Кіріспе

Адалберон немесе Аскелин (өлген 19 шілде, 1030/1031) – француз епископы және ақыны. Ол Бастоньский Регинаның ұлы және Реймс архиепискобы Адалберонның сіңілі ұлы болды. Ол Реймсте білім алды. 977 жылы Лаон епископы болды. Реймстің жылнамашысы Рихер 977 жылы оған Италия королевасы Эммамен зина жасады деген айып тақты. 981 жылы Эмманың ұлы, Франция патшасы Людовик V оны Лаон епископтығынан шеттетуге бұйырды. 988 жылы Лаон қаласын Төменгі Лотарингия герцогы Карл басып алғанда, Адалберон түрмеге қамалды, бірақ қашып, Франция патшасы Хью Капеттің қорғауына ішкірді. Карл Лоррейн және Реймс архиепискобы Арнульфтың сенімін қондырып, өзінің епископтығына қайта оралды; бірақ 991 жылы Лаонды Карл мен Арнульфпен бірге Хью Капеттің қолына тапсырды. Содан кейін ол шіркеу істеріне белсенді қатысып, 1030/1031 жылдың 19 шілдесінде қайтыс болды. Ол Клуни аббаты Одилоны және оның жақтастарын ұнатпады, сондай-ақ қарапайым текті адамдардың епископ болуына қарсы болды. Басылымдар:

Кароцци, Клод (ред. және аударма). Адалберон де Лаон. Патша Робертке арналған поэма. Орта ғасырлық Франция тарихының классикасы 32. Париж, 1979. Мигн, Ж. П. (ред.). Patrologia Latina, 141 том. Париж, 1844. Материалдар Documenta Catholica Omnia сайтында қолжетімді.
Валуа, H. (ред.). Carmen panegyricum in laudem Berengarii. Париж, 1663. Өлеңнің алғашқы (заманауи) жариялануы. Ол француз тарихында «руханилар, жауынгерлер, еңбекшілер» деген үш топты атаған өлеңімен танымал: дін қызметкерлері («құдайға жалбарынушы шіркеу»), дворяндар мен рыцарьлар («соғыс шіркеуі») және үшіншісі – еңбекші халық («еңбек шіркеуі»), соңғысы басқаларын қолдап, барлығы адамзат құрылысын нығайтады. Бұл идея Франциядағы Ескі Режимнің «үш әлеуметтік топ» тұжырымына енгізілді.

Екіншілік көздер

"Франция тарихы", ред. Жорж Дюби, Ларусс 1988, I том, 301-бет; Франко Гардини, "Орта ғасырлар әлемі" кітабында, ред. Жак ле Гофф, 1987 ж., ағылшын тіліне аудармасы 1990 ж., Collins & Brown, 75-бет. Көбінесе прагматикалық сипаттағы ағылшын әдебиетінде кездеспейді.