Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жозеф Смит кішінің ұлы және РЛДС шіркеуінің басшысы (1832–1914)
Son of Joseph Smith Jr and leader of RLDS Church (1832–1914)
Балалық шақ
Жозеф Смит III 1832 жылы 6 қарашада Огайо штатының Киртленд қаласында Жозеф Смит кіші және Эмма Хейл Смиттің отбасында дүниеге келді. Ол 1838 жылы ата-анасымен бірге Фар-Уэстке (Миссури штаты) көшіп барды, онда оның әкесі 1838 жылғы мормон соғысының оқиғаларына байланысты ішінара тұтқындалды. Жас Жозеф бірнеше рет түрмеде әкесімен бірге түнеді. Кейінірек, түрмедегі әріптесі және шіркеу елшісі Лайман Уайт, осы сапарлардың бірінде әкесі Жозеф III-нің басына қолын қойып: «Мен кеткенде сен менің ізбасарым боласың» дегенді айтқан екен. 1839 жылы әкесі әлі де түрмеде отырғанда, Жозеф III анасы мен бауырларымен бірге Миссуриден Квинсиге, Иллинойс штатына, содан кейін Наувоо қаласына көшіп келді. Сол жылы ағасы Смит қамақтан қашып, отбасына қосылды. Наувоода соңғы күндердің қасиеттілері Наувоо легионы деп аталатын әскери жасақ құрды, ал одан кейін қаланың 500 жігіті осы жасақтың кіші нұсқасын құрды. Жозеф III «Әкелерімізге құрмет, аналарымызды қорғаймыз» деген ұранмен кіші әскери жасақтың генералы болды. Кейінгі естеліктерге сәйкес, Жозеф III-ке оның әкесі Наувоодағы Смит отбасының Қызыл кірпіш дүкенінің екінші қабатында өткен шіркеу қызметкерлерінің арнайы кеңесінде бата берді. Кейбір мәліметтер бойынша, іс-шараға Хайрум Смит, Джон Тейлор, Уиллард Ричардс, Ньюэл К. Уитни, Рейнольдс Кахун, Альфей Катлер, Эбенизер Робинсон, Джордж Дж. Адамс, В. В. Фелпс және Джон М. Бернизель қатысты. Жозеф III-тің әкесі оны креслоға отырғызып, Уитни оның басына май жақты. Содан кейін Смит ағасы ұлына арнайы бата берді, егер Жозеф III адал өмір сүрсе, ол шіркеу президенті болып табылатынын айтты.
Joseph Smith III was born in Kirtland, Ohio, on November 6, 1832, to Joseph Smith Jr, and Emma Hale Smith. He moved with his parents to Far West, Missouri, in 1838, where his father was arrested partially as a result of the events in the 1838 Mormon War. Young Joseph was able to stay overnight with his father in prison on several occasions. It was later alleged by fellow prisoner and church apostle Lyman Wight that during one of these visits, his father laid his hands upon Joseph III's head and said, "You are my successor when I depart." While his father was still imprisoned in 1839, Joseph III left Missouri with his mother and siblings and moved to Quincy, Illinois, and later to the new settlement of Nauvoo. The elder Smith escaped custody later that year and rejoined the family. At Nauvoo, the Latter Day Saints created a militia known as the Nauvoo Legion and soon afterward, 500 of the town's boys created their own junior version of the militia. Joseph III became general of the junior militia whose motto was, "our fathers we respect, our mothers we'll protect." According to later reminiscences, Joseph III was blessed by his father at a special council meeting of church officials held on the second floor of the Smith family's Red Brick Store in Nauvoo. By some accounts, participants also included Hyrum Smith, John Taylor, Willard Richards, Newel K. Whitney, Reynolds Cahoon, Alpheus Cutler, Ebenezer Robinson, George J. Adams, W. W. Phelps, and John M. Bernhisel. Joseph III's father reportedly seated him in a chair and Whitney anointed his head with oil. Then the elder Smith reportedly pronounced a special blessing upon his son's head that suggested that Joseph III would succeed him as church president if he lived righteously.
Чиркөөнүн қайта ұйымдастыру
1840-шы жылдардың соңы мен 1850-ші жылдардың басында, соңғы күндердің қасиеттілерінің көп бөлігі Янгпен бірігіп, Ютаға көшіп кетті немесе Орта батыста қалып, Стрэнгті шіркеу президенті деп мойындады. Стрэнг бір күні Джозеф Смиттен туған ұл шіркеуге жетекшілік етеді деп сендірді және Смит отбасына ұсыныс жасады. Алайда, Эмма мен оның ұлдары мұндай әрекеттерден қалысқан еді. Көптеген Орта батыстың соңғы күндердің қасиеттілері көп әйел алуға қатысты дінге қарсы болды, ал 1849 жылы Стрэнг бұл ілімді ашық түрде қолдағанда, Джейсон В. Бриггс және Зенс Х. Гурли сияқты бірнеше маңызды басшылар оның басшылығынан бас тартты. Кейін, Стрэнгті өлтірушілер жаралағанда, ол ізбасар тағайындаудан бас тартты, және оның өлімінен кейін шіркеу басшысыз қалды. Орта батыстағы қасиеттілер шіркеудің "Жаңа ұйымын" құру қажеттігін көтерді, және көптегендері Жозеф III оның төрағасы болуы керек деп ойлады. Соңғы күндердің қасиеттілері Смиттен әкесінің орнын басуын бірнеше рет сұрады, бірақ ол Құдайдан шабыттанса ғана шіркеу президенті болатынын айтты. Соңында, 1860 жылы Смит осы шабытты алғанын мәлімдеді және 1860 жылдың 6 сәуірінде Иллинойс штатындағы Амбой қаласында өткен конференцияда РЛДС шіркеуінің президенті ретінде бекітілді. Смит III конференцияда былай деді:
In the late 1840s and early 1850s, the bulk of the Latter Day Saints either aligned themselves with Young and emigrated to Utah or they remained in the Midwest and looked to Strang as church president. Strang gave indications that he believed that a son of Joseph Smith would one day lead the church and made overtures to the Smith family. Emma and her sons, however, remained aloof. Many midwestern Latter Day Saints were adamantly opposed to plural marriage and when Strang began to openly practice the doctrine in 1849, several key leaders, including Jason W. Briggs and Zenas H. Gurley, Sr. broke with his leadership. Later, when Strang was mortally wounded by assassins, he refused to name a successor, and when he died he left his church leaderless. The midwestern Saints began to call for the need to establish a "New Organization" of the church and many believed that Joseph III should be its head. Latter Day Saints repeatedly visited Smith and asked him to take up his father's mantle, but his reply was that he would only assume the church presidency if he were inspired by God to do so. Finally, in 1860, Smith said that he had received this inspiration and at a conference in Amboy, Illinois on April 6, 1860, he was sustained as president of the RLDS Church. Smith III stated at the conference:
Сол кезде бұл ұйым да, Янгтың Ютадағы шіркеуі де Иса Мәсіхтің соңғы күндердің қасиеттілерінің нағыз шіркеуі екенін жариялады.
At the time both this organization and Young's Utah based church claimed to be the true Church of Jesus Christ of Latter Day Saints.
Діннің президенті
Смит шіркеу президенті болғандықтан, оның өмірбаяуын жазған адам оны «прагматикалық пайғамбар» деп атады. Көптеген РЛДС шіркеуінің жақтастары Смиттің әкесі құрған теократияның шектен шығуына наразылық білдірді және олардың пікірінше, бұл Юта аймағындағы Янг тұсында да жалғасты. Бастапқыда Смит орташа бағыт ұстауға тырысты. Смиттің әкесінің кейінгі және даулы ілімдерін, мысалы, өлгендер үшін крещение, Ыбырайым кітабының қасиеттілігі және «мәңгілік даму» мен «құдайлардың көптігі» сияқты ұғымдарды жоққа шығармай, Смит бұл ілімдердің ресми түрде қабылданбағанын, дұрыс түсіндірілмегенін немесе жай ғана баса көрсетілмеуі керектігін үйретті. Алайда, Смит әкесі көп әйел алуды үйретпегенін және бұл практика Янг пен оның жақтастарының ойлап тапқан нәрсесі екенін қайта-қайта айтты. Смит сондай-ақ жақтастарының жаңа жиын орынын жариялауға немесе «азат етуге» және «Сионды» (Индепенденс, Миссури) құруға асығу туралы талаптарына қарсылық көрсетті. 1860 және 1870 жылдары Смит шіркеу құрылымын қайта жаңғыртуға кірісті, жаңа Бірінші Президенттік, Он екі елшілер кеңесін, Жетідегеннің жеті кворумын және Президенттік Епископтық құрды. Зенас Г. Гурли аға Он екі елшілер кеңесінің президенті болды. Смит шіркеудің орталық қасиетінің бұрынғы төрағасы Уильям Маркты қайта ұйымдастырылған Бірінші Президенттікте бірінші кеңесшісі болуға шақыратын аянды ұсынды. Маркс қайтыс болғаннан кейін Смит У. В. Блэрді және оның інісі Дэвид Хайрум Смитті Бірінші Президенттікте кеңесшілері болуға шақырды. 1866 жылы Смит Наувудан Иллинойс штатының Плано қаласына көшіп келді, онда шіркеудің баспаханасы орналасқан еді. Ол жеке өзі «The Saint's Herald» газетінің редакторы болды, ал Плано шіркеудің бас кеңсесіне айналды. Осы аралықта, қайта ұйымдастыруға қосылған Соңғы күндердің қасиеттілері Айова штатының Ламони қаласында колония құрды, онда олар «Арнайылану заңы» немесе «Енох тәртібі» бойынша әрекет етуге тырысты. 1881 жылы Смит шіркеудің жаңа штаб-пәтері болған Ламониге көшуді шешті. Енох тәртібі сәтсіз аяқталса да, Ламони қаласы дамып өсті. Шіркеу сол жерде колледж құрды, ол Грейсленд университетіне айналды. Смит президенттігі кезінде РЛДС шіркеуі 1880 жылғы Киртленд ғибадатханасының ісі бойынша Киртленд ғибадатханасына заңды құқық алды. Алайда, РЛДС шіркеуі 1890 жылдардың соңындағы Храм лотының ісінде Храм лотына заңды құқық иеленуге тырысып, сәтсіз аяқтады. Екі жағдайда да сот РЛДС шіркеуі Смиттің әкесі 1830 жылы құрған түпнұсқа Соңғы күндердің қасиеттілер шіркеуінің заңды мұрагері екенін жариялады (ол Храм лотын ала алмады, өйткені сол кездегі иелері РЛДС шіркеуінің әрекет ету үшін тым ұзақ күткеніне байланысты шағымданып, бұрынғы заңды мұрагер туралы шешім күшінде қалды). Смит істердің практикалық иелік нәтижелеріне назар аудармай, өмірінің соңына дейін осы сот шешімдерін РЛДС шіркеуінің талаптарын заңды түрде растау ретінде бағалады.
As church president, Smith was what his biographer has called a "pragmatic prophet." Many of RLDS Church followers were dissidents from what they felt were the excesses of a theocracy established by Smith's father, and which they also felt were continued under Young in Utah Territory. From the start, Smith attempted to steer a middle course. Rather than deny the later and more controversial teachings of Smith's father, such as baptism for the dead, the divinity of the Book of Abraham and the concepts of "eternal progression" and the "plurality of gods," Smith taught that these doctrines either were never officially accepted, were misinterpreted, or should simply not be emphasized. However, Smith repeatedly taught that his father did not teach or practice plural marriage and that this practice was an invention of Young and his followers. Smith also resisted calls from his followers to announce a new gathering place or to quickly "redeem" and build up "Zion" (Independence, Missouri). In the 1860s and 1870s, Smith began to rebuild the structure of the church, establishing a new First Presidency, Council of Twelve Apostles, seven quorums of the Seventy, and a Presiding Bishopric. Zenas H. Gurley, Sr. became President of the Council of Twelve. Smith presented a revelation which called William Marks, former presiding officer of the church's central stake, to be his first counselor in the reorganized First Presidency. After Marks died, Smith called W. W. Blair and his brother, David Hyrum Smith, to be his counselors in the First Presidency. In 1866, Smith moved from Nauvoo to Plano, Illinois, where the church's printing house had been established. He personally took over the editorship of The Saint's Herald, and Plano became the headquarters of the church. Meanwhile, Latter Day Saints adhering to the reorganization established a colony in Lamoni, Iowa, where they attempted to practice the "Law of Consecration" or "Order of Enoch." In 1881, Smith decided to move to Lamoni which became the new headquarters of the church. Although the practice of the Order of Enoch proved a failure, the town of Lamoni continued to grow. The church established a college there which became Graceland University. Under Smith's presidency, the RLDS Church gained clear legal title to the Kirtland Temple in the 1880 Kirtland Temple Suit. However, the RLDS Church failed in its bid to acquire legal title to the Temple Lot in the Temple Lot Case of the late 1890s. The trial court in both cases declared that the RLDS Church was the legal rightful successor to the original Latter Day Saint church founded in 1830 by Smith's father (it failed to gain the Temple Lot because the owners at the time appealed on the grounds that the RLDS Church waited too long to act, but the earlier rightful successor decision was upheld). Rather than focusing on the practical ownership results of the cases, Smith emphasized these court judgements for the remainder of his life as legal validation of the RLDS Church's claims.
Сионның құтқарылуы
Смиттің өмірінің соңғы жылдарында шіркеу мүшелері Джозеф Смит "Сион қаласының" "орталық орны" деп белгілеген Миссури штатындағы Индипенденске қоныс аударуды бастады. Көптеген соңғы күндердің қасиеттілері 1839 жылы жер аударылғаннан бері осы діни маңызы бар жерге қайта оралуды армандаған. 1906 жылы 73 жасқа келген Смит Индипенденске көшіп, жартылай зейнеткерлікке шықты. Оның үлкен ұлы Фредерик Мэдисон Смит Ламониде қалып, шіркеу басшылығын толығымен өз қолына алды. Соңында, 1914 жылдың 10 желтоқсанында 82 жасында Смит өз үйінде жүрек талмасынан көз жұмды. Ол 50 жылдан астам шіркеу президенті болды және оны мыңдаған адам құрметпен еске алды және жоқтап жылады.
In Smith's final years, members of the church began to move to Independence, Missouri, which Joseph Smith had designated as the "center place" of the "City of Zion." Many Latter Day Saints had wanted to return to this theologically important ground since their expulsion in 1839. In 1906, at the age of 73, Smith moved to Independence and entered a state of semi retirement. His eldest son, Frederick Madison Smith, remained in Lamoni and took over active leadership of the church. Finally, on December 10, 1914, at the age of 82, Smith suffered a heart seizure in his home and died. He had been president of the church for more than fifty years and he was admired and mourned by thousands.
Көп әйел алу туралы ілімдер
Жозеф Смит III өмір бойы көп әйел алу амалын қатты қарсылықпен қабылдады. Мансабының көп бөлігінде Смит әкесінің бұл амалға қатысқандығын жоққа шығарды және оның Янгпен басталганын мәлімдеді. Смит АҚШ-тың батыс аймандарына көптеген миссияларға барды, онда әкесінің жесірлері екенін айтқан әріптестерімен және әйелдермен кездесіп, сұхбаттасты, олар оған оның сөзін жоққа шығаратын дәлелдер ұсынуға тырысты. Соңында Смит "әкесінің кінәсіз екеніне толық сенімді емеспін" деген қорытындыға келді және егер аға Смит бұл амалға қатысқан болса да, ол бәрібір жалған екенін айтты. Дегенмен, Мәсіхтің қауымының көптеген мүшелері мен бұрынғыда оған байланысты болған кейбір топтар Джозеф Смит III-тің әкесінің шын мәнінде көп әйел алуға баргандығына күмәнданып, оның осы амалға қатысқандығына келтірілген дәлелдердің көп бөлігінің бұрмаланған екенін сезінеді.
Joseph Smith III was an ardent opponent of the practice of plural marriage throughout his life. For most of his career, Smith denied that his father had been involved in the practice and insisted that it had originated with Young. Smith served many missions to the western United States where he met with and interviewed associates and women claiming to be widows of his father, who attempted to present him with evidence to the contrary. In the end, Smith concluded that he was "not positive nor sure that [his father] was innocent" and that if, indeed, the elder Smith had been involved, it was still a false practice. However, many members of the Community of Christ, and some of the groups that were formerly associated with it are still not convinced that Joseph Smith III's father did indeed engage in plural marriage, and feel that the evidence that he did so is largely flawed.