Кіріспе
Уэльстің Кармартеншир округінің оңтүстік жағалауындағы қала, Таф өзенінің сағасында орналасқан Лаугарн (Talacharn) '/l/ɑr/n/ қаласы. Лаугарн қалашығының (Трефлан Лахарн) ежелгі ауданы, өз корпорациясы мен жарғысымен Уэльстегі бірегей сақталған құрылым болып табылады. Көбінесе ағылшын тілінде сөйлейтін аймақта, Ландскер сызығында орналасқан бұл қауым Лланддоурор, Сент-Клирс, Ллангиног және Лланстеффан қауымдарымен шектеседі. 2021 жылғы халық санауы бойынша халқы 1100 адамды құрайды. Лаугарн қалашығының сайлау округіне Эглвискумин, Пендин және Лланддоурор қауымдары да кіреді. 1949 жылдан 1953 жылы қайтыс болғанға дейін Лаугарнда тұрған Дилан Томас оны "уақыттан тыс, тыныш, тартымды қала аралы" деп сипаттаған. Бұл қала "Сүт ағашының астында" трагедиясындағы Ллэреггуб қалашығының прототипі ретінде қабылданады. Томас пьесасының Лаугарнға негізделгенін екі рет растаған, бірақ топографиялық тұрғыдан ол өзінің қысқа уақыт тұрған Нью-Кей қаласына да ұқсас.
Laugharne '/l//ɑr//n/ (Talacharn) is a town on the south coast of Carmarthenshire, Wales, lying on the estuary of the River Tâf. The ancient borough of Laugharne Township (Treflan Lacharn) with its Corporation and Charter is a unique survival in Wales. In a predominantly English speaking area, just on the Landsker Line, the community is bordered by those of Llanddowror, St Clears, Llangynog and Llansteffan. It had a population at the 2021 census of 1,100. Laugharne Township electoral ward also includes the communities of Eglwyscummin, Pendine and Llanddowror. Dylan Thomas, who lived in Laugharne from 1949 until his death in 1953, famously described it as a "timeless, mild, beguiling island of a town". It is generally accepted as the inspiration for the fictional town of Llareggub in Under Milk Wood. Thomas confirmed on two occasions that his play was based on Laugharne although topographically it is also similar to New Quay where he briefly lived.
Тарих
Көптеген тарихқа дейінгі кезеңдерде Лаугарн аймағындағы адам қызметінің ортасы Койган Блафф болды – оңтүстікке қарай, қазір су астында қалған жағалау жазығына тік көтерілген әктас жарым аралы. Алқаның оңтүстік-шығыс бетіндегі табиғи үңгір 1865 және 1965 жылдар аралығында бес рет қазылды, бұл 50 000 жыл бұрын ландшафт арқылы көшіп жүрген аңшы-жинаушылар тобы үшін уақытша пана болғанын көрсететін маңызды дәлелдер табылды. Кейінірек, мезолит және неолит дәуірлерінен қалған кремний құралдары да табылды, бұл аймақта ұзақ мерзімді қоныстануды көрсетеді. Осы жаңалыстар Уэльстегі ең ежелгі, әлі де тұрғындары бар елді мекен – осы қалашып екенін ұсынады. Мустье дәуірінен қалған артефакттар жақын маңдағы Павиланд және Лонг-Хоул үңгірлерінде, сондай-ақ Бонтневиддегі ежелгі гоминидтердің қалдықтарымен бірге табылды, бірақ Лаугарннан айырмашылығы, олармен байланысты қауымдастықтар ұзақ бұрын жойылды. Б.з.д. 4 ғасырында төбенің үстінде бекініс салынды. Қола дәуірінде Койган лагері ашық қоныс ретінде тіркелген, ал Лаугарн Буроуздағы жақын маңдағы дөңгелек шатырдағы және Плашетт пен Орчард Парктегі Бейкер қабірлеріндегі қосымша жаңалыстар тұрақты қауымды растайды. 1960 жылдардағы қазба жұмыстары қорғалған аумақта Койганда қорғаныс қабырғасы мен ормен бірге екі үйді ашты, сондай-ақ біздің заманымыздың 3 ғасырының соңына жататын көптеген керамикалық бұйымдар табылды, бұл осы орынның рим-британдық кезеңде де қоныстанғандығын көрсетеді. Қалашықтың солтүстігіндегі Глан-и-Мор бекінісі де маңызды темір дәуірі қонысы екені анықталды. Лаугарндағы 2000-нан астам монета және Island House-та табылған римдік ванна қалдықтары, сондай-ақ Койган лагерінен алынған 6 ғасырлық импорттық керамика, монеталар мен шыныдан тұратын рим-британдық жиынтығы, «Оңтүстік-Батыс Уэльстегі жергілікті елді мекендердің ең байы» деп сипатталды. Бұл кезеңдегі қызметтің дәлелі көбінесе аз болғандықтан, осы жаңалыстар осы орынның маңызды екенін растайды және римдіктердің басып алуынан кейін де жоғары мәртебелі елді мекен болып қала бергенін көрсетеді. 6 ғасырлық жазулы тас солтүстікке қарай Ллансадврен шіркеуінің ішінде орналасқан, ол Койгандағы маңызды дүниежүзілік қоныстың шеткі жерлеу орны деп саналады. Лаугарн шіркеуі, онда 9 ғасырлық келттік тақташасы бар және онда ұзын күмбезді қабір қорымы тіркелген, жақын маңдағы ертедегі шіркеулік орын болуы мүмкін. Ерте орта ғасырларда Лаугарн аймақтағы негізгі елді мекен болды және Лаугарн иелерінің үйі болды. Бұл Уэльстің оңтүстік-батысындағы Дифед корольдігінің жеті кантрифінің ең үлкені – Гвартафтың комотасы болды, кейіннен Дехейберт княздары билік жүргізді. 1093 жылы Дехьюбартты рис ап Тьюдврдің өліміне байланысты норманндар басып алды. 12 ғасырдың басында король Генрих I фламандтарға жер сыйлады, олардың елі су тасқынына ұшыраған кезде. 1116 жылы Грюффид ап Рис (Рис ап Тевдврдің ұлы мен мұрагері) өзін-өзі қуған жерінен оралғанда, король оған қарсы жерді нығайтуды ұйымдастырды; Brut y Tywysogyon бойынша Роберт Кортеман сол жылы Лаугарнда сарай салдырды (бұл Лаугарнда немесе оның маңында кез-келген сарайға арналған ең алғашқы сілтеме). Кортемейн Лландаф кітабында айтылған Робертс кум тортис манибус болуы мүмкін, ол Лландаф епархиясының маңындағы Норман магнаттарының бірі ретінде, папа Калликст II-ден епархиялық шіркеу мүліктеріне келтірген зиянға шағымданған хат алған; хатта папа егер олар мәселені түзетпесе, епископ Урбанның оларға қарсы жариялауларын растайтынын ескертеді. Брут Кортеман Бледдин ап Седифор есімді адамды кастелян етіп тағайындағанын айтады; қамал бастапқыда Аберкорран қамалы деп аталды. Ол тек Кантреф Маурды ғана билейін деп қабылдады, Геральд Уэльс қалмақты Талачар деп атағанына қарамастан және Лаухарн / Талачарн туралы басқа да нұсқалар ежелгі жарғыларда кездеседі; бір анонимді 20 ғасырға дейінгі жазушы Оуэн Лаухарнның қамалға өз атын бергенін қате айтты. 1841 жылы тұрғындар саны 1389 адамды құрады.
Басқару
1972 жылдан бері Лаугарн қалашығының қоғамдық кеңесі қаланың жергілікті өкіметтің ең төменгі деңгейін құрап келеді, және оны 11 қоғамдық кеңесші құрайды. Кармартеншир округі кеңесіне сайлауларда Лаугарн Лаугарн қалашығы сайлау округімен қамтылады, сонымен қатар ол үш көршілес қауымды да қамтиды. Округты бір округтік кеңесші өкілдік етеді. Тәуелсіз кеңесші Джейн Тремлетт 2004 жылдан бері осы округтің өкілі болып табылады.
Сент-Мартин шіркеуі
Сент-Мартин шіркеуі 14-шы ғасырда Лагарн поместьесінің иесі Гвидо де Брайан салған. Бүгінде шіркеу Бро Санклер біріктірілген пастырлық округінің құрамына кіреді. Уэльстік ақын және драматург Дилан Томас шіркеу маңындағы қабірстанға жерленген, оның қабірі ақ крестпен белгіленген.
Көрнекті орындар
Жергілікті көрікті жерлерге 12 ғасырдағы Лаугарн қамалы, Лаугарн қалалық әкімдігі және сағадағы құстар әлемі кіреді. Лаугарн қалашығында қазіргі таңда 69 тіркелген ғимарат бар, және онда грузин стиліндегі таунхаустардың бірнеше көрнекті мысалдары кездеседі, оның ішінде Ұлы үй және Касл үйі, сондай-ақ Арал үйі, олардың бір бөлігі Тюдор дәуіріне дейін барады. Бұл үш мүлік те II* санатқа жатады, сонымен қатар, ертедегі жергілікті шағын үйлер де сақталған. Лаугарнда ақын және жазушы Дилан Томаспен байланысты бірнеше маңызды орындар бар. Олардың ішінде Дилан Томас қайық үйі, онда ол 1949 жылдан 1953 жылға дейін отбасымен бірге тұрды, қазір мұражай; оның жазуға арналған шатыры; және Дилан Томас туған күніне арналған серуен жолы, ол «Қазан айындағы өлең» туындысының оқиғасы болған жер.
Танымал мәдениетте
BBC телеарнасының "Keeping Faith" телесериалындағы (Уэльс тілінде "Un Bore Mercher" деп көрсетіледі) көптеген сахналар Лаугарн қаласының өзінде және оның төңірегінде түсірілді, ол жер "Аберкоран" деп аталады.
Лаухарн демалыс күні
2007 жылдың көктемінде өткен үш күндік өнер фестивалі – Лаугарн Уикендінде Ниалл Гриффитс және Патрик МакКейб сияқты жазушылар өнер көрсетті. Содан бері Рей Дэвис, Уилл Селф, Говард Маркс және Пэтти Смит бас орындаушылардың қатарында болды. Миллениум залы – негізгі орын, ал кішкентай шаралар Дилан Томас қайық үйі сияқты жерлерде ұйымдастырылады.