Кіріспе

Калифорнияның қоршаған ортасы мен табиғи тарихы

Табиғи биологиялық қауымдастықтар

Калифорнияның экологиясын штатты бірнеше экорегионға бөлу арқылы түсінуге болады, олар бір-бірімен байланысты аумақта өсімдіктер мен жануарлардың ерекше экологиялық қауымдастықтарын қамтиды. Калифорнияның экорегиондарын төрт негізгі топқа жіктеуге болады: шөлді экорегиондар (мысалы, Мохаве шөлі), Жерорта теңізі экорегиондары (мысалы, Орталық аңғар), орманды таулар (мысалы, Сьерра-Невада) және жағалау ормандары. Әртүрлі мекемелер экорегиондардың шекараларын сәл әртүрлі анықтайды: бұл мақалада Дүниежүзілік қоры (WWF) және АҚШ Қоршаған ортаны қорғау агенттігінің (EPA) анықтамалары қолданылады.

Шөлдер

Калифорнияның биік таулары штаттың шығыс бөліктеріне ылғалдың көп бөлігінің жетіп толуына кедергі келтіреді, ол Калифорнияның шөл және ксерик бұталы өсімдіктердің экорегиондарына орналасқан. Оңтүстік-шығыс Калифорнияның жазық шөлі Аризонаға және Мексиканың солтүстік бөлігіне дейін созылатын Сонора шөлінің экорегионының бір бөлігі болып табылады. Калифорнияда екі биік шөл бар: Мохаве шөлі және Ұлы Аңғар шөлі. Мохаве шөлінің экорегионында Джошуа ағаштары өседі. Калифорнияның құрғақ және суық Ұлы Аңғар шөлі Оуэнс аңғарынан тұрады және WWF оны Ұлы Аңғар бұталы даласына, ал EPA Орталық Аңғар және Жоталар экорегионына жатқызады. Калифорния шөлдерінде жылына шамамен 200-300 мм жаңбыр жауады. Бұл шөлдердегі өсімдіктер жауын-шашынның аз болуына бейімделген бұталар мен қылқанды шөптерден тұрады. Көбінесе кездесетін өсімдік түрлеріне креозот бұтасы, қара қылқан, майлы ағаш, тұздық бұта, үлкен шалфей, төменгі шалфей және шатырша жатады. EPA аймақты Орталық Аңғар (7-экорегион), Оңтүстік Калифорния шапарралы (6-экорегион), Оңтүстік Калифорния таулары (8-экорегион) және Оңтүстік Калифорния жағалауы (85-экорегион) деп бөледі. Таулы шапарраль биіктікке байланысты шалфей бұталарының, шапарральдың және таулық түрлердің мозаикасынан құралған. Ішкі орман экорегионында серпентин сияқты ерекше топырақ түрлерінің арқасында бірнеше эндемикалық түрлер кездеседі. Бұл өсімдік қауымдастықтары көбінесе мозаика түрінде орналасқан.

Калифорнияның Орталық Аңғары бұрынғыда жергілікті бұталы шөптер мен көктемгі су тобырларынан тұратын кең қоңыржай шөптік дала болған. Бұл далаларда гризли аюы, сұр қасқыр, туле бұғысы және мүйізді антилопалар мекендеген. Жергілікті шөптік далалар мен су тобырларының көп бөлігі қазір мал шаруашылығына және егістік жерлерге айналдырылған. Карризо жазығы жергілікті шөптер сақталғандықтан "Калифорнияның Серенгетиі" деп аталады.

Орманды таулар

Солтүстік Калифорнияның салқын және ылғалды таулары ормандық экорегиондармен жабылған. WWF және EPA тауларды үш экоаймаққа бөледі: Сьерра-Невада, Кламат таулары және Шығыс Каскадтардың етегі мен төбелері (Модок платосында кездеседі). Сьерра-Невада Калифорнияның қан тамырлы өсімдік түрлерінің жартысына мекен етеді, оның 400 түрі осы аймаққа ғана тән. Бұл биотикалық аймақтарға Джеффри қарағайы және Лоджполь қарағайы сияқты қылқан жапырақтары басым таулық орман, аққазық қарағайы басым субальпілік орман және ағаштар өспейтін альпілік тундра жатады. Сондай-ақ, Сьерра тауларында жер бетіндегі ең ірі секвойя ағаштары өседі. Кламат және Сискию таулары – биологиялық әртүрліліктің маңызды ошағы, онда әлемдегі ең биологиялық әртүрлі төрт қоңыржай ормандардың бірі орналасқан. Қызылша ормандары жағалауға жақын, шамамен 56 километрге дейін ені бар жіңішке жолақта гүлденеді, мұнда ағаштар қысқы жаңбырлар мен жазғы тұманның ылғалдығын сезінеді. Қызылша ормандары әлемдегі ең жоғары орман өнімділігімен де ерекшеленеді.