Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық әскери қызметкер және әскери жазушы (1788–1865)
British soldier and military writer (1788–1865)
Генерал сэр Джеймс Шоу Кеннеди (13 қазан 1788 – 30 мамыр 1865) – британдық әскери қызметкер және әскери жазушы.
General Sir James Shaw Kennedy, (13 October 1788 – 30 May 1865) was a British soldier and military writer.
Жеке өмірбаяны
Шоу Кеннеди – Керккдбригширдің Дальтон қаласындағы 76-шы Хайленд полкінің бұрынғы капитаны, капитан Джон Шоудың ұлы. Ол Айр академиясында білім алған. 1805 жылы 43-ші (Монмутшир) жеңіл жаяу әскеріне офицер болып қабылданып, Кент қаласындағы Хайтеде, сэр Джон Мур басшылығымен жаттығуларға қатысты. Ол 1807 жылғы Копенгаген экспедициясында лейтенант ретінде алғашқы қызметін өтеді, ал сэр Дэвид Бэрдтің басшылығымен Коруна жорығына қатысты. Сэр Джон Мур басқарған Корунадан шегіну кезінде Шоу мен 43-ші полк армияның соңғы сақшыларымен бірге шайқасты. Англияға оралғаннан кейін ол ауыр қызуға шалдығып, одан толыққан толық айықпады. 1809 жылдың мамыр айында Шоу 43-ші полкпен бірге Пиреней түбегіне оралды және Лиссабоннан Талавераға дейінгі 250 шақырымдық жорыққа қатысты, онда ол Талавера шайқасында өзінің әйгілі полкінің адъютанты болды.
Shaw Kennedy was the son of Captain John Shaw, a former captain in the 76th Highlanders, of Dalton, Kirkcudbrightshire. He was educated at Ayr Academy. He was commissioned into the 43rd (Monmouthshire) Light Infantry in 1805 joining the regiment at Hythe, Kent where it was training under Sir John Moore. He first saw service in the Copenhagen Expedition of 1807 as a lieutenant, and under Sir David Baird took part in the Corunna Campaign. In the retreat from Corunna, led by Sir John Moore, Shaw and the 43rd fought with the rearguard to the army. On his return to England he suffered from a severe fever from which he never fully recovered. In May 1809, Shaw returned to the Peninsula with the 43rd and took part in the 250 mile march from Lisbon to Talavera where he became adjutant of his now famous regiment at the Battle of Talavera.
Әскери мансап
Роберт Крауфурдтың 1809 және 1810 жылдары әскери көмекшісі ретінде Шоу Коа және Агуэдадағы Жеңіл дивизия штабында қызмет етті, ал Уильям Кэмпбеллмен бірге Жеңіл дивизияның Тұрақты ережелерін дайындады және өңдеді (Home's Précis of Modern Tactics, 257–277 беттер). 1810 жылы Альмейдада жарақаттанды, бірақ 1811 жылдың соңында Крауфурдқа қайта қосылды және 1812 жылдың қаңтарында Сьюдад-Родриго қамалында басшысымен бірге болды. 19 қаңтардағы шабуыл кезінде Шоу ауыр жараланған генералын гласистен алып шықты, кейіннен Веллингтонның француз губернаторына капитуляция туралы бұйрығын жеткізді. Бадахоста, енді 43-ші полк құрамында, ол кішігірім бұзушылықта батылдық көрсетті, бұл оның әріптесі Уильям Нейпирге ең көрнекті суреттемелерінің бірін жазуға себеп болды. Саламанка қамалы мен шайқасында, Бургостан шегіну кезінде Шоу, әлі де кіші офицер болып, өзін ерекшелендірді және 1812 жылдың шілдесінде капитандыққа өкіметтің бұйрығымен көтерілді. Жыл соңында денсаулығына байланысты Англияға оралуға мәжбүр болды. 1813 жылдың сәуірінде Шоу Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінің аға бөліміне қосылды. Ол қайтадан әскери қызметке оралды және 1815 жылдың 18 маусымында Ватерлоо шайқасында Чарльз Алтеннің Үшінші дивизиясында кіші генерал-квартирмейстер болып тағайындалды. 18 маусымның кешкісін Үшінші дивизия француз кавалериясының қайта-қайта шабуылдарына қарсы тұруға мәжбүр болды, ал Шоу жанынан жарақат алды және бір уақытқа әрекеттен шықты. Шайқас барысында оның бір аты өлтірілді, екіншісі жараланды. Шоу барлау шеберлігімен және тактикалық ой-қиялымен Альтенге және Веллингтонға үлкен көмек көрсетті, олар оны шілдеде майор, ал 1819 жылдың қаңтарында подполковник шеніне өкіметтің бұйрығымен көтерді. Франция одақтас әскерлер басып алған кезде Шоу 1815 жылдан 1818 жылға дейін Кале қаласының коменданты болды, ал Англияға оралғаннан кейін солтүстікте штаб офицері ретінде жұмыс істеді. Осы қызметінде ол 1819 жылғы Манчестердегі бүліктерді басуға шақырылды.
As Robert Craufurd's aide de camp during 1809 and 1810, Shaw was on the staff of the Light Division at the Coa and the Agueda, and, with William Campbell, prepared and edited the Standing Orders of the Light Division (printed in Home's Précis of Modern Tactics, pp. 257–277). He was wounded at Almeida in 1810, but rejoined Craufurd at the end of 1811 and was with his chief at the siege of Ciudad Rodrigo in January 1812. At the great assault of 19 January, Shaw carried his general, mortally wounded, from the crest of the glacis and later conveyed Wellington's summons to surrender to the French governor. At Badajoz, now once more with the 43rd, he displayed, at the lesser breach, a gallantry which furnished his brother officer William Napier with the theme of one of his most glorious descriptive passages. At the siege and the Battle of Salamanca, in the retreat from Burgos, Shaw, still a subaltern, distinguished himself and in July 1812, was promoted to captain. At the end of the year, he had to return to England due to ill health. In April 1813, Shaw joined the senior department of the Royal Military College, Sandhurst. He returned to active service, and at the Battle of Waterloo on 18 June 1815, he was assistant quartermaster general with the Third Division of Charles Alten. The Third Division, during the late afternoon of 18 June, had to defend its position against repeated French cavalry charges and Shaw was struck in the side and out of action for a period. During the battle, one of his horses was killed and another wounded under him. Shaw, by his reconnoitring skill and tactical judgment, was of the greatest assistance to Alten and to Wellington, who promoted him brevet major in July, and brevet lieutenant colonel in January, 1819. During the occupation of France by the allied army, Shaw was commandant of Calais from 1815 to 1818, and on his return to England, was employed as a staff officer in the north. In this capacity, he was called upon to deal with the Manchester riots of 1819.
Манчестер
Шоу 1817 жылғы 25 наурызда жартылай жалақыға көшірілді және 1826 жылы Белфастта генерал-адъютанттың көмекшісі болып тағайындалғанға дейін қайтадан активті қызметке алынбады. Бірақ, бір жылдың ішінде ол Манчестерге ауыстырылды, ондағы келесі тоғыз жылда жұмыс жағдайларына қатысты кеңінен тараған наразылықтың нәтижесінде туған бірнеше азаматтық тәртіпсіздік ошақтарымен айналысты.
Shaw was put on half pay 25 March 1817, and was not called back to active service until 1826 when he was appointed assistant adjutant general in Belfast, but within less than a year he transferred to Manchester where, over the next nine years, he dealt with several outbreaks of civil disorder which had their origins in the widespread dissatisfaction with working conditions.
Корольдік Ирландия полициясы
1829 жылы Шоу сер Роберт Пильдің жаңа құрылған Метрополитен полициясының бірінші комиссары лауазымын қабылдаудан бас тартты. Ол 1836 жылдан 1838 жылға дейін Корольдік Ирландия констеблюларының (RIC) бас инспекторы болды, осы кезеңде ол 8000 адамдық күш құрып, ұйымдастырды. Кейін Шоу он жыл бойы елде зейнетте жүрді.
Shaw in 1829 declined Sir Robert Peel's offer of the position of first commissioner of the newly formed Metropolitan Police. He was inspector general of the Royal Irish Constabulary (RIC) from 1836 to 1838 during which time he raised and organized a force of 8000 men. Afterwards, Shaw led a retired country life for ten years.
Ливерпуль және денсаулығы нашар
1848 жылы Чартист қозғалысы кезінде Шоу Кеннеди (отбасы туралы төменде қараңыз) Ливерпульдегі басшылыққа шақырылды, жақын арада Ирландиядағы басшылық және Маврикий губернаторы лауазымдары ұсынылды. Денсаулығының нашарлауы оны бұл ұсыныстарды қабылдамауға мәжбүр етті. Біраз уақыттан соң ол шотландтық басшылық ұсынысын қысқа мерзімге қабылдады, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты қайтадан зейнетке шығуға мәжбүр болды. 1852 жылы сэр Уильям Нейпир Шоу Кеннеди туралы айта келіп, "Ол, мүмкін, лорд Ситоннан басқа, қызметтегі ең қабілетті офицер" деді.
In 1848, during the Chartist movements, Shaw Kennedy as he was then known (see family below) was called upon to command at Liverpool, and soon afterwards was offered successively a command in Ireland and the governorship of Mauritius. Ill health compelled him to decline these. A little later he briefly took up an offer of the Scottish command, but was again forced to retire due to ill health. In 1852, Sir William Napier, referring to Shaw Kennedy, said that, "He is, perhaps, with the exception of Lord Seaton, the very ablest officer in the service".
Кейінгі жылдар
Шоу Кеннеди 1854 жылғы маусымда генерал-лейтенант болып тағайындалды, ал сол жылдың тамызында 47-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болды. 1862 жылғы тамызда ол толық генерал дәрежесіне көтерілді. Шоу Кеннеди 1838 жылғы шілдеде C.B., ал 1863 жылы K.C.B. ордендерімен марапатталды. Ол сонымен қатар үш бейнесі бар әскери қызмет медалін, көбінесе Пиреней күміс медалі деп аталатын, және Ватерлоо медалін иеленді. Шоу Кеннеди 1865 жылғы 30 мамырда Бат, Сомерсет қаласында ұзаққа созылған бауыр ауруынан қайтыс болды.
Shaw Kennedy was promoted to lieutenant general in June 1854, and in August of the same year, he became colonel of the 47th Foot. He was promoted to full general in August 1862. Shaw Kennedy was appointed C. B. in July 1838, and K. C. B. in 1863. He also held the military general service medal, often known as the Peninsular silver medal, with three clasps and the Waterloo medal. Shaw Kennedy died in Bath, Somerset on 30 May 1865, following a long standing liver complaint.