Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын композиторы және пианист (1936–2012)
English composer and pianist (1936–2012)
Сэр Ричард Родни Беннетт (29 наурыз 1936 – 24 желтоқсан 2012) – ағылшын композиторы, кино, теле және концерттік музыка жазған, сондай-ақ джаз пианисті және кейде вокалист болған. 1979 жылдан бастап өмірінің соңына дейін Нью-Йорк қаласында тұрды.
Sir Richard Rodney Bennett (29 March 193624 December 2012) was an English composer of film, TV and concert music, and also a jazz pianist and occasional vocalist. He was based in New York City from 1979 until his death there in 2012.
Өмір және мансап
Беннетт Бродстерсте, Кентте дүниеге келді, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Девонда өсті. Ол Гюстав Холстпен оқыған, "Планеталар" туындысының алғашқы кәсіби орындалуында ән салған пианист болды. Оның әкесі, Родни Беннетт (1890–1948) – балалар кітаптарының авторы, ақын және лирик, ол Роджер Квилтермен бірлесіп театрлық шығармалар жасады және "Арнольдтың ескі әндер кітабындағы" кейбір әндерге жаңа сөздер жазды. Беннетт Лейтон Парк мектебінің оқушысы болды. Кейін ол Ховард Фергюсон мен Леннокс Берклимен бірге Корольдік музыка академиясында оқыды. Фергюсон оны өте дарынды деп есептеді, мүмкін, оның буынындағы британ композиторларының ең үлкен талантына ие болған, бірақ жеке стильден мүсірленген. Осы кезеңде Беннетт 1955 жылы Дармштадт жазғы курстарына қатысты, онда ол сериалдық музыкамен танысты. Кейін 1957–1959 жылдары ол екі жыл бойы Париждегі көрнекті сериалдық композитор Пьер Булездің шәкірті болды. Ол музыка саласында басқа Ричард Беннетт те бар екенін білгеннен кейін әрқашан екі есімін де қолданды. Беннетт 1963–1965 жылдары Корольдік музыка академиясында, 1970–1971 жылдары Балтимордағы Пибоди институтында сабақ берді, ал кейін 1994–2000 жылдары Корольдік музыка академиясында Композиция кафедрасының халықаралық төрағасы болды. 1977 жылы Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды, ал 1998 жылы рыцарь атанды. Беннетт концерттік зал үшін 200-ден астам, ал фильм мен теледидар үшін 50-ге жуық шығарма жазды. Ол сонымен қатар 50 жыл бойы джаз әндерін орындап, жазды. Булезбен байланысы арқылы еуропалық авангардтың әдістерін меңгерген Беннетт кейіннен өзінің драмалық-абстрактілі стилін дамытты. Өмірінің соңғы жылдарында ол көбірек тональдық стильге көшті. Беннетт Клео Лэйн, Марион Монтгомери (2002 жылы қайтыс болғанға дейін), Мэри Клир Харан (2011 жылы қайтыс болғанға дейін) және соңғы кезде Клэр Мартин сияқты әншілермен джаз пианині ретінде жиі орындады. Ол өз коллаждарын Англияда бірнеше рет көрсетті, соның ішінде 2011 жылы Норфолк графтығындағы Холт фестивалінде және 2012 жылы Йоркширдегі Свалдейл фестивалінде. Оның коллаждарының тұңғыш көрмесі 2010 жылы Лондондағы Оңтүстік Кенсингтон мен Челси психикалық денсаулық орталығында өтті, оны музыка мен өнерді ауруханаларға жеткізетін Nightingale Project қайырымдылық қоры ұйымдастырды. Беннетт осы қайырымдылық қорының демеушісі болды. Беннетттің төрт фотосуреті Лондондағы Ұлттық портрет галереясының қорында сақталады. Беннетт геи болған және 1995 жылы Gay Times журналы оны музыкадағы ең беделді геи тұлғаларының бірі деп таныды. Энтони Мередиттің Беннеттке арналған өмірбаяны 2010 жылдың қараша айында жарық көрді. Беннетттің қарындасы Мег (1930 жылы туған) және ақын М. Р. Пикок, олармен бірнеше вокалдық шығармалар жасаған, оның естелігін сақтайды. Беннетттің күлі Бруклиндегі Гринвуд зиратының 112-бөліміндегі 45456 учаскесіне жерленген. Оның қабірі сұр граниттен жасалған таспен белгіленген.
Bennett was born at Broadstairs, Kent, but was raised in Devon during World War II. was a pianist who had trained with Gustav Holst and sang in the first professional performance of The Planets. His father, Rodney Bennett (1890–1948), was a children's book author, poet and lyricist, who worked with Roger Quilter on his theatre works and provided new words for some of the numbers in the Arnold Book of Old Songs. Bennett was a pupil at Leighton Park School. He later studied at the Royal Academy of Music with Howard Ferguson and Lennox Berkeley. Ferguson regarded him as extraordinarily brilliant, having perhaps the greatest talent of any British composer in his generation, though lacking in a personal style. During this time, Bennett attended some of the Darmstadt summer courses in 1955, where he was exposed to serialism. He later spent two years in Paris as a student of the prominent serialist Pierre Boulez between 1957 and 1959. He always used both his first names after finding another Richard Bennett active in music. Bennett taught at the Royal Academy of Music between 1963 and 1965, at the Peabody Institute in Baltimore, United States from 1970 to 1971, and was later International Chair of Composition at the Royal Academy of Music between 1994 and the year 2000. He was appointed a Commander of the Order of the British Empire (CBE) in 1977, and was knighted in 1998. Bennett produced over 200 works for the concert hall, and 50 scores for film and television. He was also a writer and performer of jazz songs for 50 years. Immersed in the techniques of the European avant garde via his contact with Boulez, Bennett subsequently developed his own dramato abstract style. In his later years, he adopted an increasingly tonal idiom. Bennett regularly performed as a jazz pianist, with such singers as Cleo Laine, Marion Montgomery (until her death in 2002), Mary Cleere Haran (until her death in 2011), and more recently with Claire Martin, He exhibited these collages several times in England, including at the Holt Festival, Norfolk in 2011, and at the Swaledale Festival, Yorkshire, in 2012. The first exhibition of his collages was in London in 2010, at the South Kensington and Chelsea Mental Health Centre, curated by the Nightingale Project, a charity that takes music and art into hospitals. Bennett was a patron of this charity. Bennett is honoured with four photographic portraits in the collection of the National Portrait Gallery, London. Bennett was gay and in 1995 Gay Times nominated him as one of the most influential gay people in music. Anthony Meredith's biography of Bennett was published in November 2010. Bennett is survived by his sister Meg (born 1930), the poet M. R. Peacocke, with whom he collaborated on a number of vocal works. Bennett's cremated remains are buried in Section 112, Plot 45456 at Green wood Cemetery, Brooklyn. His grave is marked by a grey granite headstone.
Музыка
Модернистік техниканы ерте оқығанына қарамастан, Беннеттің талғамы әртүрлі болды. Ол көптеген стильдерде жазды, оның ішінде оған ерекше ұнайтын джаз да бар. Ол бастапқыда көркем фильмдерге музыка жазуды қолға алды. Ол өзінің әртүрлі музыкалық стильдері "бір үйде болғанымен, әртүрлі бөлмелерде" ойнап тұрғандай сезінгенін айтты.
Despite his early studies in modernist techniques, Bennett's tastes were eclectic. He wrote in a wide range of styles, including jazz, for which he had a particular fondness. Early on, he began to write music for feature films. He said that it was as if the different styles of music that he was writing went on 'in different rooms, albeit in the same house'.
Фильмдер мен теледидар музыкасы
Ол фильмдер мен теледидар үшін музыка жазды; оның шығармаларының ішінде теледидарға арналған Doctor Who оқиғасы "The Aztecs" (1964) және көркем фильмдер "Billion Dollar Brain" (1967), "Lady Caroline Lamb" (1972) және "Equus" (1977) бар. "Қысық тобырдан алыс" (1967), "Николас пен Александра" (1971) және "Ориент экспрессіндегі кісі өлтіру" (1974) фильмдеріне жазған музыкасы үшін ол бірнеше рет "Оскар" сыйлығына ұсынылып, "Ориент экспрессіндегі кісі өлтіру" үшін BAFTA сыйлығын жеңіп алды. Кейінгі туындыларының арасында "Enchanted April" (1992), "Four Weddings and a Funeral" (1994), "The Tale of Sweeney Todd" (1999) және "Gormenghast" (2000) фильмдеріне жазған музыкасы бар. Ол сонымен қатар оркестрлік шығармалардың, фортепианоға ойналатын пьесалардың, хор музыкасының және опералардың да өнімді композиторы болды. Осы алуан түрлілігіне қарамастан, Беннеттің музыкасында стильдік үйлесімдер сирек кездеседі.
He wrote music for films and television; among his scores were the Doctor Who story The Aztecs (1964) for television, and the feature films Billion Dollar Brain (1967), Lady Caroline Lamb (1972) and Equus (1977). His scores for Far from the Madding Crowd (1967), Nicholas and Alexandra (1971), and Murder on the Orient Express (1974), each earned him Academy Award nominations, with Murder on the Orient Express gaining a BAFTA award. Later works include Enchanted April (1992), Four Weddings and a Funeral (1994), The Tale of Sweeney Todd (1999) and Gormenghast (2000). He was also a prolific composer of orchestral works, piano solos, choral works and operas. Despite this eclecticism, Bennett's music rarely involved stylistic crossover.