Кіріспе

Шотланд армия офицері және саясаткері (1726–1805)

Генерал сэр Гектор Мунро, Новардың 8-ші лайыры, КБ (/m//ə//n/'/r//oʊ/; 1726 – 27 желтоқсан 1805) – шотланд армия офицері және саясаткері, 1764 жылдан 1765 жылға дейін Бенгалияның тоғызыншы бас қолбасшысы қызметін атқарды.

Шотландиядағы ерте әскери мансап

Ол Шотландияның Росс аймағындағы Новардың 7-ші ларды Хью Манроның ұлы болды. Оның отбасының Голспидегі Клейсайдта да үйі болды, ол сол кезде шағын үйлер жиынтығы еді, кейін қалыптасқан қала емес. Ол 1746 жылғы 15 сәуірде Сазерлендте Якобиттер жеңілген Литтлферри шайқасында үкімет тарапында күрескен Голспи жасағында қызмет етті. Ол ерте жасында тұрақты әскерге қабылданды, шамасы 1747 жылы 64-ші (Лудонның таулы жаяу әскері) полкіне. Гектор армиядағы алғашқы лауазымын Сазерлендке жалғыз сапарлаған Гордон герцогинясына көмектескен соң алғанын айтады. Гектор мас күйдегі кочшыдан басқарманы алып, оны қауіпсіз жерге жеткізді. Кейін герцогиня өзінің беделін пайдаланып, оны 34-ші (Кемберленд) жаяу әскер полкіне лейтенант етіп тағайындады.

Парламент мүшесі

1768 жылы үйіне оралғаннан кейін, ол Инвернесс қалалық округінің парламент мүшесі болып сайланды және отыз жылдан астам уақыт бойы оны өкілдік етті, бірақ осы кезеңнің көп бөлігі Үндістанда өтті. Ол 1772 жылғы қаржы дағдарысында банкрот болған Дуглас, Херон және Компанияның Айр банкінің акционерлерінің бірі болды. Соның салдарынан туған қаржылық қиындықтардың кесірінен ол 1778 жылы Шығыс Индия компаниясының Мадрас армиясына басшылық ету үшін қайтып келген болуы мүмкін.

Үндістанға оралу

Кейінірек 1778 жылы Мунро француздардан Пондичериді басып алды, бірақ 1780 жылы Екінші англо-майсур соғысында Хайдер Әлидің Кондживеррам маңындағы Перамбакам шайқасында британдық әскерді жеңгені оны Сент-Томас тауына шегінуге мәжбүр етті. Сол жерде сэр Эйр Кут әскерге басшылықты қабылдады және 1781 жылы Порто-Новода (Парангипеттай) Хайдер Әлиге қарсы маңызды жеңіске жетті, онда Мунро оң бөлімге қолбасшылық етті. Мунро сол жылдың қараша айында Негапатамды басып алды; ал 1782 жылы ол Шотландияға зейнеткерлікке кетті. 1792 жылы ол Шығыс Индия компаниясының әскери қызметіне кадет ретінде қабылданды, бірақ Мадрасқа жолда Бенгалиядағы Саугор аралында 1792 жылдың 21 желтоқсанында жолбарыс шауып, келесі күні қайтыс болды. Бұл оқиға британдық баспасөзде кеңінен жарияланды және көп рет қайта айтылды. Ол сондай-ақ «Мунроның өлімі» атты Стаффордшир фигураларының сериясында бейнеленді. Маккензи Бомбейдің аға саудагері, коллекционері және монета соғушысы болды. Оның әкесі Солтүстік Британияның казарма шебері лауазымын атқарған, ол оны өзінің орынбасары етіп тағайындаған сияқты. Джейн Мунро Файф графтығының Рейт қаласынан сэр Рональд Кроуфорд Фергюсонға үйленді. Ол 1803 жылы екінші баласы туғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Оның ұлы Роберт Мунро Фергюсон және немересі Рональд Мунро Фергюсон, 1-ші виконт Новар кейіннен Джейннің әкесі сэр Гектор Мунроның өсиетіне сәйкес Новар иелігіне ие болды. Сэр Гектор Мунро, Новардың 8-ші лард, бастапқыда оның ағасы, сэр Александр Мунро, Новардың 9-шы лард, Мадридтегі бас консул, содан кейін Англиядағы кеден комиссары болды. Александр алғаш рет өзінің туған інісі Маргарет Мунроға (1768 жылы қайтыс болған) үйленді, бірақ олардың жалғыз ұлы капитан Александр Мунро 1778 жылы Үндістанда қаза тапты. Александр Думфристің Аушен қаласындағы генерал Джонстонның қарындасы мисс Джонстонға қайта үйленді, олардан екі ұл және бір қызы дүниеге келді. Оның орнын үшінші ұлы Хью Эндрю Джонстон Мунро Новардан алды, ол өзі Хью Эндрю Джонстон Мунроны қоса алғанда, бірнеше заңсыз бала қалдырды. Алайда, жоғарыда айтылғандай, Хью Эндрю Джонстон Мунроның қайтысынан кейін Новар иелігі генерал сэр Гектор Мунроның қызы Джейн Мунроның ұлы полковник Роберт Мунро Фергюсонға өтті. Новарлық Мунро Фергюсондар, Роберт Мунро Фергюсонның қызы Элис ұрпақтары, бүгінгі күнге дейін Новар иелігін сақтап келеді.