatening the monarchistic order. At this time, the two outrages cited were a welcome pretext to take action. The Carlsbad Decrees had consequences not only for the rights of the member states but also for the independent academic jurisdiction that had partially been in existence for centuries. An important instrument for the application of the decrees for these and other purposes was the Mainzer Zentraluntersuchungskommission. An essential attribute of the decrees was that the reactionary German Confederation understood liberal and nationalistic ideas as sedition and persecuted those spreading these ideas as demagogues. This persecution of demagogues, Demagogenverfolgung, was especially vigorous in Prussia. After the Hambach Festival in 1832 the persecution was renewed for the last time. Only after the March Revolution of 1848 were the Carlsbad Decrees abrogated by the German Bundestag, on 2 April 1848.
Жарлықтардың мәтіні
Жарлықтар Burschenschaften Studentenverbindungen және Turnerschaften студенттік ұйымдарын таратып, сонымен қатар университет инспекторларын және баспасөз цензурасын енгізді. Көптеген жергілікті басқарулардағы реформаторлар қызметтен алынды және 1820 жылға дейін барлық маңызды либералдық және ұлтшыл неміс реформалық қозғалыстары тоқтатылды. Жарлықтар үш бөлімнен тұрды.
The decrees effectively dissolved the Burschenschaften Studentenverbindungen as well as the Turnerschaften and also provided for university inspectors and press censors. Reformers in many local governments were forced out and by 1820 all significant liberal and nationalistic German reform movements had come to an end. The decrees were organized into three sections.
Студенттік ұйымдар
1. Әрбір мемлекеттің билеушісі әрбір университет үшін арнайы өкіл тағайындайды, оған тиісті нұсқаулар мен кеңейтілген өкілеттіктер беріледі, және ол өкіл университет орналасқан жерде тұрады. Бұл лауазым қазіргі қорғаншыға немесе үкімет білікті деп санайтын кез келген басқа адамға жүктелуі мүмкін. Осы өкілдің міндеті – қолданыстағы заңдар мен тәртіп ережелерін қатаң сақтауды қамтамасыз ету; университеттегі оқытушылардың ашық лекцияларында және жүйелі курстарындағы көзқарасын мұқият бақылау, ғылыми мәселелерге немесе оқыту әдістемесіне тікелей араласпай, студенттердің болашақ көзқарасын ескере отырып, оқытуға дұрыс бағыт беру. Соңында, ол студенттер арасында моральдық қағидаларды, тәртіпті және сыртқы әдептілікті нығайтатын барлық жағдайға тоқтаусыз назар аударуы керек. 2. Біріккен үкіметтер өзара міндеттеме береді, өздерінің университеттерінен немесе басқа да мемлекеттік білім беру мекемелерінен қызметтік міндеттерін айқын бұзған, өкілеттіктерінің шегінен асып кеткен, жастардың санасына заңды түрдегі ықпалын теріс пайдаланған, немесе қоғамдық тәртіпке қарсы, қазіргі үкіметтік құрылымды құлатқысы келетін зиянды ілімдерді тарату арқылы, оларға сеніп тапсырылған маңызды лауазымға жарамсыз екендерін анық көрсеткен барлық оқытушыларды шұғыл түрде қызметтен босатуға. Осылайша қызметтен алынған ешбір оқытушы біріккен мемлекеттің басқа аймағындағы мемлекеттік білім беру мекемесіне қайта тағайындалмайды. 3. Университеттердегі құпия және рұқсатсыз қоғамдарға қарсы бағытталған заңдар қатаң түрде орындалады. Бұл заңдар, әсіресе, бірнеше жыл бұрын «Жалпы студенттік одақ» (Allgemeine Burschenschaft) деген атпен құрылған қауымдастыққа қатысты, себебі осы қоғамның идеясы – әртүрлі университеттер арасындағы тұрақты байланыс пен үнемі қарым-қатынас орнатуды көздейді, бұл мүлдем қабылдауға келмейтін жоспар. Үкімет өкілдеріне осы мәселеде ерекше сақтық таныту міндеті жүктеледі. Үкіметтер өзара келіседі, бұдан былай құпия немесе рұқсатсыз қоғамдарға қатысқан немесе оларға мүше болған адамдар мемлекеттік қызметке қабылданбайды. 4. Университет сенатының шешімімен, үкімет өкілі бекіткен немесе итермелеген жағдайда университеттен шығарылған, немесе шығарылудан қашу үшін оқу орнын тастап кеткен студенттер ешбір басқа университетте қабылданбайды.
1. A special representative of the ruler of each state shall be appointed for each university, with appropriate instructions and extended powers, and shall reside in the place where the university is situated. This office may devolve upon the existing curator or upon any other individual whom the government may deem qualified. The function of this agent shall be to see to the strictest enforcement of existing laws and disciplinary regulations ; to observe carefully the spirit which is shown by the instructors in the university in their public lectures and regular courses, and, without directly interfering in scientific matters or in the methods of teaching, to give a salutary direction to the instruction, having in view the future attitude of the students. Lastly, he shall devote unceasing attention to everything that may promote morality, good order, and outward propriety among the students. 2. The confederated governments mutually pledge themselves to remove from the universities or other public educational institutions all teachers who, by obvious deviation from their duty, or by exceeding the limits of their functions, or by the abuse of their legitimate influence over the youthful minds, or by propagating harmful doctrines hostile to public order or subversive of existing governmental institutions, shall have unmistakably proved their unfitness for the important office entrusted to them. No teacher who shall have been removed in this manner shall be again appointed to a position in any public institution of learning in another state of the union. 3. Those laws which have for a long period been directed against secret and unauthorized societies in the universities shall be strictly enforced. These laws apply especially to that association established some years since under the name Universal Students' Union (Allgemeine Burschenschaft), since the very conception of the society implies the utterly unallowable plan of permanent fellowship and constant communication between the various universities. The duty of especial watchfulness in this matter should be impressed upon the special agents of the government. The governments mutually agree that such persons as shall hereafter be shown to have remained in secret or unauthorized associations, or shall have entered such associations, shall not be admitted to any public office. 4. No student who shall be expelled from a university by a decision of the university senate which was ratified or prompted by the agent of the government, or who shall have left the institution in order to escape expulsion shall be received in any other university.
Баспасөз құқығы
1. Осы қаулы күшінде болған кезде, күнделікті шығатын немесе жиырма парақтан аспайтын басылым түрінде жарық көретін ешқандай жариялым, одақтың кез келген штатында мемлекеттік лауазымды тұлғалардың алдын ала білімі мен бекітуісіз баспаға жіберілмейді. Жоғарыда аталған санаттардың біріне жатпайтын жазбалар одақтың жекелеген штаттарында қолданыстағы немесе қабылданатын заңдарға сәйкес қарастырылады. 2. Одақтың әрбір штаты, оның қадағалауымен шығарылған және басқа штаттардың абыройы мен қауіпсіздігіне нұқсан келтірген немесе олардың конституциясы мен басқаруына шабуыл жасаған әрбір жариялым үшін, тек сол жариялым жасалған мемлекетке ғана емес, бүкіл Конфедерацияға да жауапты болады. 3. Парламент сонымен қатар, өтінішсіз, өзінің құзыретімен, егер тағайындалған комиссиясының пікірінше, одақтың абыройына, жеке штаттардың қауіпсіздігіне немесе Германиядағы бейбітшілік пен тәртіпке зиян келтіретін, 1-бапта көрсетілген жазбаларды, олар неміс штатының қайсысында жарық көрсе де, тоқтатуға құқылы. Мұндай шешімдерге шағымдануға болмайды, ал тиісті үкіметтер олардың орындалуын қамтамасыз етуге міндетті. 4. Егер газет немесе мерзімді басылым Парламент шешімімен тоқтатылса, оның редакторы бес жыл ішінде одақтың кез келген штатында осыған ұқсас басылымды шығаруға құқылы болмайды.
1. So long as this decree shall remain in force no publication which appears in the form of daily issues, or as a serial not exceeding twenty sheets of printed matter, shall go to press in any state of the union without the previous knowledge and approval of the state officials. Writings which do not belong to one of the above mentioned classes shall be treated according to the laws now in force, or which may be enacted, in the individual states of the union. 2. Each state of the union is responsible, not only to the state against which the offense is directly committed, but to the whole Confederation, for every publication appearing under its supervision in which the honor or security of other states is infringed or their constitution or administration attacked. 3. The Diet shall have the right, moreover, to suppress on its own authority, without being petitioned, such writings included in Article I, in whatever German state they may appear, as, in the opinion of a commission appointed by it, are inimical to the honor of the union, the safety of individual states, or the maintenance of peace and quiet in Germany. There shall be no appeal from such decisions, and the governments involved are bound to see that they are put into execution. 4. When a newspaper or periodical is suppressed by a decision of the Diet, the editor thereof may not within a period of five years edit a similar publication in any state of the union.