Жозеф Вольпе: Канад саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Канад саясаткері

Канад саясаткері Джузеппе "Джо" Волпе (21 қыркүйек 1947 жылы туған) – канадалық саясаткер. Ол 1988 жылдан 2011 жылға дейін Канада Парламентінің (Қоғамдар палатасы) мүшесі ретінде Либералдық партиядан Онтарио провинциясының Эглинтон-Лоуренс сайлау округін өкілдік етті, бірақ 2011 жылы консерватор кандидат Джо Оливерге орын жоғалтты. Волпе 2003 жылдан 2006 жылға дейін премьер-министр Пол Мартиннің кабинетінде екі жоғары лауазымды атқарды және оның партиясы ресми оппозицияға өткен кезде көлік саласы бойынша сарапшы ретінде жұмыс істеді. 2006 жылы ол Либералдық партия төрағалығына кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады.

Өмірбаян

Вольпе Италияның оңтүстігіндегі Монтелоне-ди-Апулия қаласында дүниеге келді және 1955 жылы отбасымен бірге Канадаға көшті. Мұғалім ретінде ол 1971 жылдан 1974 жылға дейін Стони Крикте сабақ берді, 1974 жылдан 1979 жылға дейін Этобикоктегі орта мектептің тарих кафедрасын басқарды және 1979 жылдан 1982 жылға дейін Онтарионың Уэстон қаласындағы колледжде көпмәдениеттік зерттеулер бөлімінің меңгерушісі болды. 1982–1983 жылдары ол ипотекалық даму бойынша қызметкер болып жұмыс істеді, ал 1983–1988 жылдары Джеймс Кардинал МакГиган католик орта мектебінің (оның құрылуына көмектескен) директордың орынбасары қызметін атқарды. Ол Миреллаға үйленген, олардың төрт баласы бар.

Алғашқы саяси мансап

Волпе алғаш рет 1968 жылғы федералды сайлауда Либералдық партиямен байланысқа түсті, ол Дэвенпортта Чарльз Каччианың сайлау кампаниясында жұмыс істеді. 1974 жылғы қалалық сайлауда ол Солтүстік Йорк білім беру кеңесіне жеке мектеп өкілі ретінде кандидат болды, бірақ жеңіліске ұшырады. Кейін ол 1981 жылғы провинциялық сайлауда Онтарио заң шығару жиналысына кандидат болды және Даунсвьюде Жаңа демократиялық партияның үкімді мүшесі Одоардо Ди Сантодан шамалы айырмамен жеңіліп қалды. Келесі жылы ол Дэвид Петерсонды Онтарио Либералдық партиясының төрағалығына қолдады. Содан кейін Волпе 1984 жылдың қаңтарында федералды үкіметтен 500 000 долларлық грант алған Alliance Community Services деп аталатын иммигранттарға кеңес беру агенттігін демелеуші топтың төрағасы болды. Жергілікті қалалық саясаткерлер Говард Моско мен Мария Риццо ACS-тің партиялық ұйым екенін және гранттың саяси ықпал екенін мәлімдеді; Волпе және басқалар бұл айыптаманы жоққа шығарды. COSTI IIAS иммигранттар қызметтерінің президенті Мария Минна жаңа ұйымның өзінің ұйымының жұмысын қайталайтынына қатысты грантқа қарсы болды. Жұмыспен қамту және иммиграция министрі Джон Робертс сыннан кейін грантты қайтарып алды, бірақ кейіннен өз шешімін кері қайтарып, оны іске асыруға рұқсат берді. ACS 1985 жылдың басында таратылды. Волпе 1980 жылдардың ортасында Торонтоның итальяндық қауымдастығынан көптеген жаңа Либералдық партия мүшелерін тартқан арқасында өзінің беделін арттырды. Ол бірнеше партиялық үміткерлерді іріктеуге, соның ішінде Джон Нунзиатаның 1984 жылы Йорк-Саут-Уэстон округінде Пол Хеллиерден жеңіске жеткеніне әсер етті. Кейбіреулер Волпенің әдістеріне күмән келтіріп, ол "жедел партия мүшелеріне" қол қою арқылы жүйені манипуляциялауға тырысып жатыр деген пікір білдірді, бірақ ол бұл айыптаманы жоққа шығарды. Ол 1984 жылғы федералды Либералдық партия басшылығына сайлауда Джон Робертсті қолдады және Робертс жарыстан шыққаннан кейін екінші кезеңде Жан Кретьенді қолдады. Жеңімпаз Джон Тернер болды, ол Либералдық партияны 1984 жылғы федералды сайлауда жеңіліске ұшыратты. Волпе 1985 және 1986 жылдары Онтарио Либералдық партиясының президенті лауазымына үміткер болды, бұл партияның жетекші тұлғалары оның кандидатурасына қарсы екенін көрсететін ақпараттар тарады. Волпе бұрын Кретьенді қолдағанмен, 1986 жылы Либералдық партия басшылығын қарау үшін Тернерді қолдайтын топты ұйымдастырды. 1984 жылдан бері көптеген сынға ұшыраған Тернер өзінің басшылығын нығайту үшін қажетті қолдауды алды. Волпе келесі жылы Мич-Лейк келісіміне қарсы сөйледі, ал Либералдық партия басшылығының көп бөлігі оны қолдады.

Volpe first became involved with the Liberal Party in the 1968 federal election, when he worked on Charles Caccia's campaign in Davenport. He ran for the North York Board of Education in the 1974 municipal election as a separate school representative, but was defeated. He later ran for the Ontario legislature in the 1981 provincial election and narrowly lost to New Democratic Party incumbent Odoardo Di Santo in Downsview. The following year, he supported David Peterson for the Ontario Liberal Party leadership. Volpe subsequently chaired the sponsoring group of an immigrant counseling agency called Alliance Community Services, which received a controversial $500,000 grant from the federal government in January 1984. Local municipal politicians Howard Moscoe and Maria Rizzo charged that the ACS was a partisan organization and that the grant was political patronage; Volpe and others rejected this charge. Maria Minna, the president of COSTI IIAS Immigrant Services, opposed the grant on the grounds that the new organization would duplicate the work of her organization. Employment and Immigration Minister John Roberts retracted the grant following criticism, but later reversed himself and allowed it to proceed. The ACS dissolved in early 1985. Volpe increased his profile in the mid 1980s by recruiting many new Liberal Party members from Toronto's Italian community. He helped influence several party nomination contests, including John Nunziata's 1984 victory over Paul Hellyer in York South—Weston. Some questioned Volpe's methods and suggested that he was manipulating the system by signing up "instant party members", a charge that he denied. He endorsed John Roberts in the 1984 federal Liberal leadership convention, and threw his support to Jean Chrétien on the second ballot after Roberts withdrew from the contest. The winning candidate was John Turner, who led the Liberal Party to defeat in the 1984 federal election. Volpe unsuccessfully campaigned for the presidency of the Ontario Liberal Party in 1985 and 1986, against media speculation that leading figures in the party opposed his candidacy. Despite Volpe's earlier support for Chrétien, he organized a pro Turner slate for the Liberal Party's 1986 leadership review. Turner, who was faced with public and backroom challenges since 1984, received the necessary support to consolidate his leadership. Volpe spoke out against the Meech Lake Accord the following year, while most of the Liberal leadership supported it.

Тағайындау туралы дау

Волпе 1988 жылғы сайлауда Эглинтон-Лоуренс округінен либералдық партияның парламент мүшесі Рев. Роланд де Корнельге қарсы күресіп, партияның кандидаттығын жеңіп алды. Бұл жарыс өте шиеленісті болды, де Корнель Волпенің "өзінің жеке мүддесі үшін жаңа мүшелерді, әсіресе округтің итальяндық қауымынан ұйымдастыруға тырысқанын" айыптады. Кандидатураны ұтып ала алмаған де Корнель бұрынғы либералдық министр болған прогрессивті консерватор Тони Эбботты қолдады. Волпе кандидаттыққа түсу құқығын қорғап, Торонтоның итальяндық тұрғындары үкіметте белсендірек қатысуға ұмтылып жатқанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ де Корнельдің қолдаушыларымен, олардың көпшілігі еврей қауымынан шыққан, келісуге тырысты. Кандидатурасына байланысты туындаған дау-дамайға қарамастан, Волпе сайлау күні үлкен жеңіске жетті.

Оппозиция мүшесі, 1988-1993

Прогрессивті консерваторлар 1988 жылғы сайлауда көпшілік үкіметпен қайта сайланды, ал Волпе келесі бес жыл бойы ресми оппозиция мүшесі болды, осы кезеңнің бір бөлігінде партиясының кіріс жөніндегі сарапшысы қызметін атқарды. 1990 жылдар басындағы конституциялық талқылаулар кезінде ол Канада Парламентінің (үкіметтің атқарушы билігінен өзгеше) Канада Конфедерациясының шарттарын қайта қарау жауапкершілігін өз мойнына алуы керек екенін ұсынды. Парламент Канада халқының әртүрлі топтарын ұсынып тұратынын айтып, конституциялық реформа бойынша парламенттік бастама "қажетсіз комиссияларға" жұмсалатын миллиондаған долларды үнемдеуге мүмкіндік беретінін мәлімдеді. 1990 жылғы федералды либералдық көшбасшылық конвенциясында Волпе Пол Мартинге қолдау көрсетті, бірақ жеңіске Жан Кретьен жетті. Кейін ол Кретьеннің Либералдық партия конституциясына енгізген кейбір реформаларына қарсы шықты, соның ішінде лидердің таңдалған сайлау округтерінде кандидаттарды тағайындау құқығын берген өзгеріске. Кретьеннің жақтастары бұл шараны "бірден партия мүшесі" атанғандардың партия тізіміне ілікпеуі үшін қажет деп қорғады; көптеген адамдар бұл өзгеріс Волпеге және депутат Том Ваппелмен байланысты "Өмір үшін либералдар" тобына қарсы бағытталғанын сенеді. 1990 жылдан кейін Волпе Мартиннің Торонто аймағындағы ең белгілі қолдаушыларының бірі болды. Көптеген саяси байқаушылар осы байланыстың салдарынан Кретьеннің премьер-министрлік қызмет істеген кезеңінде (1993-2003 жылдар) ол министрлер кабинетіне кірмей қалғанын айтады.

Үкіметтің арткы мүшесі

Либералды партия 1993 жылғы сайлауда көпшілік дауысқа ие болды, ал Волпе келесі парламентте үкіметтік тіреуші депутат ретінде отырды. Ол сайлаудан кейін Онтарио либералдық фракциясының төрағасы болып сайланды, бірақ 1995 жылы Сью Барнстың күтпеген қарсылығынан кейін бұл лауазымнан айырылды. 1996 жылдың 23 ақпанында ол Ұлттық денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет министрінің парламенттік хатшысы болып тағайындалды. Министрлік 1996 жылдың 12 шілдесінде қайта аталды, ал Волпе лауазымы Денсаулық сақтау министрінің парламенттік хатшысы болып өзгертілді, ол 1998 жылдың 15 шілдесіне дейін осы қызметте болды. Волпе 1997 жылғы сайлауда парламентке оңай қайта сайланды. Оның ең жақын қарсыласы – прогрессивті консерватор Дэвид Ротенберг, Франк Миллер провинциялық үкіметінің бұрынғы министрі болды. Кейіннен Волпе 1997 жылғы қалалық сайлауда Мел Ластманның Торонто мэрі болуына қолдау көрсетті. 1997 жылғы сайлаудан кейін Волпе барлық партиялық парламенттік денсаулық сақтау комитетінің төрағасы болды. 1998 жылдың соңында ол Канадада дәрілік шөптерді сатуға ынталандыратын және оларды тағамдар мен дәрі-дәрмектерден бөлек санатқа жатқызуды ұсынатын баяндама жасады. Келесі жылы оның комитеті Канаданың мүшелік органдарды беру жүйесін жақсарту бойынша бірқатар ұсынымдар жасады. Волпе сонымен қатар Италияда Луиджи ди Белла жүргізген, қатерлі ісікке қарсы витамин гормонымен емдеуді зерттеуге Канаданың бақылау жасау жауапкершілігін алды. Ди Белланың жақтастары оның емдеуі қатерлі ісіктің өзін емдейтініне сенді және үкіметі оның зерттеулеріне көмектесу мүмкіндігін қарастыруын сұрады. Волпе канадалық дәрігерлер делегациясын Италияға бастап барды, олар Ди Белланы алаяқ ретінде әшкерелеуді немесе көмек көрсету шарттарын белгілеуді ұсынды: олар оның жұмысының дұрыстығын растайтын ешқандай дәлел таппады. Волпе дәрігердің емдеуі қатерлі ісікпен ауыратын науқастардың өмір сапасын жақсартатынын, тіпті ауруды толыққанды емдемесе де, одан әрі зерттеулер жүргізуді ұсынды. 1999 жылы Волпе үкімет ұсынған азаматтық туралы заң тым шектеулі және еріксіз екенін айтып, Канадаға иммиграцияның азаюына әкелуі мүмкін деп мәлімдеді. Ол және әріптесі Эндрю Телегди заң жобасының бір бөлігін сынға алды, ол министрлерге иммигранттардың өтініштерін қабылдамау үшін сот жүйесін басып тастауға мүмкіндік берді. Ол 2000 жылдың мамырында заң жобасының соңғы оқылысында оған қарсы дауыс берді. Волпе 1999 жылдың тамызындағы министрлер кабинетінің қайта құрылуында жаңа лауазымға тағайындалмады. Ол 2000 жылы Парламенттің табиғи ресурстар жөніндегі тұрақты комитетінің төрағасы болып қызмет етті және Канаданың ұлттық тас жолдар жүйесін жақсарту бойынша есеп дайындады. Ол сонымен қатар Торонто аймағының депутаттары Дерек Ли және Джон Маккеймен Торонтодағы тәуекелге ұшыраған жастар үшін жұмысқа орналастыру және оқыту бағдарламасын құру үшін ынтымақтасты. Ол Канаданың 2000 жылдың қазан айында Израильді сынға алған БҰҰ қарарына қолдау көрсету шешімін "өкінішті" деп сипаттады және кейіннен Канаданың дауыс беруден бас тартуы керек екенін айтты. 2000 жылғы сайлау науқанында Волпе балаларын жеке діни мектептерге жіберген ата-аналарға салық жеңілдіктерін ұсынды. Ол қиындықсыз қайта сайланды. Волпе 2001 жылы Табиғи ресурстар комитетінің төрағасы болып қайта тағайындалуға тырысты, бірақ бұл лауазымды алмады. Келесі екі жылда ол Кретиен үкіметін барған сайын сынға алды және партия басшысы лауазымына Кретиеннің орнына Пол Мартиннің келуін жасырмады. Волпе Кретиен үкіметін Канаданың ескірген Sea King тікұшақтарын ауыстыруға тым баяу әрекет еткені үшін сынға алды және үкіметті бұрынғы прогрессивті консервативті үкімет ұсынған EH 101 Cormorant тікұшақтарын сатып алуға шақырды. 2002 жылдың қарашасында ол үкіметті ұлттық қанмен жабдықтау жүйесі арқылы жұқтырған барлық гепатит С құрбандарына өтемақы төлеуге шақырды және Кретиен үкіметінің шектеу шараларын сынға алды. Ол сондай-ақ Кретиен үкіметінің марихуананы заңсыз ету жоспарына күмәнмен қарады: "Менің ойымша, бұл есірткіге бастайтын есік. [ ] Маған дауыс беруге көндіру үшін жеткілікті дәлел табу қиын." Ол осы кезеңде бір жынысты некелерді заңдастыруға бағытталған үкіметтің жоспарларына қарсы болды және 2003 жылы некеге дәстүрлі анықтаманы сақтауға дауыс берді. Волпе 2002 жылдың маусымынан бастап Пол Мартиннің Chretien партия басшысы лауазымына ие болуына ашық қолдау көрсетті, осыған дейін Мартин даулы жағдайларда Chrétien кабинетінен кеткен болатын. 2002 жылдың маусымында Волпе Chrétien премьер-министрліктен кеткенін талап ететін 16 либералды депутаттың бірі болды. Осы жылы ол Израильді қолдайтын либералды парламентарийлер тобының негізін қалаушысы болды.

The Liberals won a majority government in the 1993 election, and Volpe sat as a government backbencher in the parliament that followed. He was elected chair of the Ontario Liberal caucus following the election, but unexpectedly lost the position to a challenge from Sue Barnes in 1995. On 23 February 1996, he was appointed parliamentary secretary to the Minister of National Health and Welfare. The ministry was renamed on 12 July 1996, and Volpe's position was restyled as parliamentary secretary to the Minister of Health, a position he held until 15 July 1998. Volpe was easily re elected to parliament in the 1997 election. His closest opponent was Progressive Conservative candidate David Rotenberg, a former minister in the provincial government of Frank Miller. Volpe later endorsed Mel Lastman's bid to become Mayor of Toronto in 1997 municipal election. Volpe served as chair of the all party Commons Health Committee after the 1997 election. He brought forward a report in late 1998 encouraging the sale of herbal medicines in Canada, and advocating their regulation in a category separate from foods and drugs. The following year, his committee produced a series of recommendations for improving Canada's organ donation system. Volpe was also given responsibility for overseeing Canada's investigation of a controversial vitamin hormone cancer treatment run by Luigi di Bella in Italy. Some of Di Bella's supporters believed that his treatments actually cured cancer, and requested that their government investigate the possibility of assisting his research. Volpe led a delegation of Canadian doctors to Italy, arguing that they would either expose Di Bella as a fraud or establish the terms for assistance: they concluded there was no evidence to support the validity of his work. Volpe initially recommended that further research be conducted, arguing the doctor's treatment could lead to an improved quality of life for cancer patients even if it did not actually cure the disease. In 1999, Volpe argued that the government's proposed Citizenship Act was too restrictive and arbitrary, saying that it could result in reduced immigration to Canada. He and fellow MP Andrew Telegdi were particularly critical of a section of the bill which allowed cabinet ministers to override the judicial system in rejecting applications from immigrants. He voted against the bill on its final reading in May 2000. Volpe was not promoted to cabinet in the August 1999 cabinet shuffle. He served as chair of the Commons Standing Committee on Natural Resources in 2000, and developed a report for improving Canada's national highway system. He also collaborated with Toronto area MPs Derek Lee and John McKay to create a job placement and training program for at risk youth in Toronto, called Workplace Connections. He described as "unfortunate" Canada's decision to support a United Nations resolution critical of Israel in October 2000, and later argued that Canada should have abstained. During the 2000 campaign, Volpe advocated tax breaks for parents who send their children to private religious schools. He was re elected without difficulty. Volpe sought re appointment as chair of the Natural Resources committee in 2001, but did not receive the position. He became increasingly critical of the Chrétien government during the next two years, and made no secret of his support for Paul Martin to replace Chrétien as party leader. Volpe criticized the Chrétien government for moving too slowly to replace Canada's aging Sea King helicopters, and encouraged the government to purchase the EH 101 Cormorant helicopters recommended by the previous Progressive Conservative government of Brian Mulroney. In November 2002, he called for the government to provide compensation for all victims of Hepatitis C who were infected through the national blood supply system, and criticized the Chrétien government's more restrictive settlement. He also expressed skepticism about the Chrétien government's plans to decriminalize cannabis, saying "I believe it's a gateway drug. [ ] It's going to be a pretty convincing argument to get me to vote for it." He was an opponent of the government's plans to legalize same sex marriage during this period, and voted to retain the traditional definition of marriage in 2003. Volpe worked openly for Paul Martin's bid to replace Chrétien as Liberal Party leader after June 2002, when Martin left Chrétien's cabinet under disputed circumstances. In June 2002, Volpe became one of the first sixteen Liberal MPs to publicly call for Chrétien to resign as prime minister. During the same year, he became a founding member of the group Liberal Parliamentarians for Israel.

Адам ресурстары және біліктілікті арттыру министрі

Пол Мартин 2003 жылы федералды либералдық көшбасшылық конвенциясында үлкен жеңіске жетіп, 2003 жылдың 12 желтоқсанында Канаданың премьер-министрі болды. Ол Волпені министрлікке – Адам ресурстары және дағдыларды дамыту министрі етіп тағайындады, оған еңбек, тұрғын үйсіздік, оқыту, қоғамдық экономикалық даму және студенттік несиелер мәселелері жүктелді. Сонымен қатар ол Онтарио және Үлкен Торонто аймағының саяси министрі болып тағайындалды және Мартиннің ішкі кабинеті деп аталатын басымдықтар мен жоспарлау комитетіне енгізілді. Тағайындалғаннан кейін көп ұзамай Волп федералды жұмыс дағдыларын жетілдіру және оқыту бағдарламаларын жұмыс берушілердің қажеттіліктерін жақсырақ қанағаттандыру үшін қайта қарастыратынын мәлімдеді. Ол Канаданың ұзақ мерзімді жұмыспен қамту мүмкіндіктерін сақтау үшін біліктілікті арттыру бойынша маңызды реформалар қажет екенін айтты. 2004 жылдың қаңтар айында Волп жаңа «Мейірімді күтім» жәрдемақысын жариялады, ол ауыр сырқатпен күресіп жатқан туыстарына күтім жасау үшін жұмыстан шығуға мәжбүр болған канадалықтарға ақылы демалыс беруді көздейді. Сол жылдың мамыр айында ол Канаданың Жұмыспен қамту сақтандыру заңдарына реформалар енгізіп, маусымдық жұмысшыларға жәрдемақы алуға өтініш беруді жеңілдетті. 2004 жылғы федералды сайлау кезінде Волп автомобиль өнеркәсібіндегі зерттеу, даму және инновацияға бес жыл ішінде 1 миллиард доллар жұмсауды ұсынды. Бұл сайлауда либералдар азшылық үкімет құрды, бірақ Волп Эглинтон—Лоуренс сайлау округінде үлкен артықшылықпен қайта сайланды. Сайлаудан кейін ол Адам ресурстары және дағдыларды дамыту министрі қызметінде қалды. 2004 жылдың соңында Канаданың Бас аудиторы Шила Фрейзер федералды үкіметті Жұмыспен қамту сақтандыру қорындағы үлкен артық қаражатты пайдалану арқылы заңдардың мәнін бұзды деп айыптады, үкімет жұмыссыздарға бөлінген қаражатты басқа бағдарламаларды қаржыландыруға жұмсап отырғанын мәлімдеді. Волп ЭЖ жүйесінде мәселелер бар екенін мойындады, бірақ тарифтер төмендеп келе жатқанын және болашақта да төмендеуі мүмкін екенін атап өтті. Сол кезеңде Федералды азаматтық және иммиграция министрі Джуди Сгро өзінің сайлау кампаниясында жұмыс істеген румыниялық экзотикалық бишіге уақытша тұруға рұқсат бергені үшін сынға ілікті. Сгро ешқандай қателік жасағанын жоққа шығарды және рұқсатты мейірімділікпен бергенін мәлімдеді. Осы даудан кейін Мартин үкіметі шетелдік экзотикалық бишілерге елге кіруге рұқсат беретін федералды бағдарламаны жойды. Волп бұл шешімге ризашылық білдірді және «Мен бағдарламамен ешқандай жағдайда ыңғайсыз болдым және оны қолдауға ешқандай негіз жоқ деп ойладым» деді.

Paul Martin won an overwhelming victory in the 2003 federal Liberal leadership convention, and became Prime Minister of Canada on December 12, 2003. He appointed Volpe to cabinet as Minister of Human Resources and Skills Development, with responsibility for labour, homelessness, training, community economic development and federal student loans. He was also named as political minister for Ontario and the Greater Toronto Area, and was appointed to Martin's priorities and planning committee, known as the inner cabinet. Soon after his appointment, Volpe announced that he would revamp the federal job skills and training programs to better meet the needs of employers. He argued that Canada needed significant skill upgrading reforms in order to retain its long term employment prospects. Volpe announced a new "Compassionate Care" benefit in January 2004, providing paid leave for Canadians who were forced to leave work to care for seriously ill family members. In May of the same year, he introduced reforms to Canada's Employment Insurance laws making it easier for seasonal workers to apply for benefits. Volpe promised a number of spending initiatives during the 2004 federal election, including $1 billion over five years for research, development and innovation in the automotive industry. The Liberals were reduced to a minority government in this election, although Volpe was re elected by a comfortable margin in Eglinton—Lawrence. He was retained as Human Resources and Skills Development minister after the election. In late 2004, Canadian Auditor General Sheila Fraser accused the federal government of violating the spirit of its laws by running a large surplus of Employment Insurance funds, arguing that the government was using money earmarked for the unemployed to fund separate programs. Volpe acknowledged there were problems with the EI system, but noted that rates were falling and would likely continue to fall in the future. During the same period, federal Minister of Citizenship and Immigration Judy Sgro was criticized for granting a temporary residency permit to Romanian exotic dancer who had worked on her election campaign. Sgro denied she had done anything wrong, and argued that she granted the permit on compassionate grounds. In the aftermath of the controversy, the Martin government eliminated a federal program that allowed foreign born exotic dancers to enter the country. Volpe was given credit for this decision and was quoted as saying, "I didn't feel in the slightest bit comfortable with the program and I didn't think there was any justification for it".

Азаматтық және көші-қон министрі

Джуди Сгро 2005 жылғы 14 қаңтарда министрлік лауазымынан кеткенін жариялады. Бұл 2004 жылғы сайлау науқанында Харжит Сингхтың иммиграциялық ісіне араласуға ұсыныс жасады деген айыптаулардан кейін болды, оған сыйлық ретінде тегін тамақ алғандығы туралы мәлімдемелер таралған еді (кейіннен бұл айыптаулар алынып, Сгроның қандай да бір құқықбұзушылық жасағаны дәлелденбеді). Оның орнына Волпе тағайындалды. «Globe and Mail» газеті Сгроның Волпе министрлік лауазымын иеленгісі келетініне сенгенін және олардың екеуі партия ішіндегі бәсекелес екенін жариялады. Волпе Сгроның отставкасына қатысы жоқ екенін мәлімдеді және Сгро оған тікелей өзінің бұл мәлімдеме жасағанын айтқандығын баяндады, соның салдарынан хабардың дұрыстығына күмән келтірді. Тағайындалғаннан кейін екі күн өткен соң Волпе Канаданың босқындық жүйесін күшейтуге және жеке өтініш берушілердің ісін қарау мерзімін үдетуге уәде берді. Ол сондай-ақ заңсыз жұмыс істеп жүрген иммигранттарға Канадада заңды мәртебе алуға мүмкіндік беруге уәде берді, бірақ толыққанды кешірім жасау мүмкіндігін жобалады, сондай-ақ Канаданың ірі қалаларынан тыс аймақтық иммиграцияны ынталандыруға міндеттенді. 2005 жылдың ақпан айының ортасында ол Канадада заңды мәртебесі жоқ жұбайлар мен фактілік некеде тұрған серіктестердің отбасылық спонсорлық бағдарламасы арқылы өтініш беруге құқылы екенін мәлімдеді. Сол кезеңде Волпе өз ведомствосынан Канадада тұрып жатқан бес күдікті нацистік соғыс қылмыскерінің азаматтығын жою үшін іс құруды сұрады. 2005 жылдың сәуір айында Волпе Мартин үкіметінің 110 000 жалақылы иммигрантты Канадаға қабылдау процесін жеделдетуі жоспарланғанын хабарлады. Ол сондай-ақ Канада азаматтығына өтініш берушілердің күту мерзімін 18 айдан 12 айға дейін қысқартуға тырысатынын және Мартин үкіметінің Канадаға кіруге құқылы ата-аналар мен әже-шешелердің санын үш есеге арттыратынын мәлімдеді. 2005 жылдың соңында Волпе үкіметінің келесі бес жыл ішінде иммиграцияны 35%-ға арттыруды көздеп отырғанын жариялады. Ол елдің барлық аймақтарында білікті иммигранттарға үлкен қажеттілік бар екенін атап өтті және жеке өтініштердің сәттілігін бағалауда университет білімінен гөрі кәсіби дағдыларға басымдық беруді ұсынды. Либералдық партияның кейбір өкілдері оның ұсынысын сынға алып, иммиграциялық жүйедегі қазіргі кезектерді шешудің маңыздырақ екенін айтты. Волпе сонымен қатар шетелде туған және асырап алынған балаларды Канаданың автоматты азаматы деп жариялайтын заң жобасын ұсынды. 2005 жылғы Кашмирдегі жер сілкінісінен кейін Волпе Канада үкіметінің трагедиядан зардап шеккен отбасыларды қайта біріктіруді жеделдету үшін қадамдар жасайтынын мәлімдеді. 2005 жылдың қарашасында Волпе провинциялық және аумақтық басшылармен кеңескеннен кейін ұлттық иммиграциялық саясатқа қатысты стратегиялық жоспарды жариялады. Жоспарда дәрігерлер сияқты кәсіби біліктілігі бар иммигранттарды тануды жақсарту көзделген. Сондай-ақ қараша айында, Парламенттің иммиграциялық комитеті партиялық бағыт бойынша 6-5 дауыспен иммиграциялық бағдарламаларға 168 миллион долларлық жаңа қаржыны бөлуге келіспеді. Волпе қарсыластың комитет мүшелерін қаржыландыруды қабылдамағаны үшін сынап, олардың шешімі бұрын жарияланған бірнеше реформаларды қауіпке ұшырататынын мәлімдеді. Кейбір оппозициялық мүшелер Волпе өз ведомствосының шығындарын жеткілікті түрде негіздемегенін айтты. Иммиграция министрі ретінде Волпе жасаған соңғы маңызды әрекеттерінің бірі – 2005 жылғы 21 қарашада Онтарио үкіметімен 920 миллион долларлық иммиграциялық келісімді жариялау болды. Келісім шарттарына сәйкес, бұл қаржы иммигранттардың елге бейімделуіне, интеграциялануына және ағылшын тілін меңгеруіне жәрдемдесуге бағытталды. Сол аптада Волпе «Канадада» экономикалық кластың иммигранттарын құру туралы да жариялады, бұл уақытша жұмыс рұқсаты бар адамдарға азаматтыққа өтініш беруді жеңілдетті. Волпе ведомствосы бұл өзгеріс біліктілік тапшылығы бар салалардағы иммигранттарды жұмысқа орналастыруға және иммиграциялық жүйедегі кезектерді қысқартуға мүмкіндік беретінін мәлімдеді.

Judy Sgro announced her resignation from cabinet on 14 January 2005, following accusations that she had offered to intervene in the immigration hearing of Harjit Singh in return for free food during the 2004 campaign (these accusations were later retracted and Sgro was cleared of any wrongdoing). Volpe was named as her successor. The Globe and Mail newspaper subsequently published an article which indicated that Sgro believed Volpe wanted her cabinet position, and further asserted that the two were rivals within the party. Volpe denied that he had anything to do with Sgro's resignation and cast doubt on the veracity of the report, saying that Sgro had told him directly that she did not make the statement attributed to her. Two days after his appointment, Volpe pledged to tighten Canada's refugee system and to accelerate the processing time for individual claimants. He also promised to give illegal immigrant workers the means and opportunity to attain legal status in Canada, although rejecting the option of a blanket amnesty, and pledged to promote regional immigration outside of Canada's major cities. In mid February 2005, he announced that spouses and common law partners living in Canada without legal status would be eligible to apply under the family class sponsorship program. In the same period, Volpe asked his department to work on building cases to revoke the citizenship of five suspected Nazi war criminals living in Canada. In April 2005, Volpe announced that the Martin government would fast track the admission of 110,000 wage earning immigrants into Canada. He also announced that Canada would try to cut the waiting time for citizenship applications from 18 to 12 months, and that the Martin government would triple the number of parents and grandparents eligible to enter Canada. In late 2005, Volpe announced that his government would seek a 35% increase in immigration over five years. He noted that there was a pressing need for more skilled immigrants throughout all parts of the country, and suggested that trade skills be emphasized over university education in determining the success of individual applications. Some within the Liberal Party criticized his proposal, arguing that it would be more appropriate to fix current backlogs in the immigration system. Volpe also proposed legislation to make foreign born adopted children automatic citizens of Canada. After the 2005 Kashmir earthquake, Volpe announced that the Canadian government would take steps to expedite the reunification of families affected by the tragedy. In November 2005, Volpe released a strategic plan for a national immigration policy following consultation with provincial and territorial leaders. The plan included improved recognition of immigrants with professional skills, such as doctors. Also in November, the House of Commons Immigration Committee voted 6–5 along party lines to block $168 million in new money for immigration programs. Volpe criticized the opposition committee members for voting down the funding, arguing that their decision would jeopardize several previously announced reforms. Some opposition members argued that Volpe had not adequately justified his department's spending. One of Volpe's last major acts as Immigration Minister was to announce a $920 million immigration settlement deal with the Government of Ontario on 21 November 2005. Under the terms of the deal, the money was to be earmarked to help immigrants settle, integrate, and become proficient in the English language. In the same week, Volpe also announced the creation of an "in Canada" economic class of immigrants, making it easier for people on temporary work permits to apply for citizenship. Volpe's department argued that the change would match immigrants with skill shortages, which addressing backlogs in the immigration system.

Онтарио және Торонто аймағына жауапты министр

2004 жылдың наурыз айында Волп Онтариодағы қылмыстың алдын алу бағдарламаларына 8 миллион долларға жуық қаражат қосылатынын жариялады. Сол жылдың мамыр айында ол GO Transit үшін федералды үкімет 1 миллиард доллар қаржы бөлетінін мәлімдеді. Сондай-ақ 2004 жылдың мамырында Волп Торонто қаласының әкімі Дэвид Миллерге ресми хат жазып, федералды үкімет Торонто қалалық кеңесінің пікіріне қарсы Торонто қалалық орталығы әуежайына көпір салуға бұйырмайтынын уәде берді. Миллер 2003 жылғы муниципалдық сайлауда осы көпірді жою уәдесімен сайланды және қала қолдауын кері алғаннан кейін федералды Торонто порты басқармасы оның құрылысына рұқсат беруі мүмкін деген алаңдаушылықты білдірген болатын. Кейін Волп Торонтоның су жағалауын қайта жаңғырту корпорациясының қызмет ету мүмкіндігіне қатысты алаңдаушылық білдірді және Миллердің су жағалауын басқару жоспарларын қатаң сынға алды. 2005 жылдың мамырында Волп федералды үкіметтің Торонто порты басқармасына Торонто аралы әуежайының көпірінің құрылысын тоқтатуға байланысты 35 миллион доллар өтемақы төлейтінін хабарлады. Сол жылдың қыркүйек айында ол Йонге көшесі мен Куинс-Кейдегі жағалау учаскесінің мемлекеттік меншікте қалатынын мәлімдеді. Көптеген адамдар бұл учаскені болашақтағы жағалауды жаңғырту стратегиясы үшін өте маңызды деп санайды. Волп Торонтодағы итальяндық қауымдастықтың мүдделерін қорғауда белсенді болып, RAI International компаниясының Канадада телеарна лицензиясын алу ниетін қолдады.

Пікірлер мен пікірталастар

2004 жылы Волпе бір жынысты некеге қатыстығы ұстанымын қайта қарастырды және 2005 жылы кабинет мүшелерімен бірге бір жынысты некелерге заңдық мәртебе беруге дауыс берді. Сыншылар оны ұстанымын өзгерткені үшін мүмкіндікті пайдаланумен айыптады. Волпе өзінің азшылық топтарының да, діни институттардың да құқықтарын қорғайтын теңгерімді заңнаманы жасауға үлес қосқанын мәлімдеді. 2005 жылдың мамыр айында екі консервативті депутат Western Standard газетінен "The Liberano$" деген плакатпен суретке түсіп, Либералдық партияны мафиялық телесериал "The Sopranos"пен салыстырды. Плакаттың пайда болуына 2004-2005 жылдардағы федералдық қаржыландыру дауының кезінде Либералдық партияға тағылған айыптамалар себеп болды. Волпе плакаттың итальяндық тегі бар канадалықтарды қорлауға бағытталғанын айтты және "Бұл әрбір иммигрантты әлеуетті террорист және қылмыскер деп санайтын консерваторлар" және "Олардың плащтары мен бас киімдері болмаса да, Клан әлі де тірідей көрінеді" деді. Консервативтік партия Волпеден кешірім сұрады, ол өзінің сөздері "біршама асыра сілтеулі болуы мүмкін" екенін мойындады, себебі оны "расистік қорлау" деп түсінді. 2005 жылдың қыркүйегінде Волпе он бір ай ішінде тамақ және көлік шығындарына 10 891,15 доллар жұмсағаны туралы хабар тарады. Оппозициялық депутаттар бұл соманың артық екенін айтты және Волпетің тамақ шығындары оның алдыңғы иммиграция министрі Джуди Сгродан бір жыл бұрынғы осы кезеңде үш есе көп екенін атап өтті. Волпе өзінің кестесінің өте тығыз екенін және өзінің қызметтік міндеттерін орындау барысында "көптеген тараптармен" кездесуге тура келгенін мәлімдеді. Бір түні екі түрлі тамаққа төлем жасалған кем дегенде бір жағдай болды. Оның қызметкерлері ол бір түні екі топ адаммен кездесуге уағдаласқанын және екі кездесуді де жоюға болмайтынын түсіндірді. 2006 жылдың наурыз айында Канадалық салық төлеушілер федерациясы Волпеге федералдық үкіметтегі артық шығындар үшін өткен жылғы ең жаман құқық бұзушы ретінде 8-ші жылдық "Тедди" сыйлығын табыс етті.

Volpe reconsidered his position on same sex marriage in 2004, and voted with the rest of cabinet to grant legal status to same sex marriages in 2005. Critics accused him of opportunism for changing his position. Volpe responded by arguing that he had played a contributory role in creating balanced legislation that protects the rights of both minority groups and religious institutions. In May 2005, two Conservative MPs were photographed posing with a poster from the Western Standard with the title "The Liberano$", comparing the Liberal Party to the mafia television show The Sopranos. The poster was sparked by accusations made against the Liberal Party during the federal sponsorship scandal of 2004–05. Volpe argued that the poster was offensive to Canadians of Italian heritage, and commented "These are the same Conservatives who think that every immigrant is a potential terrorist and criminal and everything else", and "Notwithstanding that they don't have their cowl and their cape, the Klan looks like they're still very much alive." The Conservative Party demanded an apology from Volpe, who acknowledged that his words "might have been a little intemperate" because of what he interpreted as a "racial slur". In September 2005, it was reported that Volpe had claimed $10,891.15 in meal and transportation expenses over an eleven month period. Opposition MPs argued that this figure was excessive, and noted that Volpe's meal expenses were more than three times higher than his predecessor as Immigration Minister, Judy Sgro, during the same period a year earlier. Volpe argued that his schedule was extremely busy, and that he had to meet with "many stakeholders" in the course of his ministerial duties. There was at least one instance of Volpe charging for two separate meals on the same night. His staff argued that he had made arrangements to meet with two groups of people on the same night, and could not cancel either meeting. In March 2006, the Canadian Taxpayers Federation awarded Volpe with its 8th annual "Teddy" award as the previous year's worst offender in federal government overspending.

Оппозиция мүшесі, 2006-2011

Үш оппозициялық партия 2005 жылдың соңында Либералдық үкіметті құлату үшін бірікті, және 2006 жылдың қаңтарында жаңа сайлаулар жарияланды. Науқан барысында Волпе мен Пол Мартин қайта сайланса, иммигранттардан алынатын 975 долларлық түсімді алып тастайтындарын мәлімдеді. Бірақ Либералдық партия жеңіліске ұшырады, ал Консервативтік партия азшылық үкіметпен билікке келді. Волпе өзінің сайлау округінде кез келген қиындықсыз қайта сайланды. Сайлаудан кейін ол Қазыналық Кеңесінің Төрағасына ресми оппозициялық сыншы болып тағайындалды. 2006 жылдың қыркүйек айының басында Волпе өз партиясының ресми ұстанымынан бас тартып, Консервативтік үкімет АҚШ-пен келісілген жұмсақ ағаш келісімін қолдайтынын жариялады. Сол жылдың қараша айында Волпе премьер-министр Стивен Харпердің квебектерді Канада құрамындағы ұлт ретінде мойындау туралы ұсынысына қарсы дауыс берген он бес либералды депутаттың қатарында болды.

Басшылыққа кандидат

Пауль Мартин сайлаудан кейін Либералдық партия төрағалығынан кетті, ал 2006 жылдың соңында жаңа төрағалық сайысы жоспарланды. Вольпе өзінің кандидатурасын 2006 жылдың 21 сәуірінде жариялады. Кампаниясын бастаған кезде ол: "Бізге партияны қайтадан құрудың қажеті жоқ. Біз оны заңды иелеріне қайтаруымыз керек. Жаңа беттердің артында жасырынып отырған, партия ішіндегі ойыншылардан оны қайтарып алуымыз керек" деді. Ол білім беру және оқыту мәселелерін баса көрсетіп, Канаданың жаңа иммигранттарға көбірек мүмкіндік беруі керектігін айтты. Сондай-ақ, Вольпе Канаданың сыртқы саясатта жауынгерлік миссияларға басымдық бермей, бейбітшілік саясатына қайта оралуы керек екенін мәлімдеді. Партияның барлық үміткерлер арасындағы алғашқы дебаттан кейін ол жетекші үміткер Майкл Игнатьевті консервативті премьер-министр Стивен Харпердің сыртқы саясатын қайталайды деп айыптады. Кампаниясының басында Вольпені Либералдық партияның депутаттары Джим Каригианнис, Ваджид Хан, Ясмин Ратанси, Джо Комуззи, Сух Дхаливал, Массимо Пакетти және Луи Темельковский, сондай-ақ бұрынғы депутаттар Ник Дискепола мен Боб Спеллер қолдады. Кейін Дхаливал, Каригианнис және Ратанси қолдауларын кері тартып алды.

Apotex-тің жарналары

Волптың сайлау науқаны дауға ұшырады. 2006 жылдың мамыр айында Канада БАҚ-тары оның «Apotex Inc.» дәрі-дәрмек компаниясының қазіргі және бұрынғы басшыларынан, сондай-ақ олардың жұбайлары мен балаларынан 108 000 доллар көлемінде қайырымдылық алғанын хабарлады. Әр қайырымдылық 5400 долларға тең болды, бұл заң бойынша жеке тұлғалардың бере алатын қайырымдылықтарының ең жоғары шегі еді. Ал бес чек он сегіз жасқа толмаған балалардың атына жазылған. Заң бойынша компаниялардың федералдық жетекшілік науқанына ақша беруіне тыйым салынған, ал жеке тұлғалар басқа біреудің атынан ақша беруге құқылы емес. Бірақ кәмелетке толмағандардың қайырымдылығы заңсыз емес. Сыншылар «Apotex» компаниясының үлесі корпоративтік қайырымдылық туралы Канада заңдарын айналып өту әрекеті болуы мүмкін деп айыптады. НДП депутаты Пэт Мартин Волптің қасақана түрде алаяқтық қайырымдылықтарды ұйымдастырғанын айыптап, сайлау комиссарынан «жеке тұлғалар науқан қаржысын жинау шектерін айналып өтуге тырысып жатқан жоқ па?» деген сұраққа жауап беруді сұрады. Волп сотқа шақыру қаупін тудырғаннан кейін Мартин өзінің алғашқы айыптамасы шамадан тыс болғанын мойындады, бірақ тергеуді талап етудің дұрыс екенін атап өтті. Басқа партиялар қайырымдылықты сынға алса, Либералдық партияның ұлттық директоры Стивен Маккиннон партия тергеуді бастамайтынын, ақша беруді реттеу «Сайлау Канадасының» міндеті екенін мәлімдеді. «YouthForVolpe.ca» сайты бұл қайырымдылықты пародизациялады. Волп заңның әрпі мен мағынасына қайшы келетін кез келген қайырымдылықты қайтаруға уәде берді. Ол бұқаралық ақпарат құралдарының қысымынан кейін кәмелетке толмағандардан алынған бес чекті қайтарды және ешқандай заң бұзылғанын жоққа шығарды. Дегенмен, бұл дау оның кандидаттығына нұқсан келтірді. Сух Даливал дау туғаннан кейін «Мұндай нәрсе ешқандай науқанда болмауы керек» деп, Волпке қолдауын кері алып, бас тартты. Басқа либералдар Волптің жағымсыз жариялануына байланысты сайыстан шығуын сұрады, бірақ ол мұндай мүмкіндікті қарастырмағанын айтты. 2006 жылдың шілдесінде Волп Федералдық есептілік заңына он сегіз жасқа толмаған адамдардың саяси науқандарға үлес қосуына тыйым салатын түзетулер енгізу қажет екенін мәлімдеді. 2006 жылдың 5 желтоқсанында «Сайлау Канадасы» Волптің сайлау қаржыландыру заңын бұзбағанын мәлімдеді.

Volpe's campaign was hindered by controversy. In May 2006, the Canadian media reported that he had received $108,000 in donations from current and former executives of the drug company Apotex Inc., and each of their spouses and children. All of the donations were for $5,400, the maximum allowed for individual donations under the law, while five cheques were in the names of children under eighteen years of age. Companies are banned from donating money to a federal leadership campaign and individuals are prohibited from donating money on behalf of someone else, although donations from minors are not illegal. Critics charged that the Apotex contributions may have been an attempt to sidestep Canada's laws on corporate donations. NDP MP Pat Martin accused Volpe of deliberately orchestrating fraudulent donations and asked the Elections Commissioner to investigate whether "individuals may be trying to circumvent campaign fundraising limits". After Volpe threatened a libel suit, Martin said that his initial accusation was an overstatement but maintained that his call for an investigation was justified. While other parties criticized the donations, Liberal national director Steven MacKinnon stated that the party would not launch an investigation, arguing that it was the responsibility of Elections Canada to regulate donations. The donations were parodied by a website called "YouthForVolpe. ca". Volpe responded by promising to return any donations that contravened the letter or spirit of the law. He returned the five cheques from minors after extensive media criticism, and denied that any laws had been broken. The controversy nonetheless damaged his candidacy. Sukh Dhaliwal withdrew his support from Volpe after the controversy broke, saying "I think this thing should not happen in any campaign". Other Liberals requested that Volpe withdraw from the contest due to negative publicity, but he said that this was not an option he was considering. In July 2006, Volpe argued that the Federal Accountability Act should be amended to prevent persons under eighteen from contributing to political campaigns. On December 5, 2006, Elections Canada stated that Volpe had not violated election financing law in accepting the contributions.